Afscheidsgedichten – pagina 2

het leven is als een traan. het begint met een leventje zo klein. er wacht hem een lange levensweg. en toch.. op het einde, begint alles trager te gaan. geen besef meer van tijd. geen besef, wanneer het gedaan kan zijn. ieder zen leven stopt.. alleen de tijd valt niet te raden. Als de traan op het punt staat te vallen op die ijskoude grond. Zo vallen wij dieper en dieper.. weg van alles, en iedereen. tranen zullen blijven komen, en levens ook. maar alleen deze traan zal maar 1 maal bestaan!

Al bijna 2 jaar dat ik je mis,... De lege plek in m'n hart geraakt niet opgevuld! Tranen heb ik voor je gelaten! Tot mijn ogen bijna geen traanvocht meer bezaten! Maar telkens als ik terug denk aan DIE mooie momenten dan rollen ze over mijn wangen als zand in een zandloper! En terwijl ze rollen flitsen DE beelden door mijn hoofd!! Ik moet even op adem komen even tot rust, in en uit ademen,... Oh mijn lieve lieve meid wat mis ik je er is geen enkele dag in die 2 jaar dat ik niet aan je gedacht heb! en nog steeds vloeien er tranen Van onverwerkt verdriet

Wachtend en wachtend op jou, tot je onze hartjes met vreugde vullen zou zette ik je knuffel al klaar ook sokjes, een jasje en een rammelaar. zelfs een mutsje hoorde erbij wat was ik toch zo blij, zo fier, dat ik je meter mocht zijn wachtend en wachtend... maar toen kwam die pijn tranen van verdriet want jij, jij kwam niet. Je werd plots een engel in plaats van een kleine, lieve bengel. Nu alles opgeborgen in een kast lijkt het alsof het een droom was? Een droom die zo'n mooie naam kreeg, Talitha, Talitha ik hoor hem telkens in mijn gedachten weer. Soms sluit ik mijn ogen, ik zie je en je lacht Dan fluister ik heel zacht: Lieve engel, ik hou van jou... je meter Sofie

Bloemen, kaarten en heel veel verdriet iedereen is er, maar jij bent er niet..; niet voor even of maar 1 keer, nee voor nooit, nooit meer dat doet me heel veel pijn, en wouw dat je nog 1 keer hier kon zijn, dat ik nog 1 keer met je kon praten, maar je hebt ons verlaten.... ooit zal ik je nog wel een keer tegen komen in de hemel of in mijn dromen maar nu : geef ik een plekje in mijn hart speciaal voor jou! omdat , mijn vriend ik zoveel van je hou...

Lieve Sabrina, Vandaag heeft de lente zijn intrede gedaan Vanochtend vroeg al gelijk een zonnetje door mijn raam Tegelijkertijd het besef dat jij het niet meer mee zal maken Hoe had ik kunnen weten, dat jij mijn hart zo duidelijk aan zou raken We zijn voor altijd verbonden met een intens verdriet Als we lachen, zijn we even blij, maar de pijn verdwijnt niet Voor altijd het gevoel, het is niet meer compleet Waarom moeten wij dit aanvaarden, dit leed? Waarom ben jij niet meer in ons midden Ik begrijp het niet en er is ons nog maar één ding te doen We moeten nu voor het leven van jouw zoontje bidden We moeten hem beschermen voor de gevolgen van jouw lijden Hij verdient een goed leven want verdriet is voor hem niet meer te vermijden Jij was zijn moeder en had een goed leven voor hem in gedachten Jij zou alles voor hem hebben gedaan, maar 1 persoon ontnam je je krachten Te belachelijk voor woorden en te verdrietig om over te praten Het leven neemt soms zijn eigen weg, een weg die we niet meer kunnen verlaten Lieve zus van me, ik mis je zo verschrikkelijk, ik had maar één zus En ook die wordt me afgenomen, waarom, ik krijg geen antwoord dus. Voor altijd ga je met me mee, je bent in mijn hart en ik raak het niet meer kwijt Dat jij op deze manier van het leven bent ontnomen, van hem geen excuus en geen spijt Dat doet alleen maar teniet aan wat hij ons heeft aangedaan Had ie er vantevoren maar even bij stil gestaan..... Ach, wat wil ik nou eigenlijk zeggen, Ik mis je, en daar moet ik me bij neerleggen Het is voor altijd een onderdeel van mijn leven Zonder jou verder te moeten en niets meer om aan jou te geven.. Geen liefde, geen lach, geen lol samen, geen zussen meer Nooit meer, ik ben mijn zus kwijt, ach het doet me verschrikkelijk veel zeer. Cristianne (Geschreven op 21 maart 2002)

