Afscheidsgedichten

Het uur van de waarheid kwam te snel voor mij Ik was er niet bij Je blies je laatste adem uit bij je moeder en bij je zus Dat stelde me weer gerust Mam je wist het misschien niet ik liet het ook niet blijken Je was voor mij een voorbeeld Een voorbeeld nu en in het verschiet. Jouw ziekte heeft mij doen inzien Maak nog iets van je leven. nu kan het nog, dan niet meer zeg maar niets, we zien elkaar weer Dit heb ik van jou geleerd Dichten was niet mijn favoriet Ik kan het wel, alleen wist ik het niet het afscheid,doet nu nog zeer Het is nu bijna 3 jaren geleden net voor Kerst,vergeet ik dus nooit Mam,de tranen vloeien nu nog Ik mis je ,nu meer dan ooit Ik kon wel met pap praten maar Jij was toch mijn steun en toeverlaat Had ik problemen Jij gaf raad ,wat te doen en te laten Mam, ik hou van je, en dat weet je Ik weet, jij hebt ook verdriet Je kijkt op me neer, Maar weet, we zien elkaar weer Aan 'GENE ZIJDE' wachten Opa en Jij Je komt me halen, samen met mijn gids Ik wacht op jou, in het 'Licht' Samen Zij aan Zij Mam,het gedicht is langer dan ik had gedacht langer dan verwacht, Mijn gedachten mam, zijn altijd bij jou Mam, IK HOU VAN JOU Carla

Mama we hebben te weinig, samen gedaan. Waarom ben je weggegaan Je was een bloemetje in huis en dat bloemetje is nu verwelkt. Waarom mama ,Waarom ?. Waarom moest jij weggaan?. Waarom niet iemand anders?. Je had een gelukkig leven. En dat is plots verstoord Waarom al dat vechten, waarom al die pijn, je wilde niet weg, je wilde bij ons zijn, jouw inzet voor alles, jou kunnen was groot, je wilde nog zoveel, maar het was je niet beloofd, de strijd was oneerlijk en geheel niet terecht, je wilde nog graag verder, maar verloor dit gevecht,

jij hebt je "jasje" uitgedaan In het welk wij jou herkenden En bent ons nu vast voorgegaan Op reis naar het onbekende Maar lieve jongen vanaf vandaag Heb je voor ons geen "Jasje" meer nodig Want elke bloem die bloeien zal Zal lijken op jou..... Elke pad dat wij op weg begaan daar zal jij vast naast ons staan Elke vogel in vrije vlucht Zal vliegen in het blauw Juist lieve schat Dat allemaal zal voortaan herinneren aan jou...

Met onzichtbare draden zijn wij met elkaar verbonden, ons losmaken daarvan was iets wat wij niet konden in je ogen las ik je angst pijn en je verdriet, maar het overgaan dat wilde je niet tot het bittere einde hield jij vol en zei vaak gekscherend oh oh wat een lol toen het moment was daar Je pakte waarschijnlijk zijn hand en zag daar was geen gevaar mam wij vinden jouw als mama ,oma ,mens,en vrouw,fantastisch en nu merken wij de draden zijn niet breekbaar maar elastisch je blijft voor altijd bij ons al is het op een andere manier en jij geeft ons via deze draden ,uiteindelijk,na een moeilijke tijd,weer een leven met plezier.

Waarom is de wereld zo onaardig? Is het leven zo onrechtvaardig? Waarom ben je plotsklaps van ons afgenomen, zonder dat daarvoor iets in de plaats is gekomen ? Ik kan niet beschrijven wat ik nu mis, maar als ik me niet vergis, speelde jij een grotere rol in ons leven, dan ik vroeger ooit toe wou geven.

over de sterren over de hemel over de maan...... daar is mijn zusje heengegaan

Ik schrijf dit gedicht met een nieuw gezicht. Ons pa moest perse sterven en ons leven viel in duizend scherven. Ons pa komt niet meer terug hij vindt de weg hiernaar niet. Die 2 weken in het ziekenhuis waren pijnlijk zowel voor ons pa als voor ons. En nog kon het niet lijden. We hadden telkens nog een beetje hoop en dit alles viel op 1 grote puinhoop. Tot die laatste avond je wou gaan maar ging niet, wat hield je tegen? Pap wij blijven met bewondering naar jou kijken als jij jouw handen over ons uit blijft strijken.

Ook al hadden we je in geen maanden gezien, Met moeite nog iets van je gehoord, En misten we de klinkslagen en de gevatte antwoorden Iedereen dacht Hij komt terug. Ik las je overlijdensbericht op donderdagavond, iets na zessen. Minutenlang keek ik naar het papier en was op slag nuchter. De mooie woorden en prachtige volzinnen vol ingehouden weemoed die ik wou schrijven komen maar niet uit deze pen. Ook al bladerde ik in een bloemlezing van poëzie van 45 tot heden, ik vond niets dat hielp om een melancholische sfeer te creëren. Vergeef me mijn geklungel maar je zult het moeten doen met dit samenraapsel van vluchtige gedachten en vage herinneringen.

