Gedichten over liefdesverdriet – pagina 10

ik had nooit gedacht iemand te vinden zoals jij iemand waarmee ik kon praten wanner het me tegenzat nu jij er niet meer bent doet het zo'n pijn omdat ik niet meer bij jou kan zijn

woorden, ik probeer er zinnen van te maken zinnen, ik probeer er gedichten van te maken gedichten, ik probeer zo mijn gevoelens te verwoorden gevoelens, ik probeer er mee om te gaan iedere dag weer zeg ik het tegen mezelf je kunt het wel, je redt het wel maar erg overtuigend klinkt het niet hoe kan ik het, als ik er niet ik geloof hoe kan ik verder gaan met mijn leven nu jij er geen deel meer van uitmaakt wie kan mij wegwijs maken in deze enge, koude wereld ik kan het niet alleen, ik wil het niet alleen ik heb iemand nodig die mij de weg wijst iemand die mijn hand vast houdt en mij leidt iemand zoals jij...

Nog vaak, denk ik terug aan die fijne tijd Denk ik weer even, aan jou en mij Denk ik nog even aan mijn verdriet, dat heel langzaam slijt Denk ik aan die lieve woorden, die je altijd tegen me zei Nog vaak, voel ik jouw sterke armen nog om me heen Voel ik weer jouw handen, die mijn lichaam teder streelden Maar nu, nu voel ik me eenzaam en alleen Al die illusies over jou en mij, die ik me steeds weer blijf verbeelden

Een leegte diep in, Dat is wat ik voel! Geen vriend of vriendin aan men zij Die weet wat ik bedoel. Jij bent er niet Zonder een woord ben je vertrokken Ik noem je 'een miet' En loop verder te mokken Ben je het wel waard om de mijne te zijn ik ken nu je ware aard en voel alleen maar pijn.

Butterfly and smilling heart, I used to see untill we part Shaping figures,deep blue sky, made me laugh,healed my cry Lately painful wondering why, you rearranged a loving sky Now they only block the sun, freeze the heart of anyone Killed a summer brought the fall, with stupid shapes big and small And ending love I can't recall, just cloud illusions after all...

Twee zielen vonden elkaar zij vormden meteen een paar ze voelden zich beiden verlaten tot ze elkaar vonden en de tijd vergaten De passie laaide hoog op Spanningen stegen ten top Elk woord of gebaar Het was duidelijk ze hielden van elkaar Maar opeens verdween die passie in ’t niet Zij bleef eenzaam achter in groot verdriet Niemand had dit kunnen denken Dat hij haar hartje zo zou krenken.

Jij hebt mijn hartje gestolen Ik had het nochtans goed verscholen Doch het mocht niet baten Het moest zijn schuilplaats verlaten Jij vulde het met geluk en zonneschijn Mijn hartje moest en zou bij jou zijn Vol overgave liet het zich ontvoeren Klopte heel intens en op volle toeren Maar opeens liet je mijn hartje in de steek Het voelde zich zwakjes en van streek Mijn hartje kon zich niet meer verschuilen Enkel nog van verdriet en onmacht huilen.

jou niet meer mijn vriendin kunnen noemen maakt me ziek, vanaf het eerste moment dat jij kwam in m'n leven, dacht ik dit is de eerste meid waar ik al mijn liefde aan wil geven, ik mis je zo erg, en zie de toekomst somber in, en denk dan ook nog bij mezelf dit is pas het begin, je bent zo anders dan al die andere meiden, waarom heeft het lot ons nu van elkaar gescheiden? Ik wil dat je weet dat ik jou nooit meer vergeet, wat jij bij me hebt los gemaakt,krijg ik nooit meer vast, je bent de enige meid die goed bij me past ! ik hoop dat het ooit nog goed zal komen, voorlopig zal ik daar alleen nog maar dromen !

Je belde me niet meer liet niets meer van je horen Eerst was ik een blind naïef kind Later zag ik zag dat het niet meer ging Het scheurde mij vanbinnen Ik maakte het uit Waarom voel ik mij zo rot? Door jou ging alles kapot Ik hield van jou Jij blijkbaar niet zoveel van mij Je zei "okee" En alles was voorbij..

Ik mis je zo om me heen Zoveel mensen Toch alleen Ik mis je lippen Je lieve lacht Ik mis je steeds meer Iedere dag

Donderdag moesten we elkander laten gaan Met tranen in mijn ogen gaf ik je Nog een knuffel En toen bleven we staan We barsten beide in tranen uit Sorry is het enige wat mijn hartje nog uiten kan

Vind je het dan niet erg Dat we niet meer samen kunnen zijn In mijn hartje doet het enorm veel pijn We gaan straks elk onze eigen weg Maar weet dat ik steeds achter je zal staan Als je problemen hebt Draai je dan om Want daar zal ik steeds staan Waar je ook gaat of staat Ik zal steeds met je meevoelen Ik zal je helpen met je ergste pijn We zullen en blijven vrienden zijn

Tranen maken dat ik ben Tot een ander die ik was Tranen smelten wat ik ken Tot een spiegelende tranenplas Ik zie mijzelf en wil niet kijken Want het doet zeer als ik het zie Ik zie mezelf ooit met een ander Maar door mijn tranen niet met wie

Morgen komt er weer een dag. Een dag die ik liever met jou zag. Zonder jou brengt het geen vreugde meer, alleen slechts doffe pijn.

zei je maar dat je van me houdt die woorden zijn voor mij als goud maar je zei het tegen haar op ons bankje waarom daar?

