Gedichten over liefdesverdriet – pagina 6

Ik heb gezegd dat ik een gedicht voor je zou schrijven Waarin ik uitleg hoe belangrijk jij voor me bent Hoe graag ik wou dat wij elkaar konden blijven Hoe ongelukkig ik zonder jou ben Maar schat, Ik weet niet wat ik nog meer moet zeggen Hoe ik mijn gevoelens voor jou Uitgebreider moet uitleggen Waarom is ik hou van je niet genoeg

Zij begreep wat ik dacht Ik luisterde aandachtig naar haar Ik troostte haar in haar verdriet Wij hebben dezelfde lotsbestemming Zij koos impulsief voor een ander Zij gooide in een vlaag alles opzij Ik voelde mij zwak en te neergeslagen Ik heb haar geleidelijk verlaten Wij zullen elkaar nooit meer zien

Stilletjes in de nacht rolt een traan fluisterzacht over mijn wang. Bang, dat iemand het ziet, het verdriet, waarmee zij mijn oog verliet. Met een laatste zucht verdampt zij in de lucht, verdwijnend in het niet, niemand die haar ooit nog ziet. Weer een traan, die ophoudt te bestaan, maar het verdriet, dat eindigt niet. Vele tranen liggen nog in het verschiet..

Toon me je ware gezicht Toon me je ware liefde Vertel me wie je bent Voordat je gaat

een belofte ,een woord het is net of je me niet hoort waarom,waarvoor? ik kan je niet meer geven of ik ga eronder door nu ist gedaan,voorbij over nooit meer weerom je hebt me verlaten en kijkt niet meer om wat was ik in jouw ogen een leugen, een verbeelding? waarom heb je gelogen het doet pijn en zoals je zei het zal wel slijten maar je zal dan ook, de laatste zijn die mijn hartje, zal verbrijzelen,zal splijten voor mijn geen pijn en geen tranen geen gemis en geen bochten ik wil je niet meer ook al zou ik vroeger voor jouw hebben gevochten daarmee vaarwel tot ziens ik zal jouw niet missen gelijk jij me zal missen en ben wel blond maar niet dom nog eens vaarwel en ik kijk nooit; of te nimmer meer om aan mijn vriend? die mijn hartje gebroken heeft vanwege sabbeke

Tranen rollen over m'n wangen, tot over de plaats van m'n hart. Mijn hart huilt mee. Ik kan het niet doen stoppen, hoe graag ik het ook wil. Ik moet je laten gaan, die tranen zullen ooit wel stoppen, tranen geraken op. Althans dat hoop ik toch!! Ik wist dat een hart pijn kon doen, maar zoveel pijn ineens voor één iemand? Zo iemand dat je hart sneller heeft laten slaan, mijn hart heeft te snel geslagen en is nu zijn ritme aan het volgen. Nu moet ik het laten rusten, nu ik je niet zie. Ik hoop alleen dat het rustig blijft dat ik je terug zie. Ik hoop dat het dan niet terug sneller gaat slaan want dan zal men hart terug huilen. Huilen voor jou !

Laatst zag ik een lach op je gezicht. Zo een mooie glimlach op mij gericht. Dan wil ik mijn armen om je lichaam slaan. Maar daarvoor ben je te ver van me vandaan. Dan haal ik je voor me in mijn gedachten. Een beeld dat de pijn doet verzachten. De pijn dat je niet bij me bent. Maar alleen door mijn gedachten rent.

Voor mij is liefde pijn, maar het kan ook betekenen gelukkig zijn. Jij, je moet bij me terug komen, want nu kan ik slechts dromen. Ik heb zo een mooie herinneringen aan jou en je weet dat ik van je jou. Dat zal ik altijd blijven doen. Geef me nog een laatste zoen. Eentje die voor eeuwig duurt. Want dan ben je in mijn hoofd voor altijd in de buurt.

ik hou van jou en jij van mij, maar toch kunnen wij niet samen zijn. de afstand is nog klein, maar het verschil te groot. ik kan niet met je leven, maar ook niet zonder je. je was voor mij de prins op het witte paard, de zonnestralen die op m'n gezicht prikkelen. ik zal van je blijven houden, voor altijd

Ik wil zo graag verder met mijn leven, leuke dingen met iemand beleven. Maar ik kan alleen maar denken aan jou, je moet weten hoeveel ik van je hou. Waarom heb je gekozen voor haar, het doet me pijn en voel me raar. Je schreef me, we kunnen niet zo verder gaan, je weet echt niet wat je me daarmee hebt aangedaan. Ik heb de hoop nog steeds niet opgegeven, heel raar maar dat is nog steeds gebleven. Ik hoop dat je een keer inziet dat je ook van mij houd, en dat je ooit zegt: "met jou word ik oud"

Kijk nu eens wat je hebt gedaan, over mijn wang rolt een dikke traan. Zonder gevoel zei je "ik ben terug bij mijn ex", ik stond toen echt helemaal perplex. Ik dacht dat wij met elkaar verder zouden leven, omdat al die vele vlinders ons beiden lieten zweven. Ik dacht dat ik je m'n diepste gevoelens kon toevertrouwen, maar je hebt niet eens van mij gehouden. Je hebt maar een beetje met mijn hartje gespeeld, terwijl ik dacht dat echte gevoelens waren die wij hebben gedeeld. Al je leugens doen me zo'n pijn, waarom kon je niet gewoon eerlijk zijn. Je zegt "Dees het ligt niet aan jou", maar je beseft niet eens hoeveel ik van je hou. Maar ik weet dat ik me erbij neer zal moeten leggen, want je wilt niet eens meer wat tegen me zeggen. Van de een op de andere dag al het contact verbroken, je hebt me recht in mijn hart gestoken. Mijn hart zal lange tijd moeten helen, voordat ik ooit nog zulke gevoelens met iemand zal kunnen delen. Ik denk aan jou, er rolt een traan over mijn wang, en ik zucht, voor jou ben ik niets anders meer dan lucht.....