Plots liet je ons in de steek en ben je van ons heen gegaan. Zei je maar wat er in je omging, dan hadden we je beter bij kunnen staan. Je eigen kwalen hield je voor iedereen grotendeels verborgen. Want Tante Riet, daarover maakte jij je de meeste zorgen. Mocht ik eerder gaan dan zij, hoe moet het dan met haar? Dag en nacht, altijd stond je voor haar klaar. Het doet me pijn te beseffen dat je misschien nog wat langer bij ons had kunnen zijn. Je hield je groot en sterk, maar van binnen was dat kennelijk allemaal schijn. Je was mijn allerliefste oom, zo heb ik je van kind af aan gekend. Daarom doet het nu ook zo’n pijn, nu jij er niet meer bent. Het was altijd zo gezellig als we allemaal samen waren, daarom zal ik die mooie jaren, in gedachten, als mooie herinnering goed bewaren. De dokters hebben gedaan wat ze konden, maar hopelijk heb je nu toch je rust gevonden.

Al die jaren heeft onze dierbare oma op de wereld geleefd met ons. Ik wil mijn oma daarom heel erg bedanken voor alles. Ik vergeet haar lieve glimlach nooit meer toen zij 80 jaar werd. Ik ben erg geschrokken dat onze lieve oma niet meer bij ons kan zijn. Gelukkig steunen mijn vriendinnen mij op school. Oma was ongeveer 2 jaar geleden ziek en nu is zij overleden. Opeens wist ik dat onze lieve oma geen pijn meer had. Onze oma was onze lieve oma voor altijd. Voor mij is het de 1e keer dat ik haar in de kist zie. Maar ik vergeet haar nooit dat zij mijn grootmoeder is. Voor mij is dit erg moeilijk, omdat ik ook nog jarig was toen ik het hoorde. Ik ben verdrietig om haar, maar ik ben wel blij dat zij nu kan rusten en geen pijn meer heeft. Lieve oma, bedankt voor alles wat U voor ons gedaan heeft. Ik vergeet U niet en ik zal U voor altijd missen Tot ziens, lieve oma! Dit gedicht heb ik in de kerk verteld aan de hele familie, kennissen en vrienden. Mijn oma stierf in januari 2002 voor mijn 17e verjaardag.

Nooit geen gein meer . Nooit geen grap. Nooit meer drinken. Nooit meer pap. Nooit meer kaarten. Nooit meer spelen. Nooit geen snoepjes meer uitdelen. Nooit meer brengen. Nooit meer halen. Nooit meer centjes willen betalen. Nooit vermoeid zijn. Nooit geen pijn meer. Nooit zeg je nog "mijn hiel doet zeer". Nooit meer komen. Nooit meer voor je zorgen. Nooit meer na de dag van morgen. Nooit meer vertellen. Nooit meer vragen. Nooit meer terug weer naar Veenhage. Nooit meer eenzaam. Nooit meer aldaar. Ooit weer samen, met z'n allen bij elkaar. Dag lieve Oma rust zacht.

Warm zijn uw vleugels die me omarmen, ik hoef niet bang te zijn Want zolang de zon schijnt zult u me blijven verwarmen 's nachts als de sterren stralen en ik voel me is alleen Dan weet ik, u bent altijd om me heen Verdrietig dat ik u missen moet Maar opgelucht dat verdere strijd niet nodig is Vertel ik u dat ik u mis Vaarwel lieve Oma

Na een lange lijdensweg ben je nu toch van ons afgenomen, Maar voor jou is er eigenlijk iets goeds door uitgekomen. Helaas heeft niemand zijn eigen levensloop voor het kiezen, en moest jij buiten je ziekte ook nog eens je man verliezen. Je heb veel moeten doorstaan, en wou een lange tijd het liefst naar ome Wim toe gaan. Het sterven ging voor jou niet ineens, je heb geleden en gestreden. Eindelijk heb je nu de rust gevonden nu je hoog daarboven bent, Je was heel sterk en heb gevochten tot het laatste moment. Je laatste kracht is nu echt op , Er was voor jou heel veel pijn te verduren, Maar het kaarsje is nu opgebrand en gedoofd zijn alle vuren. Het afscheid nemen doet mij veel verdriet, want jarenlang was je '' mijn'' lieve tante Riet. Al weet ik dat je nu veilig bent geborgen bij onze ‘’Heer’’ de lege plaats blijft ongevuld, ik zie je hier nooit meer. Ook al zal ’t verdriet op den duur vanzelf gaan vervagen, In gedachten zal ik je voor altijd met me mee blijven dragen. Jij bent nu in elk geval gelukkig en verlost van alle pijn , en kan eindelijk weer bij ome Wim zijn. Rust zacht......je nichtje Carin !!

