Zomaar een mooi gedicht

Je hebt ze lang weg weten te stoppen, je voelde ze al langer in je ogen kloppen. Ze kwamen niet onverwacht, misschien hebben ze op het juiste moment gewacht. In een stortbui zijn ze naar beneden gekomen, de vloed hield niet op en bleef maar stromen. Maar na regen komt zonneschijn, en dat zal zo ook met jouw tranen zijn

Op weg naar betere tijden, zal de toekomst je van de onzekerheid en twijfel bevrijden. Is die periode van twijfel eenmaal achter de rug, dan wil je alleen maar verder en nooit meer terug. De klok der tijd telt voor jou de dagen, waarin langzamerhand het verleden voor jou zal vervagen. De toekomst zal voor jou met mooie momenten komen, als je ze tot je neemt, zal het gevoel van geluk met volle teugen naar binnen stromen. De ongelukkigheid zal uit je lichaam worden gezogen, het zal je weer doen lachen en je tranen drogen. Je gevoel voor het leven zal anders zijn dan het ooit geweest is, het brengt alles wat je wilde hebben, zonder enige twijfel of gemis. De zon zal voorgoed voor jou gaan schijnen, regen en onweer zullen voorgoed uit je leven verdwijnen. Nooit meer ongelukkig, nooit meer moe, door de kracht van de liefde lacht het geluk je eindelijk weer toe. Echter dit zijn geen dromen, dit keer zal de toekomst ervoor zorgen dat liefde, passie en eeuwig geluk naar je toe zullen komen.

Samen zitten we in de sauna, met z'n tweeën alleen, Al die hitte en dampen om ons heen. De sauna brengt ons rust, het lijkt wel of die warmte onze lichamen kust. Wegdromend, van toekomst naar verleden, net zoals we zweten, recht naar beneden. We zijn naakt, net zoals de mens in het begin van de aarde, maar onze handdoeken laten onze naaktheid in zijn waarde. Maar plots is de warmte verdwenen, de koude douche en er is kippenvel op onze huid verschenen. De kou doet ons terugkeren in de realiteit, langzaam krijgen we weer besef van tijd. Onze drang doet ons toch terugkeren naar het warme deel, we beginnen weer opnieuw, het wordt ons zeker niet te veel.

Het is soms moeilijk om te leven, Om je er helemaal voor te geven. Maar ik heb zo mijn dromen, Al zullen die niet alle uit gaan komen. Toch zal ik hier voor moeten vechten, Geniet van elk moment, achteraf zelfs van de slechte. Alles gebeurt met een doel, En dat geeft mij een goed gevoel.

Voel de stralen van de zon, Geniet van de dag die komt. Ervaar de warmte, Neem de prachtige kleuren in je op Niets is zo wonderbaarlijk mooi, Als de kracht van dit geheel. Het is een fantastisch gevoel, een gevoel zoals nooit tevoren. Volg de weg, de weg die voor ons bestemd is. Het pad dat je zal leiden, door de sleur van het leven. Datgene zal nooit meer hetzelfde zijn. Alles is anders en steeds beter en beter. Er zijn geen woorden voor. Wonderbaarlijk is dat alles, dit alles waar we zelf voor gekozen hebben, Door terug naar aarde te keren, Terug om dit alles te ondergaan, Om zo naar een hoger niveau te kunnen weder gaan. Een hoger niveau, Een niveau waar we ons zelf in terug vinden. Totaal met onszelf en alle andere positieve krachten om ons heen. De positieve kracht in en rond ons. In een hogere dimensie en weg van het negatieve. Weg van het negatieve die de mens hier op aarde voortbrengt.…

Ik voel je tikken op mijn schouder, zal ik toegeven en wakker worden? Omdat ik zo vast slaap twijfel ik sterk, dit is veilig en warm, wat gebeurt er als ik wakker wordt? Dan moet ik weer de wereld in en eigenlijk wil ik dat al lang niet meer. Ik ben lang geleden gevlucht en heb me teruggetrokken in mijn slaap. Maar je blijft maar tikken op mijn schouder waarom toch? Ik ben niet de moeite waard om wakker te maken, laat mij maar. Ik heb mijn ene dag gehad en dat was meer dan genoeg, zo wil ik er niet nog een! Maar als ik niet wakker wordt kan ik je dat niet zeggen, al weet ik dat je het toch niet zal accepteren, ik ken je een beetje. Je kijkt of je het als persoonlijk doel gesteld hebt om mij wakker te schudden. Dus ik laat je begaan en laat je mijn ogen weer openen, eindelijk weer! Wat ik is zie is verbijsterend, ben ik zolang aan het slapen geweest, alles om mij heen is anders. Niets is meer hetzelfde en toch lijkt alles vertrouwd van uit mijn dromen. Je wijst me dingen aan en zegt dat het tijdens mij slaap gebracht is of veranderd is, ik geloof je want nu je me wakker hebt gemaakt vertrouw ik je ook! Sterker nog ik denk dat ik maar eens op sta en ga kijken wat er zoal nog meer gebracht is tijdens mijn slaap. Misschien heb je gelijk en is het de moeite waard!

