Zomaar een mooi gedicht – pagina 4

Eeuwenlang gedoemd te mislukken Uiteindelijk ben je zover Wat is het dan fijn Wat is het dan klote Om gelukkig getrouwd te zijn.

Beterschap is altijd gewenst Vooral wanneer het niet slechter kan Slechter is het randje van de afgrond Of gruwelijke aambeien aan je kont.

Bal(l)en tot je erbij neervalt Van de ene in de andere hoek gesmeten door een bloedzuiger Langzaam maar zeker leeg

Zwart is lekker Zwart is mooi Zwart is kruidig zoet en vol Klaaiend aan de tanden Krijg het spul niet kwijt Geduld maakt schoon

Dropcola Een kilo in een liter Wijdbeens kotsend op de kop Zonnig broodje haring Met ui

Wie lang spaart die heeft wat Twee gaten en one major verstandskies Trekken is geen kunst Eraan getrokken worden des te meer

Snotverkouden Aanhoudend en lang Blaffend als een hond Liggend erger

Sjit Klote G.v.d. Kan het nog erger.

Blijven ja Tot…, hoe lang?

Loom zwerft mijn arm, mijn hand tintelend gestrekt bedaard zwevend boven mijn vrouw nog juist de huid niet rakend noch betastend wel de aura prikkelend die haar omringt donkere pupillen kijken mij aan glimlach plooitjes verwachtend trillen rond haar mond dan streel ik eerst haar zwarte haren en zoetjes naast haar slapen tot aan het oorbelletje toe.

Moe en versleten. Alles wat me word gezegd vergeten. Nooit meer hand in hand Altijd aan de kant. Niet meer vechten. Het leven zien verslechten. Niet weten wat te doen. Niet weten wat te zeggen.Met niemand erover kunnen overleggen. Wie kan me zeggen wat te doen en wat te zeggen. Kom het me dan even uitleggen.

Het is raar om iedereen te horen zeggen dat er vele wegen zijn die naar Rome leiden. En dat iedereen zijn eigen weg zoekt die bij hem of haar past. Terwijl je beseft dat je al lang op de verkeerde weg zit, een stuk terug heb je de foute afslag genomen en ben je op deze zijweg beland. Deze weg die nergens naar toe leidt en geen richting biedt, er is nergens is meer een afrit. Of een kruising, je komt niet meer terug op de juiste weg. Je ziet de weg wel lopen, daar in de verte en je ziet dat het er erg druk is, je wil wel maar je komt er niet meer op je kan hem niet bereiken je weet gewoon niet hoe. Je weet ook niet meer waar de afslag was waar je fout ging, anders was je wel terug gereden en weer de juiste weg op gegaan, maar het is te ver terug je weet het niet meer. Het zou allemaal nog niet zo erg zijn, als je niet zou weten dat dit een doodlopende weg is en je elk moment dichterbij het einde van de weg komt. Er zijn nu geen afslagen meer, geen kruisingen, geen hoop, je gaat onvermijdelijk op het einde af!

Als ik hier zo zit en naar buiten kijk, zie ik de bladeren weer van de bomen vallen de regen valt steeds vaker en langer uit de grijze lucht en de wind die blaast weer door de straten en geeft de mensen een koud en kil gevoel. Als ik hier zo zit zie ik dat allemaal gebeuren en ik voel dat de mensen er weer tegenop zien, waarom is die zomer zo snel voorbij wat moet die winter nu al hier. Hebben we wel een zomer gehad, men weet het niet meer of men wil het niet meer weten ? Als ik hier zit en me omdraai bedenk ik mezelf dat het leven eigenlijk niet anders is dan het wisselen van de jaargetijden en het beleven van gevoelens bij die tijden. We volgen onze gevoelens zoals de natuur ons die voorschrijft. Als ik hier zit zie ik dat we in de lente verliefd zijn en geloven we nog dat het een mooie zomer gaat worden en zelfs dromen we van een lange warme zomer, die eigenlijk niet voorbij zou mogen gaan. Maar helaas de droom blijkt bedrog en de zomer gaat over in de herfst Als ik hier zo zit dan zie je dat mensen het gevecht tegen de herfst opgeven en gelaten wachten op de winter met zijn kou en kilheid. Maar het duurt ze te lang de winter wordt opgeruimd en men maakt zich ondanks alles weer op voor een nieuwe lente en een nieuwe zomer en een nieuwe herfst en een nieuwe winter!

Als het windstil is dan zijn de blaadjes van de boom rustig en kalm er is weinig te beleven de boom staat maar en de blaadjes hangen maar. Een zuchtje wind zo nu en dan doet de blaadjes bewegen van plezier, ze zitten stevig vast ze durven en gaan lekker heen en weer. Een lichte bries doet de blaadjes schrikken en beseffen dat zo kunnen vallen, ze houden zich angstvallig aan hun tak vast maar houden vol. Door een stevige wind laten de losse blaadjes van een boom los, van grote hoogte vallen ze op de koude grond. Zodra het hard gaat waaien geven ook de minder losse blaadjes op, ze zijn redeloos verloren in de wind en verdwijnen uit het zicht. Het is pas na een storm dat je van een omgewaaide boom de wortels ziet, maar dan is het te laat je krijgt de boom nooit meer recht en blaadjes terug.

Meisje, jij bent slecht Dat is wat mijn familie over mij zegt Maar hoe ik vroeger was, Zo ben ik nu niet meer Denk ik keer op keer Toen had ik alleen een grote bek En was ik knettergek Het woord liefde kende ik niet En ik deed iedereen het liefst verdriet Dat iemand toch van me ging houden Dat was mijn enigste wens Die wens kwam uit, Daardoor ben ik nu een ander en beter mens!

kijk me eens aan het komt echt bij jou vandaan je zult het niet geloven maar kijk eens naar boven het is jouw lieve lach die iedereen graag mag

Zweten Nie weten Nogmaals zweten Nog steeds nie weten Uitgezweet Nooit geweten?