Mijn hart vertraagde, toen ik je zag. Het donker verdween, er kwam een lag. Dit alles gebeurde in een seconde, ik voelde me aan je verbonden. Toen zag je me staan, en keek je me aan. Maar wat heb ik gedaan? waarom heb je dat verbroken? Heb je dan geen spijt? Ben ik je voor altijd kwijt? Ik heb een verlangen, mijn liefde voor jou, is dat niet van belangen? Dit was tussen ons, totdat jij het verbrak. Opnieuw wil ik jou mijn liefde geven, maar jij stemt niet toe. Zie je dan niet wat ik doe? Ik probeer je hart opnieuw te stelen, en wil mijn leven met je delen. Waarom heb jij geen spijt? Ben ik je dan echt kwijt?

Nog nooit.. zo lief, intens en vol gevoel gezoend... Ik werd warm van binnen en weet zeker dat jij dat ook zo hebt gevoeld... Een verboden liefde, eentje die er niet mag zijn.. eentje met heel veel liefde, maar zeker zoveel pijn.. Die pijn, die kon ik niet meer aan dus heb besloten, stilletjes uit jouw leven weg te gaan....

hoe vaak dacht ik aan jou... in mijn dromen hoe vaak dacht ik aan jou... met mijn liefdesverdriet hoe vaak dacht ik aan jou... in het verschiet hoe vaak dacht ik aan jou... ik weet het niet hoe vaak dacht ik aan jou... als jij weer eens niet aan mij dacht hoe vaak dacht jij aan mij... alleen als jij geld nodig had

Ooit vertelde ik dat, ik over je heen was.. Dat ik je niet meer miste.. Ooit vertelde ik dat, ik wel zonder je kon.. Dat ik alweer naar een ander viste.. Ik vertelde dat, ik geen gevoel meer voor je had.. Weinig meer om je gaf.. Dat m'n leven zonder jou, zo prachtig was.. als denkbeeldige straf.. Ik heb mijn leven terug, het is helemaal weer van mij.. Doen wat ik wil, ben weer helemaal vrij.. Werken, geld, stappen.. samen met vrienden.. Helpen van mensen, die in nood hulp verdienden.. Maar de dingen die ik zei, zijn niet zoals ze zijn.. Blijven denken, dagelijks mij gedachten bij jou.. Het missen en de gebeurde dingen doen nog steeds ontzettend pijn. De dingen die gebeurd zijn, ook al was ik je 200% trouw. Het denken, blijft dag en nacht.. Het missen is moeilijk dag ik had verwacht.. Een tijd dat alles beter gaat, zal voor mij nog wel komen.. Maar die zit voorlopig alleen nog in mijn dromen.. Jij nu ook een nieuwe lover.. Is goed, leef ga door.. Wees gelukkig met jou nieuwe harten-rover.. Maar denk na, hij gaat voor.. Nu alleen, denkend dag en nacht.. Wat het had kunnen worden.. wat ik ervan had verwacht.. Het is niet geworden, zo had het niet kunnen gaan. hetgeen waar ik alles voor gaf, kon niet blijven bestaan.

De gevoelens zijn aanwezig Aanwezig in elke nieuwe dag Steeds sterker wederkerend Denkend aan de eerste keer dat ik je zag Niet wetend wat te doen De herinnering aan de glinstering in je ogen Je mooie glimlach Onze eerste zoen Een afstand die tussen ons in staat Een afstand die zorgt voor problemen Wetend dat onze liefde geen kans van slagen heeft Dit geeft me een rot gevoel Omdat ik weet....dat je nog om me geeft

Jij, waar ik met heel mijn hart van hou, laat me staan in de kou... Al die dagen, weken, maanden en jaren, heb ik met jou mogen ervaren... De toekomst hadden we al lang gepland, samenwonen, trouwen, met de kids gaan spelen op het strand... Alle woordjes, briefjes, gedachtes die je nalaat, maken me langzaam kwaad... Wij hadden nog zoveel te beleven, we wilden samen naar de top streven... In onze liefde kan ik nog steeds geloven, alleen. ik ben hier beneden en jij daar boven.

Uit elkaar gaan is moeilijk Ik kan nog steeds niet begrijpen waarom, tranen op mijn wangen vallen langzaam naar beneden. Iedereen is bezorgzaam en leeft met je mee. Waarom moet het toch zo zijn. Waarom voel ik zoveel pijn. Waarom kan ik niet net als iedereen gelukkig zijn. Jou had ik in me leven, ik kon je zoveel geven. Maar blijkbaar was dat niet genoeg. Want jij stapte uit mijn leven. Onverbitterd en eenzaam liet je mij alleen, ontroostbaar ik kon nergens heen. De pijn diep van binnen ,zoekend voor geluk. Ik weet ik moet opnieuw beginnen, als dat ooit weer lukt.