Gelukkig zijn, het lijkt zo vanzelfsprekend, maar dat is het niet. Waarom kunnen /durven sommige mensen niet gelukkig zijn? Er is een spreekwoord dat zegt dat iemand pas echt gelukkig kan zijn wanneer hij zichzelf volledig heeft aanvaard. Maar dat kan ik niet! Hoe kan ik nou mezelf aanvaarden??? Het zou allemaal zoveel makkelijker zijn als ik er anders uit zou zien. Mensen zouden me meer kansen geven indien ik slank en mooi zou zijn, maar ik ben dik en ik zie er niet uit. Mensen zouden me vlugger aanvaarden indien ik open en zelfzeker zou zijn, maar ik ben nu eenmaal gesloten en heb geen greintje zelfvertrouwen. Ik ben er vast van overtuigd dat ik gelukkig zou kunnen zijn, als ik er maar slank uitzag, als ik maar mooi was, open, lief en behulpzaam. Maar ik ben niets van dat alles, dus heb ik ook geen recht om gelukkig te zijn, want ik zie geen enkele mogelijkheid om dit alles te veranderen. Dus richt ik me maar op het gelukkig maken van anderen, van mensen die de moeite waard zijn om mijn energie in te steken. Door hen gelukkig te maken, voel ik mijn automatisch ook al een groot stuk gelukkiger. Of maak ik mezelf maar iets wijs ?

Heb je honger dan krijg je geen vis maar een hengel om te leren hoe hard het leven is. Zijn je schoenen kapot, dan krijg je geen nieuwe. maar drie gram en de toestemming om te dealen. En beloof je aan een tiener, na hard werken de auto die hij wil, terwijl hij het ook in één keer kan verdienen. Dan zie je duidelijk verschil. Tussen opgroeien in een krottenwijk. Of altijd geld hebben en aan onzin verliezen. Dan is het de honger waaraan je bezwijkt. Dan heb je geen andere keus, dan het slechte pad kiezen.

Luister naar het tikken van de regen Op je raam Kijk naar de sterren in de nacht Kijk naar alles om je heen Bekijk alle mooie dingen die er In het leven zijn Ooit zal het de laatste keer zijn De laatste woorden die je uit zal spreken Zorg dat je altijd alles positief zal doen En alles wat jou droom is uit zal laten komen Zorg dat wat je hart wil zal Gaan gebeuren Je toekomst die altijd heel mooi zal zijn Je hebt een doel, een doel Wat je moet halen Een doel waar je helemaal voor gaat En als je dat halen wil,zal dat zijn Wat je gaat halen.

Wie ben ik ? Wie ben jij ? Wie zijn wij? Wat doen we hier? Wie ik ben Dat weet ik niet Altijd anders Nooit hetzelfde Jij bent lief Speciaal voor mij Je doet me goed Nu, het moet. Wij zijn Jij en ik Samen Altijd Wat zijn we? Wat doen we hier? Weet jij het ? IK zou het niet weten.

Lieve lust te leven en te lachen, soms om héél kleine dingen. Zonnestralen en een zachte bries. Donzen vlokjes geuren en er is, "Hooikoortsbericht". HA...Haa...Haaatjie. Gezondheid zakdoek. Plus,Plu's,fladderen overal rond. Hocus,Pocus,ik wil jullie vangen. Ze liggen overal op de grond. Bukken,oprapen dus. Het lijkt wel iets,maar, het doen blijft uit,ze verdwijnen zomaar in het niets. Haaaatjie Haaatjie,gezondheid, als ik nies,nies ik voor twee, en in het Nederlands natuurlijk. En,'t is de zomer die het mij vraagt.

Een dank naar allen die mij heeft gesteund in de afgelopen weken Niets of niemand had dit ooit van jullie willen overnemen. Ik voel me bevrijd maar ook tot een last Omdat je eerst zonder mij waren en nu zit je met mij vast Maar ik ben dankbaar dat ik zulke mensen mag kennen Want jullie zijn de enigen waar ik toch naar toe mocht rennen Nu mijn leven een andere wending neemt met een betere toekomst voor mij Weet ik zeker alles komt op Zn pootjes terecht en dat maakt mij vrij Bedankt voor alles en ik zal nooit vergeten hoe jullie mij opgevangen hebben Hoe zou ik het zonder jullie op deze aardkloot nu redden Ik weet het zeker ik heb de beste vrienden die je je maar kunt voorstellen Liefs Jeanine

