Gedichten over liefdesverdriet – pagina 5

Ik voel dat je langzaam wegglijdt Weg uit mijn leven Ik voel dat het niet meer hetzelfde is En jij me je liefde Niet langer kan geven

Ik droomde over samenwonen Samenwonen met jou Ik droomde over trouwen Trouwen met jou Ik droomde over kinderen Kinderen van jou Ik droomde over oud worden Oud worden met jou We hadden dezelfde dromen Tenminste dat zei jij Maar mijn dromen zullen nooit uitkomen Want jij maakte ze kapot Met je valse beloftes en je leugens

Het doet pijn vreselijke pijn. Waarom moest het zo eindigen ? waarom doet het zo’n pijn ? waarom stel ik vragen ? waarom jij niet ? Waarom huil ik nog steeds om je dat ik niet bij je ben? Waarom vraag ik me af of je nog steeds van mij houdt ? of niet!

Toen hij al ingeslapen was naast mij, heb ik geweend. Ik voelde mij zo bedroefd, omdat ik in het donker zo helder zag dat er geen toekomst was geen samen verder. Ik voelde mij bedroefd, sereen bedroefd, omdat ik toch mocht leven en beleven mij vrouw te voelen, helemaal.

Denk ik aan jou dan voel ik mijn hartje gloeien, dan gaat er liefde in mij bloeien. Dan ga ik zweven dan ben ik even van de wereld verheven. Dan begin ik te dromen en dit wordt door niks ontnomen ! Ben je bij hem dan hoor je zijn stem. Dit is jouw liefde helemaal voor jou. Dan komen de woorden die je horen wou. Voor deze woorden ben je geboren Ik hou van jou zegt zijn stem, je bent bij hem.

Eens geliefd en nu verstoten gescheiden van de vrouw die me liefde schonk die me zelf liet zijn. De vrouw die me leerde om lief te hebben die de fundamenten legde van wat ik nu ben en nog zal worden. Het gescheiden moeten leven van de vrouw die ik nog steeds lief heb. Ondanks de pijn die ze me liet lijden, liefde overwint alles.

Ik mis je je armen je handen ik mis je gewoon zoals liefde z'n liefde mist ik mis je maar toch wil ik je niet

Waarom ging je weg? Je ging zomaar weg. Zonder dat ik iets van wist. Waarom moest al die liefde zomaar weg? Zomaar voor wat moest onze liefde weg? Waarom...Waarom...Waarom...? Ging onze liefde weg? Voor wat dat zou ik niet weten. Ik vraag me nog af. Waarom moest onze liefde zomaar weg? Maar bij jou is onze liefde weg. Maar bij mij is het nooit nooit weg. En ik zou je nooit nooit vergeten

Je zei dat als ik in Paramaribo zou wonen Je elk weekend lang zou komen Ook al zouden zij er tegen zijn Toch zou jij bij mij zijn Maar schat, Ik woon te ver weg En het wordt tijd dat ik mij bij de feiten neerleg Dat je nu met een ander verder gaat En mij hier alleen achter laat Over een jaar zul je getrouwd zijn En geloof me, dat doet echt pijn Maar ik moet mijn verdriet voor mezelf houden En jou een gelukkig leven wensen…

Nu ben ik het helemaal zat Zoveel haatgevoelens die ik voor jou heb Heb ik nog nooit voor iemand gehad Je wilt me slaan ?? Kom maar.. Ik ben niet bang !! Ik sla je in elkaar En ik laat helemaal niks van je over

Het leven was ooit zo makkelijk, Een aaneenschakeling van leuke dingen, Nu is alles zo drastisch omgekeerd, En waarom? Die verkering met jou was mooi, Een droom die ik nooit had durven dromen, Lang over nagedacht, lang gezwegen, Toch hebben we het geprobeerd.. Maar het ging mis, we hebben problemen, Alles was moeilijk, niets was meer leuk, Maar waarom het zo moest gaan? Ik weet het niet.. Ik hou zoveel van jou, teveel denk ik nu, Je bent in mijn gedachten, dag en nacht, Je bent zo bijzonder voor mij, En je zal het altijd blijven.. Jij hebt veel meegemaakt, En ik zit diep in de problemen, Het leven is soms echt rot, En ik wou dat we dat weer konden delen.. Daar is het misgegaan, Het delen van onze problemen, Misschien hadden we het anders moeten doen, Misschien was het dan anders gelopen.. Maar als het er nooit van zal komen, En jij en ik nooit één zullen zijn, Dan wil ik toch nog even kwijt: Ik zal altijd van je blijven houden..