Jij bent onbereikbaar Ook al sta je naast mij Je bent tastbaar Je bent zo dichtbij En toch ben je zover weg Waarom durf ik je niet aan te raken Heb ik altijd pech? Het lijkt of ik over bergen moet klimmen om bij je te zijn Je bent ouder als ik... Het doet gewoon pijn Het lijkt of ik stik Liefde is hard Liefde is fijn Ik wacht op je met smart Ik wil alleen maar bij je zijn

Het gebeurde te snel ik ging te vroeg ik heb je nodig we hebben nog zoveel voor de boeg er is niemand die het weten kan hoeveel ik van je hou niemand die mij troosten kan in mijn verdriet om jou niemand die begrijpen zal hoe vreselijk ik je mis niemand die beseffen zal hoe erg die pijn wel is soms zeg ik iets wat ik niet zo bedoel en ken ik beter laten het geeft jou een rot gevoel maar dat heb ik dan weer te laat in de gaten. nu is het dan zover en lijkt het definitief toch blijft bij mij de hoop bestaan, want jij bent mijn hartendief, dat we ooit weer samen verder gaan. een traan van verdriet stroomt over mijn wang een traan omdat ik je verliet ik hoop voor niet te lang een traan uit mijn ogen die gaat zijn weg een traan met vermogen want ik ben bij je weg. een traan kun je niet stoppen ik huil omdat ik je verloor ik kan het niet verkroppen mijn tranen stromen door.

Mijn liefde is vervlogen Zachtjes uitgeblust Geen hand meer op de mijne Geen mond die mij nog kust Geen lachjes meer uit de verte Geen hand meer door mijn haar Niet meer samen zitten En kijken naar elkaar Er vallen nu geen woorden Er is geen ergernis Maar ik weet nu uit ervaring Hoe eenzaam, eenzaam is...

onbekende vreemde wanneer kom je? wie ben je? waar ben je nu ik dit schrijf? denk je aan mij? zal je van mij houden? zullen we een toekomst hebben? o,onbekende... je verovert mijn hart nu al,waar ben je? kom en vervul mij want jouw liefde heb ik dringend nodig kom,kom mijn kaars aandoen maak hem aan het branden zet hem in vuur en vlam of ben je er al? en ik zie je niet?

Liefste, In jouw hart was er eens een regenboog met alleen maar mooie kleuren en toen kwam ik ik dacht dat ik volmaakt was maar vernielde die mooie regenboog samen plukten we bloemen maar uw handen raakten de distels uw hart werd een hel nooit zagen we nog een regenboog samen huilden we bij volle maan het wou maar niet vlotten de oudjes lachten met ons onze handen bleven ijskoud we kreunden samen van pijn nooit keken onze ogen elkaar aan en toch wou je blijven toch wou je mij in plaats van die regenboog de zon haatte ons want nooit heeft ze voor ons geschenen regen werden met tranen vermengd alleen de wind speelden met onze woorden woorden die blijven want telkens als je lippen vrij waren waren het woorden van liefde en daarom weende ik ik weende ... en weende van geluk want jij was voor altijd bij mij daarom: dank je

Ik was onzeker over jou liefde voor mij. Onze relatie liep stroef. Ik wilde weten wat je voor me voelde. En liet je hand los. In een donker bos. Natuurlijk kon jij verdwalen. En je liefde ergens anders halen. In mijn hart hoop ik dat je zal blijven falen. En dat je op een dag toch mijn hartje zou komen halen.

Jij was mijn nummer 1 de liefde van mij leven ook al was ik nog zo jong er was nog zo veel te beleven ik had je nog miljoenen dingen willen zeggen voordat je me verliet misschien moest het zo gaan? ik weet het niet iemand probeerde ons uit elkaar te drijven door te stoken.. jij ging te snel weer verder met een ander voordat je mij nam had je eerst tijd nodig om over je ex te komen maar die tijd heb je niet gehad dat neem ik je kwalijk maar wat ik je niet kwalijk neem is dat ik zoveel van je hield zoveel had ik nog nooit van iemand gehouden ik dacht dat jij de ware was maar zo zie je maar wat liefde stuk kan maken jij houd nu van haar en ik nog steeds van jou ik hoor nog steeds je lieve woorden je beeld zie ik elke keer voor me ik ben eenzaam nu zo zonder jou elke seconde weer dat gemis mijn verdriet is nu nog niet over misschien huil ik nu wel niet meer van buiten maar van binnen ben ik stuk er is een stuk van me weggegaan maar ik laat het hierbij want de hoop dat jij terugkomt zal er niet zijn vandaar al die pijn

Waarom hoor je mij niet,als ik stik in mijn verdriet. Ik wil je zoveel liefde geven,maar waarom hou jij jezelf tegen. Ben je bang om met mij door het leven te gaan. Waarom doe je mij en jezelf dit aan. Als liefde zo pijn doet,dat leven verdriet doet. Ik kan je niet bereiken,je weg naar je hart zit op slot. Ja lieve jongen dit maakt mij kapot. Ik begrijp jou als geen ander,en weet ook jij hebt pijn. Maar lieve jongen is het slecht om bij jou te willen zijn. Ik heb begrip voor jou en je gezin. Maar helaas ik pas daar niet in. Ik weet jij vindt mij maar lastig,maar ook ik wil leven. Je weet eens moet je kiezen,en wat je ook besluit. Uit mijn hart kom je nooit meer uit. Mijn hart zal altijd voor je blijven kloppen.

Ik hou je foto stevig vast Je bent verder weg dan ooit Je bent aan mij begonnen, maar hebt me niet voltooid Stel mezelf de vraag waarvan ik vroeger dacht: dit nooit! Betekend dit dat onze dromen zijn vergooid? Ik ben alleen Als een varken in een slachthuis Een fietser op een berg Als een vluchteling op schiphol Een werkwoord zonder t Een boer zonder boerin Een jongen zonder zin Als een dichter die bewijst Dat alleen zijn onverwacht is Als een blik door vreemde ramen Alleen is niet meer samen Ik ben kapot en denk aan jou Want jij zit in mijn kop Dat is ooit in Maastricht begonnen (weet je nog?) En dat houdt dus NOOIT meer op! Ik ben alleen Kom alsjeblieft bij me terug

Elke dag rolt er een traan over mijn gezicht En over mijn gevoelens maak ik een gedicht Maar mijn liefde voor jou zou nooit overgaan Want als ik aan jou denk dat komt er weer een traan Jij zult altijd in mijn gedachten rond hangen Altijd zullen de tranen rollen over mijn wangen Jij hebt mijn hart zwaar geraakt Ik voel me vernederd en afgekraakt Maar hoe voel jij je dan? Voel jij je dan niet leeg en rot? Zo voel ik me wel, mijn hele leven is kapot Jij bent de eerste liefde die ik ben tegen gekomen Je was lief mooi en knap, maar het is over, waarom moest mij dit overkomen? Jij zult voor mij de enige en de echte liefde blijven Het is echt waar ik wil niet overdrijven Het zal altijd in mij blijven dat je me verliet En zal altijd last hebben van liefdesverdriet.