Op een mooie herfstdag ging ik overstag niets poetsen in huis moest even weg van thuis weg van het zorgen zomaar een paar uurtjes ging ik naar het strand prachtig mooi weer dus deze keer de camera mee de lucht schitterend blauw waardoor je zeggen zou dat het nog augustus is helder maar wel fris van alles kom ik tegen met de golven zomaar aangespoeld een schoentje van een kindje wat zou daar mee gebeurd zijn een fles maar geen berichtje te nieuwsgierig als ik ben open toch voor de zekerheid en zie daar een briefje geschreven met een halfvolle pen ik kon de tekst niet zo goed lezen zoiets van ben blij dat ik gevonden ben thuis gekomen bleef het maar malen wat was de boodschap speciaal misschien voor mij? ik zal er nooit achter komen het briefje toch maar opgeborgen wie weet komt het ooit te pas toch het gevoel van ja ik was het die het las

Ik zet mijn zorgen op papier en ga een bootje bouwen, maar misschien ook wel een vliegmachien die hoef je niet te douwen. En dan maar hopen dat die grap een ander kan plezieren. Want o wee, als die niet bevalt dan heb ik niks te vieren Wat moet je dan met je verdriet, wie wil dat nu graag houwen? Je zegt het niet aan iedereen, want wie kan je vertrouwen? En in de regen op het strand of thuis onder je kussen, wie spreekt er dan een vriend`lijk woord en wie je snikken sussen. Toch is er een die jou begrijpt; en wie zou dat nou wezen? Juist, Jezus luistert alle tijd, Hij hoeft geen brief te lezen. Want jij bent immers net als Hij, een stukje van God`s beeltenis, en Die weet alles van jou af, omdat Hij God en Vader is.

Het leven is soms moeilijk en soms zo makkelijk. Vaak ligt het aan de keuze die je zelf maakt maar soms ook totaal niet. Dat is maar net hoe je het leven zelf ziet.

hier zit ik dan, naast de kerstboom de kachel brandt lekker warm het is gezellig in huis, zo met die lichtjes even voel ik een gevoel van geluk in mijn hart het jaar is alweer voorbij, het zit erop tijd voor een nieuwe start, een nieuw begin even blik ik terug op afgelopen jaar denk ik aan die momenten die zoveel invloed hadden op mij het was een moeilijk jaar, een pijnlijk jaar veel nare gebeurtenissen die ik moeilijk kon accepteren ik heb mezelf door het jaar heen getrokken in de hoop dat het snel voorbij zou zijn en nu is het dan zo ver, het is voorbij ik ga het afsluiten en het nieuwe jaar tegemoet komen ik ga ervoor, ik wil er voor gaan door de tegenslagen dit jaar ben ik sterker geworden een nieuw mens, mezelf goed leren kennen en ik laat mezelf zien komend jaar! dit ben ik!! mensen die mij pijn doen, die me willen kwetsen die zijn mijn liefde niet waard.. .want ik weet nu, wat ik waard ben

De feestdagen staan weer voor de deur, ik hoor ze al kloppen. Maar ook dit jaar laat ik ze niet binnen, ze lopen maar gewoon door. Wat heeft het voor zin als je toch niets kan delen, er is niemand om je heen. Geen lach die je verwarmt geen arm die vasthoud, nergens in huis veranderd er iets. Je rijdt langs woonkamers die vrolijk versierd zijn, maar het is kil in mijn eigen huis. De warmte die ik nodig heb is verdwenen en weg, ik zoek het wel overal. Maar het lijkt wel of iemand het verstopt heeft, ben inmiddels erg moe van het zoeken. Ik ga me maar richten op het volgende jaar, dat kan echt alleen maar beter worden. Dit jaar laat ik verder maar gewoon voorbij gaan, hier ga ik me niet meer druk om maken. Het heeft toch allemaal geen zin en een eindsprint, dat zou echt belachelijk overkomen. Het jaar is over en oud en zo voel ik me ook, maar het jaar begint straks ook opnieuw. Ik volg dat goede voorbeeld en stel me daar op in, vol plannen, nieuwe moed en vooral veel hoop.

Vroeger was alles zo simpel Ik moest niets doen Alles was er voor mij Ik moest alleen maar naar school gaan en mij amuseren Maar dat is veranderd Ik ben beginnen nadenken over vriendschappen Dat je zonder niet kunt Ik ben beginnen nadenken over liefde Ook daarmee kun je niet zonder Je hebt het nodig Zonder kan je niet Dan is het een hel Met is het zalig Dan kan je alles aan Ik hoop de persoon te vinden die mij zo laat voelen Ik hoop dat het leven meer biedt dan werken Het moet soms zalig zijn Dat je alles vergeet Dat je in de wolken bent hoog boven de hemel Alleen is de vraag: wanneer gaat dat zijn? Wie ga mij dat willen geven? Wie gaat dat kunnen? Het leven zit eigenlijk vol twijfels En zelfs zonder die twijfels kan je niet!

