Overlijdensgedichten voor moeders – pagina 3

Ik raakte je helemaal kwijt mam ik voelde het al heel lang Als ik jou zo zag liggen dat maakte mij zo bang Je lag daar maar te kijken hulpeloos en stil O Mam, was dit nu werkelijk allemaal Gods wil Voor jou kwam het einde en ik zal je heel erg missen Maar die fijne jaren met jou zijn NOOIT meer uit te wissen

Je genoot van 't leven,stond er midden in, je was door dik en dun onze vriendin, altijd levenslustig en spontaan, energiek,vol gastvrijheid, en je bent veel te vroeg bij ons weggegaan. Maar,mam,in de schaduw van deze eeuwige smart, leef je voor altijd in ons hart. Dit gedicht is bedoelt voor mijn moeder die ik nog steeds heel erg mis na 6 jaar.

Je moeder verliezen, dat gevoel kun je niet beschrijven, ik had gehoopt dat je wat langer bij mij kon blijven. Dat mocht helaas niet zo zijn, dat doet pijn, heel erg pijn. Vele vragen die ik heb , 1 daarvan is waarom ? Waarom moest het gebeuren ? ik vind het HEEL stom ! Vandaag werd ik ineens heel verdrietig, ik dacht aan jou. Even zag ik weer jou stralende gezicht, vol levenslust. Heel even was ik me weer van de realiteit bewust. Jij was altijd de gene die voor me op kwam. Jij was de gene die de schuld altijd op zich nam jij hebt ons helaas moeten verlaten maar in gedachten blijf ik nog altijd met je praten Waarom moest dit gebeuren ? Waarom jij ? jij was toch nog zo gelukkig en blij ! Maar hopelijk ben je dat daar ook , en 's nachts kijk ik soms uit het raam , en dan zie ik jou , daar als een mooi sterretje staan !! Lieve Mama Ik zou je nooit vergeten

Ik wil op papier nog heel even met jullie praten. Heel diep in mijn hart doet het me pijn, omdat ik nu niet meer bij jullie kan zijn. Ik wil jullie bedanken voor alles wat jullie voor mij deden. Jullie brachten mij groot, met veel liefde en soms ook wel nood. Jullie hebben mij verlaten, maar toch wil ik altijd blijven uw kind. Jullie waren een echte Vader en Moeder. Die ik nooit, maar ook nooit meer zal vergeten. Liefs jullie dochter Jolanda

Ik heb een dierbaar persoon in mijn leven verloren Het was mijn oma, mijn mamma. Ik ben bij haar opgegroeid. Ik ben er nog steeds niet overheen dat zij er niet meer is. Het is al 15 jaar geleden, maar ik heb nooit de kans gehad om dit te vertellen hoe veel ik van haar hou. Nu ik dit zo schrijf schieten de tranen me weer in de ogen. Ik mis haar, mijn mamma. Ik denk iedere dag even aan haar Was ze maar hier, maar dat kan niet, ze is nu in de hemel Daar kom ik haar straks weer tegen

Er zijn geen woorden voor een moeder, van wie je weet zij redt het niet. Je streelt haar wang, kijkt in haar ogen, je bent bevangen door verdriet. De liefde door haar aan jou gegeven is een liefde voor altijd, die zul je altijd met je meedragen, het is een liefde die niet slijt. Je moet haar nu gaan missen na een ongelijke strijd. Maar de liefde, door haar gegeven is een herinnering om mee verder te leven. Dit gedicht is voor onze moeder die op 3 juni 2003 haar ogen voorgoed heeft gesloten.