Nu ik hier zit... Nog een na te denken over jou Over wat ik nou heb gedaan. En hoeveel ik van je hou. Begrijp ik niet...... Waarom ik dit heb gedaan. En vraag mij dan af. Of ik met je verder verder wil gaan Ik heb steeds tranen in mijn ogen. Denkend welke woorden ik moet hebben. dwaal ik steeds verder af naar jou. zo zie je hoe gauw een mens kan opgeven. Ik begon dit gedicht als sombere vrouw. Nu weet ik al waar naar we moeten streven. Anders kunnen we echt niet verder leven.

Zoveel herinneringen samen Zoveel wat jou met mij verbindt Zoveel meer dingen die ik nergens anders vindt Het leven gaat voorbij Maar je leeft door in mij In alles wat je hebt gegeven Wat je me leerde in dit leven De mooie dingen die je zei Lieve schat Hier in mijn hart Hou ik een kamer voor je vrij

hoe kan ik je zeggen, wat ik voor je voel, zomaar ineens vertellen, wat ik bedoel. ik weet het mag niet zijn daarom doet mijn hart zo een pijn. je bent de vriend van mijn man daarom dat mijn liefde voor jou niet kan maar toch wil ik je zeggen je hebt een speciaal plaatsje in mijn hart

Nog steeds niet uit mijn hoofd ik kan je niet vergeten. Telkens weer dat oogcontact, ach,ik moet beter weten. Maar zolang jij mij blijft aankijken, mij steeds in twijfel laat, blijf ik in onzekerheid en weet ik nog steeds niet Of jij ook van mij houd

Ik zou je willen zeggen, Dit had ik niet mogen doen. Ik zou je willen zeggen, Jij bent meer waard dan een miljoen. Ik zou je willen zeggen, Dat ik je niet mocht verwijten. Ik zou je willen zeggen, Dat ik wist dat het me zou spijten. Ik zou je willen zeggen. Ik wil je zoveel zeggen.... Ach, jongen dit moet ik stil leggen!

Weet je nog die nacht Dat ik jou zag staan Weet je nog die nacht Waar kwam jij vandaan Ik voelde onzekerheid Maar het was een feit Het was het lot en daar was jij Weet je nog die dag Je kwam toen naar mijn huis Weet je nog die dag Je voelde je al thuis We waren zo verliefd Door iedereen geliefd Want we straalden als nooit tevoor We praatten en we lachten lang We streelden elkaar nachten lang Het voelde goed bij jou te zijn Want jij zei dat ik de ware was voor jou Weet dat ik van je hou Als je dit lied hoort Ik geef hiermee mijn hart En meen ieder woord Als je mij aankijkt Voel ik me bevrijd Van twijfel en onzekerheid Weet dat ik van je hou Als ik voor je sta Dan laat ik pas echt zien Dat ik voor je ga Als je dit niet voelt Dan is het nooit bedoeld Laat me dan maar gaan Naar een onbestemd bestaan Weet je nog die zoen Onze eerste zoen We kregen geen genoeg Bleven het overdoen Het lijkt verleden tijd We zijn elkaar nu kwijt Maar iets in mij zegt: Het is niet voorbij Weet je nog die keer Onze eerste keer We hadden toen beloofd: Met een ander nooit meer Nu een gebroken hart Het was een valse start Van de mooiste liefde ooit We praatten en we lachten lang We streelden elkaar nachten lang Het voelde goed bij jou te zijn Want jij zei dat ik ware was voor jou Weet dat ik van je hou Als je dit lied hoort Ik geef hiermee mijn hart En mee ieder woord Als je mij aankijkt Voel ik me bevrijd Van twijfel en onzekerheid Weet dat ik van je hou Als ik voor je sta Dan laat ik pas echt zien Dat ik voor je ga Als je dit niet voelt Dan is het nooit bedoeld Laat me dan maar gaan Naar een onbestemd bestaan En vergeef me Voor alle foute woorden die ik stuurde Uit onmacht om je kwijt te raken Wat ik zo hopeloos liefhad Want ik hou van jou Weet dat ik van je hou Als je dit lied hoort Ik geef hiermee mijn hart En mee ieder woord Als je mij aankijkt Voel ik me bevrijd Van twijfel en onzekerheid Weet dat ik van je hou Als ik voor je sta Dan laat ik pas echt zien Dat ik voor je ga Als je dit niet voelt Dan is het nooit bedoeld Laat me dan maar gaan Naar een onbestemd bestaan

Er gaat geen dag voorbij dat ik niet denk aan jou Gescheiden van mijn lief degene van wie ik hou. 's Nachts lig ik alleen en probeer te dromen. van die hele fijne dag dat wij weer bij elkaar komen. Ik tel af want eens komt de dag. Dat ik jou weer in mijn armen sluiten mag.

