Overlijdensgedichten voor moeders – pagina 4

Je moeder verliezen, dat gevoel kun je niet beschrijven, ik had gehoopt dat je wat langer bij mij kon blijven. Dat mocht helaas niet zo zijn, dat doet pijn, heel erg pijn. Vele vragen die ik heb , 1 daarvan is waarom ? Waarom moest het gebeuren ? ik vind het HEEL stom ! Vandaag werd ik ineens heel verdrietig, ik dacht aan jou. Even zag ik weer jou stralende gezicht, vol levenslust. Heel even was ik me weer van de realiteit bewust. Jij was altijd de gene die voor me op kwam. Jij was de gene die de schuld altijd op zich nam. jij hebt ons helaas moeten verlaten, maar in gedachten blijf ik nog altijd met je praten. Waarom moest dit gebeuren ? Waarom jij ? jij was toch nog zo gelukkig en blij ! Maar hopelijk ben je dat daar ook , en 's nachts kijk ik soms uit het raam , en dan zie ik jou , daar als een mooi sterretje staan !! Lieve Mama Ik zou je nooit vergeten

Hoe moeilijk het ook is. Je zal er altijd zijn. Speciaal voor mij en voor alle mensen die van je houden. Afscheid nemen kan ik niet wil ik niet. Niet van jou mama nee niet van jou. Jij bent een hartsvriendin voor mij. Jij maakt mij altijd blij. Al weet je het soms niet. Moeke, mijn lieve moeke ik mis je. Je dochter

op een dag was ik op school, daar ging de telefoon. 5 minuten later kwam de leraar mij roepen. zoiets vond ik heel ongewoon. ik hoorde dat mijn moeder nu al op haar sterfbed lag. en als ik niet snel zou komen, dan moest ik er op rekenen dat ik haar niet meer levend zag. maar toen ik naar huis wilde gaan. toe wist ik niet hoe het kwam. ik kon niet op mijn eigen benen blijven staan. daarom reed ik zo snel mogelijk naar mijn eigen bestaan. ik kwam thuis mijn vader zei eerst niets. maar later kwam hij binnen en huilde zich leeg. toen zakte hij in elkaar. het leek net een stuk slap deeg. we legden hem op het bed en toen hij wakker werd, hoorde wij uit zijn eigen mond. "mama leeft niet meer". ik schrok en begon te huilen, niemand lette meer op mij. ik en heel mijn familie waren niet blij. nooit meer zou ik mama terugzien

Ik staar omhoog en zoek naar jou in het zwarte van de nacht Ik stel mij voor, dat jij daar bent en gewoon naar me lacht. Ik zie je niet, ik hoor je niet maar doordat ik je zo mis ben ik van het feit doordrongen dat daar boven mij iets is Ik sluit mijn ogen en beleef een intens fijn moment Ik weet gewoon, ik voel het ook dat jij dicht bij me bent.

Waarom kon je geen paar uur wachten Ik was er voor je Waarom laat je me alleen Je weet dat ik niet zonder je kan Ga woensdag naar je crematie Maar jij bent er niet meer Jij en pa waren mijn enige steun en toeverlaat Aan jullie kon ik alles kwijt Wij konden gewoon babbelen, terwijl je met de anderen niet meer kon Ik heb jou even erg gemist als jij mij Ma hoop nooit de fout te maken Mijn kinderen te verstoten Jij hebt daar geen fout aan Is onze opvoeding Wij zijn eenmaal van een generatie Die niets toelaat Verwijt jou niets Het lag niet aan mij, weet ik zeker anders hadden we vroeger samen geweest weet ook al wou je, dat niet toegeven dat je me graag zag nu heb ik alleen maar de pijn wat zijn wij voor een familie iedereen denkt gewoon aan zichzelf nu kan jij niet meer tussenkomen om te bemiddelen en ik hoop dat het ooit goed komt tussen mijn broer en zussen maar weet gelijk gewoonlijk dat ik word afgestoten hoop nooit met mijn kinderen te moeten meemaken wat jij hebt meegemaakt maar de cyclus zal weer rond gaan zeker ma ik mis je na onze pa was jij het enige dat ik nog had en je bent ook weg was zo bang om je vast te nemen zondag je was zo koud gelijk besefte ik je was er niet meer dat je ziel weg was, je was er niet alleen je lichaam weet ook dat je me zal beschermen zoals ik met mijn kinderen zal doen