Over het waarom kan geen enkel misverstand bestaan en dus ook geen boosheid omdat je ervoor koos om weg te gaan Je zocht zo wanhopig naar rust, naar vrede en geluk maar je brak uiteindelijk onder die immense druk Over het waarom kan geen enkel misverstand bestaan De weg naar genezing was voor jou te lang om te gaan Het gevoel en je kontakt met de werkelijkheid verdween Alles en iedereen was tegen je, dat was zoals 't jou scheen Over het waarom kan geen enkel misverstand bestaan Binnen je mogelijkheden heb je er alles aan gedaan Je koos voor oplossingen die gedoemd waren te mislukken En uiteindelijk begon dat je neer te drukken Over het waarom kan geen enkel misverstand bestaan En toch hebben we verdriet, valt er menige traan Maar de laatste keer dat we je zagen en je hebben gekust was je zo vredig en kalm: je vond eindelijk je rust Over het waarom kan geen enkel misverstand bestaan En lieverd, iedereen was zo met je begaan Je bent nu gelukkig en op je plaats, heel sereen Een engeltje zoals jij, daarvan is er maar één Over het waarom kan geen enkel misverstand bestaan En dàt moet ons helpen om verder te gaan Met de herinneringen aan zoals je eens was Want hoe dan ook, je bent en blijft onze enige Sas We zullen altijd van je blijven houden, je nooit vergeten Daarover bestaat geen enkel misverstand, Dat mag iedereen weten. Mam & Pap

Weer ben ik iemand verloren, Weer ben ik iemand kwijt. Ik hoef geen praatjes van hem aan te horen, Maar mis wel de gezelligheid. Zo vrolijk als ik thuis kwam, Zo verdrietig ben ik nu. Het valt niet aan mij te zien, Maar vraag me alleen af: "Wat nu?" Zonder hem weer een leegte, Diep in mijn hart een gezellig persoon. Was er nog maar één zoals hij, Al was het een simpele kloon. Echt veel woorden heb ik niet, Ik word overdonderd met verdriet. Tranen willen maar niet komen, Maar met deze woorden kan ik toch mijn verdriet tonen. Ik kan nog enkel naar een herinnering gissen, Want hij is weg, dat weet ik wel... Ik kan hem nu alleen nog maar missen, Ik zit behoorlijk in de knel. Tijden heb ik niet meer aan hem gedacht, Een tijdje zag ik hem over het hoofd. Nu is het over, heeft hij geen macht, En het is niet meer tot ziens zoals hij had beloofd. Een simpele ziel voorgoed verdwenen, Ik kan er alleen nog maar om wenen. Maar Opa zal in mijn hart en herinneringen nablijven, Ook al is hij er niet meer, niet meer in levende lijve.

jong en mooi ,was zij ooit, rijk ,charmant,ook elegant, maar de jaren streefden voorbij, gekeerd was het getij. Langzaam kwamen rimpels aan, toen is het bergaf gegaan, haar leven werd een felle strijd, het heeft haar naar haar ziekbed geleid. Nu is zij oud, ziek en moe, en doet eendaags haar ogen toe, haar stok, haar bril het hoeft niet meer, ze heeft de aarde de rug toegekeerd.

jij was de zon in mijn bestaan, te vroeg ben jij heengegaan, Herinneringen liet jij achter, en leeg bestaan. Mijn dagen zijn heel somber, ik kan nog niet zonder, jouw lach,die liefde die jij me gaf. Toch voel ik mij nog met jouw verbonden, jij was als uit de hemel gezonden, en als ik daar naar kijk, heel ver, dan zie ik een ster, omringd door een sterk licht, ik schreef het voor jou mijn kind, dit gedicht.

mijn oma mijn oma geen contact voor je dood ik kon niet met je praten helemaal niks daarom dat ik je zo mis ik hou van jou ik hou van jou mijn oma mijn oma ook al was je oud voor mij ben je GOUD

Larissa is een meisje van 5 jaar ze staat elke dag voor iedereen klaar',met haar mooie lach. een beetje ondeugend maar dat mag,ze straalt in haar doen en laten ieder moment voor mij is ze een vriendin die mij door en door kent... ik ben haar moeder maar het gevoel is dat ze rent .rent door de tijd ach wat wordt ze een grote meid. toen op een avond kwam haar tijd ..dood zomaar plots klap weg,,mijn vriendin heeft het leven dan zijn zin??

Hoe groot mijn liefde voor je was besefte ik pas toen ik na je dood je ogen sloot

Een lege plek, Een groot gemis, Een fijne herinnering is al, Wat er nog is. Waar ben je nu, Vraag ik me af. k'Voel nog de liefde, Die jij me gaf. Jou te kennen, Vond ik zo fijn, Je los te laten, Dat doet pijn. Ik zal je missen, In dit leven, En zal altijd, Om je blijven geven voor mijn overleden man Cees Jouw liefste Jannie

Hey zusje, je kent me niet, maar ik jou wel. Je hebt me nooit gekend, want je was pas 1 jaar Je bent vertrokken zomaar, zonder afscheid, zonder traan. Maar toen kwam ik en deed de herinnering oproepen aan een lief klein kindje dat is vertrokken, naar de sterren, de hemel. Een nieuw leven is begonnen in het paradijs. Ik wou dat ik je had gekend....

waarom moest jij ons nu verlaten, en ons hier laten staan, je weet dat wij u missen, en hier met tranen staan. Ons verdriet is echt enorm, en onze harten doen zo'n zeer maar wat jij ooit voor ons gedaan hebt, vergeten wij nooit meer.