Het is voorbij. Al bijna een jaar. Ik kon het niet aan..... zes tot acht weken, mijlenver uit elkaar. Jij op zee, ik gewoon op land. Met uitgaan was ik vrij, en dat had ik niet in de hand. Nu heb ik spijt, spijt dat ik je toen niet trouw kon zijn. Waarom kon ik dat niet vermijden? Waarom deed ik jou toen "pijn"! Al weet je het niet.... toch voel ik me er niet lekker bij, maar geluk voor jou, want nu loopt er een ander meisje aan jou zij. Iemand die je wel trouw is. En ik? Ik had het helemaal mis. Want jou laten gaan is het allerdomste wat ik ooit heb gedaan

Vol verdriet schreeuw ik je naam naar de horizon De dag is als een grauw gordijn. Mijn toekomst vol beloftes is verdwenen. Wie zal de barsten helen en ze strelen tot ze niet meer pijnlijk zijn? Hoe kon je mijn hart breken? Het waren pijnlijke steken. Ik heb je zelfs zitten smeken. Het waren weken,weken en weken.

Hoe kon je mij dit aandoen? Ging het om mijn poen? Ik heb je zitten vertrouwen. En nu verdomme Moet ik mijn leven opnieuw opbouwen. Ik moet opnieuw beginnen. Een heel nieuw leven. Ik zal het vastzetten met pinnen. En ga op weg naar mijn vroegere streven. Een ander heeft mijn hart. Met hem begin ik een nieuwe start. Ik zal je altijd in mijn gedachten houden. Hoe wij een mooi leven opbouwden. Dat is nu grotendeels voorbij. Ik begin met een schone lij. Je bent voor mij verleden tijd. Misschien krijg ik ooit spijt. Een ander zit nu in mijn gedachten. Het lijken mooie eindeloze grachten. Ik weet dat ik van hem hou. Omdat ik hem WEL vertrouw.

Een relatie hebben is niet moeilijk Neem dat maar aan van mij Maar om een relatie te houden Moet je vechten, allebei Je houdt echt van hem Maar het heeft niet zo mogen zijn Het was het laatste dat hij wilde Maar toch deed hij je pijn Zal je hem ooit weer kunnen vertrouwen? Met hem leven? Op hem bouwen? Je geeft om hem Maar ook weer niet Je blijft verscheurd achter Verscheurd door verdriet

Wat weet ik nou van liefde Toch helemaal geen ene moer Van dat dat ik jouw mijn eeuwige liefde zwoer Wat weet ik nou van liefde Van die ene blik in je ogen en mijn hele lichaam beeft Wat weet ik nou van de pijn die het geeft Wat weet ik nou van liefde Van dat ik altijd met jouw tussen de wolken wilde zweven Van de leegheid die ik nu voel in mijn leven Wat weet ik nou van liefde Van je glanzende haren en je lieve glimlach Van morgen wacht mij weer een lange lege dag Wat weet ik nou van liefde Van de betekenis van Brian Adams of van Ghost Van hoe ik zachtjes je ogen kust en hoe ik je liefkoos Wat weet ik nou in godsnaam van liefde Van alle tedere momenten in elkaars armen Van de kou, zonder jouw om mij te verwarmen Wat weet ik nou van liefde Van het deel van mezelf dat ik nu mis Dat geen vrouw dat kan vervangen, hoe mooi ze ook is Wat weet ik nou van liefde Kan iemand mij vertellen, wat is liefde waard Al die mooie momenten, en van de pijn die het achterlaat Wat weet ik nou van liefde Mischien zou je een filosoof moeten zijn Of iemand met de kennis van Albert Einstein Mischien zou je het dan kunnen weten Ondek ik een formule die mij haar laat vergeten Altijd dacht ik dat liefde is moois zou wezen Ik vraag me af of deze wond ooit nog zal genezen Wat weet ik nou van liefde, echt, geen ene moer het enige wat ik mij nog herinner is dat ik jouw mijn eeuwige liefde zwoer

Op de chat is waar alles begon. En nu wacht ik hier op het station. Met een foto van hem in mijn hand. Reist hij naar mij door het land. Via de chat liet hij mijn hart kloppen. De afstand laat onze liefde niet stoppen. Maar daar komt de trein er aan. Ik zwaai en ga op het bankje staan. Maar wat is dat nou toch weer? Volgens mij doet mijn hart erg zeer. Mijn prins op het witte paard. Hij is kennelijk al bejaard...

Hoe kan het dat je steeds weer zo makkelijk mijn hart breekt dat je zonder dat je het wilt me laat schudden om mijn grondvesten Ik weet toch al lang dat je buiten mijn bereik bent, was en zal blijven waarom kan je me dan toch zo vreselijk diep in mijn innerlijk bereiken Steeds sta ik wel weer op en wapen me tegen nieuwe gebeurtenissen maar elke keer weer blijkt dat ik weerloos tegenover je uithalen sta Je raakt me met alles en je laat elke keer niets van me heel het is een ondragelijke marteling en toch geef ik geen krimp Elke keer wacht ik moedig op wat er nu weer komen gaat Denkend dat ik er nu wel tegen kan en recht op zal blijven staan Maar dat blijkt toch steeds een illusie te zijn en niets blijkt minder waar liggend in het stof kijk ik omhoog en begrijp er steeds niets van Hoe kan het dat een engel keer op keer mijn hart in stukken breekt waarom laat ik dat toch toe en waarom doet iets dat zo mooi is zoveel pijn

Jouw tranen verraden een ongelukkig leven Jouw tranen zeggen alles over pijn Jouw tranen kunnen om niemand geven Geen van jouw tranen wil ergens zijn Jouw tranen vertellen over Liefdesverdriet Jouw tranen fluisteren in de stille nacht Jouw tranen willen dit alles niet Geen van jouw tranen hebben de kracht Jouw tranen glijden over jouw wang Jouw tranen schreeuwen van verlangen Jouw tranen, wees maar niet bang Ik zal al die tranen voor je opvangen

onze liefde begon zo mooi en eindigde vol verdriet je zegt dat je nog van me houd dat ik altijd je liefste zal zijn waarom dan ons weer geen kans geven twee zielen , totaal verloren hunkerend naar elkander wachtend op dat beetje liefde maar toch o zo moeilijk nooit zullen ze ons de kans geven het was ons niet gegund wat wij voor elkaar voelden konden zij niet begrijpen en ja , ik heb je gekwetst maar je vergaf me je liefde was te groot voor me dus wie weet komt alles terug goed en dat is mijn lichtpuntje je haat me niet , je hebt me nog steeds lief en zolang er liefde is , is er hoop want zonder liefde kan men niet leven