Dagen verstreken en onze liefde verzwakte. Andere koppeltjes genoten, terwijl de vogeltjes floten. Ik zat altijd op jouw dak, jij probeerde het niet goed te maken. Je zei alleen maar: op uw gemak! Ik hield het lang vol, dat moet je toegeven! Altijd stonk je adem naar drank, en ik had medeleven. Ik weet niet wat ik van je moet denken. Moest ik ja zeggen, of moest ik me bedenken? Ik weet het niet meer. Mij bedriegen dat liet je niet bij een keer! Dus vraag ik mij af: had het wel zin? We hielden van elkaar! In het begin...

Wat gebeurt er toch allemaal? Wordt dit echt het einde van ons verhaal? Onze liefde was toch voor altijd? Zij zou niet stoppen, maar doorgaan tot in de eeuwigheid Toch lijkt het anders te lopen Is er iemand anders bij jou naar binnen geslopen Waarom ben je niet meer wie je was? Waarom lopen wij niet meer in dezelfde pas? Vroeger zei je altijd dat je me mistte Vroeger, toen je me nog van alles vergewiste Ik worstel nu met twee gedachten Je lijkt zo perfect, maar toch heb ik klachten Ik voel dat ik nog heel veel van je houd Jij was voor mij altijd de ideale vrouw Toch is dit de laatste tijd veranderd Is dit gevoel niet meer in mij verankerd Je geeft je niet meer aan mij, zoals je altijd deed Je bent af en toe zelfs een beetje wreed Waarom kom je niet op mijn verjaardag? Je maakt me hiermee zo van slag Je zegt: "Ik heb het te druk" Té druk voor het redden van onze relatie? Fuck Dit was juist wat mij zo pijn heeft gedaan En je doet het me gewoon opnieuw aan Ben je dan echt die egoïst? En heb ik me zo in jou vergist? Je houdt geen rekening met hoe ik me voel Je hebt alleen maar oog voor je eigen doel Je zei wel dat het je speet Maar ik denk dat je één ding vergeet Je vroeg het me namelijk wel gewoon Is dit dan mijn verdiende loon? Vroeger deed je niet zo gemeen Vroeger kwam ik altijd op nummer één Andere zaken hebben naar die plaats gedongen En hebben mij van mijn plaats verdrongen Je zei dat je wist wat je wou Maar laat je daarom nu hier staan in de kou? Is jouw liefde voor mij dan echt voorbij? Wil je liever verder zonder mij?

mijn liefde is vervlogen, is zachtjes uit geblust . geen hand meer op de mijne, geen mond die mij nog kust. geen lachjes uit de verte, geen hand meer door mijn haar. ook niet meer samen zitten, en kijken naar elkaar. er vallen nu geen woorden, er is geen ergernis. maar nu weet ik uit ervaring , hoe "eenzaam" eenzaam is !

dat ik er nog steeds in geloof Het heeft geen zin meer dat ik er nog steeds op hoop Waarom doe jij mij met je mooie ogen steeds weer op nieuw geloven in een nieuwe kans die er uiteindelijk toch niet meer is Ik ben uitgeput Ik heb gevochten Jij hebt gewonnen

Verleid me verstik me, pak mijn vrijheid af bemin me, beperk me, ga je gang, ik ben laf. je wilt samensmelten, een onnozel idee, maar ik ben romantisch, ik ga er in mee. Kneed me en knecht me, wees lief en gemeen. gun me de plek van het blok aan je been. Als jij mijn vrouw bent, ben ik je man. dan vechten we samen voor dat wat niet kan. We doen nog meer water bij onze wijn, tot er alleen nog maar water zal zijn. Helder maar smakeloos, geen kleur meer geen gloed, Zo leven we samen, de dood tegemoet. Weg met de eenzaamheid, geef me de sleur, jalousie, irritatie, gesprekken, gezeur. De liefde geeft hoop, de liefde heeft zin. De liefde is een valstrik, maar ik trap er zo graag in. steeds dezelfde fouten, steeds dezelfde pijn Bijna net zo gruwelijk als helemaal alleen te zijn. Misschien is het deze keer anders, misschien is het deze keer waar, is alle wijsheid van de wereld maar een fabeltje, ik wil het graag geloven maar ik hou zoveel van haar. Het spel is weer begonnen, ik zit er midden in verslaafd als een verslaafde, verzetten heeft geen zin. Ik kan alleen verliezen, mijn hart en mijn verstand. De liefde laat pas los, als ze is opgebrand. Dan ben je weer jezelf, alleen en onbemind maar volwassen en verstandig totdat het weer begint.