in het begin word je geboren en aan het einde ga je dood ben je dan weg? Ben je verloren? of gaat het leven dan nog voort? als mijn lichaam nu sterft, is mijn geest dan ook vergaan? is de dood het brute einde? of het begin van het bestaan?

ze kunnen niet zonder liefde ze kunnen niet zonder hoop ze kunnen niet zonder vertrouwen ze kunnen niet zonder jaloezie ze kunnen niet toegeven aan hun fouten ze kunnen niets goedzeggen van een ander ze kunnen niet liegen ze kunnen niets verzwijgen wie zijn 'ze'? wat zijn 'wij'? 'ze' zijn zoals alle anderen 'wij', wij horen daarbij 'ij', ik ben niet anders evenmin als 'jij' 'ij' en 'jij' zijn één 'ze' en 'wij' horen daarbij een wereld vol... vol van 'ons'

Hoe zal het verlopen? Zal ik vroeg of laat sterven? Hoe zal ik sterven? Zal mijn onzekerheid groeien of afnemen? Ben ik sterk genoeg voor de komende hindernissen? Ben ik wel waardig genoeg om hier te mogen vertoeven? Maar dan was het gedaan! Niet met denken. Mijn zwakte is mijn sterkte. Mijn gevoelens, mijn denken ik kan iet zonder hen. Stilaan word ik trots op wie ik ben. En ik merk dat ik een mens ben.

Het leven kan niet zo mooi zijn als je denkt, Je blijft niet eeuwig op aarde bestaan Maar zoals God wil, zal je ooit naar de hemel gaan! Het is mooi, dat God dit schenkt. De een krijgt het eeuwig leven, de ander niet. Ja! als er iemand dood gaat, krijg je veel verdriet. Maar je mag wel zeker weten: Hij krijgt van Hem het eeuwig leven! De kans, lang op aarde zijn, is klein, als een zandkorrel in de woestijn. Ga als kinds dan aan, ik zal in God geloven,

paradijs het klinkt zo eenvoudig zoiets van ff snel zo gemakkelijk is het niet te gaan je moet er iets voor doen en er voor open staan jaren kan het duren voor je het beseft ik heb het hofje gevonden stond niet eens ver van mijn bed het hofje van eden niet van het verleden maar van het heden besefte toen pas hoe het kwam dat er mensen helemaal onder iets door kunnen gaan zie het pak het met beide handen het is zo tastbaar als je maar wil het geeft je moed en kracht je kan zo vrij leven zonder schuldgevoel gewoon die bijzondere kracht zou het iedereen willen aanbevelen kijk verder sta niet stil gebruik je fantasie erbij en met een beetje goeie wil schrijf je ook dit bijzonder verhaaltje waar je vroeger om moest lachen of liever gezegd je was niet wijs als je met zulke gedachten iets zou schrijven nu met een beetje kracht en inspanning zijn we waar we zijn moeten hier op aarde het paradijs ja ik heb ervan geleerd gewoon te leven hoe het moet geen fratsen en gezeur er voor gaan weer elke dag eigenlijk gewoon hoe een mens leven moet

De dood is een niet uitgesproken woord waarvan iedereen weet dat het bij ons hoort Het gebeurd altijd heel onverwacht het heeft de mens in zijn macht Iets wat niemand aankomen ziet en ons meesleurt in een groot verdriet denkt er iemand aan wat er komen gaat als hij deze wereld verlaat de dood is niet iets om bang voor te zijn ook al doet het voor elk mens zoveel pijn

Niet sta je er altijd voor open, als alles mis lijkt te lopen. Veel verdriet, veel pijn zal de zon er ooit nog zijn. Denk dan aan de lente als alles weer gaat bloeien, zo zal ook de levenslust weer groeien. Neem de tijd voor afscheid en verdriet, maar vergeet de mooie dagen niet.

ik ben maar een stofje in de lucht niet beroemd of berucht een hoopje gevoelens een bergje gedachten een stukje leven een beetje verstand ik ben maar een lettertje gezet door Gods hand in een boek vol toverspreuken.

Meningen worden gevormd Een oordeel wordt gemaakt Zonder te weten wie een persoon echt is Hoe hij reageert Hoe hij functioneert Met het idee dat je hem kent Stap je samen door de wereld Maar hoe ken je iemand anders Als je weet Dat je jezelf niet eens kent Waarom maken mensen dan een oordeel Verspreiden ze een roddel Of vormen ze een mening Zonder te weten wie een persoon echt is Ze zijn altijd vriendelijk maar liegen achter je rug om en als je ze naar de waarheid vraagt, dan houden ze zich stom... Ze knikken altijd ja en lullen vaak ook met je mee maar zodra je weer die deur uitloopt veranderd ja al snel in nee... Je haalt ze er vanzelf tussen uit al duurt het soms een tijd probeer er dan toch boven te staan maar doe vooral niet mee aan die schijnheiligheid

kon ik maar een vogel zijn in een mooie tuin gewoon alleen maar mogen zijn niets te willen niets te hoeven en even niets meer voelen altijd weer die oude pijn kon ik maar eens heerlijk vliegen fluitend naar de zon en naar het licht zou ik dan gaan om even niets te voelen in mijn ogen prikt een traan kon ik maar gewoon alleen maar zitten in een veilig nest lekker hoog en droog en veilig met maling aan de hele rest

Wat wordt die grote wereld klein, na ons allerlaatste beetje "zijn". Wat we eens zo belangrijk waanden, verliest zijn kracht en ook zijn glans. Maar achter die gesloten ogen, start een gigantisch nieuw begin!