Het was zaterdag, Toen ik jou zag, Ik zag je voor het eerst, Maar ik zat met een kleine vrees, Ben ik nu mooi of niet, Maar dat wist je niet, Toen gaf je die kus, En kwam er die rust, Ik zag je graag, Het was helemaal niet vaag, Mijn hartje sloeg die dag op honderd, Ik was door jou helemaal overdonderd, Vanaf die dag loop ik op wolkjes, Zonder maar één vlokje, Ik begon meer en meer van je te houden, Maar sommige die het niet wouden, Je verwende mij, Je maakte mij blij, We deden alles samen, Zonder dat we ons moeste schamen, Je gaf mij de liefde die ik wou, Maar het omgekeerde was er gauw, Je was niet meer gelukkig, Je liefde was maar vluchtig, Je was kort, Je deed vooral rot, Je nam afstand van mij, Maar toch deed je opeens terug blij, Toen kwam die laatste dag, Dat je mij niet meer graag zag, Je maakte er een punt aan, Onze schoonheid was voor goed gedaan, Waar is die eerste dag, Dat ik je voor het eerst gelukkig zag, Schat, ik zie je graag, En het is nog altijd niet vaag, Kom terug bij mij, Maak mij terug blij, Neem mij in je armen, En zeg, Schat, ik zie je graag.

Waarheen sta je te staren, waarheen wil je varen, ik zie de sterren, ik zie de aarde Maar ik wil je iets vragen Waarheen sta je te gapen, wat wil je rapen geef mij je leven al is het maar voor even Ik geloof in jouw maar niet in mijn leven wil je mij tederheid geven Dit is mijn leven, Wil het mij geven, Ik wil gelukkig zijn, Dit wou ik je dus vragen

gedachteloos zet je onze oeroude vriendschap in je zelfzekerheid schudt de pokerpot je ogen kijken blind naar je worp je smaalt me poker toe hoopvolle ogen staren me de twijfel in "chapeau" de holtes in mijn woorden doen je opschrikken teleurgesteld kijk ik je aan en jij dobbelt van me weg je hebt me vergokt

Ik mis je zo ik kan er niet mee omgaan, jij bent zover bij mij vandaan. Elke dag denk ik aan jou wat je doet waar je zou zijn? Bij jou voelde ik me zo fijn. Ik kan er niks aan doen, dat jij zoveel in mij losmaakt en mijn diepste ziel heb geraakt. Heel eventjes zie ik je maar. 2keer per jaar. Maar het voelt zo goed als ik naast je sta ,daarna zie ik je een heel jaar niet meer. Het doet zo ontzettend zeer. En eigenlijk mag het niet, jij bent zo bijzonder zo mooi. En dan ik,ik die er stiekem van geniet. Een man van mijn dromen en ik hoopte zo, dat er toch een vriendschap kon komen. Veel berichten naar jou geschreven, maar bijna nooit een antwoord gekregen. Ik probeerde het heel veel keren, misschien wilde jij jou hart of mijn hart? Wel niet bezeren. Toch kan ik er niks aan doen gevoelens hou je niet tegen. Ook al leiden we ieder onze eigen wegen. Tranen stromen over mijn wangen, Ik heb zo,n heel groot verlangen, Verlangen naar jou, Hoe moet dat nou? Ik weet wat ik doe is heel verkeerd!! en kan ook niet, maar ik heb zoveel verdriet. Verdriet om jou, gelukkig weet jij het niet. Dj dromen heel veel dromen over jou en mij. Het maakt me zo blij, Maar ook wetend dat het nooit zover kan komen. Alleen in mijn dromen. Daarom doet het ook zo,n pijn, wetend dat ik nooit je vriendin kan zijn. En nu moet ik hier zelf uitkomen, met al mijn verdriet maar ik red het niet, Hoe kom ik hier weer uit vandaan.? En dan bid ik.... geef mij kracht, help mij hier doorheen, want ik kan het niet alleen. een vraag: geef iedereen een gelukkig bestaan. Dan kan ik het misschien, ook weer een beetje aan.

Ik zal nooit vergeten, ja, nooit. We komen elkaar misschien vaker tegen, ooit. Maar tja, het liep gewoon niet goed. Het uitmaken is dan wat je doet. Het spijt me heel erg, het bedrog. Maar toch houd ik van je nog. Hoe dan ook, dit kan niet meer. Ik weet, het doet mij ook erge zeer.

Zoals ik aan de rand sta van de kant, zie ik mijn weerkaatsing in het water Langzaamaan verwater ik, ik verdwijn, geen verwachtingen over meer voor later Maar zelfs ik weet,dat na al mijn leed op het land me voeten sterker staan Rozengeur en maneschijn, dat liefde bedrog kan zijn was me even ontgaan De lichtstralen van de zon ontfermen zich over de grote waterplas Dat al mijn toekomstplannen in één handomdraai veranderd zijn in was. Betekent nog niet dat ik geen kracht meer over heb en geen geweten Maar het getij keert weer terug, en dat jij fout zat heeft nu gebleken Als ik me tranen droog en mijn ogen weer neersla en terugkijk naar de afbeelding Zie ik duidelijk weer een vorm ontstaan, scherper dan ooit, er is verandering