Ik zit hier opgesloten Een kamer vol met mijn gedachten Vol met mijn verwachtingen Ik kan er niet uit Het is een vicieuze cirkel Ik zit opgesloten Ik blijf denken aan ons Ik kan het niet vergeten Ik zit nog in hetzelfde wereldje Ik kan er niet uitstappen Ik wíl er niet uitstappen Altijd blijven hopen Kans op leven Ik blijf er aan denken Het wordt me teveel Ik kan het niet meer aan Voel me Hoor me Zie me Ik ga dood van de pijn Ik zit opgesloten In het kleinste kamertje van mijn gedachten Nooit had ik kunnen weten Dat er in dat kleine kamertje Zoveel kon gebeuren Blijven denken Blijven voelen Blijven zien Ik kan het niet vergeten Nog altijd zit ik hier Opgesloten in dat kamertje Ik wil eruit Doe de deur open Open mijn hart Ik wil hier weg Weg van de pijn Van het leed Nu wil ik weg Ik kan er niet meer tegen Haal me hieruit Dit kleinste kamertje Wordt me stilaan teveel Houd me niet langer op Vergeet de gedachten Vergeet ons Het leed Laat me er niet aan denken Ik weet dat er geen ONS meer is. Vergeet het maar Het is al lang geleden dat ik je gehoord heb de pijn trekt weg maar nog altijd kan ik je niet vergeten het kamertje in mijn hoofd trekt naar een andere plaats andere gedachten nemen de lege plaats in ik weet wel dat je hier ergens bent ik voel de lege plaats die zich opvult met iets anders het kleinste kamertje in mijn gedachten het is er nog maar het is zich van niets bewust nog altijd van niets wetend dat zoiets klein grote pijn kan veroorzaken.

Je bent zo onbereikbaar Nooit wilde ik je kennen Tot de dag dat we voor het eerst praatte Ik ontdekte je Je bent zo onbereikbaar Zelfs nu we elkaar beter kennen Je vertelde me je geheim Het vertrouwen was er Je bent zo onbereikbaar Met je zachtaardigheid vond je de sleutel De sleutel van mijn hart Het hart dat je opende met zachtheid Je bent zo onbereikbaar Steeds vraag ik me af Waarom ik jou sleutel niet vinden kan Steeds weer Vloeit er een traan over mijn wang Je bent zo onbereikbaar Laat me jou sleutel vinden Laat me jou hart betreden Met dezelfde zachtheid dat jij dat deed Al weet ik dat jij dat niet wilt En dat doet pijn, dat is hard

Een liefde nooit gedreven, Een liefde nooit gehad. Zo puur, Zo intens. Nog nooit zo beleefd, Nog nooit zo gehad. Liefde van twee kanten Onmisbare gevoelens, Onmisbare gedachtes Waarom toch zo ingewikkeld? Het is wederzijdse liefde, Van beide kanten.. Nog nooit zo beleefd, Nog nooit zo gehad. Zo intens, Zo onmisbaar. Maar ook veel fouten gemaakt, Nooit aangedacht.. Terug draaien kan niet, Veranderd zijn telt niet. Maar jou terug willen, Dat gevoel is groter dan ooit, Sterker dan eerder.. Onmisbaar in mij gedachte, Onmisbaar om mij heen. Voor jou zou ik door het vuur lopen. Jou terug krijgen, Daar maar steeds op blijven hopen.. Ik voel me zo hulpeloos alleen..

En na al deze mist En na al deze pijn, Loop ik over een oneindig pad Om daarna voor altijd bij je te zijn.. En na al die moeilijkheid En na al het verdriet, Weet ik nu eindelijk Je wilt me niet.. Je hebt iets moois Je bent iets speciaals, Maar van mij zal je nooit worden Want je ziet me niet.. Voor jou ben ik onzichtbaar Voor jou ben ik mist, Maar ook jij Hebt je wel eens vergist.. Ik ben meer dan dat, Ik ben meer dan dat jij ziet aan mijn buitenkant, Ik ben meer dan Duisternis En ik ben meer dan Mist.. Ik ben een Verwelkte Roos Een zwart gat in jou Hart, Want jij liet me niet toe Toen ik zei dat je de ware voor me was..

Liefste, ik denk nog steeds aan je. Er gaat geen dag voorbij zonder dat je met me opstaat en naar bed gaat. Ik praat elke dag tegen je en vertel je alles wat ik heb meegemaakt, wat ik denk en hoe ik me voel, maar ik zou er alles voor over hebben om je stem nog een keer te horen. Mijn lief, ik zie je staan op foto's en we zijn nog steeds samen in mijn gedachten, maar het doet zo ontzettend pijn dat ik je stem niet meer hoor. De herinnering aan je stem begint langzaam te verdwijnen en dat is onverdraaglijk, is dit slechts het begin en zullen al mijn gedachten gaan vervagen, verdwijnen totdat je niets anders bent dan een vrouw op een foto. Een mooie vrouw, met haar armen om mij heen

kom terug dan verdwijnen al mijn zorgen bij jou woont mijn geluk het is voorbij ik zal je nooit meer zien het beetje geluk met jou blijft mijn zoete droom want als de avond valt dan voel ik mij zo alleen ik roep je naam maar je antwoord niet Als je maar weet de jaren gaan voorgoed voorbij je beeld vervaagd alleen je zwoele blik dwaalt door mijn geest en als morgen alles voorgoed voorbij zal zijn zal je mijn gezel zijn door de deemster van de tijd. kom terug dan verdwijnen al mijn zorgen bij jou ligt mijn geluk..

