Gedichten over liefdesverdriet – pagina 9

Als ik liever bij jou was dan zou ik hier nu niet zijn Jij leeft je eigen leven en ik zit met de pijn Waarom zie jij dat niet Dat ik zit met verdriet Kan ons leven samen niet anders zijn? Ik wil je nooit meer kwijt dat zeg ik keer op keer "Ik hou van je" elke keer weer Maar dan zeg je weer harde woorden die mijn ziel doorboren Dat wil ik echt niet meer Ik weet dat je van me houdt, maar ken je de betekenis? Liefde en het voor elkaar zijn, niet de pijn en het gemis Slapeloze nachten van deze gedachten Is dat wat echte liefde voor jou is? Ik ben ook niet altijd even leuk, jij zegt dat meteen Ik hou het liever voor me, de vorige keer ging je ook heen Dat doe ik niet meer Ik zeg het gewoon een keer Jij leeft niet alleen Wij hebben iets samen, je leeft niet je eigen leven Ook jij hebt al een stukje van je hart gegeven Hiermee gaan we door Daar leven we voor We slaan ons er doorheen wat we dan ook mogen beleven!

Waarom bloeien de rozen? Waarom schijnt de maan en de zon leef je leven vandaag en laat morgen maar komen, is dat zo moeilijk? Vertel me waarom

Jij met je mooie ogen, ik heb je moeten verlaten. Er was iemand anders in mijn hart die jou plaats in nam. Maar treur nu niet, ik wil nog vrienden blijven. maar verdriet zal er altijd wezen. Zullen we ooit nog praten, of kan het niet meer ? wie zal het zeggen ?

Over mijn wang rolt een traan ik denk bij mezelf is het nu echt gedaan waarom koos je voor een ander wil je misschien dat ik verander waarom net jij die zo goed paste bij mij wat was er dat je tegen stak dat je naar haar ging en met mij brak ik kijk naar je foto hier naast mijn bed ik heb hem al enkele malen weggezet "schatje" dit doet me zo een pijn waarom wil je zo graag bij haar zijn weet je nog toen we die uitstap maakte je schreeuwde het van de daken "schatje, I love you, ik hou van jou en nu ben je bij een andere vrouw iedereen mocht het toen weten of ben je dat al vergeten over mijn wang rolt weer een traan het dringt tot me door het is gedaan wat was het probleem deed ik niet genoeg of was omdat ik werkte in een kroeg och laat maar het heeft geen zin jij zit nu in een nieuw begin ook mijn pijn zal overgaan over mijn wang rolt een laatste traan Schatje, het is echt gedaan

Met een hart vol verdriet loopt hij eenzaam over het strand. Denkend aan zijn liefde, nooit meer samen hand in hand. Hij denkt aan zijn engel, waar hij zo zielsveel van hield. Nu voelt hij enkel nog pijn, zijn leven ontzield. Met tranen in zijn ogen, kijkt hij omhoog naar de maan. Want hij weet dat dit de plaats is waar zijn hart dood zal gaan. Dan stopt hij en knielt op het strand. Hij schrijft onbegrijpelijke woordjes op het nog natte zand. "Dit is mijn hart Ik leg het hier neer, dit is mijn ware liefde, maar liefhebben mag niet meer." Teder pakt hij zijn hart, en legt het opzij. Het zal weldra verdwijnen met het opkomend tij. Met tranen in zijn ogen verdwijnt hij in het niet. Zo eenzaam en alleen, en niemand die het ziet.

Tranen al tijdenlang verdreven, toch altijd in mijn gedachten gebleven. Verwijderd uit mijn dromen, en toch weer de telefoon opgenomen. Gevoelens voor een ander uitgesloten, de liefde afgestoten. De tunnel alleen maar langer, nog meer ellende, nog banger. Mijn verstand geblokkeerd, maar ook dit keer niets geleerd. Ondanks alles wil ik je weer spreken, en zal dat opnieuw mijn verzet in tweeën breken ? Kon ik maar naar een andere planeet toe gaan, zonder dat jij mij in de weg zal blijven staan....

duisternis nadat ik het licht zag het geluk verpletterd door verdriet het mocht niet zo zijn het is niet zo blijven proberen samen door gaan met het leven