Ik heb het nog nooit meegemaakt Nog nooit gevoeld Totdat ik jouw zag En begreep wat de radio bedoeld Ik doe mijn uiterste best Jouw te leren kennen Haast een levensdoel Best wel even wennen Maar je lijkt me niet te zien Wat ik ook probeer Mijn oud-klasgenoot en vriend Die zie je des te meer Tot aan oudejaarsavond Zo ineens een gesprek Ik word warm van binnen Wat voelt dat eigenlijk gek Ik leer je beter kennen En raak op jouw steeds meer verliefd Het gaat de goede kant op De muur is doorkliefd! Je blijkt het leuk te vinden Fotootjes te kijken, jouw en mijn Samen lachen Gewoon samen zijn Ik verbaas me telkens weer We vinden dezelfde dingen fijn Jij en ik, ik en jij Ik wil samen met jouw zijn Ik ben de gelukkigste mens op aarde Ben weer vrolijk en blij Kan van alles genieten Maar het schitterendst, dat ben jij Liefde is hopen Liefde is blij zijn Liefde is fijn Liefde is : samen zijn! Het leek zo mooi Je zwaaide vorige week nog zo blij Het was ook te mooi om waar te zijn Maar toch, dat alles ineens voorbij? Je lijkt me te negeren Of is het schijn Je doet wat schuw En bent zelden nog online Ben je nu boos? Heb ik iets verkeerds gedaan? Vertel het dan alsjeblieft Er kraait een haan Wat is er aan de hand? Ik wil zo graag weer samen zijn Net als vroeger Drie maand geleden, het lijkt al zo lang Het was allemaal zo fijn Liefde is hopen Liefde was blij zijn Liefde is fijn Liefde was : samen zijn!?! Nu weet ik eindelijk het waarom Maar heb er spijt van dat ik het weet Er is een ander Interesseert het je dan geen reet? Ik voel me rot Het doet zo zeer in mij Ik heb een rotgevoel in mijn maag En de dagen kruipen tergend langzaam voorbij Misschien, misschien, misschien Er blijft er een beetje hoop Ondertussen kruipt de tijd De gebeurtenissen, het lijkt wel een soap Ik heb geen honger meer Probeer je te vergeten Het lukt maar niet Je moest eens weten

Een vonk is al genoeg om een groot vuur te doen ontbranden. Er was toch méér dan een vonk tussen jou en mij? Was daar niet de vlam... van spontane, wederzijdse erkenning en toenadering? Was daar niet de vlam... van een warme, dieper wordende vriendschap? Ik geef toe: ik had die vlam zo graag zien uitgroeien tot een haardvuur... Een haardvuur van liefde en warmte, waarvan de lichtkring huiselijke gezelligheid en bescherming bood. Ik leg me er nu bij neer... dat haardvuur hoéft voor mij niet meer. Zolang de vlam van vriendschap maar mag blijven branden. Of zal óók dié gedoofd worden door één énkele koude windstoot? En me opnieuw achterlaten in een kille leegheid?... (6 april 2003) Ik zal wel weer wennen aan die kou... Zolang het maar warm blijft binnen in mijn hart. Ik wens je een gelukkig leven toe en hoop dat een haardvuur élders jou en je kind dié warmte geven zal, die je zó nodig hebt, en verdiént. Ik klamp me vast aan het vertrouwen, de hoop en het geloof, dat liefde en vergeving overwinnen zullen, en dat ware vriendschap niet vergaan zal. Ik hoop dat je mijn vriendschap nog aanvaarden wil en ik je vertrouwen terugwinnen mag. Ik wil mijn leven inzetten voor jou. En voor jou dàt verschil uitmaken, wanneer dat hoog nodig is. En ik wil tevreden zijn met de warmte van je vriendschap en je gezellige nabijheid .. af en toe. (15 april 2003)

Vanuit de mistige verten van ons leven kwamen Onze Wegen naar elkaar toe. Lange tijd bleven ze naast elkaar lopen, Een scheidingsstrook bleef daar echter wel. Elk pad had zijn eigen hindernissen en kuilen. Af en toe mocht ik jou een helpende hand aanreiken en je ondersteunen als jouw weg moeilijk was. Éen gemene valkuil op het mijne was mij helaas teveel: ik heb jou op één of andere manier erg ontstemd. Geen helpende hand voor mij... en zo ben ik ver achterop geraakt. Nooit zullen onze wegen samenvloeien tot één nieuwe weg. Ach! Als ze maar naast mekaar mochten blijven lopen. Jouw pad begint echter langzaamaan af te wijken. En ik zie je geliefde silhouet vervagen in de nevelen van de tijd. Mijn pad voert nu door een diep en duister dal. Ik zal mij echter weer oprichten en het hoofd hoog houden, en al lijkt het dat mijn pad weer hoger voert, het zal zijn over barre rotsen, ijzige bergketens en winderige hooglanden. En als ik achterom kijk naar mijn eenzame spoor, dan weet ik dat achter elke voetstap een herinnering schuilt... aan joú! (24 juni 2003)

Spijt: Sorry ik wilde nog even wat aan je kwijt. Je zeggen dat het me spijt, Sorry voor de woorden die misschien niet hadden gemogen. Wat zeg ik dit nu graag in je ogen, Misschien ben ik wel veel te ver gegaan ? Sorry wat ik je heb aangedaan, Sorry als ik je heb bezeerd Begrijp me alsjeblieft niet verkeerd. Sorry, ik heb er heel veel van geleerd. Als je verliefd bent doe je rare dingen, Misschien kunnen we opnieuw beginnen en hoop dat de vriendschap het zal winnen. Het is wel laf om het zo te zeggen. Maar ik wil het je zo graag zeggen. Ik voel me rot vooral voor jou!! Waarom deed ik het nou? Sommige dingen doe je voordat je het weet en dan is het te laat. Ik hoop dat het al wat beter gaat. Ik wil je zo graag zeggen dat het me spijt. Hopelijk gaan we met de vriendschap door ik vecht ervoor!! Ik vind het veel te leuk jou in mijn bestaan en beloof je dat ik me nooit meer zo zal laten gaan. Ik ben wel en niet eerlijk geweest maar weet nu daarmee verlies je toch het meest. En dat wil ik niet Ik ben juist iemand die jou graag gelukkig ziet. Ik heb met dit gedicht ook helemaal geen bedoeling meer. Wil je alleen maar zeggen dat het me spijt, kan het je niet genoeg zeggen, het spijt me. Keer op keer, Ik hoop dat je het accepteert ?