Je wou me niet meer Ik had weer pech Je deed mijn hart zeer Onze liefde is stuk maar je hebt me iets gegeven: De herinnering aan liefde en geluk

Liefje het is voorbij, wat zal ik zal je missen! Het doet zo´n zeer dat je zo moest beslissen. Die momenten met jouw waren de mooiste van mijn leven. Het doet verschrikkelijk pijn om die op te moeten geven. De vraag blijft waarom ons dit moest overkomen, een leven met jou, daarvan zal ik altijd blijven dromen. Waarom was elke seconde met jou zo perfect, waarom veroorzaak jij zo´n ongekend effect? Een effect op mijn leven waarbij ik mij totaal verlies, een effect waarbij ik jou boven de hele wereld verkies. Voor mij blijft het altijd een gegeven, voor jou zou ik mijn leven willen geven. Deze liefde was volgens mij niet te overtreffen, we pasten beter bij elkaar dan je ooit zult beseffen. Met jou zou ik verder willen leven, maar het is me helaas niet gegeven. Liefste, ik zal je helaas moeten laten gaan, want je kiest voor een ander bestaan. Met ongekende smart geef ik al dit moois uit handen, maar mijn vuur voor jou zal voor altijd blijven branden. Want voor altijd heb je een plekje in mijn hart veroverd, voor altijd ben ik door jou schoonheid betoverd

Ik dacht,dat je van me hield. Ik dacht,dat je me nooit in de steek zou laten. Ik dacht,dat je me nooit alleen ging laten. Ik dacht,dat ik van je hield. Ik dacht,dat ik je nooit in de steek zou laten. Ik dacht,dat ik je nooit alleen ging laten. Maar ik dacht het gewoon..

Waarom wat heb ik gedaan? Waarom wat is er gebeurt? Ik heb je mijn liefde gegeven mijn hart,mijn ziel en mijn leven je hebt me verlaten..Voor wat?? was je het nou ineens zat? had het dan eerder gezegd dan had ik je in mijn armen gelegd en had ik je nooit meer laten gaan zoals deze ene traan nu je weggaat en mij verlaat doet dat pijn van binnen en je zal mijn liefde nooit meer terug winnen

hij is zo mooi, hij is als een bloem in de nacht, maar waarom doet hij me zo'n pijn, hij weet dat ik van hem hou, hij weet dat ik niet zonder hem kan, toch laat hij me zitten, ik moet me erover zetten, maar het lukt me niet, de liefde is te hevig, de pijn te groot

Slapend verleidt je mijn hart. Je brengt je lichaam dichterbij en voel m'n handen langs je glijden. In je ogen zie ik hoe je liefde verbannen is. Diep vanbinnen doet het pijn. Ik kijk in jouw ogen en de liefde wint. Ik wil je steeds aan m'n zijde, ik wil je voor altijd, ik wil je nooit kwijt.

Het spijt me, dat ik niet diegene voor je kon zijn die je had gedacht. Het spijt me, dat ik je niet de liefde kon geven die je had verwacht. Het spijt me, je pijn en verdriet te hebben gedaan. Onze liefde kon niet langer voortbestaan. Ik hoop dat je mij kunt vergeven, en dat een ander jou datgene kan geven, waarin ik heb gefaald. Het spijt me.

De tijd verdringt de dagen, dagen dat we samen waren. De tijd verdringt de minuten, minuten dat ik aan jou zat te denken. De tijd verdringt de seconden, seconden die jou het leven ontnomen. De tijd tikt verder maar mijn gedachten staan stil bij jou!

Tranen lopen over mijn wangen, tranen van verdriet. Ik wil naar mijn liefste, maar hij is er niet. Mijn liefste heeft mij verlaten, ik ben nu moederziek alleen. Kan mijn tranen niet bedwingen, ben toch niet van steen. Huilen zal ik, totdat ik ben leeggehuild. Moegestreden, uitverdriet en uitgepruilt. Mijn tranen zijn opgedroogd, vaak voordat ik verzoop. Gelukkig maar, het leven geeft weer hoop. Tranen liepen over mijn wangen, tranen van verdriet. Ik kijk naar een nieuw liefje, maar zie hem nog niet.

Mijn grote liefde. Zal die voor mij wel bestaan? Misschien moet ik wel alleen verder gaan, in de toekomst alleen blijven. Maar het is ook niet alles dat eeuwige zwijgen. Niemand mijn liefde kunnen geven, terwijl ik toch zoveel heb te delen. Vrijheid, op dit moment geniet ik er nog van, dat moet ik ook doen zolang het nog kan. Ben wel bang om me weer te binden, kan ik het met hem wel vinden? Ooit zal mijn liefde wel komen, voorlopig blijf ik nog even dromen.