100 keer heb ik je geroepen 100 keer heb je me geen kick gegeven 10 keer heb ik je laten lachen 10 keer heb je me laten wenen 1 keer wou je me kussen en die ene keer liep ik van je weg

Wachten, waar doe ik het voor, wachten, hoe lang ga ik nog door. Wachten, op de dag van morgen Wachten, weer een kop vol zorgen Wachten, wat heb ik ook al weer gezegd? Wachten, tot het antwoord bij mij wordt teruggelegd Wachten, wat duurt dat ontzettend lang Wachten, waarom ben ik nu zo bang. Wachten, uiteindelijk gaat het voorbij Wachten, ben jij nog steeds een vriend van mij? Wachten, is iets wat ik moeilijk kan Wachten, zeg eens wat vindt jij ervan? Wachten, op wie en op wat Wachten, soms ben ik het echt heel erg zat !!

Als de tranen op mijn gezicht verdampen, zijn er nog slechts de herinneringen waar ik me aan vast kan klampen. De momenten dat we samen door de wolken zweefden, ik kan ze nooit meer vergeten, die momenten toen onze harten zo heftig beefden. Ik wist niet dat liefde zo mooi kon zijn, maar bij jou besefte ik hoe het was om in de hemel op aarde te zijn... Die uren bij jou waren de mooiste van mijn leven, en ik zou er alles voor over hebben, om ze nog eens opnieuw te kunnen beleven...

Je stem is als een nachtegaal die zingt zijn mooiste lied. Je lach te aanschouwen doet vergeten al mijn verdriet. Je hand te voelen in mijn hand gedachten worden werkelijkheid. Deze droom wil ik nimmer meer kwijt.

In mijn gedachten ben je er altijd hoe anders liep het echter in werkelijkheid. Onze liefde maakte plaats voor tranen van verdriet met een leven zonder jou in het verschiet. Je leeft in mijn hart, in liefde en geluk en dat mijn liefste krijgt niemand nimmer stuk. Je te zeggen hoeveel ik van je hou mijn liefde te delen met zo'n lieve vrouw. Datgene wat je mij hebt gegeven geeft mij de kracht en liefde om verder te leven. Al is het met jou in mijn gedachten hoe zeer ik het anders had mogen verwachten. Je raakt mij hart met je lieve lach je hartelijke stem hoor ik in gedachten iedere dag. Herinneringen aan jou die niemand van mij kan stelen gedachten aan jou kunnen de wonden van verdriet nog helen. Feit blijft, al was het maar voor even wat je mij tijdens ons samenzijn hebt gegeven. Je liefde die ik voor jou voel en van jou mocht ontvangen zal voor altijd mijn hart behangen. Een mooier geschenk heeft niemand mij ooit gegeven een liefde die in gedachten voor altijd in mijn hart zal blijven leven. Voor mijn Kunootje.

Vind ik nog iemand zoals jij? Iemand waar ik perfect bij pas Iemand speciaal voor mij net zoals jij dat ooit eens was? Vraag me af waar ik moet zoeken vraag me af of ik wel vind Zoek ik hem in boeken? Roep ik zijn naam in de wind? Ik vrees dat ik alleen nog afkooksels vind van jou Ik kan er niet omheen er is niemand waar ik zo van hou...

Terug gaan naar elk mooi moment nu is het voorbij de gedachte dat hij je niet meer kent hem niet meer aan je zij. Het kon niet blijven het is te ver, te lang hij is niet terug te krijgen hij is al aan het eind van de gang. De splitsing komt hij is al uit het zicht je mist hem zo verdomt je raakte hem te dicht. Hij komt niet meer terug het is nu voorbij bouw jezelf geen brug hij is niet meer aan je zij. Ergens moest het stoppen je miste hem vandaag maar een hart blijft niet sneller kloppen ook al zag je hem zo graag...

jij met je mooie ogen jij met je mooie lach jij had mijn hart veroverd vanaf de eerste dag jij bent zo lief en jammer genoeg wat oud het is wel degelijk jij die je liefde voor mij weghoud

wij 2 op het strand elkaar liefhebben tot in het niemandsland die mooie rode zon ik dacht dat de liefde niet meer opkon jammer genoeg was het maar een droom die voor mij gerust werkelijkheid mocht zijn maar nee, het deed te veel pijn om te horen dat ik de jouwe niet mocht zijn