Ik ben ik, Ik ben niet volmaakt, ik ben niet perfect. Maar zo ben ik, ik weet wie ik ben ik weet wat ik wil soms ben ik erg druk en soms weer heel stil. Om mij te leren kennen, moet je dit leren. Ik ben ik en zo moet je me maar accepteren

Lieve God,in de hemel hierboven hoe kan ik nog in U geloven U,die van de mensen houdt ik heb er wel eens op vertrouwd Alle ellende die je ziet soms geloof je je eigen ogen niet. Ziet U niet wat we ervan bakken? waarom laat U de mensen zakken? Dood,verdriet,oorlog en pijn kan toch niet goed,in Uw ogen zijn? Hoe het moet,wilt U het laten zien? Mag ik dat vragen misschien? omdat we het niet alleen kunnen de heleboel verkeerd runnen Laat ons eens zien,hoe het echt moet. dan komt alles vast nog goed.

Al die gedachten, wat kan je eigenlijk van ze verwachten? Brengen ze het ultieme geluk? Of maken ze juist het heden stuk ? Zullen ze jouw toekomst voorspellen ? Of zullen ze slechts je negativiteit versnellen ? Zonder gedachten kan je gewoon niet leven, zonder leven zal je nooit je gedachten beleven.

Er is geen weg, die geen weg heeft. Elke weg heeft zijn bereik, bereik het mooier, dan het mooier. De afslag is er altijd, hou koers aan de weg. de weg heeft ook zo'n zijn eigen weg maar op elke weg, een samenkomst, om een weg in te kunnen slaan.

Min de stilte in je leven, zoek de stilte die bezielt, zij die alle stilte vrezen, hebben nooit hun hart gelezen.

Ik kan het niet geloven, dat ik dit meemaak en mag ervaren.Dit ongewone gevoel, het is niet te beschrijven. Ik stel mezelf de vraag waarom ik ,en niemand anders. Maar besef ergens wel wat er gaande is. Maar datgene dringt niet helemaal tot mij door. Mijn geest is verplaatst,verplaatst naar ergens, maar waar is dit ergens? Deze plaats in welke ruimte, wie weet dit. Wie kan dit verklaren? Ik niet, niet nu. Misschien later … Ik voel me bij elke tel zwaarder en zwaarder worden. Het is iets dat me overkomt,dat me inpalmt en probeert dingen mee te geven. Mee te geven als een soort van boodschap, Een boodschap van hierboven.

Waarom ben jij niet dat losgewaaide blaadje, zwevend door de lucht, zoals het allermooiste plaatje, gevangen in zonlicht op je levensvlucht ? Als ik jou zie, voel ik jouw uitstraling, rechtstreeks vanuit je hart als een vertaling, van al die ingehouden pijn, die er voor zorgt om niet meer gelukkig te zijn. Open je ogen, wees niet meer bang voor die vervelende tijd, welke als een schim wordt weggezogen, jou achterlatend in een wereld vol schoonheid.

Als ik een klein bloempje was, zou ik willen dat jij me plukte Me in een vaasje zette, me zelfs zou drogen dan was ik geliefd en weggeborgen Zou je me dan weg doen als je mijn verdorde blaadjes niet meer mooi vond? Of mij verkleurde bloemblaadjes niet meer aantrekkelijk? Of de subtiele geur die ik verspreid niet meer ruiken wil? Dan zou ik daar liggen, bij het vuilnis Nee,nee, laat me toch maar staan hier buiten waar de zon op mijn roodkleurige bloemblaadjes schijnt!

Ik loop lijkt het al een eeuwigheid door de tunnel en geloof al lang niet meer in het licht. Ik hoor iedereen nog zeggen; ga door en hou vol, aan het einde van de tunnel is licht! Shit, ik geloofde ze maar wat hadden ze het allemaal mis, of toch niet. Ik zie iets in de verte maar weet al lang niet meer of het licht is, misschien is het iets anders. Nu ik steeds dichterbij kom, geloof ik inderdaad dat het licht is. Ik zou het bijna niet meer herkend hebben, zolang is het geleden dat ik het zag. Maar daar is het toch echt helder stralend en warm, zoals ik het ken van vroeger. Ik moet oppassen dat ik er niet te snel naar toe ren, want dan verdwijnt het misschien weer. Laat ik maar rustig kijken en me verwarmen aan het licht wie weet, wie weet kom ik zo dan toch uit de tunnel en krijgen ze toch gelijk!