Fun loving non-criminal Magic darkness Cracking through the night Finally being ecstatic

Moe moe moeder toe Ma ma mama Pa, pa? Nie moe meer.

Mooi niet moe Toch wel Niet Zeker weten Mmmm OK Slapen dan maar

Onbestendig Bui onderhevig Soms aan de dunne Laatste tijd niet meer Vastgeroest in ellende Vieze wind door interne wond En dat alles moet uit die kont

Bomen in een groep Ruw en standvast Eindig hoog Maar uit beeld

Ogen dicht Of toch maar open Vertrouwen of geloof Belazeren is de grens Doorbraak van de boosheid Fel maar oprecht

Blijven achter In het geniep Dansend van vreugde Twijfelt aan het gevoel

Slapen, slapen Das best lang Rust vinden Dat eerst Wachten Lang wachten Komt het nog? Nee, nog steeds niet!

Meisje 1 (F.): Ze zag in de spiegel een lelijk eendje, Door de dope die ik haar gaf, zag ze een mooie zwaan, In onze ogen was ze nog maar een klein kind, En we dachten: "Wat zonde dat haar leven zo begint" Haar terug halen kon niet, Ze zat als eerste bij ons in het cirkeltje, Bij haar bleef het niet alleen bij wiet, Meisje 2 (S.): Net als ik was ze al bekend met harddrugs, Ze kwam pas op het einde bij ons aan, Ze verdrong al mijn verlangens, Ze was al gauw de enige die ik zag staan, Haar terug halen kon niet, Ze kwam vanuit een ander cirkeltje, Bij haar bleef het niet eens bij speed, Meisje 3 (R.): Ze zag zichzelf als een domme gans, Door dope die ik haar gaf, gaf ze zichzelf een nieuwe kans, Ze zei: "Zonder jou kan ik niet leven" Ja, ze zei: "Zonder jou zal ik zelfmoord plegen" Haar terug halen kon niet, Ze zat naast me, voor me, op me in het cirkeltje, Bij haar was het het wegdrukken van pijn en verdriet, Meisje 4 (J.): Ze veranderde echt fucking snel, Langzaam verdween ze uit onze ogen, Iedereen noemde haar een del, Ze naaide mij, ze naaide hem, De drugs waren voor haar te snel, Haar terug halen kon niet, Ze zat dieper in de spiraal, Van wiet gebruik werd het speed misbruik, M. en ik: We zagen niets van ons terecht komen, We leefden wol angst en verdriet, Door dope werd ons leven een stuk makkelijker, En konden we van een goed leven dromen, We zochten ons heil in dope en agressief geweld, En al gauw werden we door de rest niet meer meegeteld, We waren door vriendschap, sex en dope totaal verdoofd, Ons terug halen kon niet, We zaten aan elkaar in de cirkel, Hij en ik 'verslaafd' aan veel meer dan alleen wiet, Ik draaide maar rond, Ik sleurde iedereen mee, En ik maakte iedereen tot gast, In mijn wereld vol communies en schijn, Ik droom nog vaak over jullie en die tijd, Maar van één ding heb ik eigenlijk wel spijt, En dat is van jou S. , ik had je moeten doden, Want nu ligt alleen mijn leven onder de zoden, Ja, want jij spoelde die tijd van mij door de wc Ja, door jou heb ik nu die kanker BB, Toen ik je voor de laatste keer zag, Namen we afscheid met een tongzoen en een lach, Maar het lachen zal je snel vergaan, Want als ik je zie, dan is het met je gedaan, Drugs gebruiken is zo iets doms, Afhankelijk van iets chemisch, En dan denken dat dat het leven is, Effe stoned, nee toch liever 'high' Ik zeg nu dat het me spijt, Maar daar heb ik geen moer meer aan, Ik zeg dat het me spijt dat ik verloren ging, In die wereld vol illusies, waanzin en schijn, Soms wil ik nog wel terug naar die tijd, Veel dope en totaal geen spijt, Ik zal alles zo weer doen, Ook al liep ik er toen bij als een geest, Het is en blijft de tijd van mijn leven, Want toen was alles (chemisch) perfect, En nu is er niets anders dan onweer en regen, Met ons zessen zaten we in de cirkel, Leidingen probeerden ons te helpen, maar dat lukte niet, Want bij ons was het meer dan hasj en wiet!

In de donkere nacht denken aan wat de wereld ons bracht. Vreugde verdriet en pijn alsof het altijd zo zal zijn Ooit zal de vrede en rust er zijn

Een enkeling zou het zien als een straf, Ik zie het als een zegen, Het laat mij weer ademen, Weer vrij uit bewegen. Lesbi, bi of pot, Noem het zoals je wilt, Ik zie het als een zegen van God. "Anders" dan anderen, Door mijn hart en ziel gedreven. Een stukje van mij, Waar men mee moet leren leven

Het ontstaan van een vlinder zijn krachtig slaan op het ritme van jouw adem vooruit gedreven niet wetend waar naartoe gegaan zal hij rusten in de zon welke haar stralen net als zoenende prikkels je lichaam zullen doen tintelen

Zo een klein meisje Lief en teer Dat ik je nu mis Doet ontzettend zeer Je mooie ogen En je lieve lach Zorgen ervoor dat iedereen dat je graag mag Urenlang kon ik met je blijven spelen En jij liet me nooit vervelen Je stal meteen het hart van me Ook al was ik niet eens Zes weekjes bij je Toch weet ik dat ik heel veel van je hou En als ik een dochter krijg Hoop ik dat ze lijkt op jou…