alles wees erop dat dit een heerlijke dag zou zijn tot plots een bericht dit schone heeft bedorven een vriend waarvan ik hield, een mens zo fijn was hedenmorgen, op zijn wijnveld gestorven. welk een onmacht, welk een pijn geen kracht op aard, geen medicijn heeft kunnen baten waarom zo vroeg heb je ons verlaten ? ons wacht nu de taak je werk af te maken 't zal zwaar labeur zijn, zullen we er geraken? eerst moet dit verdriet uit onze harten geband zodat wij, je vrienden hand in hand je vrouw en dochten kunnen steunen dit enorme verlies voor hen, te boven te komen amper in het kille graf ik sluit mijn ogen, een traan rolt over mijn wang en zie je voor me zoals je was eerlijk, trouw, opgewekt, voor anderen daar dit alles staat voor altijd in mijn geheugen gegrift het had zo'n mooie dag kunnen zijn nu blijft enkel hartepijn. (voor denis Pla-Estagel-P.O.)

Je beste broer verdween uit je leven Ik zou je 1 enkele troost willen geven ooit komt er een dag dat je elkaar weer omhelzen mag Dan mag je weer lachen en praten Moet je elkaar niet meer loslaten Dan kan je hem vragen waarom Hij nog niet wat wachten kon ooit komt er die dag geloof me 't is echt waar terug bij elkaar Voor PVDK van BD

Dan valt er een stilte, bij de gedachte dat me het leven is ontnomen, Ik heb het geprobeerd maar, gelukkig zijn ,zijn alleen maar dromen. Een man en een kind waar ik zoveel van hou, Een leven vol zekerheid ,liefde en trouw. Maar toch ben ik niet sterk genoeg om dat door te zetten en verder te gaan met mijn leven, ik droom steeds mijn dromen en probeer er naar te streven. Een leeg gevoel die niemand kan opvullen, terwijl jij zoveel aan me geeft, Mij het gevoel geven dat ik nog ergens voor leef. Houden van doe ik zielsveel van jullie, Maar ik kan niet met mezelf leven,niet zolang ik niet van mezelf kan houden, Ik wil niets lieverd dan met jullie een nieuw leven opbouwen. Heb begrip voor mijn gevoel en geef jezelf niet de schuld, Jullie hebben met mij het beste voor, met zoveel geduld. Ik hou van jullie dat wilde ik nog even kwijt, met veel liefde voor jullie, neemt ik toch afscheid. Vergeet niet dat jullie alles hebben gedaan,en mij zoveel liefde hebben gegeven. Jullie hebben zo’n goed hart, wees er zuinig op, wees sterk en leef je eigen leven, Ik hou van jullie en ik zal jullie nooit vergeten. Kus en ik denk aan jullie xxxxxxxxxxxxxxx liefs, mama en vampie

Waarom niet even nog met je praten Met je knuffelen, zoals altijd Waarom niet voor altijd samen Waarom ben ik jou nu kwijt Lieve opa, nog heel even Want lange verhalen waren niet jouw ding Opa Jopie, het einde van jouw leven Is het begin van een mooie herinnering Liefs, Ingrid xxx

Herinneringen aan jou en mij De dingen waar we om lachten De dingen die je zei Vloeiend door mijn gedachten Herinneringen aan jou en mij Zolang geleden en toch ook zo dichtbij Die herinneringen "lieve opa" zullen altijd blijven bestaan Hoever onze wegen nu ook uit elkaar zullen gaan Ik mis je opa en ik zal je nooit vergeten