Mis je Mis je zo erg Niet gewoon Niets aan te doen Leg me er bij neer Je komt niet terug Nooit meer Waarom? Pijn Overal pijn Alleen omdat ik je mis Kwam je maar terug Maar helaas Jij bent weer gelukkig Daar ben ik blij om Jij gelukkig Ik ook

Die dag was je nog mijn vriendin Tot op die dag, dat alles veranderde. Sinds die dag hoor ik jou stem niet meer. Sinds die dag zie ik jou niet meer. Sinds die dag zie ik onze zoon haast niet meer Sinds die dag voel ik jullie niet meer Sinds die dag zijn we niet meer samen. Sinds die dag zijn we geen gezin meer. Ik kon er niets meer aan doen. Ik kon het niet meer tegen houden. En toch als ik jullie weer zie. Voel ik nog steeds het verdriet En als ik aan jullie denk Voel ik nog steeds de pijn En als ik jullie niet voel.. Voel ik nog steeds het gemis. Een pijn die milder wordt , maar nooit helemaal verdwijnt.

liefde, wat is het? wat betekent het? voor mij niet veel eigenlijk niks meer, nu jij uit mijn leven bent jij was mijn liefde, mijn leven, mijn alles jij was degene waar ik voor leefde nu jij er niet meer bent wat heeft mijn leven dan voor zin? het klinkt nu heel zwaar, maar het voelt zo het voelt nu voor mij, alsof ik geen doel meer heb ik heb geen doel voor ogen, waar ik voor wil gaan want jij was mijn doel ik kijk naar mijn spiegelbeeld en zeg dan tegen mezelf je kunt het wel, je redt het wel, je bent sterk genoeg maar ik geloof hier niet in, want het voelt niet zo ik voel me zo leeg, zo zonder jou...

Liefdesverdriet is iets waar je niet van geniet, Liefdesverdriet je wil het gewoon niet. Je wilt niet dat het jou gebeurd maar toch gebeurd het, Het liefst lig je de hele dag in bed. Je denkt waarom moet het mij gebeuren, En zo lig je maar de hele dag te treuren. Mensen beginnen te zeuren , Ze vragen wat is er allemaal aan het gebeuren. Je wilt niemand zien je wil alleen zijn, Je bent zo groot maar toch voel je je zo klein. Je vindt het niet fijn om je grote liefde kwijt te zijn.

Ik weet echt niet wat dit is Een gevoel, gaat niet meer weg Haat-liefde kan je het noemen Ik doe alles om bij hem te zijn En toch ziet hij me niet staan Nog niet Ooit zag hij me wel Maar voor heel even Ik probeer stoer te doen Te zijn als hem Maar niets helpt tegen een gevoel als dit Te moeilijk voor woorden Ik kon het toch proberen Ik haat hem Denk ik...

Alles zit me tegen! Niets gaan goed. Niets is positief Buiten jouw lieve snoet Je hebt me gekwetst, Maar beseft het zelf niet Je hebt een muur rond men hart gemetst Het doet pijn!

Elk moment wil ik bij je zijn, Nooit wil ik bij je zijn. Je brengt me vreugde, Je doet me pijn. Je maakt me gelukkig, Je doet me verdriet. Ik zie je graag, Toch haat ik je. Ik koester elk moment, Ik probeer te vergeten. Ik wil je vertellen, Je mag niet weten. Wat ik voor je voel Je zou me begrijpen, Toch zou ik je verliezen

Jij hield van mij dat is nu voorbij Jij liet me staan voor een ander vroeger was je alleen van mij Ik liep naar buiten de wind bevroor mijn tranen die droevig en langzaam af mijn wangen rolde op weg naar en nieuw leven in de aarde

Ik werd wakker, in het holst van de nacht. droomde over jou, 'n meisje lief en zacht. Ik draaide me om, en keek je aan. Het waren de fonkelingen in je ogen, die me lieten gaan. Zachtjes fluister ik, 'schoonheid' in je oren. Waar kan deze jongen, een vrouw als U mee kan bekoren? Ik wil je, je kussen, je kussen zacht, zo wit en vol met veren. Om weer verder op te slapen, nadat ik me weet om te keren

zomaar uit het niets begin ik te schrijven ik weet niet eens waarover denk er niet over na ik laat de woorden komen zomaar vloeiend uit mijn gedachten maar of ik nu wil of niet steeds dwaal ik weer af naar jou steeds weer kom jij op de voorgrond steeds weer herinneringen over jou en mij ik mis je, maar ik haat je ook je hebt me zoveel verdriet gedaan maar je bent ook zo lief voor me geweest mijn gevoelens vechten met elkaar en iedere dag weer ga ik dit gevecht aan ik wil dat het afgelopen is ik wil dit niet meer voelen ik... ik hou gewoon nog van je

in mijn beertje zie ik jou de jongen van wie ik hou elke avond kijk ik naar de maan dan fluister ik heel stilletjes jou naam want kan ik doen zonder jou zoen iedereen mag het weten dat ik jou niet kan vergeten

zo ver weg, van wie je houdt ik voel me nu zo koud ik kan niet wachten tot ik je weer aan zal kijken je weer te omhelzen en tijd met jou te besteden dan noemen we deze tijd eindelijk verleden we denken nog eens terug aan deze tijden dan lachen we naar elkaar als we samen de weg uit rijden.

Tot jij mij verliet heb ik je jaren gekend En daarom is het dat ik dit briefje aan jou zend Jij bent mij vast al lang vergeten En toch is er nog één ding dat je moet weten Weten wat ik voor je voel Van jou houden is mijn enigste doel Nu is het alleen nog maar aan jou denken en van je dromen Ik vraag me af hoe dat na die lange tijd is gekomen.