Voor de eerste maal heb ik mijn hart geopend Lang had ik erop gewacht eens zei men moet het komen Pijn is wat ik voel

die vraag spookt steeds door mijn hoofd..... al die mooie dingen die je mij had beloofd...... plots was t over..... je had geen tijd..... stom ik wist t eigenlijk wel..... pijn en verdriet..... waarom jij ..die me plots in de steek liet!.. liefde dat is wat ik voelde..... jij wist precies wat ik bedoelde... maar jij wilde mij niet begrijpen... ik kon je hart niet bereiken... nu zit ik hier met verdriet en pijn... omdat jij besloot niet meer langer bij mij te willen zijn.! als ik me ogen sluit denk ik aan jou.... voel een rilling..is het de kou?... de kou van alleen zijn ... zonder jou.... waarom wilde jij niet?.... 't doet me pijn en 't kost me veel verdriet..... de liefde tussen ons.... iets wat jij niet ziet! in gedachte..... zie nog hoe je naar me lachte.... die lach is nu over.... niet meer.... verdomme.... 't doet zeer! ik geloofde in ons..... ik geloofde in de liefde..... ik geloofde in jou.... nu sta ik hier... alleen in de kou! elke avond zit ik te wachten.. waarom eigenlijk.... het is over het is gedaan.... al mijn energie heb ik in je gestoken.... waarom??? .......ik weet het ik moet je laten gaan!.... waarom nog langer wachten.... waarom nog steeds die hoop..... waarom denken dat je terug komt... waarom?..... je doet me veel verdriet... waarom??.. omdat jij geen toekomst in ons ziet!

Waarom kan ik je niet vergeten en blijf ik van je bezeten, Continu denk ik aan jou en weet ik stilletjes dat ik nog van je hou. Elke keer als ik een vrouw tegenkom, draait mijn hart dat gevoel weer om Wat moet je doen als je je hart niet kan geven, omdat het bij iemand anders is gebleven Steeds vaker ben ik de waanhoop nabij, want is er nog wel hoop voor mij. Ik wil niet alleen blijven in dit leven, maar zonder jou is het eigenlijk om het even.

Mijn hart is verscheurd in twee delen maar dat kan jou niets schelen achtergelaten heb je me in onwetendheid zonder een fatsoenlijk afscheid het allemaal afgedaan met sms en mail een donderslag werd mijn deel het waarom zal ik nooit weten mijn hart uiteengereten was het de drang naar vrijheid of een ander iets ik begrijp er na maanden nog steeds niets van,niets ,niets niets. in mijn hart zit je nog steeds dat ik van je hield wist je reeds mijn verstand zegt ga nooit meer terug naar hem want je zit nu al zo klem gekwetst tot in het diepst van je wezen en je ziel geraakt vertrouwen in de grond geslagen en kapot gemaakt al je vertrouwen in anderen is weggeëbd en weggedreven nergens meer plezier aan kunnen beleven zolang heeft hij met je gespeeld nee,hij heeft zijn lol gehad en zich niet verveeld op het laatst heeft hij je alleen een hak willen zetten en jij had beter op moeten letten wat met een leugen begon is ook zo geëindigd helaas wat overblijft is een schim een waas en dat terwijl jij hem nooit gevraagd hebt bij haar weg te gaan of te verlaten je aangepast aan zijn normen en maten hoe kan hij verwachten dat je altijd op de 2de plaats blijft staan dat jij nooit voor een eigen liefdevol leven zult gaan ipv alleen thuis te zitten,terwijl hij de leuke dingen met haar doet alleen voor een vrijpartij ben je goed nog niet een enkele roos gekregen in een half jaar tijd kortom je was een onbeduidende meid,moest alleen zijn kwakkie kwijt mag je je dan gebruikt voelen en je liefde laten bekoelen mag je dan door een telefoon heen schreeuwen en tieren wat jij er van gemaakt hebt is dat we niet meer waren dan dieren al jouw woorden hebben niets betekend en waren niet gemeend je wil niet weten hoeveel ik heb geweend voor altijd vrienden een loze zin er was geen eind maar ook nooit een begin

Ik weet niet precies wat het is Maar ik voel het elke dag maar weer Het blijft me achtervolgen Het is alsof ik iets mis Het is een gevoel van leegte Alsof er iets niet compleet is Alsof er iets ontbreekt Wat moet ik doen Doen om dit gevoel kwijt te raken Ik mis gewoon de warmte En een liefdevolle zoen

Verdronken in eigen gedachten Denkend aan hoe het zou kunnen zijn Hoe het zou kunnen lopen Niet wetend wat ik moet verwachten Hopend op een dag dat alles anders zal zijn Minder gecompliceerd Minder ingewikkeld De dag waarop ik mijn levenslust niet meer verklein Wachtend op deze dag De dag die ooit zal komen Afscheid nemend van het oude leven En beginnen aan het leven zoals ik het in m'n dromen zag

Waarom krijg ik geen reactie? Waarom zie en spreek ik jou maar in en fractie? Waarom zie je mij niet meer staan? Waarom zie je het niet. jij en ik weer bestaan? Waarom kan je je gevoel niet gewoon uitleggen? Waarom moet ik alles in een gesprek zeggen? Waarom ben ik nou zo laat met mijn gevoel? Waarom dringt het niet door bij jou wat ik nou bedoel? Waarom sta je nog steeds bij haar? Waarom zie je het niet. ik sta voor je klaar! Waarom deze moeite en pijn? Omdat ik voor altijd terug bij je wil zijn. Daarom.

Morgen is te laat, vandaag is te vroeg, nu jij bij mij weggaat, is morgen vroeg genoeg. Jouw hart is te koud, mijn liefde zo heet, en al is het fout, ik weet dat ik jou nooit vergeet. Groot het verdriet, weg mijn geluk, omdat jij mij verliet, is mijn leven stuk. Al is het niet goed, ben ik daarom slecht ? Er gebeurd toch wat moet, hoe hard je ook vecht. Toch is het leven, beter dan de dood, als je maar blijft streven, bij geluk en bij nood.