Ik zie je nog voor mij, springend,lachend,lief maar plots was je weg, precies gestolen door een dief. Ik zal je nooit vergeten, je lieve smile,je mooie ogen, maar altijd als ik even niet aan je wil denken, worden de wonden weer open gereten. ik kan gewoon niet zonder jou, ik mis je zo fel, harder dan een grote steen, ik ga gauw weer bij je zijn, nu moet ik weg,me klaarmaken voor de grote reis. dag maman, tot sevens, van Nicho voor zijn liefste moeder Amy, (Nicho pleegde zelfmoord 1 week na dit gedicht werd geschreven)

de ogen van mijn vader toen hij niet meer spreken kon zeiden meer dan 100 boeken zeggen konden zo helder was zijn blik dat ik woorden gebruiken moest: hoe hij steeds voor ons daar was en dat wij van hem hielden dat zijn trots niet gekrenkt moest zijn omdat wij nu voor hém zorgden ik wist toen dat ik bij hem blijven mocht maar niet mijn peuterzoon die hij zijn leed besparen wilde dit kon ik hem als dochter schenken: liefdevol aanwezig zijn en dag na dag heb ik zijn hand vastgehouden tot zijn laatste snakken naar adem heb ik zijn angst kunnen wegpraten in die donkere tunnel wetend van het de klaarheid erachter? in den beginne was het Woord zo nam ik afscheid dat dode lichaam toen was mijn vader wiens levende beeld ik in mij bewaar misschien is nu de rechte tijd niet enkel dochter maar ook vrouw te zijn hem eindelijk te lossen zodat hij in vrede rusten kan

Ik ben vandaag nog even bij je geweest Je bent jarig,weet je nog wel? Al vieren we dan geen feest Toch ben je nog steeds bij mij in tel Ik heb geen speelgoed gegeven, daar heb je toch niks aan Dat had je wel,als je was blijven leven Maar ja ,"t is een beetje anders gegaan Nu staat er alleen een bloempje op je graf Meer voor mezelf dan voor jou Ik wil alleen maar dit mee zeggen Dat ik na al die jaren, nog steeds van je hou

Dat je ons verliet,het is alweer een tijd gelee Je bent niet meer bij ons Het leven,het zit ons even niet mee Maar door jou heb ik nu,op het leven een andere kijk Want andere dingen in het leven zijn opeens niet meer zo belangrijk Ik probeer nu te genieten van de kleine dingen in het leven Want je bent hier op aarde niet zolang het is maar even Elke dag denk ik even aan jou Gewoon,omdat ik nog steeds van je hou Het enige verdriet wat je mij hebt aangedaan is,ons te verlaten en weg te gaan.

Waarom?Waarom? Waarom ben je heengegaan? Wat heb je ons aangedaan? Je hebt ons verlaten , maar je hebt veel liefde bij ons nagelaten. Je was de zonneschijn in ons leven Waarom ben je niet bij ons gebleven? Je bracht ons steeds aan het lachen, waarom kon je niet nog wat wachten? Je was altijd eerlijk en oprecht. We voelen ons nu zo slecht Je lach en traan zal altijd in ons hartje gegrift blijven staan. Voor ons zal je altijd blijven bestaan. We zullen je nooit vergeten dat mag je gerust van ons weten. Daarom zeggen we je geen vaarwel maar "tot ziens"! Nathalie je was mijn beste vriendin ik zal je nooit vergeten.