Liefde op het eerste gezicht wat het tussen ons zeker niet, Maar zo close als wij waren is iets wat je niet veel meer ziet. Samen zomers lekker zonnen op het strand, ´s Avonds maakte we dan vaak een wandeling over de boulevard hand in hand. Gezellig potje kaarten, naar de midget-golf of gewoon simpel een DVD, Met je ouders of gewoon jij en ik samen met zijn twee. Ook al konden we alleen in het weekend bij elkaar zijn, Iedere minuut die ik toen bij je was vond ik super fijn. Het meest prettig vond ik gewoon rustig stil te liggen in jouw armen, Ik voelde me beschermt en mijn hele lichaam opwarmen. We konden elkaar alles vertellen en we waren er altijd voor elkaar, Jij en ik nu apart is daarom ook voor veel mensen raar. Je zei altijd wanneer ik mijn ogen dicht zou doen je achter me zou staan, Nu voel ik me alleen omdat je van de één op de andere dag weg bent gegaan. Ik keek uit naar en hoopte op een leven samen met jou, Er is er op dit moment maar één ventje waar ik ontzettend veel van hou. Op de één of andere manier kan ik met je opgegeven reden niet leven, Maar als je echt van me had gehouden had je onze relatie niet zo snel opgegeven. Dat je jong bent begrijp ik, maar ik dacht dat je liefde voor mij sterker zou zijn, Blijkbaar was dat niet het geval en dat doet nu ontzettend veel pijn. Maar helaas. je hebt je besluit genomen, En ik betwijfel het of wij ooit nog bij elkaar zullen komen. De situatie is nu eenmaal zoals hij is, Maar je moest eens weten hoe verschrikkelijk ik je mis..!

ik heb pijn verdriet regen in mijn hart niet genoeg liefde gehad ? zijn ogen zo blauw als helder water water in mijn hart het water wil eruit als een waterval het is donker en leeg gemis ik hou van hem ik wil het uitschreeuwen niet van binnen wel van buiten naar een rustige plek het bos of het strand ik mis hem kan hem niet vergeten zo lief zo zorgzaam waar is hij ? zoveel verdriet vragen wie,wat,waar,waarom? geef me antwoord antwoord op mijn vragen het doet zoveel pijn ik kan het niet verdragen help me ! zoeken naar antwoorden op mijn vragen.

Ik verlang naar die ene dag Waar wij op die ene tijd bij elkaar kunnen zijn Toen ik je zag Raakte mijn ogen je niet kwijt Zo oud/jong en wijs Ik verlang naar die ene dag Waar wij op die ene tijd bij elkaar kunnen zijn Ik ben stil Mijn ziel is koud van binnen Aardig en lief dat ben jij Ik wil iemand om me heen Wat verlang ik naar die dagen dat jij er bent Ik verlang naar die ene dag Waar wij op die ene tijd bij elkaar kunnen zijn Uren lang denk ik aan jou, zal ik het zeggen Wordt het ja of nee Toch maar niet Ik verlang naar die ene dag Waar wij op die ene tijd bij elkaar kunnen zijn Zal ik je aan kijken Over wat zullen we het nou hebben Dan maar aandacht trekken Ik verlang naar die ene dag Waar wij op die ene tijd bij elkaar kunnen zijn Ik hou van jou Hou jij van mij ?? Ik zal duidelijk zijn Ik verlang naar die ene dag Waar wij op die ene tijd bij elkaar kunnen zijn Van ver weg schenk ik me liefde voor jou Ik weet wat het antwoord zal zijn Ik voel een leegte in mijn hart Ik heb verdriet

Wanneer ik in jouw ogen kijk zie ik een blik die me bevrijd, van de angst van verlies die je krijgt wanneer je kiest voor de keuze van verliefdheid, de keuze van de strijd, tegen gevoelens onbekend gevoel dat mijn hart verwent met de warmte van jouw liefde. Ik kan er niet om liegen, tederheid van jouw kus, liefde die mijn twijfels sust. Keuze is er eigenlijk niet, `t is een gevoel dat je bevliegt op een onverwachts moment, een gevoel dat je niet kent. Onbekend toch voelt t goed, omdat t iets aparts met je doet In jouw ogen kan ik verdwalen, al mijn geheimen aan je vertalen in de passie van onze liefde, die ik nooit zal bedriegen. Dit is hoe ik erover dacht. Jouw daad had ik nooit verwacht. Ik zag jouw ogen mij ontwijken en wetend dat je zou bezwijken, vertelde je mij in stappen iets dat je niet wou verklappen. Je brak mijn hart en deed me pijn, door mij ontrouw te zijn. Ik zakte door de grond, toen ik die woorden hoorde uit jouw mond. 't was niet m'n bedoeling je te kwetsen. Was dat 't allerbeste dat je kon verzinnen? om een ander te beminnen, was je een egoïst, omdat je heel goed wist waar je mee bezig was, vond je t niet ongepast? Wens niet dat je t terugdraaien kon en kijk niet achterom. Neem de schaamte in je gezicht en doe de deur achter je dicht. Ik zit niet meer te wachten, op al die leugens in jouw gedachten. Ik hoef niks meer te horen. Ik wil m'n oren niet meer storen, aan iets dat nergens heen gaat, iets dat niet meer bestaat. Verliefdheid is verdwenen, toen de waarheid was verschenen. Als ik nu in jouw ogen kijk, zie ik een leegte waaruit blijkt, dat jij me nooit zal kunnen geven waar al mijn verlangens naar streven.