Niemand ziet de tranen, niemand ziet de pijn altijd houden van, nooit meer bij jouw zijn

Iedere keer ietsje meer En nu plots niets meer Dagen heb je niks van je laten horen Ik voelde pijn en verdriet Mijn hart doorboren Jij wist wat er scheelde Maar ik kon het me niet inbeelden Jij wist alles tot in de puntjes En nu mis ik je Want wij waren heel intiem Misschien kon er wel wat gebeuren Tussen ons, ik zeg wel misschien

Ons laatste gesprek Daar was er al een gebrek Het vlotte niet meer Jij wist al alles Ik nog niets Nu hebben we geen afscheid kunnen nemen Dagenlang heb ik om je zitten wenen Omdat ik na al die leugens en bedrog Toch nog steeds van je hou

Soms lig ik te dromen. Misschien ziet hij toch iets in mij? Maar dan doe ik mijn ogen open en is alles weer voorbij

Elke dag en elke nacht is het weer het zelfde liedje JOU in mijn gedachten Die de pijn niet doen verzachten Ben ik nog steeds zo gek van jou ? Wat moet ik nou Jij gaat jou weg op Ik moet mijn weg volgen Maar dat kan niet zonder jou Je bent altijd bij me in gedachten Kon jij maar mijn pijn verzachten Want ik ben nog steeds gek van jou! Ik hou ziels veel van jou!

Mijn angst om jou te verliezen, zit diep geworteld in mij, bang om volledig voor je te kiezen, want misschien ben je toch liever vrij. Maar met jou laten gaan, schiet ik ook niks mee op, dan blijf ik sowieso alleen staan, en spook jij rond in mijn kop. Dus door mijn ziel vrij te geven, laat ik zien dat ik voor jou kies, dat ik met jou wil verder leven, dat ik niet wil dat ik je verlies. Blijf bij mij voor altijd, ik zal je zo gelukkig maken, kies je voor mij, krijg je geen spijt, ik zal je in je diepste van je ziel raken.

Het is stil in de auto Je kijkt mij verlegen aan Bijna zijn we bij je huis Je zegt dat je echt moet gaan Je wend je hoofd opzij als ik je een kus wil geven zelfs een afscheidskus maak je al verlegen Je loopt naar huis plots blijf je staan je zwaait heel even Er vloeit een traan

tranen stromen over mijn wangen en ik kan ze niet stoppen wat heb ik ons toch aangedaan ik was zo gelukkig , maar toch geloofde ik al die anderen ik ben je kwijt , en ik zal je nooit kunnen zeggen hoeveel ik nog van je hou jij zal nooit nog mijn liefde willen aanvaarden in je hart , en ik versta je wel de tranen stromen nu nog meer , want ik ben mijn maatje , mijn beste vriend en jouw liefde voor mij kwijt waarom waarom was ik zo naïef

Maar als de nacht valt En de zon is verdwenen En de maan zich in de hemel stalt En sterren zich verstenen Denk ik aan jou En aan hoeveel ik nog van je hou In duisternis Is jou hart mijn gevangenis Gevangen voor altijd Maar de ziel heeft spijt En rukt zich los Maar komt niet weg Zo sluw als een vos Vangt de nacht me weer Keer op keer Ik zou de gevangenis nooit kunnen verlaten Want ik heb levenslang Gevangen in jou hart De nacht maakt me telkens bang

Zoveel woorden nog onuitgesproken, verzwegen, weggevaagd en onderbroken. Verlangen dat bleef en niet weg wilde gaan, steeds weer terugkwam als de zon na de maan. Maar NU wil ik een nieuw begin, zonder enige herinnering. Opnieuw beginnen zonder jou, hoeveel ik ook nog van je hou. Ons hoort nu bij mijn verleden, op naar de toekomst, leven in het heden.

Je koos niet voor mij Ik was niet leuk genoeg Ik was niet knap genoeg Je koos niet voor mij Wat heeft zij wat ik niet heb Wat is zij wat ik niet ben Je koos niet voor mij Ik heb verdriet Ik heb pijn Je koos niet voor mij...

soms verlang ik naar je, wanneer ik denk aan de leuke tijden met jou maar als ik eraan denk hoe jij mij verliet denk ik het ik ben blij met een ander die tenminste de liefde in mijn ogen in mijn ogen ziet maar ineens maakt mijn verdriet plaats voor haat mijn wraak word volmaakt!

Ik zit hier maar voor me uit te staren Geen doel voor ogen, geen gedachten Geen gevoelens, ik wil niet meer voelen Ik wil niet voelen, want het doet me zo'n pijn Zacht klinkt de muziek op de achtergrond Het nummer herinnert me aan jou, aan ons Er komen tegen mijn zin in gedachten naar boven Tegen mijn wil in, voel ik verdriet, voel ik pijn, voel ik jou Kon ik je maar zo vergeten, kon ik die knop maar omzetten Kon ik maar zeggen dat het goed met me ging Kon ik maar zeggen dat het mijn leven is Kon ik het maar....

Mijn tranen blijven vloeien. Mijn gedachten gaan steeds terug. Mijn verdriet blijft groeien. Mijn vriend komt nooit terug

Op zolder, in een doos, in de kast van hout, naast de vaas met een dode roos, voor de spiegel met een lijst van goud, op de vloer van hout die kraakt. Op zolder, in een doos, zit een foto van jou, verdorde blaadjes van een roos, en een vraag aan jou: Waarom?