Een moeder dat is het mooiste wat er is. Als zij er niet is, dan is het pas mis. Ze geeft je haar leven in het prille begin Haar leven is geven Je ziet het niet in...... Als ze er niet is dan merk je pas een zeker gemis IK WOU DAT MAMA ER NOG WAS Het was 16 juli 1999 en zal die bewuste dag nooit vergeten Ze was begonnen aan haar laatste reis.... en je gunt het niemand, zo'n vreselijke prijs...... Wat ging er in haar om, niemand zal het weten om zo ineens van de een op andere dag uit het leven te worden gerukt. Dat vreselijke telefoontje om vijf uur kwam en ik werd uit de rij geplukt. Ik mis haar, elke dag, nog steeds, zo erg....... Soms denk ik " ik klim omhoog tegen die berg " dat gevoel gaat van tijd tot tijd door been en merg. Het gemis is met geen pen te beschrijven en nu zit ik echt niet te overdrijven Je voelt je als een kind in een kom water Toch heb ik het gevoel dat ik met haar kan praten, dat geeft me weer nieuwe moed en kracht want ik weet, dat als ik ga, zij er is die op me wacht. Maar het doet nog steeds pijn en het blijft maar knagen want ik had nog zoveel aan haar willen vragen en nu moet ik deze pijn mijn verdere leven dragen maar weet ook dat zij in goede handen is en zijn die vele antwoorden ook niet meer nodig Dat lijkt me nu zeker volledig overbodig. Ik was niet voor niets haar zoon Chris. Dus MAMA rust in vrede en (her)denk je in al mijn gebeden.

De weg naar de dood wordt het liefst vermeden en men hoopt deze pas laat te betreden, maar jij waagde de sprong in de duisternis en velen voelen dit als een groot gemis. 'S morgens stond ik op met een benauwd gevoel, waarom was alles toch zo hard en koel ? In de verte klonken zwaar de klokken en ik zat in mezelf maar wat te mokken. Waarom moest dit gebeuren met jou terwijl jij degene bent van wie ik nu nog steeds hou. De zware adem voel ik nu weer op me drukken en ik probeer ervoor te bukken. Ik wilde niet beseffen wat er was gebeurd. ik wilde niet voelen hoe mijn hart was gescheurd. Na een lange tijd voel ik alleen nog de eenzaamheid en ik besef nu, zelfs na 22 jaar, dat het een afscheid was voor altijd.

Adios Amigo Adios mijn vriend, jij hebt in mijn hart een vast plekje verdient. Ik laat jou hier achter, maar onthoud wat ik zei, Ik blijf echt van je houden, dat gaat nooit voorbij Adios Amigo het is tijd om te gaan, Het leven gaat verder, Jij kunt het best aan. Ik zal blijven waken ,Jij bent nooit alleen, Adios Amigo ik ga van je heen. Adios Amigo jou vergeet ik niet, Al voel je van binnen alleen maar verdriet. Denk aan die momenten die tijd van ons twee, Adios Amigo ik neem jou met me mee. Adios Amigo nou het ga je goed, Ik weet nu echt meer wat ik zeggen moet. Een afscheid vol tranen, ook ik voel de pijn, Adios Amigo kon jij hier maar zijn. Dit lied heeft Cees voor ons uitgezocht om op zijn crematie voor ons te draaien en hij heeft een speciaal cd'tje laten maken voor ons van dit lied. Jannie, Maurice en Patricia. Cees en pa we blijven van je houden

Lieve Pa Het is al weer zo'n 14 maanden geleden dat jij ons hebt verlaten. Ik heb je al eens verteld dat ik je mis,we hadden nog zoveel te bepraten. 1 van die onderwerpen gaat nu gebeuren, de geboorte van een nieuw kleinkind. Kon ik maar wat van je horen, kijken wat jij er van vind. Wij geven je weer een kleinzoon,weer 1 die de naam Janssen zal dragen. Zal je goed op hem letten vanaf jouw ster, dat mag ik je toch wel vragen. Dylan, Cornelis zal hij gaan heten. Middels dit gedicht laten wij het jou als eerste weten. Ik zal hem alles over jou vertellen,alles van je laten zien. Zodat hij weet wie Opa Cees is, de erkenning die je verdient. Onthoud de datum, 14 maart. De datum dat je nieuwe kleinzoon het leven binnenvaart. 14 maanden, 14 maart, en een zoon. Is dat een soort teken, dat moet wel gewoon. Al die toevalligheden, dat moet zijn met een reden. Nu weet ik het zeker,je bent heel tevreden. Dan denk ik maar, hij laat toch wat horen. Ik schreeuw dan ook met plezier. "He Opa ,je kleinzoon is geboren" Missen zal ik je tot aan mijn laatste dagen, Trots ben ik, dat mijn zoon jouw naam mag dragen. Pa, Pas goed op je zelf Wij missen je. Maurice, Bianca, Joyce, Roy, Angelique en Dylan Dit gedicht is geschreven door mijn zoon voor zijn vader.