Elke keer ik naar je foto kijk, krijg ik tranen in mijn ogen van ongeloof en verdriet. Tranen omdat ik me afvraag waarom jij niet meer hier bent, en tranen want het antwoord weet ik niet. Soms kijk ik naar de sterren, er schijnt er één heel fel. Ik vraag me dan af waar je nu bent, en of dit rare gevoel zonder jou ooit went. Soms wilde ik dat ik bij je kon zijn , al was het maar voor even. Maar ja, dat is maar een wens, die niemand mijn kan geven. Lieve Ma, ik mis je, en ik blijf altijd aan je denken. En op dit moment is er een plaatsje in mijn hart. Het mooiste war ik je kan schenken. Je dochter

Laat mensen stralen Geef hun kracht Om te aanvaarden Hun leven Hun strijd Licht van liefde Laat harten bloeien Vreugdes voelen Liefde geven Licht van nemen Neem ze zachtjes mee In hun laatste strijd Laat ze weten Ik ga deze weg niet alleen Laat ze voelen Ik wordt gedragen door het licht Gehuld in licht Gekoesterd in licht

beetje bij beetje moesten we je verlaten we konden uiteindelijk niet meer met je praten Die blik,die stilte,dat deed vaak zeer de mama van vroeger was je niet meer we zagen goed je stille verdriet Maar helpen konden we je niet

ik sta bij je graf plaats een foto en kijk naar jou de bladeren vallen van de bomen afgerukt om te sterven net als jij... er rolt een traan mijn lichaam schokt wetende dat een blad weer aangroeit maar jij helaas voor altijd van ons bent heengegaan.

ik was er niet bij, wanner je je ogen neersloeg. ik wist niet wat er was met je, ik dacht dat ik gewoon gezond was! gewoon mijn ouwe oma, maar zo is het nu eenmaal niet, je hebt me nu voorgoed verlaten eigelijk niet helemaal, want ik zal je nooit vergeten en ik weet dat, overal waar ik heen ga, jij bij mij zult zijn!!

Lies, Het is raar om hier nu te staan. Jij was mijn grote nicht, en ik keek altijd een beetje naar je op. Je ging mij immers in alles voor: jij zat reeds aan het bureautje van Bomma je eerste huiswerk te maken, terwijl ik amper een paar pasjes kon zetten. Als we op zondag samen bij Bomma waren aten we vaak kip en frietjes. De laatste 2 jaar zagen we elkaar niet meer zo vaak. De meeste nieuwtjes werden via mijn en jouw mama telefonisch doorgegeven, Zo bleven we op de hoogte van elkaars doen en laten. Op de begrafenis van Bomma hebben we voor het laatst uitgebreid met elkaar gebabbeld. Ik ga nu ook zelf naar de dictie en speel ook toneel. Ik hoop dat ik net zo goed word als jij. Grote mensen zeggen wel eens dat het leven een toneel is, jij had daarin voor velen een grote rol. Voor mij was je mijn grote nicht. Zo zal je altijd in mijn gedachten en hart blijven voortbestaan. Je nicht Elien

Een jong leven, Te weinig gegeven. Te kort op deze aarde, maar van onschatbare waarde aan Tim die op 23 juli veel te jong is gestorven ik mis hem echt verschrikkelijk

Papa... Jij was de enige die ik zo kon noemen... Het is iets speciaals Dat hoorde bij jou Ik zou willen dat ik nog afscheid kon nemen en je nog één keer te zeggen dat ik van je houd en van je heb genoten op mijn manier Ik moet het ook weer op mijn eigen manier verwerken Jouw verdriet... Mijn verdriet... Ons verdriet.... Tranen over mijn gezicht, gedachten in mijn hoofd, trillingen in mijn lichaam.... Maar het helpt niet. Lieve papa... Ik ben er trots op dat je mijn vader bent en ik heb van je genoten deze 14 jaar Ik mis je.... en ik houd van je

Een jong leven, Te weinig gegeven. Te kort op deze aarde, Maar voor mij van onschatbare waarde. Voor een hele goeie vriend die tekort heeft moge leven ik zal hem nooit vergeten.

