Overlijdensgedichten voor vaders – pagina 5

Stilte. Nu jij er niet bent, wanneer ik pijn en verdriet heb. Stilte. Als ik huil en naar de hemel kijk. Stilte. Als ik kijk naar die ster, waar jij in zit. Stilte. Alleen die foto, waar ik je in kan zien. Stilte. Als mams vriend langs komt. Stilte. Als ik je mis en weer huil. Stilte. Ik kan er niet tegen, alleen maar dat stemmetje dat zegt dat jij mij ook mist. Stilte. Ook al heb ik je nog geen vier jaar gekend pap, ik mis je. Stilte. Kom nou terug, ik mis je. Stilte. Ik mis je! Stilte.

Hoe heeft dit kunnen gebeuren, Iedereen zit hier zo om te treuren Hier zitten we met z'n allen dan, Na te denken hoe dit gebeuren kan De laatste keer dat ik je zag en je had gekust, Was je zo vredig en kalm: in alle stilte en rust Niemand weet iets te zeggen, Dat JIJ *mijn vader* zo het loodje zou leggen Ik zie je nog steeds in mijn dromen, Op woensdag 22oktober na je werk thuiskomen Maar ik denk niet alleen in mijn dromen, Ik ben sinds jij er niet meer bent ook ergens achtergekomen Jij speelde zo'n grote rol in mijn leven, Dat ik vroeger nooit toe heb kunnen geven De tranen in mijn ogen met de gedachte in mijn hoofd, Waarom is mijn eigen papa dood Ook al ben jij er niet meer, Ik hoor je schaterende lach steeds maar weer De manier hoe je glimlachte, Blijft bij iedereen nog goed in hun gedachte De pijn is gewoon niet te beschrijven, Lieve papa, had je niet bij ons kunnen blijven Zelfs niet voor een dikke zoen, Maar zelfs dat konden we niet doen Kan ik je maar zien, al is het maar voor heel even, Want het doet zo'n pijn om afscheid van jou te nemen Maar ik voel me niet alleen, Want jij bent altijd om mij heen Het is misschien raar om uit te leggen, Maar er is iets wat ik nooit meer tegen je kan zeggen Het zijn 5 woorden die ik zeggen wou, Papa IK HOU VAN JOU Ik zal je missen en nooit vergeten, Dat moet je gewoon even weten De stilte bij je graf het doet zo'n zeer, De papa van vroeger vergeet ik nooit meer Je dochter

Je vader is je vader, zo eigen en vertrouwd, je wilt hem niet missen omdat je van hem houd, Maar eens komt toch de dag dat je hem moet laten gaan, Je hart zegt dat het goed is maar in je ogen blinkt een traan.

Samen lachen samen huilen in elkaars armen schuilen samen lief en leed delen jij kon mij als jongste kind heel goed velen Nu ben je er niet meer voor mij en ik niet meer voor jou lieve papa ik heb zoveel berouw ik heb alleen de herinnering aan jou en zit hier nu zelf in de kou er viel nog zoveel te zeggen er viel nog zoveel uit te leggen papa was jij nog maar hier dan gaf ik je alsnog veel plezier Ik mis je iedere dag dat is wat ik nog wilde zeggen ik hoef niks uit te leggen je bent nog steeds bij mij en die gedachte maakt me toch nog blij dag Papa ik hou van jou.

Je hield zomaar op te bestaan, je was te ziek om nog verder te gaan. Nu weet ik wat het leven zonder jou is, het is een vreselijk gemis. Al ben ik dan nu een volwassen vrouw, pap, ik hield oneindig veel van jou. In mijn jeugd had ik het bij jou altijd fijn, in gedachten zal jij in mijn hele leven zijn. Ik hoop dat mijn kinderen een beetje worden; zoals jij was, want jij was uniek, mijn lieve PAPS.

Je verheugde je zo op mijn 18e verjaardag je zag het al voor je, IK met een foto op alle lantaarnpalen helaas werd je dit plezier niet geven En werd je 4 dagen voor deze dag plotseling uit mijn leven weggegrepen...