Tante Tonnie, je hebt verdriet, Ziet mooie dingen nu even niet. Huilen is het enige wat je kan, Huilen om hem, je lieve man. Het kwam ook zo plots, het is niet gewoon, Opeens ging daar de telefoon. Het ging over hem, hij was niet meer, Hij was zomaar bij Onze Lieve Heer. Hij had geen afscheid van je genomen, Hij was van plan gewoon terug te komen. Het is zo hard, het lijkt niet waar, Maar toch kreeg God het voor elkaar. Je moet nu alleen verder zonder Jan, Maar ik weet zeker dat je dat kan. Er zullen dagen zijn van pijn, Je zal dan huilen, verdrietig zijn. Maar ik weet zeker, er komen momenten, Dat je aan mooie dingen zal gaan denken. Dan zie je de zon weer en de maan, En ga je voor nieuwe dingen open staan. Wees vrolijk en blij, omarm het leven, Geniet ervan, het duurt maar even. Laat je door dierbaren omarmen, Laat je hart door hen verwarmen. Mooie herinneringen blijven bestaan, Die geven je kracht om verder te gaan.

in deze donkere stilte heb jij ons verlaten, met al die vragen en die enorme gaten je besefte niet meer wat je deed, die dingen die ik niet snel vergeet. toch heb je gezegd tegen ons moeke dat je ging slapen en nu zal god eeuwig over jou waken. vake,al was je niet volledig bij je bewustzijn versta je me dan als ik zeg,jou verlaten doet veel pijn.

Moeder naar wier liefde mijn verlangen.Sinds mijn kinderjaren heeft geschreid, Ach, hoe zult gij mij zo straks ontvangen Na de lange scheidingstijd? Zult gij me aanstonds als uw kind begroeten Als ik ontwaken zal uit mijn dood? Zal ik nederknielen morgen voor uw voeten Met mijn hoofd in uwe schoot?... Maar wat dan? Wat zult gij tot mij zeggen Bij het ver gegons van de engelenschaar, Als ge uwe jonge, blanke hand zult leggen Op dit oude grijze haar? Door Jacqueline van der Waals (1868-1922) (Voor de moeder van een vriend overleden op 24-03-2003)

liefste papa, Ik wil zo graag wenen om het verdriet dat ik jou nooit meer zal zien, maar ik kan niet meer wenen. Ik zou zo graag je nog eens een knuffel geven en je zeggen dat ik zoveel van je hou! Ik zou zo graag nog eens langs je zitten in de zetel en samen lachen wanneer je mama plaagt. Ik zou zo graag nog eens je stem horen die me zegt dat ik het zal halen. Ik zou zo graag nog eens samen met jou voor de computer zitten. Ik zou zo graag nog eens 's zondags 's morgens samen met jou een film kijken. Ik had zo graag gewild dat je mij ooit eens naar het altaar zou leiden. Ik je kleine meid, jij mijn grote held, Ik zal je nooit meer zien en dat doet me zo'n pijn. Ik wil zo graag wenen om het verlies van mijn grote vriend, maar ik kan het niet. Ik krijg het kwellend gevoel niet weg. Ik mis je zo. Was dit maar niet gebeurd. Dan zat ik nu naast mijn grote vriend in de zetel. Maar je bent er niet meer, niemand kan mij troosten en niemand kan je vervangen Ik hou van jou mijn papa ik vergeet je nooit! van je kleine meid!