Toverzon - gekke zon stralenzon - luchtballon ochtendzon - waterkanon waterzon - doucheballon avondzon- nachtjapon dieptezon - waterton hoogtezon - levensbron k'wou dat ik je vangen kon oh zon, ozon, oh zon.

Ik heb een schat gezocht en ook gevonden heb het in een kistje gedaan voor later soms kijk ik heel even of die er nog inzit doe het kistje dan weer op slot het sleuteltje draag ik om mijn nek want mijn schat is het grootste wonder. Ben er dan ook heel voorzichtig mee moet het niet kwijt raken want de schat is voor mij heel bijzonder.

Je kan je vlinders vangen één voor één en ze buiten zetten Maar ze zullen nooit allemaal weg zijn Je kan ze negeren Maar ze zullen je blijven kwellen Tot je er gek en ongelukkig van wordt Je kan er ook eentje vangen En aan diegene waarvoor je ze bewaart geven Misschien bloeit er wel iets moois

Wie ik ben, dat weet ik niet. Wat ik voel, dat weet ik niet. Wat ik wil, dat weet ik niet. Wie ik écht ben, weet ik niet. Of misschien ken ik mezelf juist heel goed, maar wil ik het niet weten!

Ik voel me als een stuk muziek Een langdradig partituur Één met Crescendo's zoals in klassiek en van enorme lange duur Met saaie delen en hoogte punten Voor mij zo waardevol als munten vol met akkoorden die altijd kloppen alleen mijn muziek die zal nooit stoppen

als er iemand doodgaat die je heel goed hebt gekend dan is het nogal logisch dat je erg verdrietig bent misschien is het je oma, misschien is het je hond misschien is het een ander die je ook zo aardig vond. als er iemand doodgaat die je heel goed hebt gekend dan is het nogal logisch dat je erg verdrietig bent want doodgaan is iets missen het maakt je ook zo bang toch zul je er aan wennen al duurt het vaak heel lang.

Ik verdrink soms in een boek, de spanning sleurt me mee. In een stroom van woorden, drijf ik naar de zee. Meestal strand ik, als ze roepen kom, kom je eten? Alleen als ik lees, mag iedereen me vergeten!

Mocht ik er op een dag niet meer zijn vergeet dan mijn verdriet en pijn maar denk aan een morgen dat ik verder zal gaan zonder pijn en zonder zorgen sta dan even stil bij degene die ik achterlaat met verdriet en misschien ook haat zolang jullie me niet zullen vergeten kan ik genieten van het paradijs en beginne met een hemelsleven maar leef niet langer met verdriet ga verder met jullie leven ik kon het niet meer langer geven ik heb mijn best gedaan maar kon het niet meer aan ik heb gevochten ik heb gestreden en heb gebeden het had geen baat SORRY dat ik jullie nu ineens verlaat.... bedankt voor alles wat jullie mij hebben gegeven alstublieft ga verder met jullie leven ook al hebben jullie nu verdriet 't is mijn liefde die mooie momenten die ik achterliet....

Het schip vaart weg als de dood in de nacht is daar soms iemand die op mij wacht? Gaat het verder, blijf ik bestaan? Of is het voorgoed met mij gedaan?

Het leven is naar een doel streven Leven is ergens voor gaan Leven is het hebben van een leuke baan. Leven is plezier maken. Leven is hard. Leven is elke dag een nieuwe start. Leven is een dag gelachen hebben. Soms trieste dagen.. Leven is het hebben van wel meer dan 1000 vragen Leven is het hebben van vrienden. Leven is leuke dingen doen. Leven is het hebben van voldoende poen. Het leven kan raar lopen..maar dat je gelukkig word is te hopen. Ruzie gezeur en trammelant..is weer een rottige kant. Gezelligheid lachen en feesten is wel leuk vinden de meesten. Zo zit het leven nou eenmaal in elkaar...'t is raar maar waar.

Zuchten, blazen, een uur lang, en leren onder dwang. Van de meester moeten zwijgen, om er gezaag voor terug te krijgen. De hele zaal bestudeerd, me tegen de verveling verweerd. Heet uur om de minuut bekeken, hopend dat de tijden verstreken. Papieren vol gekribbeld, met nutteloze leerstof bestippeld. Over de letters heen geleerd, en met een leeg hoofd teruggekeerd!