Ik geef om je Ik hou van je Nog nooit heb ik Van iemand gehouden Zoals ik van je hou En niemand zal je Van me ontnemen Als ik je zie Dan voel ik kriebels Mijn wangen blozen Als ik je zie Weet ik niet wat te zeggen Maar ik weet Dat je van een ander houdt Ik ga eraan kapot!

We zagen elkaar op die mooie dag.. Ik vond jou al gauw leuk. Maar hoe wist ik dat het wederzijds was? Gelukkig was dat zo.. We kwamen elke dag dichter bij elkaar. We hadden heel goede gesprekken en het werd er alleen maar beter op... Maar de dag van vertrek naderde... Hoe kon ik die pijnlijke dag voorkomen? Ik probeerde de rest van mijn dagen onze liefde voor elkaar zo aangenaam mogelijk te maken.... Het was zo ver... ik moest weg.. De tranen stroomden over mijn wangen.. Ik was helemaal de draad kwijt en jij beloofde mij jou eeuwige trouw. En ik vond dat hij de ware voor mij was. Ik vertrouwde jou maar vertrouwde jij mij? Ik heb dagenlang toch nog getwijfeld... Helaas was het allemaal hopeloos> Je koos voor een ander... Nu is er alleen nog maar een vage herinnering achter in mijn hoofd gebleven...

Als ik weer eens zucht, komt dit omdat ik besef dat liefde zo triest kan zijn. Het beseffen dat de mooie tijden die we samen zouden kunnen hebben,alleen maar bij dromen zullen blijven. Ik zal je nooit in men armen kunnen nemen je door je haren strelen je overdonderen met lieve woorden je beter leren kennen je doen aan 't lachen brengen samen met je huilen samen de wereld ontdekken diepzinnige gespreken voeren elkaar een goed gevoel geven er staan voor elkaar alles met elkaar delen je liefhebben Al doe ik dat nu al wel, maar daar zal het bij blijven. Ook al wil ik dit niet, maar ik besef dat een leven met zo'n pracht van een vrouw als jij,maar bij dromen zal blijven. Want ik ben maar een leerling van het zesde jaar, en jij hebt al een carrière in het schoolonderwijs. Onze leeftijd verschilt ook wel, maar toch blijf ik hopen, dat de liefde wederzijds kan zijn. Dat de dromen werkelijkheid kunnen zijn. Zodat we samen verder door het leven kunnen gaan. Maar daarom zou ik je eerst beter willen leren kennen. En dit is echt geen grap. Deze woorden komen gewoon van een verliefde jongen, die het echt goed met je meent. En ik zou je willen vragen of je dit tegen niemand zou willen zeggen. Want vanuit het verleden ben ik al genoeg vernederd geweest. Je kent me nog niet, maar je zult het wel snel ontdekken. Ik hoop dat je me kan begrijpen, en dat je me beter wilt leren kennen.

Zouden wij ooit nog zouden wij ooit zou het ooit nog eens kunnen zouden wij ooit nog zou het ooit nog eens zijn dat wij flaneren door Delft mijn hand in de jouwe niet alleen omdat je van me hield maar ook omdat het zo koud was, zei je en je adem werd rook in de lucht zouden wij ooit nog zouden wij ooit nog eens de Kerstversiering ophangen zou het ooit nog jij, staand op de stoel ik met de lametta de kaarsen brandden ze zouden nooit doven zou het ooit misschien met een glaasje port zo zouden we ook altijd nog altijd nog eens een keer weet je nog, dat we ooit zouden gaan zwemmen in zee in de oceaan, ver weg van hier zou het ooit nog zouden wij ooit zouden wij ooit nog zouden wij samen wij samen ooit nog

Ik kan weggaan in mijn wereld stappen en alles vergeten behalve jou ik kan wegvliegen een ander leven uitvinden en altijd hopen dat je bij mij zult zijn ik kan wenen, huilen en roepen maar je bent er niet om mij te troosten ik weet niet wat ik nog kan doen om je mijn liefde te bewijzen ik heb je alles gegeven en jij hebt alles gekregen nochtans kan ik je niet voor mij winnen voor jou zijn we alleen maar vrienden voor jou ben ik alleen maar een meisje alleen maar een meisje dat van je houdt

Waarom heb je me laten gaan? Waarom liet je me er alleen voor staan? Waarom deed je me zoveel pijn? door niet meer bij me te willen zijn? Elke seconde loop je door mijn hoofd, Als een gedachte die nooit dooft Waarom is er tussen ons toch zoveel afstand? Waarom is het zo dat mijn hart nog steeds voor je brand? Ik kan het gewoon niet meer aan ik kan je gewoon niet laten gaan Daarom denk ik dit elke keer weer: Waarom zie ik je lieve lach, keer op keer? Je bent als een geest, die er altijd is geweest. 's morgens en 's avonds, dag in dag uit Elke minuut en elke seconde Het doet zeer als een brandende wonde. Wanneer ik aan jou denk, wil ik blijven denken. Blijven denken aan het moment dat jij me terug liefde zal schenken. Dat moment zal nooit meer komen Maar ik zal altijd blijven verder dromen. Over het moment dat jij er terug voor me bent Want eenzaamheid is een gevoel dat nooit went

dat je vreemdging kon ik niet geloven, moest je nou echt met die jongen een kooltje stoven. in men hart heb je me echt pijngedaan. zon gevoel zal nooit meer overgaan. onze liefde brandend als een wilde zee. waarom ging je met die ander mee, nooit zal ik je vrouwenhart kunnen begrijpen. soms droom ik van je. en dan moet ik mezelf zachtjes wakkerknijpen. o lief waarom ging je niet voor mij, onze liefde was nog lang niet voorbij. als een roos zo was je huid. ik huil men tranen nu echt uit. men leven had ik aan je gegeven. zouden we nou naar geluk moeten streven. het is te lang om door te gaan. ik mis je, en dat al heel lang