Mijn broertje die is slank en blond, Anders dan zijn zussen. Hij is steeds nerveus en druk, Bijna niet te sussen. Altijd is hij bezig, hij zit nooit echt stil, Hij mag graag eens plagen En heeft een eigen wil. Samen met zijn pap, hij doet dat met plezier, Verlost hij alle mensen van hun oud papier. Zijn lust en zijn leven dat is de bakker, Hij is dan meestal heel vroeg wakker. Hij sjouwt en poetst, loopt nooit te grienen, Want hij kan daar wat centjes verdienen. Hij loopt te zingen en te fluiten Als hij taartjes op mag spuiten. Met zijn moeder gaat hij fietsen Wandelen, zwemmen, de speeltuin in, Dan is hij altijd blij en vrolijk En heeft het reuze naar zijn zin. Dan word zijn leventje serieus, Een nieuwe school, hij heeft de keus. Het is niet een of andere gril, Hij wordt kok, hij weet wat hij wil. Eerst komt dan nog de mooiste dag in zijn leven, Hij gaat iets spannends nu beleven. Hij gaat vliegen en mag misschien, Ook wel even de cockpit zien. Ik wens hem plezier en geef een hand, Hij gaat op vakantie naar een ander land. Hij is nog maar een paar uurtjes daar, Een blonde jongen van twaalf jaar. Dan rinkelt de telefoon bij mij in huis, Mijn broertje is dood, komt nooit meer thuis. Ik weet dat het al lang geleden is, Maar dat ik hem nog altijd mis. Ik vraag mij dan ook steeds weer af, Bij iets droevigs of een feest. Hoe anders het had kunnen zijn, Als Hugo hier nog was geweest.

mijn ouders,twee prachtige mensen. hadden ook hun wensen. voor groot en klein had mijn vader maar wat langer bij ons mogen zijn dat deed ons en moeder veel verdriet. wie kent mijn ouders niet. Noud en Tonny zijn hun naam hun vergeten zal echt nooit gaan. ook al ken ik vader niet,in mijn hart heb ik verdriet, moeder missen doe ik altijd, zij was voor mij een fijne meid jullie kleine meid

elke dag zie ik je auto voor mijn ogen het was iets wat ooit een auto moest geweest zijn in 1 klap werd onze toekomst veranderd er was geen toekomst meer want jij werd van me weggehaald na 1 jaar denk ik nog elke dag aan jou ik wou dat ik bij je was gebleven die avond da waren we nu nog samen geweest op aarde of in de hemel maar wat is de aarde als je je hemel verloren bent Stijn je bent de enige voor mij en ik zal je nooit vergeten jij bent en blijft in m'n hart niemand zal da kunnen veranderen

soms is het moeilijk je gevoelens de baas te kunnen zijn, waar was je toen ik je nodig had? waar was je toen ik liefde vergat? ik ben vergeten wie je was en wat je deed! kan je me het vergeven? ik heb te veel pijn geleden om me nog te kunnen concentreren om mijn medemensen. jij was de beste die ik kon wensen!!!!!

Waarom moest je nu al gaan? Waarom mocht je niet langer naast ons staan? Nog zoveel dingen die ik je wil vragen... Zeg me hoe we dit immense verdriet moeten dragen.. Zeg me hoe we verder moeten zonder jou.. Zeg me hoe we verder moeten met deze enorme leegte.. Zeg me wat we moeten doen om de pijn te verzachten... Wetend dat jij het goed hebt, daar waar je nu bent.. Wetend dat we troost zullen krijgen uit de vele herinneringen aan jou.. Wetend dat het nooit slijt maar ooit een plaatsje zal krijgen.. Nu voor altijd later.... Je schoonzusje

Op het eind berusting toen je ons verliet, glimlach van herinnering,tranen vol verdriet De dood is een zekerheid in dit leven, ook de oudste boom zal 't eens begeven Maar jouw wortels gaan nooit verloren, want zie,'n nieuwe kiem breekt ochtendgloren

Jouw hart, vol levenslust, vol plannen, vol liefde, maar ook zoveel onrust. Liefde gaf je, liefde kreeg je, rust vond je. Hoop ik.