's Avonds als ik slapen ga Volgen mij 14 engelen na 2 aan mijn hoofd eind 2 aan mijn voeten eind 2 aan mijn linker zij 2 aan mijn rechter zij 2 die mij wekken 2 die mij dekken en 2 die mij wijzen naar de hemelse paradijzen

Ons Kopke houdt van sjouwen, Hij wil het liefst elke dag verbouwen. Rokken en blouses aan de kant, Broeken en jassen in de wand. Dan meisjes naar voren en jongens opzij, Dan kunnen de baby's er ook nog bij. Het ondergoed van de heren Dat moet hij nog leren. Hij maakt de afdeling veel te klein, Dus de helft ligt nu in het magazijn. Hans en Rinaldo samen op kantoor, Spitten ze het hele scenario door. Nu wil hij weer aan de lingerie beginnen, Maar ik hoop dat hij zich zal bezinnen. Alweer een afdeling op zijn kop, Daar zie ik toch wel tegen op. Maar ondanks alles vind ik je een scheetje, Dat hoef ik niet te vertellen want dat weet je.

ik voel het maar ik merk het niet. ik wil het niet merken. iedereen weet het. ik ook, maar ik wil het niet weten. maar ik kan het ook niet vergeten. het lijkt allemaal zo raar, maar het is waar. wat ik voel is magisch, maar ik wil het niet weten. waarom gebeurt dit met mij. ik weet niet wat er gebeurt. alles draait om me heen. en ik ben alleen. deze wereld is zo groot. maar ik ben alleen. alleen, met dit gevoel

Als liefde mooi en zuiver is laat dan je hart eens spreken Schakel je verstand dan uit en laat het hem dan weten Hij zal je voeren naar de hoogste top door bergen en door dalen en deze mooie liefdesdroom zal zich eindeloos herhalen Is liefde mooi en zuiver dan ben je pas bereid Je hart heeft dan gesproken je krijgt dan nimmer spijt Liefde, mooi en zuiver dan ben je niet bevreesd Je kan alleen maar zeggen 'k ben even weg geweest

Ik ga dit jaar niet achterom kijken, om de restanten van het jaar te zien. De fouten die ik gemaakt heb, de verkeerde keuzes die ik genomen heb. Het is toch hetzelfde als elk ander jaar, daar ben ik inmiddels wel aangewend. Nog altijd heb ik niemand om mee te delen, niemand die blij is als ik thuiskom. Geen luisterend oor voor als ik ergens mee zit, Of juist als ik iets positiefs heb meegemaakt. De stoel staat nog net zo als toen ik vanochtend wegging, de lamp is nog steeds uit als ik binnenkom. De post en de krant liggen op de deurmat, terwijl het antwoordapparaat geen berichten heeft. Ik ga alleen vooruitblikken op de kansen van dit jaar, de ongekende mogelijkheden en de hoop. Want waarom zou het dit nieuwe jaar niet mijn jaar kunnen worden, dat ik eindelijk eens permanent de rust en de liefde bij iemand zal vinden. Het wordt een geweldig jaar, dat ga ik er gewoon van maken. Zo mooi, dat ik volgend jaar wel achterom wil kijken, gewoon om nog even na te genieten. Ik wens iedereen dit toe en dat we allen volgend jaar met mooie en positieve verhalen komen over 2004. We leven tenslotte maar een keer en dat is nu en hier, Namens ik, mezelf en mij allen een wonderschoon jaar gewenst.

Gij O Heer hebt mij vreugde gegeven In vrede kan ik mij bij U ten ruste begeven Want alleen Gij O Here zal mij vrede geven God zaligzegenend dat ik U ken Dat ik eens op een noodlottige dag een pelgrim aan Uw poorten ben en dat ik dan in Uw koninkrijk binnentreden mag.

ga nooit heen zonder te groeten, ge nooit heen zonder een zoen. wie het noodlot zal ontmoeten, kan het morgen niet meer doen. ga nooit heen zonder te praten, dat doet een hartje toch zo'n pijn. wat je 's morgens hebt verlaten, kan er 's avonds niet meer zijn.

Horen doe je met je oren Luisteren doe je met je hart!!! Hoeveel mensen kunnen er nog echt luisteren, hoeveel mensen verstaan mij, als ik zeg het gaat me niet! Niet veel, en dat doet me zoveel pijn

Nadat ik een aantal jaren alleen ben geweest heb ik tegen iemand gezegd dat ik dacht dat ik anders ben. Na een aantal jaren heb ik nog steeds indruk dat ik anders en alleen ben: Net zoals sommige anderen ben ik niet gespaard van de pijn die het anders zijn met zich meebrengt. Isolatie was het ergste gevolgd door de vele frustrerende beperkingen die erbij horen. Onzekerheid speelde me bijna net zoveel parten. En dan die hersenen, dat denkvermogen dat me maar niet met rust laat!! Dag in dag uit, 24u./24u., elke moment van de dag denk ik na.

Wat is er mis? Wat doe ik verkeerd? Wat maakt me anders dan de rest? Waarom word ik daardoor uitgestoten alsof ik niet tot dit soort wezens behoor? Ben ik net zo vreselijk als de anderen denken?? Stil aan begon ik te geloven dat ik niet op deze planeet thuis hoor. Ik voelde me meer dan ooit anders dan de rest. Ik voelde me een indringer en merkte dat ik steeds onzekerder werd. En ik dacht meer na.