"Pak hem dan." "Je doet hem niks an." "Doe wat je moet doen." "Luister niet naar die oen." "Neem je wraak nou." "Dat is wat ik niet doen zou." "Luister niet naar je hart, maar je stem." "Hoor je hart, niet hem." "Ga je alleen over wraak dromen?" "Laat alsjeblieft geen bloed stromen." "Je hart hoor je al te vaak. Neem nou gewoon je wraak..."

sommige zeggen liefde is blind nou ik heb liefde gezien maar opeens was het over, jij bleef het maar zien ik kan er niks aan doen het doet zo'n pijn ik hou van je ik geef om je maar ik ben niet verliefd op je

Als je eens wist, hoe zeer het hier vanbinnen doet. Als je eens wist, Hoeveel ik van je hou. Dan zou je me niet, zo kwetsen. en dan zou je mij niet alleen laten, hier in dit donkere gat. Alleen met mijn verlangens, en alleen met mijn gedachten. De hoop op een leven, heb je mij ontnomen. En ik zal je zeggen, Die koffer die ik moet meeslepen, Elke dag opnieuw, Word te zwaar voor mij... Dus als je echt van me houd, Help me dan. En leg je hand in de mijne, want ik houd van je, Hoe onnozel dat ook is.

Er gaat geen dag voorbij, dat ik niet denk aan jou. Gescheiden van mijn lief, van degene van wie ik hou.... 's Nachts lig ik alleen, en probeer ik te dromen. Van die hele fijne dag, dat we weer bij elkaar komen.... Ik tel al af, want eens komt de dag, dat ik je weer in mijn armen sluiten mag.......

waarom zo veel pijn? het mocht er niet zijn. mijn leven is kapot. wat voel ik me rot. je hebt me wat aangedaan. wat nooit meer helemaal goed komt. we zijn nu allebei vrijgezel. en kunnen lekker uit ons vel. toch voel ik nog sterk iets voor jou. maar jij niet voor mij. jou liefde is over. mijn leven voorbij

Ik weet dat ik je pijn heb gedaan. Door je te vragen me te laten gaan. Wat heeft me toch bezield? Ik dacht dat ik niet meet van je hield. Maar nu ik je weerzag na enige tijd. Loopt mijn hart over van spijt. Jij bent de jongen van mijn dromen. En het beste wat mij al is overkomen. ik mis je, elke dag. En verlang weer naar die lieve lach. Ik beloof je, ik doe jou nooit meer pijn. maar laat me weet je schatje zijn.

Voor mijn kanjer. Zit alleen op een ver en verlaten strand, schrijf stiekem jouw naam in het zand. Diep in gedachten verzonken staar ik over deze blauwe oceaan, mis je zo, kon je maar even hier naast me staan. Wil je ruiken,proeven,voelen, je met al mijn liefde overspoelen. Onze liefde mag niet bestaan maar ik kan je niet vergeten, Jij, mijn kanjer, je blijft de liefde van m'n leven.... Golven komen,golven gaan over m'n wangen rolt nu een traan Jouw naam is nu weggewaagd door de zee maar in m'n hart neem ik je altijd mee.ALTIJD. Ik mis je!!!!

Ik heb een gevoel, Maar weet niet welk, Het doet pijn, Het is vooral zeer venijn, Is het een gedacht, Of is het iets dat ik zag, Ik ontdekte iets, Het is een gevoel van alleen zijn.

Ergens op de wereld, Jij en ik, Tussen de mensen, Met al hun wensen, Jij en ik, Zonder maar een schrik, Ergens is er nu een jij en een ik, Maar nu geen wij, Want we zijn allebei vrij.

Ik heb pijn, Van het alleen zijn, Ik zie je graag, Met hart en ziel, Nu ben ik gebroken, Je heb een mes gestoken, Dat is mijn pijn, Die er eeuwig zal zijn.

De eerste keer dat ik je zag, Zag ik die hemelse lach, Ik keek altijd naar jouw, Maar de liefde was er gauw, Dan zag ik je eerste blik in mijn ogen, En ik dacht die zal mij ook wel mogen, Maar dan moest ik weg, Ik dacht die zien we nooit meer terug, Dan had ik mijn zeg, Ik bel hem maar vlug, Dan kwam je aan de lijn, En ik had hartjespijn, Toen zag ik ja zag, Zag ik weer die hemels lach, Je hebt me gewoon verkocht met die zacht huid, Toen kwam er een geluid, En dan kwam onze eerste kus, Ik dacht die kan kussen als een mus, Zo zacht, zo lief en zo teder, Je was juist de achterkant van leder, Ik was zo blij, Want ik voelde mij eindelijk vrij, Ik zag je ieder moment in mijn dromen, En dan ben je weer gekomen, Maar nu is het allemaal voorbij, En nu ben je er niet meer bij, Nu doe ik alles fout en de ruzie is er weer gauw, Het is altijd voor iets flauw, Maar ik wil je voor geen haar van de wereld kwijt, Want ik wil dat je mijn liefje zijt, Ik wil alles oplossen, Ik vraag je om mij alles te vergeven en vergeten. Want dan kan ik met jouw verder leven.

Houd je taai en houd stand. Ga niet met gebogen hoofd door het land. Moeilijk heb ik het ook. De liefde ging op in rook. De afstand maakte me depressie. Maar je blijft wel mijn lief. Ook al eindigt dit sprookje niet blij. Ik denk aan je, jij ook aan mij? Hopelijk doen je tranen snel verdwijnen. Maar ga alsjeblieft niet wegkwijnen. Ik weet het, het word een lastige tijd. Tja, zelfs ik heb grote spijt. Sorry, nee, ik bedenk me niet. Onze relatie ligt in het verschiet. Mijn tranen blijven vloeien. De roos kan niet meer groeien. De afstand maakte me gek. Daarom viel ik op mijn bek. Ik meen het; me vergeven hoef je nooit. Want ik had de warmte in de wind gegooid.