vooral de laatste dagen van haar leven, was het moeilijk om aan te zien om iemand zo hard te zien vechten voor hooguit 2 dagen nog misschien wat was het moeilijk om te weten en je tegelijkertijd weer af te vragen een lange tijd vol onzekerheid nog hoeveel uren? hoeveel dagen? en dan zit je weer aan haar bed een stilte, je gevoel niet uit te leggen waarom is praten toch zo moeilijk ineens terwijl je nog zoveel had willen zeggen? ze is er nog steeds maar lijkt zo ver weg je zit zwijgend naast haar en kijkt nog een keer je zegt nog wat woordjes en geeft haar een kus je staat op, kijkt en gaat dan weer voordat je gaat draai je nog een keer om een stralende glimlach staat op haar gezicht lieve ogen kijken je aan je lacht en haar ogen gaan dicht vragen malen door je hoofd beelden flitsen zonder doel mooie herinneringen komen op en ineens weer dat vreemde gevoel je gaat haar kamer binnen, weer die stilte je geeft haar een kusje op haar wang plots weer die tranen in je ogen oh, oma ik ben zo bang je pakt haar vertrouwde warme hand en voelt het stromende bloed en dan hoor je haar zachtjes zeggen stil maar kindje, het komt wel goed overal neem je deze gedachte mee, tot dat je hoort dat ze op weg is naar boven op weg naar de hemel, naar god maar je kan het nog steeds niet geloven dat is niet waar, waarom zeg je dat, dat doe je me toch niet aan? totdat je van meerdere mensen hoort dat ze echt is heengegaan vanaf dat moment stort je wereld in mensen steunen, maar het helpt niet niks helpt, alles is alleen maar leegte je voelt alleen nog maar groot verdriet en dan zie ik haar weer in d'r bed de tranen stromen over m'n gezicht ik kijk, nog wel die glimlach om haar mond maar dit keer met haar ogen dicht ik leg mijn hand weer op de hare maar ik voel niet meer dat stromende bloed toch, in gedachte, hoor ik haar weer zeggen stil maar kindje, het komt wel goed.

Jarenlang heeft hij me warmte gegeven Jarenlang voor me klaar gestaan tot in het laatste van z'n leven was hij de zon en ik de maan de zon die trouw elke morgen weer aan de hemel stond voor mij en als de maan niet meer wou schijnen lieve woorden tegen me zei door hem kreeg ik weer goede moed om na het vallen weer op te staan en zo na elke donkere nacht weer zonnig verder te kunnen gaan hij was het licht in donkere tijden de regenboog die aan de hemel staat hij wist altijd mensen te verblijden hij was mn vader, opa, beste maat. maar zoals hij de zon was en ik de maan nu zijn taak hier is volbracht zou de zon nooit meer opgaan nooit meer de regenboog die lacht maar m'n vader, opa, beste maat, zal mij helpen de nacht te verlichten omdat hij verlichtend als een ster altijd naast me aan de hemel staat hij is nu een ster en ik nog steeds de maan ik zie hem als ik naar boven staar overdag lijkt hij ver bij mij vandaan maar s' nachts zijn we heel dicht bij elkaar we moeten de aarde blijven verlichten we kunnen niet stil blijven staan want dat zou heel wat onrust stichten zonder hij als ster en ik als maan.

dood zo lag ze daar! zo roerloos en alleen . het is zo raar eerst was je er nog en zag ik je lopen,lachen, nee nee nu zie ik je niet meer. ik mis het om met jou te lachen ik mis het om jou te zien. oh kon ik jou nog maar eens zien,al was het maar voor even, toch wil ik jou nog een keer zien. ik weet het je hebt veel geleden,maar toch doet het zo'n pijn om afscheid te nemen! je was al zo oud, maar toch was je mij dierbaar, toch mis ik je ! toch mis ik je ! je hebt de mooiste plek in mijn hart! waarom moest je van ons heen en liet je ons alleen

Die verschrikkelijke pijn heb je jaren met je meegedragen Men heeft jou horen klagen Je heb zoveel meer gevoeld dan je liet merken Al die zorgen heb je alleen moeten verwerken. Je gooide mijn ogen vol met zand Dat je stervende was dat had ik niet verwacht Je wou ons niet achterlaten Maar je moest het leven wel loslaten Deze verschrikkelijke strijd kon je niet meer aan stiekem ben je er in alle rust vandoor gegaan Ik voel dat je gelukkig bent en naar mij lacht Dat je me in de gaten houdt en op mij wacht 'Nooit meer' bestaat niet Dit idee verzacht lichtelijk mijn verdriet Je weet dat ik je vreselijk mis Maar dat wel elkaar weer zien wanneer het ook mijn tijd is..... Rust zacht lieve oma Ik zal altijd van je blijven houden Dikke kus je kleindochter Wendy

Het is moeilijk te hopen voor een zieke, van wie je weet hij redt het niet. Je streelt zijn wangen, ziet zijn ogen, je bent bevangen door verdriet. Toch ben je dankbaar voor het einde, dat toch nog plotseling kwam. Omdat het niet alleen zijn leven maar ook zijn lijden overnam.

zo jong, nooit geweten wat leven was. zo jong, nooit geweten wat ademen was. zo jong, nooit geweten wat liefde was. zo jong, nooit geweten wat verdriet was. nooit geboren,maar toch bestaan. dat was haar leventje maar. een zus, heeft ze niet gekend. een moeder, heeft ze niet gekend. een vader, heeft ze niet gekend. familie, heeft ze niet gekend. maar wij haar wel allemaal. verdriet,dat is wat we hebben. om jou Yentle, lieve meid. nooit geboren, nooit geleefd, je zou eens moeten weten wat ik om je geef. ik draag je in me hart, daar is een vaste plek voor jou, omdat..omdat..ik zoveel van je hou... het is bedoelt voor mijn zusje, helaas nooit geboren. het ging allemaal al zo zwaar voor mij.mijn moeder had kanker. Er was iets niet goed met Yentle,en ik werd geopereerd.ze was overleden.dus helaas heb ik haar nooit in mijn armen kunnen nemen.en ik was zo blij dat gevoel had ik nooit.ik was dolgelukkig want ik ben altijd enigste kind geweest, terwijl ik graag een broertje of zusje wou. Maar god beschermt haar nu) Yentle meissie ik zou jou nooit vergeten. je blijft altijd in m'n hartje bestaan. liefs..je zus

