Overlijdensgedichten voor vaders – pagina 7

Alles is voorgoed gedaan Als jij er klaar voor bent 'k Heb aan je zijde gestaan Mijn God, ik heb je graag gekend Ik blijf nu hier jij gaat naar daar En daar is niet zover van hier We spreken af, ik weet niet waar En daar ontmoeten we elkaar Zonder jou tikt de klok even snel Maar de tijden veranderen wel Dus ik neem afscheid, jij moet nu gaan Weet dat je in m'n hart altijd blijft voortbestaan Slaap zacht, je hebt het verdiend Je vocht tot aan je laatste zucht En ga, ga nu m'n vader En droom voor eeuwig opgelucht Net zoals vroeger kom je wel terecht Ik weet je vindt een thuis heel gauw En ik herhaal wat jij me ooit hebt gezegd In m'n hart blijf ik je trouw Zonder jou... En ik weet ik zou dankbaar moeten zijn Maar precies daarom doet het zo'n pijn Om niet bij mijn vader te kunnen zijn Zonder jou... (meisje met verdriet)

Waarom kon je niet bij ons blijven? om je leven verder te kunnen leiden Wie heeft jouw dood nou ooit verwacht? De toekomst is nu heel anders dan ik had gedacht Hoe zit het nou met mijn verdere leven? Over mijn verleden ben ik wel tevreden. Maar toen ging het heel erg mis, Dat maakte voor mijn toekomst een grote hindernis. Ik zal het moeilijk hebben de komende tijd, Want Ik voel een pijnlijke leegte van jouw afwezigheid. De leegte voel ik op elk moment, Het is zo raar dat je er nu nooit meer bent De pijn zal zelfs in de toekomst niet te omschrijven zijn, Zonder jouw leven doet altijd pijn! Het maakt niet uit wanneer, De liefde en pijn in mijn hart doet zo'n zeer! Maar in de toekomt voel ik me niet alleen, Want jouw ziel blijft altijd om mij heen Al doet het nu zo'n pijn, ik hou de toekomst in mijn hoofd, Dat we allemaal gelukkig kunnen zijn, als je er maar in gelooft. Ik denk nu heel erg veel na wat mijn leven nu is, Over geluk, pijn, verdriet en alles wat ik van mijn vader mis. Altijd die stilte bij het graf, het doet zo'n zeer, Maar de pappa van vroeger, vergeet ik nooit meer

ik schrijf dit gedicht alleen voor jou om je nog een keer te zeggen dat ik van je hou helaas zeg ik dit voor de laatste keer want jij bent er nu niet meer twee kinderen heb jij groot gebracht jij was er voor ons dag en nacht jij hebt ons een gelukkig gezin gegeven maar waarom mocht jij zelf niet verder leven? in 2002 kreeg je met je gezondheid problemen en 19november hebben we afscheid moeten nemen jij vocht voor je leven tot het einde toe, al had je pijn,verdriet of was je moe. jij hebt je ziekte moedig gedragen want er is niemand die jou ooit heeft horen klagen. maar waarom moest jij sterven? ik begrijp het niet, je laat ons achter met veel verdriet. ze zeggen dat verdriet van je af moet schrijven, maar dit verdriet om jou zal altijd blijven, elke dag en elke nacht, het enige wat ik nu nog zeggen kan is Lieve pa rust zacht

Ik wou even zeggen.. Hoeveel ik je mis.. Hoe erg het overlijden van jou ook voor me is.. Ik zal los moeten laten.. Dat jij mij heb verlaten.. Ik zal ermee moeten leven.. Dat jij hebt opgegeven.. Het zal erg moeilijk voor me zijn.. Want na die paar jaar doet jou dood mij nog steeds zo ontzettend veel pijn.. Ik hou van je en ik zal je nooit vergeten.. Ik hoop dat je dat ooit zult komen te weten.. Papa.. ik zal altijd van je blijven houden! je dochtertje