Elke keer als ik jou zie, sta ik in vuur en vlam. Een onnodige fantasie, want ik weet dat ik jou niet krijgen kan. Voor jou verkoop ik alles: mijn wil, mijn ziel, mijn faam... En nog zie je mij niet staan. Je gaat kapot van verdriet, je had het niet meegerekend. Je haalt het einde niet...

Wie kan ik nog vertrouwen Wie houdt wel echt van mij Op wie kan ik nog bouwen Wie liegt niet tegen mij Nooit verwacht dat jij me in de steek zou laten Ik dacht dat jij anders was Toch kan ik je niet haten Terwijl jij mijn hart in stukjes brak

in mijn ogen flonkerende diamanten, zo broos, zo fijn waarom toch moest het tussen ons over zijn? was ik niet je reden van jouw bestaan? waarom heb ik jouw dan laten gaan? mijn hartje is nu van steen en staal geborgen ik moest je laten gaan liever, niet vandaag evenals morgen ik zou je opgesloten hebben in een kooi want zei je niet tegen me, de liefde met jouw is och zo mooi? nu zijn die diamantjes watervallen van tranen en het huilen kon ik nog maar èèn moment in ja armen schuilen, het heeft niet mogen zijn,ik zit hier alleen met mijn verdriet en ook al huil ik, diamantjes jij ziet het toch niet je hebt me verlaten en ziet niet meer om, ik stel alleen nog de vraag waarom,waarom ?

Telkens als ik in je mooie ogen kijk, verdrink ik. Dagen dat ik je niet zie doet me pijn van binnen. Zoals dolfijnen zwemmen in de zee, zo dicht wil ik bij je zijn. Ik wil je zand onder je voeten zijn. Ik wil het water zijn waar je in zwemt, om zo dichtbij jou te zijn. Dagen verstreken. Jarenlang heb ik op jou gewacht maar je kwam niet. Waarom niet ?

De spiegel van mijn slechte gedachten, eigenlijk alles om te verachten Het donkerste haalde jij in mij naar boven. Wilde niet meer in zonneschijn geloven Alles wat goed was maakte jij kapot, Tergend langzaam, totaal verrot Alle woorden verkeerd gezegd. Mijn levensstroom lamgelegd. Vrolijk zijn kon niet meer. Leven deed vreselijk zeer. Mijn ziel gebroken. Mijn mond uitgesproken. Het beste wat je deed, was dat jij uit mijn leven gleed. Zodat jouw eeuwige schim verdween en voor mij die mooie zon weer scheen.

Ik ben zo eenzaam in dat gat, ik heb het helemaal met het leven gehad. Ik kan niks meer doen dan aan jou denken, toch heb ik je geen liefde kunnen schenken. Dit gat is zo groot en diep, volgens mij zie je me niet! Dit gat is zo zwart ik kan niks zien en ben alleen kom ik hier nog overheen? Jij bent weg dus ook mijn leven. Het spijt me dat ik je geen liefde heb kunnen geven

Ik weet niet meer wat ik tegen je moet zeggen. Ik weet niks meer op je graf te leggen. Dit is moeilijker dan ik dacht, ik zie telkens weer hoe je lacht. Dan hoor ik weer je stem. Dan denk ik zelf ja hoor ik denk weer aan hem! Loop ik bij de bloemen dan denk ik, oja hier zaten we te zoenen! Dan ga ik die bloemen slopen en begin ik weer te hopen. Kom tot leven schat van mij. Kom eens hier en maak me blij. Maar dan weet ik dat ik dit moet vergeten. Vaarwel mijn geliefde

Bij elkaar, slechts in onze gedachten. Bij elkaar, dat het zo zou lopen, hadden we beide niet kunnen verwachten. Bij elkaar, maar toch niet samen. Bij elkaar, onze liefde voor elkaar zo oprecht en puur. Bij elkaar, ons werkelijk samenzijn was slechts voor korte duur. Bij elkaar, in ons hart daar waar niemand het ziet. Bij elkaar, delen wij de pijn en ons stille verdriet. Onze liefde was zo waar, Maar slechts in onze gedachten blijven wij voor altijd Bij elkaar.