Waarom mis ik jou ? Omdat ik van je hou ? Het is naar jou dat ik verlang en dat maakt me zo bang. Want ik zal nooit meer voelen wat jij wou bedoelen. Soms ben je zo lief. En dan doet het pijn. Te beseffen dat je er nooit meer zal zijn. Om mijn liefde te blussen. Door me te kussen. Of om me in je armen te nemen. Als ik weer eens moet wenen. Waarom is het misgegaan ? Wat heb ik fout gedaan ? Waarom is alles mijn schuld ? Het is niet dat ik je niet graag zag. Maar je kunt toch niet verwachten dat ik altijd lach. Wat anderen zeggen, kan me niet schelen. Het enige wat ik wil is dat jouw lippen de mijne strelen. Ze zeggen dat het wel zal overgaan. Maar daar twijfel ik voor het moment sterk aan !!!

ik voel me eenzaam en helemaal alleen. en toch heb ik al m'n vrienden om me heen. allemaal behalve één. één die ik nodig heb als geen een. en die één dat ben jij. waarom loop je altijd weg bij mij? zie je dan niet dat ik van je hou? ik voel me eenzaam zonder jou...

tranen rollen over mijn wangen tranen van verdriet tranen van pijn, woede en verdriet ik weet even niet meer wat ik moet voelen ik weet niet meer wat ik moet denken ik weet niet meer wat ik met mijn leven aan moet waarom doe je mij zo'n pijn? waarom kwets je me zo? je wilt me sparen, maar juist door me te sparen maak je me langzaam kapot er is alweer een ander meisje in je leven nee, niet je vriendin, gewoon een meisje om mee op te trekken waarom? Waarom wil je met haar de tijd doorbrengen? omdat je alleen bent? Omdat je mij dan gaat missen? laat mij dat meisje dan zijn wij hadden het toch ook gezellig samen? Laat mij weer het meisje van jouw leven zijn

Jij hebt me verlaten en dat doet me pijn Want vroeger wilde je alleen maar bij mij zijn. Vroeger was ik de enigste voor jou en je zei steeds: weet je hoeveel ik van je hou? Toen ben je ineens naar een ander toegegaan En liet je mij alleen in de kou staan Je deed alsof je mij niet nooit eerder had gezien En tot mijn schrik noemde je me ook nog een dikke trien. Ik weet nu dat jij een verrader bent en dat je steeds van meisje naar meisje rent. Hoewel jouw vergeten nog wel moeilijk blijft Weet ik dat jou ware aard bij mij al boven drijft.....

Morgen, ik wil niet meer voor je vechten, ik kan het niet meer. Morgen, ik wil niet dat je langskomt, ik wil je niet meer. Ben jij mijn traantjes wel nog waard? Morgen, je hoeft niet meer te komen, nu het donker is, wil ik dat je wegblijft, je brengt toch alleen maar pijn, twijfels en verdriet. Morgen, wat is er met me aan de hand? Ik weet geen blijf met mijn gevoelens. Ik wil niets meer voelen, geen pijn, geen verdriet, geen geluk... Ik wou zo graag dat het voor altijd donker blijft in en rondom mij. Maar daar zie ik je alweer verschijnen, 'k zie je eerste zonnestraaltjes... Dus morgen,als je dan toch persé wil komen,breng dan alsjeblief wat moed voor me mee. Alsjeblief...

was ik maar bij jou en was jij maar niet bij haar! elke dag elke avond droom ik van je dat je bij me was. ik wil geen afscheid van je nemen ik kan het gewoon niet meer. mijn hart klopt alleen nog maar van jou. ik wil je terug, ik hou echt van je.