Grijs druppelt zwart en vult de grauwe Oosterzee klein golvend happend naar lucht rode en witte ogen lopen uit vlak in mijn zicht keren zich af volgen mijn spiegelbeeld weerkaatsend angst lijnen banen de weg verdwijnen kronkelend in een snelheid die gedreven wordt waarom schrijf jij niet op de grond

en niet schrijven Zal ergens diep in mij toch bij mij blijven ongehoord maar in een lieve duisternis verbergt zich iets dat meer dan woorden is

verre reizen moeten we maken gewoon even zeggen tegen de buur ik ben zover weggeweest het duurde zeker tien uur laten we elkaar niet voor de gek houden doe gewoon het parkje om de hoek kan er uren lopen en mooi je wil niet weten hoe je hoeft niet veel te hebben of uit te geven de natuur is om de hoek okay je moet wel even kijken niet ff maar goed de bloemen de dieren het gras zo heerlijk en dat allemaal bij ons om de hoek het gras zal net zo mooi zijn als bij ieder ander blijf alert en weg die oogkleppen die zijn voor schrik gevallen zet af en kijk eens om je heen elk jaargetijde weer verschil van kleuren geen lichttherapie kan hier tegen op al is het nog zo donker toch kun je je verbeelden was het rood of geel of paars als jij die kleuren maar ontdekt dat geeft een heerlijk warm gevoel

Wat ben je eenzaam, als je naar iemand verlangt en je kunt hem niet bereiken. Wat ben je eenzaam, als je over je gevoelens wilt praten maar niet tot hem door kunt dringen. Wat ben je eenzaam, als je droomt en fantaseert zo ver van de werkelijkheid. Wat ben je eenzaam, als je je gedachten alleen op papier durft te zetten. Wat blijf je eenzaam, als je je hart niet durft te volgen

De mensen waar je het meest van houdt Doen je het meeste pijn Dat hoort niet zo, dat is fout Zo hard kan de wereld toch niet zijn! Maar toch op den duur Als de tijd aanbreekt Spelen de mensen waar je van houd met vuur Iets wat meestal voor zich spreekt Voor even ben je blij, voel je vreugd en heb je geluk Maar neem de verkeerde beslissing of verkeerde gok Alles gaat dan zonder enige aanleiding stuk En zetten de mensen je voor het blok Wees niet bang of gevreesd Na regen komt zonneschijn Dan is het weer `feest´ Hopend dat het eeuwig zo fantastisch zal zijn!

waarom geeft het leven zoveel hindernissen zoveel kansen die we missen ik doe toch echt mijn uiterste best maar heb geen invloed op de rest ik kan niet meer iemand anders zijn dan wie ik ben ik hoop dat ik ooit aan mezelf wen spanning ,verdriet is nu mijn deel of vraag ik misschien wel te veel twijfels gaan door me gedachten of ik wel van iedereen kan verwachten dat ze me willen accepteren zoals ik zelf wil zijn want ik weet best,het is een wereld van verschil ik heb zo hard gevochten om dit punt te bereiken en ik wil helemaal niet van me standpunt afwijken maar als het inhoud dat ik kwijtraak waar ik het meeste van hou zet ik mezelf dan niet in de kou ? waarom weet ik het antwoord niet op deze vragen of zal de tijd deze hindernissen laten vervagen?

Wensen, dromen, hopen, Kansen waren er genoeg, Mogelijkheden heb je laten lopen, Door de manier waarop je je gedroeg. Deels is t je eigen schuld en deels van je omgeving. Je gedachten heb je aan mij onthuld en ik heb kennis van jouw beleving. De juiste weg kiezen heb je vertikt. Nu merk je dat je keuze je verstikt. Vele mensen hebben je onteert, maar jij bent nog steeds de persoon die ik t meeste respecteer. Ik hoop dat de toekomst je kan leiden, naar een weg die andere zullen benijden.

Geluk een relatief begrip voor velen Geluk voor mij iemand om alles mee te delen Geluk soms vraag je je af waarvoor Geluk een helpende hand een luisterend oor Geluk door vele kleine dingen in het leven Geluk om je liefde aan die ene te geven Geluk te lezen in ondoorgrondbare ogen Geluk om daar telkens weer in te kijken mogen Geluk een ontwapenende stralende glimlach Geluk dat je die steeds weer ontvangen mag Geluk je voelt je vrolijk en blij Geluk wanneer ben je er voor mij

Een natte druppel, een traan Bij verdriet laat je ze gaan Ook al wil je niet huilen En je verdriet verschuilen Tranen verraden je verdriet En je gezicht liegt niet Tranen laten merken hoe je je voelt En laten merken wat je bedoelt Een traan laten gaan Is voordat je het wil al gedaan