Jij bent echt knettergek Want je hebt alleen maar een grote bek Je zegt dat je me wilt slaan Maar mocht jij eenmaal voor mij staan Dan schijt jij in je broek En ben ik ineens degene die ruzie zoekt

Als 't kon Als 't kon zou ik je zeggen dat ik van je hou, zou ik je ogen, je lach willen zien. Als 't kon zou ik je kussen de hele dag door zou ik niet stoppen met te luisteren of ik je hoor, Als 't kon zou ik je zeggen GENIET. Dag lieverd, 't gaat je hopelijk goed misschien krijg ik nu wat meer moed moed om te leven, te lachen, verder te gaan, jouw gezicht blijft altijd in mijn geheugen gegrift staan.

Wachten op je telefoon, verlangen naar je stem. Kon ik je maar zien, horen, aanraken, wetend dat dit niet meer mogelijk is wordt mijn verlangen jegens jou groter.

Mijn gevoel voor jou is niet over Het gaat verder Verder dan jij denkt Je doet me verdriet Scherpe, snijdende zinnen Ze doen me zoveel pijn Ook al zie je het niet

Het is avond en o zo stil ik weet niet meer wat ik wil ik voel me vreemd en raar ik zie je foto en staar... mijn hart zegt ja en nee tegelijk ik weet niet waar ik het mee vergelijk ik voel me eenzaam van pijn en verdriet waarom zie je het niet?? ik wil met je mee naar het onbekende van de diepe zee maakt niet uit waarheen al ken ik het niet met jou naast mijn zij zie ik geen verdriet luister nou.... ik hou van jou laat me niet achter neem me alsjeblieft mee naar de diepte van de zee....

Eenzaam over een verlaten strand De storm raast om mijn oren En neemt gestaag gedachten mee Van haar die ik heb verloren Ik zet me in een duinpan neer en laat mijn hoofd weer vullen Met zij waar ik zoveel van hou En met haar blonde krullen

Ik slaap, Maar mijn hart is wakker. Steeds hoor ik het bonzen, Maar mijn gedachten zijn bij jou. Ik zie je, Maar kan je niet voelen. Ik slaap, Maar mijn hart is wakker. Ik ben aan het dromen, Aan het dromen over jou. We kijken elkaar aan, En dan . dan ben je weg. Ik slaap, Maar mijn hart is wakker. Nu word ik wakker, Pff, het was maar een droom. Diep haal ik adem, Blij dat het voorbij is. Nu . ben ik wakker, Maar mijn hart slaapt.

Ik wou dat ik wist Wat je denkt. Ik wou dat ik wist Wat je voelt Ik wou dat ik wist Of dat je me mist Maar nu weet ik alleen Dat ik om je geef.

Je lichaam staat gespannen ontdek ik als je denkt dat ik even niet kijk gelaatstrekken staan strak verward en onzeker kijk je om je heen waan je je onbespied, niet verbreekt jouw zwijgen mijn geest, voelt als een lege kamer een ruimte die niet meer van mij maar ook niet meer van jou is afwezigheid door de jaren heen verblindt mij, door jouw komst onzichtbaar voor mijn geest, kom je me toch tegemoet maar het zelfbedrog ooit in mij, komt tot leven en weet dat jouw zwijgen, jouw afwezigheid wraak heeft genomen en leidt tot waakzaamheid mijn zwakke plekken voor jou, NU verborgen het aftasten daarvan lukt je niet de situatie ben ik eindelijk meester maar: hoe vaak ging ik de vernieling in?

Ooit had ik een mooie droom Wandelend aan het strand Lopend in elkaars voetsporen Die later uitgewist zouden worden Door de oneindige prachtige zee. Maanlicht dat een weg zoekt over het Lichtjes golvende water. 2 speelse blikken. Elkaar in het water gooien en verdwijnen In elkaars eindeloze schaduw van het flauwe maanlicht. Op het strand liggen staren naar de maan En de sterren die zich op die avond op zich best tonen. Fonkelend schitteren ze in jou ogen Maanlicht dat ritselt door je haren Geholpen door de zachte wind. Je lieve snoet lijkt net een roos die openbloeit in het zachte maanlicht, strelend met veel liefde voor jou lig Je in m'n armen. 't Gevoel jou te hebben en je nooit meer los te willen laten is gewoonweg het mooiste wat ik ooit gevoelt hebt. .Sterren doven uit het maanlicht stopt met schijnen en de maan brokkelt af in kleine stukjes die zinken tot op de diepe bodem van de zee. Voetsporen van ons worden bemoeiachtig Vernielt door de op hol geslagen zee. Je moeten afgeven aan iets totaal onbekend, Mijn armen vol liefde voor jou moeten openen En je loslaten. M'n hart breekt Een droom die verwelkt in m'n eigen tranen En even snel verandert in een illusie zoals ze Gekomen was. Waar ben je. fluister mijn naam.. ik zal altijd bij je zien m'n liefste..