vertel me waarom je moet gaan. waarom je niet harder gevochten hebt. het is niet eerlijk! jij had moeten blijven, ik zou wel in jou plaats gegaan! wat moet ik nu met die leegte die er overblijft nu dat jij er niet meer bent? hoe moet ik die leegte nu opvullen? ik heb honderden mensen rondom mij maar dan nog voel ik mij eenzaam. jij bent er niet meer maar toch zal je altijd in mijn hart blijven verder leven. ik zal aan de dingen denken die jij deed. ik zal de dingen proberen te doendie jij nog wou verwezelijken. zo blijf je toch nog altijd een beetje bij mij! kzie u graag titi en kmis u nog altijd! -xxxx- valerie

Waarom jij, je hield zo van het leven. Je was altijd optimistisch. Die van iedere dag een feest maakte. En had de rest het moeilijk dan vrolijkte jij ons op met een grap of een lach. Altijd stond jij er voor iedereen. Je was iemand die enorm veel moed had, En altijd zei dat je blij was dat je leefde, Ondanks alles wat jij hebt moeten meemaken. Nu ben je er niet meer, We zullen je missen Maar we dragen je mee in ons hart. Doe de groetjes aan onze grote broer, Die je weldra terug zult zien. Rita Dank je wel Voor alles Wat we samen hebben mogen beleven

Bedankt voor al de tijd die we nog gekregen hebben Het waren momenten van vreugde maar ook van veel angst. Een periode in ons leven die ons nog dichter bij elkaar bracht, Ondanks dat we al een hechte band hadden. Dank je wel Louis, We zullen je missen Maar je nooit vergeten. Je blijft voor altijd bij ons. Dag grote broer

De mensen zeggen dat de hemel bestaat wie weet Waar mijn oma heen gaat ? Zou mijn oma een engel zijn ? Of zou ze een duivel zijn ? Nee, een duivel is ze niet ook al was ze een beetje kierewiet ze kan heel goed koken dan was het feest bij ons in Moken oma ? Waarom ging je heen Waarom liet je mij alleen ?

Toen ik vanmorgen was opgestaan kwam er een zonnetje kijken door mijn raam. Het gaf me licht en warmte, net zoals JIJ altijd hebt gedaan. Toen ik vanavond net voor het slapen gaan naar buiten keek was die warme zon veranderd in een ronde maan.Het gaf me licht in de duistere nacht.Ik zal je nooit vergeten lieve Jelle, Slaap zacht. Liefs

Ik ben mijn vriendin kwijt. Ik hou van haar. Haar naam is Angela Lourens. Zij is voor mij de allerbeste hartsvriendin . Ze had astma. Ik wist dat ze zou sterven. Nu is ze dood en ik zal haar blijven missen. Elke dag denk ik aan haar. Ik mis haar erg.

De tijd is gekomen dat je me moet los laten Ik weet het doet pij Maar huil niet om mij Want we zijn niet ver van elkaar Ook al lijkt het ver jij blijft hier en ik ga naar daar Daar waar ik nu de rust ga vinden

jij zo ver en toch dichtbij waarom moest zonodig jij! een traan van mij een traan om jou tranen niet te bedwingen, tranen niet zomaar tranen die duidelijk willen maken dat ik echt wel van je hou. jij zo ver en toch dichtbij waarom moest zonodig jij! jij langs de regenboog veilig en spelend blij hopelijk nu gelukkig, zonder pijn, denk je soms nog eens aan mij? Jessica ik zal je missen..

