Overlijdensgedichten voor vaders – pagina 8

Het begon zo mooi in je leven. Maar ineens is het weg. Je eigen vader. Terwijl je zelf nog maar 4 bent. Dan wordt hij ineens ziek. En niet veel later is hij er helemaal niet meer. Hoe kan dit nou gebeuren ? Waarom is het zo gegaan ? Waarom moest dit ons overkomen ? Hij zou nooit meer kunnen zien hoe ik zou opgroeien en wat voor leuke dingen we beleven. Natuurlijk heeft hij een speciaal plekje in je hart gekregen. Maar toch. Was hij maar bij ons. Al kon ik hem maar even aanraken. Al was het maar voor even Je dochter

Tot op het laatste moment heb je gevochten Maar er was geen uitweg waar we ook zochten We wisten allemaal wat er zou gaan gebeuren En we hielden ons voor om er niet over te zeuren Je hebt je zo lang goed gehouden en zo zullen we je ook blijven onthouden Je moest als papa eigenlijk nog heel veel meemaken De dingen waarbij het ons dan weer zal raken We zijn je dankbaar voor je drukke leven En dat je ons zoveel plezier en liefde hebt gegeven Op de dag dat je ter aarde zal gaan vieren we daarom dat jij hebt mogen bestaan

Nooit was iets je teveel, wij kregen allemaal ons deel. Er valt nu een groot gat, op de plaats waar eens onze dierbare pa zat. Je blijft in onze harten voortbestaan. En het is heel erg moeilijk, zonder jou verder te gaan. Je dochter

waarom al dat vechten? waarom al die pijn? je wilde niet weg, je wilde bij ons zijn. de strijd was oneerlijk en geheel niet terecht. je wilde graag verder, maar je verloor dit gevecht.

Het is nu twee jaar geleden, en ze zeggen wel de pijn verzacht, ga maar door met je leven. Maar om eerlijk te zijn, de pijn van je te missen wordt steeds maar erger. En degene die dit zou begrijpen is er niet meer. Ik verwacht nog steeds je lach, je plagerijen, ... Na twee jaar dringt het nog steeds niet tot mij door, je bent er niet meer. Het enige wat wel tot mij doordrong is het feit dat ik zielsveel van je hou, en dat ik je ontzettend hard mis. Je dochter

waar de zon de hemel raakt en een lijn getrokken word tussen blauw van zee en lucht daar ben je gebleven en nooit hebben we mogen kiezen om jou bij ons te mogen houden ze namen je af, zonder reden en we wisten niet waarom je was zo leuk, en zo lief, zo zedig nooit deed je iemand kwaad maar toch hebben ze je meegenomen daar waar de zon de hemel raakt