If you feel like crying Than cry your heart out Before you get weak Just call out my name And everything will be the same but this time you'll have someone beside you who cares And who has a shoulder to share

papa ik wou dat je nog even bij mij was want ik mis u hoor je hebt ons plots verlaten ik heb jou die ochtend ontdekt in de zetel je ademde niet meer je was al bij god hij met zijn sterke kracht heeft hem gelokt ik weet nu ben je daarboven goed bij die engeltjes en al die goede mensen maar papa ik mis u hier beneden uw liefde waarom ? waarom heb je me zo verlaten ? ik mis je

Ik nooit kunnen zeggen hoeveel ik om je geef, ik heb nooit afscheid van je kunnen nemen, Nee jij was in eens weg, Ik had je nog zoveel willen vertellen , ik had je zo graag nog bij me gehad, ik had je graag gelukkig gezien, maar nee jij bent weg ver weg, mij jij blijft een wonder van een vriend, Bas ik mis je zo , ik wil je zeggen dat je altijd een plaats in me hartje hebt!Bas ik hou nog steeds van je!

Bas waarom moet ik je missen, Jij bent nog zo jong, Ook al ben je ex ik had er moeten zijn voor je, zo jong zoveel meegemaakt en nu ben je weg, Bas het spijt me maar vergeet ook niet ik hou van je! Vandaag moest ik naar de begrafenis van je ik had nooit gedacht dat die dag nog zal komen, Jij zei altijd ik wordt heel oud, maar jij bent 25 gewonden, Jij laat veel mensen achter ik weet nog goed toen ik het hoorde van je moeder nee ik zei dat kan niet , Bas jij was een toffe gozer en een lieve vriend nee ik vergeet je niet! (Bas is 25 geworden en in de nacht van 7 september 2003 overleden vandaag is die begraven door zijn familie vrienden en ik wil de familie heel veel sterkte wensen in deze moeilijke tijd!) Liefs van je ex-vriendin Angela

Het leven als even Het even leven Is niet iedereen gegeven Heel even leven Even gegeven en Dan weer vergeten Wat is het leven Het duurt niet even Het even is leven Het leven gegeven Voor heel even weer heel even leven

Lieve opa je bent nu van me heen jaren geen contact dat deed me wel zeer ik wil graag afscheid nemen maar de familie maakt het onmogelijk ik heb nu veel pijn en weet niet wat ik moet doen kan me tranen niet bedwingen me tranen van verdriet je bent nu uit me leven afscheid is onmogelijk en dat door 1 klein ding

liefste moeder en meme, laat ons maar gerust allerliefst moeder en meme zeggen, want dat was, is en blijf je voor ons allemaal. moeder en meme, we denken nu terug aan het voorbije met een dankbaar hart. je was in alles zo buitengewoon. letterlijk voor iedereen gelijk, kinderen, kleinkinderen, familie, vrienden, buren en klanten. altijd die eenvoudige en oprechte lach. in huis en tuin en winkel. die fierheid over ons gezin, over het ontvangen van iedereen. thuis zijn en blijven met groot en klein rondom je. die warmte voelen van echt lief hebben de dagen en nachten door. voorbeeld zijn in geloof en zeden. niet op reis, niet naar zee, maar ter plekke vertoeven om elk ogenblik dienstbaar te zijn. werkelijk " stijlvol tafelen thuis" in eigen familiekring en dat helpen verwezenlijken om anderen te laten feestvieren om lief en leed te verwerken en het leven dierbaar te houden. optimist zijn tot op het einde toe. het was niet allemaal zo, het verlies van kleine zus en vader werd diep in 't hart gegrift, maar moedig heb je de geboorte en doop van Michiel nog kunnen meebeleven. de herfst van je leven is zo kort geweest, de opruststelling werd keerzijde. moedig heb je het ziek zijn trachten te verwerken, telkens in de de hoop naar beternis. allerliefste moeder en meme, laat nu je lieve handen rusten, ze hebben al genoeg gedaan. ze droegens 's leven lasten en lusten en brachten altijd vreugde aan. je was geweldig moeder: " groot en edel, schoon en zoet" zo zingt men in een lied. in april, de grasmaand ben je geboren, in de lentemaand ben je gestorven, nu is het opname voor altijd in eeuwig weiland met gras en bloemen rondom. bij jezus en maria en jozef erbij, want maart is de jozefmaand. met veel pijn in het hart van een lieve meid vanwege cynthia die haar meter verloor