Mijn wereld stortte ineens in niet alleen van buiten maar ook van binnen. Mijn leven had niet langer zin ik had gedacht je voor altijd te beminnen. Ik voel me alleen en stil alles stopt voor mij. Ik voel me zo koud en kil de wereld draait aan me voorbij. De liefde die je mij gaf mijn hart loopt langzaam leeg. Toch blijft die liefde mij bij want die liefde is voor altijd van mij.

Elke dag is een van afscheid nemen Nooit raak ik er aan gewend Werkelijkheid tot illusie zien vergaan Laat mij nu gelukkig wezen En na die droom tot as vergaan

een eerste traantje rolt waarbij ik me afvraag waarom een tweede glijdt en ik hoop bij een derde jou gezicht te zien een vierde laat me weten dat dit niet kan en bij het vijfde wordt ik pas echt bang dan kom je me troosten en neemt het zesde op met je vinger na een zevende laat ik je gaan want een achtste zegt me dat echte vriendschap blijft bestaan

kriebels in mijn buik een heerlijk gevoel zwoele zomerdagen je weet wat ik bedoel je handen door mijn haren onze tassen stonden klaar je fluister hees nog enkele woorden het afscheid viel ons zwaar ook al ben je zo ver weg je blijft spoken door mijn gedachten en in mijn stoutste dromen, droom ik dat jij op me blijft wachten

Als ik jouw gedachten kon lezen Zou dat niet enkel herkenning zijn? Als ik jouw herinneringen kon beleven Zou het niet gewoon mijn eigen leven zijn? Als ik jouw angsten kon vrezen Doen ze op eenzelfde wijze pijn Als ik jouw woorden kon horen zouden we tot een gesprek kunnen komen en weten dat we niet zo verschillend zijn

drijft een mix vol emoties naar een onbekend doel Onherkenbare bestemming Flarden van gevoelens gebundeld in gedachten Ontastbare beelden glijden voor mijn vizier het zal moeten wachten tot de naderende nacht Tastbaar in het duister als een glimmende ster in het heelal misschien hoor je nu mijn onhoorbaar gefluister...?

De zon schijnt toch voel ik niet haar warmte de bloemen kleuren ontgaan mij ze zijn verbleekt blauwe ogen omfloerst door tranen zijn diep in mijn ziel binnen gedrongen mijn hart klopt nog slechts mechanisch en ligt in een klomp ijs vogels zingen hun lied maar de tonen zijn vals geworden waardoor ik het negeer de eens zo frisse bladeren van het groene lover zijn nu bruin en dor alsof het leven ze heeft verlaten de beek met haar kabbelende water is verworden tot een droge bedding waar eens de bloeiende lelies nu verdrongen zijn door stekelige cactussen een kille wind strijkt over mijn verhit gelaat het doet mij huiveren en mijn kilte toenemen wanhopig probeer ik mijn handen uit te strekken in een uiterste laatste poging mijn geliefde aan te raken maar ik merk dat ze verlamd en krachteloos zijn een droge snik welt uit mijn schorre keel en door mijn tranen heen zie ik jouw tranen door mijn verdriet voel ik jouw verdriet door mij pijn voel ik jouw pijn mijn mond fluistert jouw naam jouw lippen vormen mijn naam als in een eeuwig durende kus...'' Zo zal ik jou bewaren in mijn hart

Soms wil ik bij je zijn, maar je bent ver weg van me. Soms wil ik naar je toekomen, maar er is geen weg voor me. Soms wil ik je toelachen, maar heeft dat wel nut?? Soms wil ik naar je kijken, maar je schoonheid maakt me verlegen Soms wil de zon zijn en altijd naar je schijnen, maar er komt altijd een einde aan de dag. Soms wil ik je ster in de hemel zijn, maar zonder jou vervalt mijn licht. Soms wil ik de wind zijn zodat ik je haren kan strelen, maar ik kan niet voor altijd waaien. Soms wil ik het vergeten en opgeven. Maar zolang ik je in mij hart heb, blijf ik maar hopen.

Ik zal nooit vergeten hoe groot de liefde tussen ons was.. Hoe je altijd naast mijn zij stond.. Hoe sterk je was.. Hoe je me altijd opvrolijkte als ik me ook maar even down voelde.. Hoe je mij altijd wist te verassen.. Hoe je mij een leven, een toekomst gaf.. Nu ben je weg.. Verdwenen.. Hoe moet het nu?