weet dat ik om je geef dat ik voor jou alleen en voor niemand anders leef. Ik denk aan jou, dag en nacht jij was mijn passie,mijn kracht. Maar nu,nu voel ik me zwak. Het is net alsof er een onstilbaar verdriet in mij schuilt. Soms heb ik de indruk dat zelfs de hemel met me mee huilt. Het gemis van je aanwezigheid Het gemis van een houvast,.... Komt er ooit een einde aan deze leegte, een einde aan deze onmacht? Is er iets dat dit onbeschrijfelijke gevoel verzacht? Ik kan alleen maar hopen dat de pijn stilletjes zal wegebben, hopen dat dit warme, verliefde gevoel ooit zijn plaats in mij zal hebben.

Voor eeuwig en altijd is wat je zei Harde woorden vielen toch Dit ging nooit gebeuren het gevoel, zoals ze zeggen Je hart in stukken voelen scheuren Je hield van mij, het is nu over Ik hoopte op nog meer Een leven, jou en mij Je doet mijn hartje zeer Ik voel een mes, ik voel de pijn Ik weet niet wat jij nu voelt Maar had dit echt zo moeten zijn? Zoveel tranen en momenten Met je armen om me heen Voor jou deed ik alles Maar nu ben ik alleen Ik hoop je ooit misschien te vergeten Niet snel en met veel pijn Ooit weer zonder zeer en tranen Dan begin ik met een nieuwe lijn.

Iedere nacht in mijn dromen hoor ik je, voel ik je. Iedere nacht in mijn slaap hoor ik je fluisteren. Ik hou van je. Iedere nacht in mijn bed voel ik je langs me gaan. Met je handen. Iedere dag als ik wakker ben zie ik je mij negeren. Met je lichaam en je ogen.

Jij hebt gespeelt, Niet zomaar met iets, Maar met gevoelens, Gevoelens van mij, Gedaan of je van me hield, Maar vervolgens mijn gevoelens kwetsen. Gekwetst, Diep gekwetst, Zo gekwetst dat ik pijn heb, Pijn van binnen, Pijn in mijn hart, Diep gekwetst. Gedaan of ik een pop was, Zonder gevoel, Zonder leven, Maar jij , jij bent de enige, Zonder gevoel, Zonder leven, Ik dacht dat jij , jij mij een leven kon geven, Een leven met geluk. Maar ik ben beter af, Beter af zonder jou, Jij zou mijn leven verpesten, Me harder kwetsten, Mij laten geloven dat ik de enige ben, De enige van wie je houd....

Ik wou dat je hier bij me was Dat je hier naast me lag... Dat jij mijn liefde voor jou in mijn ogen zag... Dat ik jou glimlach in mijn handen had... Ik zou jou vertellen hoeveel ik ooit van jou gehouden had.. Al die tijd... En hoeveel ik mezelf zo gegeven had. Hoe jij in die tijd zoveel in mij losgemaakt had... Dat ik nog nooit zo verliefd geweest was. En dat jij alles had waar ik naar op zoek was... Maar dit is wat geweest was, Die tijd hebben we nu gehad...

Foto's van jou en mij Foto's van ons samen, Foto's van jou voor mij, Foto's voor ons allebei. Foto's die herinneringen opbrengen, Foto's die je terug brengen in de tijd. Foto's met een achtergrond, Foto's met een verhaal. Jou terug zien op die foto's, Maakt me zo verdrietig en doet me zo'n pijn.. Al die foto's heb ik nog, geen èèn verbrand, Al die foto's bekijk ik nog, ik heb ze hier nu in m'n hand.. Foto's die ik nog een keer zou willen maken, Maar dan blijer, Foto's van jou voor mij, Zonder dat ik er om hoef te vragen... Waarom kan niet alles overnieuw? Net als foto's voor een tweede keer afdrukken, Net als foto's bij bestellen.. Waarom kan je niets terugdraaien, Maar alleen maar verder gaan, alleen maar verder draaien. Net zoals bij alle fototoestellen?!

Zal ik u nog eens mogen tegenkomen behalve in mijn dromen Zullen u schone wangen nog één keer blozen en u vingers nog één keer mijn wang strelen Mag ik nog één keer om u tranen wenen nog één keer u glimlach schilderen in de kleuren van de regenboog. Mijn bloemen zullen weer bloeien en mijn hart zal weer leven Als ik nog één keer mijn armen om u heen mag slaan

Ik krijg je niet meer uit mijn hoofd Je volgt me overal Ik ken je zo lang Maar nu ken ik je niet meer Ik zag je voor het eerst Het overkwam me voor het eerst Alles aan je sprak me aan Ik wist niet eens je naam Mijn eerste keer met je praten Op de plek waar we nog vaak zouden zijn Je was zo grappig, zo lief Dit was zo nieuw voor mij Maar die ene gebeurtenis Veranderde alles Geen grapjes meer Alleen serieuze gesprekken En nog steeds was ik gek van je Jij zei, jij ook van mij Maar toch werd het contact minder En je leek me te vergeten Die andere jongen kwam Eventjes maar Je zei dat je me nog wou En de andere jongen vertrok Het leek of je vergeten was wat je had gezegd Je durfde me niet eens meer aan te kijken Ik had verdriet Wat wou je nou? En je belde Je moest me spreken zei je Het onvermijdelijke kwam Het zou niet werken tussen ons Ik huilde Maar je had het niet door Jij was gewoon je zelf Je eigen gesloten zelf Vannacht droomde ik van je Van zoals je was in het begin Het was bang om wakker te worden Ik wou je voor altijd vasthouden