Alles is voorgoed gedaan Als jij er klaar voor bent 'k Heb aan je zijde gestaan Mijn God, ik heb je graag gekend Ik blijf nu hier jij gaat naar daar En daar is niet zover van hier We spreken af, ik weet niet waar En daar ontmoeten we elkaar Zonder jou tikt de klok even snel Maar de tijden veranderen wel Dus ik neem afscheid, jij moet nu gaan Weet dat je in m'n hart altijd blijft voortbestaan Slaap zacht, je hebt het verdiend Je vocht tot aan je laatste zucht En ga, ga nu m'n vriend En droom voor eeuwig opgelucht Net zoals vroeger kom je wel terecht Ik weet je vindt een thuis heel gauw En ik herhaal wat jij me ooit hebt gezegd In m'n hart blijf ik je trouw Zonder jou... En ik weet ik zou dankbaar moeten zijn Maar precies daarom doet het zo'n pijn Zonder jou... (Tekst van Clouseau)

Die ene dag was niet fijn, Je doet me nu ook heel veel pijn, Niet alleen mij maar ook de andere, Maar daar ken je nu niets meer aan veranderen. Ik heb nu verdriet, Veel verdriet om jou, Dat komt omdat je plots bent heengegaan, En ik nog heel veel van je Hou.

Twinkelend door de donkere avondschijn Ik koos er eentje uit, Voor jou, Een ster die er altijd zal zijn. Enkel dat ze ieder jaar weer verjaart. De ster lichtte drie maal op, net alsof jij wilde zeggen: "ik ben er, kom op!" Ik weet je zal er altijd zijn, Want jij bent een deel van mij, Al kun jij mij net als die ster niet meer aanraken. Tot het moment wij elkaar omarmen, Net zoals de ster dat nu voor ons doet.

Lieve Aurélie, Waarom is het zo gelopen? Waarom is het zo fout gegaan? Nooit meer zal ik plezier met je kunnen maken. Waarom is het zover gekomen dat je weg moest gaan? Jij deed niemand kwaad je was lief en zo mooi als de maan. Ik was zo machteloos, zo gebonden, Maar ondertussen de pijn en de wonden Jou zo te zien liggen deed mij zo veel pijn, Ondanks alles hadden we af en toe toch gein, Elke dag weer een nieuwe herinnering ophalen, En soms hoor ik zulke mooie verhalen! Maar al die verhalen staan in de verleden tijd, Och lieverd je was zo'n geweldige meid Lieve Aurélie je was een geweldige zus en vriendin, Ik verlang zo naar een nieuw begin! Maar er is geen nieuw begin alleen nog maar een eind Je bent zo ver weg maar ook zo dichtbij Maar komt nooit meer terug bij mij. Waarom? is de vraag, Waarom zag die kutbus jou niet Waarom laat jij ons hier achter met heel veel verdriet. Waarom jij? Jij maakte zoveel mensen blij. Ik was zo gelukkig met jou! En nu? Ik voel me zo machteloos en alleen Ik wil niet meer ik heb geen zin meer Wat heeft het nou nog voor zin? Ik verlang alleen nog maar naar een nieuw begin Een nieuw begin samen met jou .. lekker skiën in de kou .. Lekker zonnen in de zomer Ik weet niet eens of ik je nog wel terug zou zien, Waarom is dit zo moeilijk, en kunnen we niet gewoon verder gaan? ik mis je zo Oh, wat vond ik het fijn om bij jouw te zijn. En nu, wat is er nog over? Alleen nog maar mensen met pijn. Het is idee dat je nooit meer terug zal komen, heb ik de laatste maanden nog niet zo goed vernomen. Maar nu, nu voel ik de pijn, de pijn van nooit meer bij jou zullen zijn! Je was altijd zo lief voor me, behalve een geweldige zus ook nog een geweldige vriendin. Ik verlang zo naar een nieuw begin! Een nieuw begin samen met jou, maar ook met al je geweldige vriendinnen. Die ook zo graag opnieuw willen beginnen. Of wat zeg ik? We willen gewoon met je doorgaan, Zodat we je weer zullen zien staan, je kunnen omhelzen en tegen je praten, Ja, dat wil ik het meest, gewoon doen of je nooit bij ons weg bent geweest! Ik mis je Aurélie! Ik zal je nooit vergeten! Liefs je zusje Claire!

mijn vriendinnetje lief door de wind ben je gevlogen het was een fatale klap je had het niet gezien met je helderblauwe ogen het was te laat je was er al o toen was ik kwaad ik kon je niet helpen na die val iedereen was dood van verdriet je was nog zo jong toen jij je laatste adem liet en ik je laatste liedje zong ik zal missen echt waar zwem mee met duizend vissen ik overleef het al een jaar...