De rode binnenkantjes van jouw handen soms biggelende tranen Verre landen, waar ik ons kon wanen Jouw lach deed de tijd stilstaan bij jou, te kort een dag voorbij nu en voortaan Jouw felheid je mond langzaam, zoals het slijt bijna is mijn cirkel rond Door eigen emotie leidend verkwist dit gevoel niet benijdend voorbij voordat ik 't wist Jouw ontbreken aan wil mijn lijdzaam zwijgen Wist ik toen veel dat ik al het gevoel wilde rijgen liefde is als een vlinder laat het met rust anders ook veel hinder wacht erop gerust Misschien als ik groter ben weer interessant voor jou ik mezelf meer in jou herken zoals voorheen en dan weer van je hou Maar dat zal wel niet ontbering van vertrouwen teveel pijn, teveel verdriet, dat ik nooit meer op je kan bouwen Verkeerde tijd geloof daarin het komt, geheid maar dan wel naar mijn zin Gedoemd tot elkander blijven wij zien elkaar Niet dat ik verander Mijn gevoel voor jou was al klaar

Als er iets is wat jij goed kan,en zo koel dan is het hard rennen voor je gevoel. je wilt een gevoel van veiligheid creëren door diepe emoties uit je hart te weren. Want je bent al te vaak gekrenkt,geloof niet meer wat de liefde je brengt. Trots is voor jou een handig verweermaar intussen schreeuwt je ziel om meer. De redenen voor je vrees zijn heus niet slecht maar onze gevoelens zijn hier en ze zijn echt. Ik kan alleen niet liefhebben voor ons beide. Dus kies ik ervoor om niet meer te lijden. Als jij niet met mij in het diepe wil springen,en doorgaat met je emoties te verdringen. Heb je mij simpelweg niets te geven. Dan kies ik ervoor om alleen te leven.

de gedachtes in mijn hoofd. wat heb ik gedaan? alle liefde is uit me geroofd. hoe lang kan ik het nog aan? de ene klap na de andere. alles blijven verwerken. waarom moet alles veranderen? ik die het nooit zal merken. me in de zeik nemen kunnen ze goed. voor hun veel lol. maar ze zien niet wat het met me doet. ik kan het niet meer aan, me hart slaat op hol. altijd veel kunnen verdragen. het duurde een tijd. maar het hield altijd weer op het klagen. maar nu voor altijd is het de liefde wat ik mijd.

Geleefd op een leugen. Geloofd in iets wat niet is, dit zal me nog lang blijven heugen, dit gevoel van verraad en gemis. Hoe kon ik zo stom zijn? Het zo ver laten komen? En steeds deed ik water bij de wijn, tot het glas is gaan overstromen. Ik zie het nu in. Je hebt me voorgelogen. En ik trapte erin, met open ogen.

Traag kruipen minuten voorbij als krakende violen Je kunt ze bijna voelen Smachtende gedachten Uren blijven duren als lange eindeloze muren hoeveel kan een mens verduren Verhaal zonder zinnen zinnen zonder woorden mineur akkoorden Dat 'iets' wat niemand ziet Herkenbaar... voor wie niet Liefdesverdriet

Je woorden begonnen stotterend en je zinnen eindigden snotterend. "Ik, ik weet niet wat ik moet zeggen. "Ik, ik kan 't niet goed uitleggen. Je bent de definitie van een hypocriet, want wat je zegt, dat doe je niet. Liefde is een gift, Maar jij ziet 't als een plicht. Vreemdgaan is geen kunst En trouw zijn is geen gunst. Volgens jou liep de relatie constant uit op een frustratie. Maar als dat echt zo was, waar kwam de liefde dan te pas? Er zijn altijd goede en slechte tijden. Daardoor hoef je mij nog niet te vermijden. Als er een probleem is werk je eraan, het is niet de bedoeling naar een ander te gaan. Vreemdgaan is geen kunst en trouw zijn is geen gunst. Nu open je je ogen en begin je te geloven, dat we bij elkaar horen en dat beeld wil je niet verstoren. Je zegt: "We moeten praten." "We hoeven elkaar niet te verlaten." Maar je woord heeft voor mij geen waarde meer, Dus probeer het bij een ander weer. Want vreemdgaan is geen kunst En trouw zijn is geen gunst.

Waarom is alles zo mis gegaan, en moest ik al die tijd helemaal alleen staan Ik wou dat alles anders was gelopen, en dat ik mijn lichaam niet steeds vol had gezopen Ik leef nu in één grote ellende, mijn leven is daardoor gewoon één grote bende Alles in mij is helemaal verward, en langzaam voel ik het los brokkelen van mijn hart Elk stukje dat valt doet me vreselijk pijn, ik had nu zo graag bij jou willen zijn Maar jij bent weg, alles is weg, maar vind je het erg dat ik je nog één ding zeg Ik geef om je heel erg veel, ook al voel jij dat niet voor mij, wat ik zo graag wil