Is het soms vreemd dat ik die stap waag? Tja ik hou nou eenmaal van uitdagingen Of ja misschien is het beter dat ik me dit keer gedraag Diep in mijn hart zegt mijn gevoel iets wat ik niet kan verdringen Het is beter dat wij gewoon niets meer met elkaar beginnen Terugkijkend naar wat er allemaal gebeurt is met ons tweeën Ondanks alle pijn die ik met en door jou heb geleden Schreeuwt mijn hart: ik hou van jou & hunker ik naar jou van binnen Is het waard om mee te zinken naar die bodem? Kan ik jou dan niet meer meeslepen naar het land? De combinatie van jou en mij samen is door God verboden Dus eigelijk is dat bootje van ons allang geleden gestrand.

De fonkeltjes in je ogen Lijken niet meer te bestaan Ze kijken door me heen Naar ver van mij vandaan Ik zal je missen!

Als ze er niet meer is: Voor jou: Als ze er niet meer is, dan pas weet je wat je echt mist. En dan gebeuren er dingen in je leven, die je leiden door hele moeilijke wegen Ineens is alles kapot en komt het moment dat je instort!! Ze is weggegaan, maar jij red het niet zonder haar bestaan Je weet het zeker je kan nooit meer gelukkig zijn, want jij alleen voelt die ongelofelijke pijn, Je wilt alleen zijn alleen met al je verdriet en wil eigenlijk niet dat iemand het ziet!! Ze begrijpen het toch niet Tranen die komen en tranen die gaan niemand hoeft te weten wat ze je heeft aangedaan. Dan komt er een moment dat je er over moet praten, maar wil liever met rust worden gelaten. Je verdriet breed uit te meten het helpt je toch niet, want niemand ziet jou echte verdriet Ook al is het nog zo goed bedoelt niemand weet wat jij echt voelt. Mensen komen met een lief woord een aardig gebaar en jij denkt.. had ik haar nog maar. Je wilt niks zeggen en al helemaal niet meer uitleggen Je houdt je goed voor iedereen maar denkt hoe kom ik hier doorheen, het is allemaal zo gemeen. En dan komt er een moment dat je weet dat je verder moet gaan, Maar twijfelt kan ik het weer aan?? En dan... komen er toch weer gelukkige momenten in jouw bestaan en vragen heel veel vragen Hoe zal het verder gaan?? Nadat mij zoveel pijn is aangedaan. Vergeten kan je het nog altijd niet daarvoor is nog teveel verdriet. Ze zeggen dat de pijn slijt maar voorlopig ben je dat rot gevoel nog lang niet kwijt. Ook al gaat het steeds beter elke dag. en komt er een moment dat je zelfs weer lach. Waarom ik jou dit heb geschreven? Daar ga ik je nu een antwoord op geven, Zeker niet om indruk op jou te maken of weer je diepste ziel te raken, Maar laten weten dat ik een echte vriendin voor je kan zijn, dat voelt pas fijn. Het lijkt wel een soort kracht van boven wat me wordt gegeven, Daarom heb ik het je dus geschreven.

Ik weet het niet, Is het waar? Dat je van mij houd, En niet meer van haar. Ik weet het niet. Kies je voor mij? Maar je bent toch gelukkig met haar, Of is dat door mij voorbij? Ik voel me verliefd, Aan de ene kant wel fijn. We zijn het allebei, maar willen het niet zijn. Ik kwam er tussen. We hebben staan kussen. Het was nooit mijn bedoeling, Problemen te veroorzaken. Het was nooit mijn bedoeling, Jou op mij verliefd te maken. Je zal moeten kiezen, Tussen mij en haar. Ik weet het, zo'n beslissing is zwaar. Blijf anders maar bij die meid. Ik weet het gewoon, Je wilt haar niet kwijt. We hebben zo lang met elkaar geflirt. Maar ja, ik zie wel wat er gebeurt.

een liefde zoals deze blijft voor altijd bestaan een liefde zoals deze kán niet vergaan een liefde zoals deze heb ik nog nooit gekend een liefde zoals deze ben ik niet gewend een liefde zoals deze zo hopeloos verloren een liefde zoals deze daar zal men nog van horen een liefde zoals deze maakt me niet blij want de liefde van mijn leven houd niet van mij...

ik ben één keer gevallen ik wist niet of ik nog kon opstaan was ik dood of durfde ik niet meer? ik ben niet op eigen kracht opgestaan ik ben geholpen, door degene die mij liet struikelen? nee! ik zeg net dat ik niet op eigen kracht ben op gestaan!

Ik had een droom over een leven met jou, maar m'n leven is een nachtmerrie zonder jou. Want ik ben wakker geworden, en besefte dat het voor jou niets kon worden. Nu kan ik niet opstaan, want het is onmogelijk zonder je door te gaan

Dit is een triest verhaal maar is wel heel normaal. Een meisje was verliefd, maar de jongen wou dit niet. Ze zei: "Ik denk dat ik van je hou!" Maar dit liet hem kou. Ze werd depressief en dit vond hij wel lief. Hij werd zelf verliefd maar zij had een andere lief Zo eindigt het in verdriet voor een jongen die zijn liefde niet onmiddellijk ziet.

Een droombeeld ben jij voor mij geweest, en draag je mee over zee. Ik hoor je stem, zoals de golven, stilletjes fluistert ze mee. Mijn hart is als het water, mijn tranen zijn het zout, Mijn lippen zijn de zon, die jouw brandende mond onthoudt. Helaas!! ben ik aan 't verdrinken, in eigen tranenzee, maar wat ik daar zal voelen, daar zijn we nog bijéén.

Morgen als je weggaat, morgen als je er nooit meer zal zijn, dan komt er geen morgen, maar ook niet die pijn. Ik neem je dan mee, op mijn verre reis, daar waar 'k wil wonen, in 't aardparadijs. Maar voor alles is er een morgen, duister of licht, het ligt in jou handen, hoe ik me nu richt. En doe ik verkeerd, of begrijp je het niet, dan hoop ik dat jij op een dag me vergeeft, wand mijn bedoelingen waren gemeend, nog meer mijn liefde ,waar ik zo naar streef. Nu zal ik wachten, de zon op of neer, en voel ik de duister, dan ben 'k er niet meer