Je wilde zo graag naar huis die wens echoot nog na zo graag was jij weer thuis het mocht helaas niet zijn Nu staat je stoel daar leeg jouw plek voor de teevee het asbakje op het balkon voor een sjekje in de zon Ik mis je nu al Pap het doet verrekte zeer gigantisch is de klap ik zie je nimmer meer Ik niet alleen, maar al je kroost wij waren een geheel we zoeken bij elkander troost met dicht geknepen keel Maar pa, wij zagen wel dat het niet langer kon jij zat niet lekker in je vel maar hadden goede hoop Die hoop ineens vervlogen zomaar zonder pardon het licht is uit je ogen verdwenen is de zon Voor moeke ook, nu zo alleen die dappere kleine vrouw voor jou was zij de nummer een en zij hield ook van jou We zullen samen met elkaar er altijd voor haar zijn om haar in liefdevol gebaar te helpen in haar pijn Dag Pa, ik stop, het moet een laatste zwaai een laatste groet Carla 31-08-03

Je stopte met vechten Je was het leven moe Je kon niet meer Je vond het zinloos Waarom nog vechten Als het sterker was dan jij Je gaf de strijd op En liet je gaan Je wou het niet langer rekken Stilletjes naderde het einde En je nam afscheid Van je familie Van je vrienden En van mij...

het is bijna 17 jaar dat ik je ken. voor mij was je een goede doopmeter en dat zal je blijven. onlangs heb ik horen zeggen dat je ziek was, ik was onder de indruk dat ik je kwijt zou zijn. je was er voor iedereen; voor ons, voor je kinderen, je kleinkinderen en je familie. ik was heel blij dat je de verjaardagen, de geboorte en de doop van ons neef Michiel, de communies van mij en mijn zus hebt meegemaakt.. afscheid nemen was pijnlijk, want 1 ding moet je weten : iedereen die u kon, waren zo gehecht aan u. het is nu 3 maand, en ik mis u nog altijd. ik mis je lekkere vlaaien, je lekkere groetenschotel, je lekkere cremepapjes en je hele lekkere kaaskroketten. bedankt meme, voor alles, wat je voor ons gedaan hebt, we waren trots op u. laat nu maar je werkende handen rusten want ze hebben veel gedaan voor ons. op je begrafenis, heb je heel veel bloemen gekregen. we zijn je dankbaar, meme, voor alles wat je gedaan hebt rust nu maar mijn liefste meme WIJ MISSEN U

Mijn eerste vraag is: WAAROM WAAROM werd jij opeens, zo plots, uit ons leven genomen? Niemand die dit wou en niemand die erom gevraagd had. WAAROM hebben wij jou eerste woordje niet gehoord? WAAROM hebben wij jou eerste stapjes niet gezien? WAAROM moest je vroeg van ons weg? WAAROM hebben wij van jou, geen afscheid kunnen nemen? Ik zal mij nu altijd afvragen: WAAROM moest jij nu weggaan? De wereld ging nog maar net voor je open, maar je vertrok, zonder een gebaar, zonder een traan en zonder een afscheid. liefs je zusje liesje

Dank voor alles wat je hebt gedaan. Dank voor je glimlach toen we die nog hadden. Dank voor de arm die je om ons heen wou slaan. Deze tekst staat bovenaan jou afscheidskaart, Het is een passende tekst en deze ben je meer dan waard. Als er zorgen waren om jou zei je altijd; Onkruid vergaat niet; Helaas ben je dat niet, want nu is er toch verdriet. Vrijdag hadden wij ons laatste gesprek, Aan de juiste woorden had ik op dat moment gebrek. We wisten het allebei, dit was het laatste gesprek tussen jou en mij, Je moet harder worden Joyce, geen zorgen, Alfred jij hoort er ook bij dat was wat je tegen ons zei. Trots ben ik erop dat we samen nog een laatste traan lieten rollen. Een ding is zeker jij kan nooit meer uit de gedachten van ons weg hollen. Je was een goed voorbeeld voor al je kleinkinderen Positief, vol moed, voor een ieder wat goeds, en altijd die glimlach. Geen tegenslag kon dat hinderen. Toen sloot jij de deur voorgoed? Je ziet nu wat het met ons doet? Tranen die rollen over onze wang. Vanaf nu zo definitief, leven, maar zonder jou. Ik wil nog even dat je dit weet dat ik je nooit meer vergeet. Er is nog èèn ding wat ik je vrijdag zeggen wou, Lieve Koka ik hou altijd van jou. Joyce

nu 't rouw rumoer rondom jou is verstomd de stoet voorbij is, de schuifelende voeten nu voel ik dat er een diepe stilte komt en in die stilte zal ik je opnieuw ontmoeten en telkens weer zal ik je tegenkomen we zeggen veel te gauw: het is voorbij hij heeft alleen je lichaam weggenomen niet wie je was en ook niet wat je zei ik zal nog altijd grapjes met je maken we zullen samen door het stille landschap gaan nu je mijn handen niet meer aan kunt raken raak je mijn hart nog duidelijker aan !

Tamara, je was een vrolijke meid, en 1 moment, 1 wagen neemt je leven weg, weg van deze wereld. je was nog veel te jong om te gaan. 1 persoon heeft veel mensen verdriet gedaan. ik was op reis toen je overleed,en toen je werd gecremeerd. ik was er graag bij geweest om afscheid te kunnen nemen van jou. ik kan je enkel nog zeggen dat ik je ga missen dit zijn de eerste woorden die ik heb geschreven aan Tamara toen ik hoorde da ze overleden was op 14-jarige leeftijd is Tamara gestorven op 13/07/'99 ik wilde dit doen als blijk dat ik haar nog altijd mis en dat ze voor altijd een goede vriendin zal blijven !