Lieve Koka, Dank voor alles wat je hebt gedaan. Dank voor je glimlach toen we die nog hadden. Dank voor de arm die je om ons heen wou slaan. Deze tekst staat bovenaan jou afscheidskaart, Het is een passende tekst en deze ben je meer dan waard. Als er zorgen waren om jou zei je altijd ?Onkruid vergaat niet? Helaas ben je dat niet, want nu is er toch verdriet. Vrijdag hadden wij ons laatste gesprek, Aan de juiste woorden had ik op dat moment gebrek. We wisten het allebei, dit was het laatste gesprek tussen jou en mij, Je moet harder worden, geen zorgen, Alfred jij hoort er ook bij dat was wat je tegen ons zei. Trots ben ik erop dat we samen nog een laatste traan lieten rollen. Een ding is zeker jij kan nooit meer uit de gedachten van ons weg hollen. Je was een goed voorbeeld voor al je kleinkinderen Positief, vol moed, voor een ieder wat goeds, en altijd die glimlach. Geen tegenslag kon dat hinderen. Toen sloot jij de deur voorgoed? Je ziet nu wat het met ons doet? Tranen die rollen over onze wang. Vanaf nu zo definitief, leven, maar zonder jou. Ik wil nog even dat je dit weet dat ik je nooit meer vergeet. Er is nog èèn ding wat ik je vrijdag zeggen wou, Lieve Koka ik hou altijd van jou. Joyce

je was mijn liefste nichtje. een ster in de nacht. maar die ster die doofde je stierf lief en zacht. het engeltje zo lief en knap. overlijdt op 7 jarige leeftijd dat was voor vele een harde klap. je was mijn liefste opa de maan in de nacht. maar die maan die viel naar bene je stierf lief en zacht het prinsje zo vrolijk en lief. overlijdt op 42 jarige leeftijd hij stierf onze hartendief maar beide leven nog in mijn hart het engeltje en prinsje voor beide heb ik een kamer apart

Deze nacht, kijkend door het raam diep dromend van je naam. Plots word ik wakker uit mijn droom en voel de spijt. Nu begrijp ik het! Ik ben je voor eeuwig kwijt. Ik voel een grote duistere stilte om me heen. Het geeft me dit besef: 'Zonder jou ben ik alleen.' Plots denk ik ineens weer aan jou, samen met deze gedachte voel ik een bittere kou. Ik begon te huilen omdat ik eindelijk besef wat ik had gedaan. Ik had je net als al de rest in een hoekje alleen laten staan! Geen weg is er nu meer terug. Dagmar, je einde kwam te vlug!!!!! Je werd weggerukt uit mijn leven, maar a.u.b., vergeef me, want je was een heel goede vriendin, Ook al was het maar voor heel even.

Niemand ziet mijn tranen, ik huil de hele nacht. Niemand ziet mij lijden, niemand hoort mijn klacht. Alleen ben ik gebleven, er is een leegte in mijn hart. Wat doe ik nog in dit leven? Alles blijft zo zwart. Waarom wou jij niet blijven? we hadden het zo fijn. Waarom moest jij van ons drijven? Waarom kon u niet eeuwig mijn oom blijven? Het antwoord zal nooit komen. Al wacht ik me hele leven. Voorbij zijn al mijn dromen, van de rest wordt ik zo bang.

waarom moest u gaan net ik u leerde kennen, het was nog veel te vroeg voor u. U was nog zo jong om te vertrekken, het doet me zo een pijn. Ik weet niet hoe ik dit nu moet gaan verwerken, ik denk zo vaak aan u. U zorgde zo goed voor ons, en ontving ons met openarmen. waarom moest u nu gaan? ik weet zeker dat ik hier geen antwoord op ga krijgen, maar ik weet wel dat ik u nooit zou vergeten. Ik mis u zo. Het was heel moeilijk toen ik midden in die nacht te horen kreeg dat u er niet meer was. u was zo jong. ik mis u.

Ik zie mijn opa ik zie mijn oma ik zie maar wat ik wil. ik zie van alles ik zie zelfs bloemen ik zie zelfs ook nog rozen. refr. alle rozen die vliegen, hebben magie. alle rozen die zeggen ik hou van jou! alle rozen die vliegen, hebben magie. Ik zie mijn moeder ik zie mijn vader en ik zelfs ook nog mijn broer als ik mijn broer zie dan denk ik aan vroeger. refr. alle rozen die vliegen, hebben magie. alle rozen die zeggen ik hou van jou!

Opa "Arie Bombarie" waar ben je nu naartoe. Kun je nou nooit meer zien wat ik doe? Opa "Arie Bombarie" ook al ben je nu een ster. Ik zal je alles laten zien, al is het van heel ver.