Waarom moest het toch zo gaan, dat wij elkaar niet meer zo verstaan. Is onze liefde dan werkelijk uitgeblust, of is de liefde alleen maar in slaap gesust. De jaren samen met jou zijn die nu verloren, kan ik jou dan echt niet meer bekoren. Het is jammer dat het zo is gelopen, ik kan alleen maar op jouw liefde blijven hopen. Ieder moment dat jij mij hebt gegeven, zal ik niet vergeten mijn hele leven. Toch denk ik ieder moment van de dag altijd aan jou, want mijn liefste jij bent de enige waarvan ik hou. [link naar liefde(1)]

Ik was altijd de enigste voor jou En je zei vaak: ik hou van jou Ik dacht: deze liefde kan niet meer stuk Maar er kwam een einde aan dit geluk Je deed iets wat me een enorme klap gaf Je stapte op een ander meisje af. Je zei dat je me nog nooit had gezien en schold me uit voor dikke trien Hoe je echt bent ben ik nu achter gekomen En wekenlang bleven de tranen over mijn wangen stromen Later zag ik je steeds weer met een ander meisje lopen. En je liet ze van alles voor je kopen. Ditzelfde deed je ook bij mij. En ook hoorde ik dezelfde worden die je steeds tegen mij zei. Ik weet nu dat je een verrader bent. En dat bedriegen het enigste woord is dat je kent. Zoiets wil ik nooit meer bij mij laten gebeuren Dus laat ik me niet meer door een jongen opfleuren Jongens moet ik voorlopig niet meer hebben in mijn leven Dus is er niemand die nog naar mij hoeft te streven.......

ik weet niet wat ik ervan moet vinden ik geloofde je, toen je zei dat je van me hield. ik vertrouwde je, ik gaf je mijn liefde, iets wat ik nog nooit heb gedaan, en toch moest je datgene waaraan we 6 weken werkten bijna kapot maken.. och Stephano waarom bel je me niet... ik mis je.. ik hou van je zoals je ben.. maar ik heb iets gedaan dat je me nooit zal vergeven... om het goed te maken zal ik het vergeten.. en doen wat jij wil...

Ik hou van jou en het doet zeer, want we zijn niet langer samen meer. Nu zonder jou,sta ik in de kou, waarom besefte je niet genoeg dat ik van je hou. Je ging zo maar heen, en liet me heel alleen. Ik ga kapot van verdriet en er is, niemand die het ziet. Ik kijk door het raam en zie je staan, daar vloeit weer een traan.

zonder jou... ik mis je ik mis iemand aan mijn zij ik mis iemand die mij even dat duwtje geeft zonder jou... geen zon meer aan de hemel regen, de hele dag door wolken die boven mij hangen zonder jou... eenzaam en alleen niet weten wat ik doen moet niet weten wat ik met mezelf aan moet zonder jou... weet ik het gewoon even niet meer

waarom ben je van me afgegaan, wat heb ik dan verkeerd gedaan. het doet me zoveel pijn,dat we niet meer samen zijn. jij was degene waar ik me goed bij voelde, en degene waar ik het goed mee bedoelde. maar nu is m'n geluk voorbij, want het is nu niet meer jou en mij. achter m'n oog vloeit weer een traan, waarom kon onze liefde niet bestaan?

ik dacht dat je een vriend was, maar dat was je niet wat er met ons gebeurde boeide je niet. Ik heb een grote fout begaan door van je te gaan houden, had ik dat geweten dat je zo achterbaks kon zijn, had ik liever de korte pijn, maar nu lijdt ik al dagen aan een stuk, hoe wreed je ook bent mijn liefde voor jou kan niet meer stuk, je had mijn hart veroverd, en liet het niet meer vrij ja, jij bent diegene die hoort bij mij

ik heb ooit zitten denken, om aan jou mijn hartje te schenken, nu heb ik spijt dat ik dat niet heb gedaan. ik wou je niet verliezen, nee, niet nu ik je zo hard nodig heb dit is het stomste wat me ooit kon overkomen maar lang zal het niet meer duren mijn fouten daar maak ik een eind aan aan mijn fouten en mijn leven, dan kan jij rustig zonder mij verder leven, ik zeg je dat het me spijt, en dat ik je verlaat voor eeuwig en altijd

zonder jou kan ik niet leven ik zou graag dat hartje terug aan elkaar kleven maar jij koos een ander toen het uit was tussen jullie had ik geen medelijden want jij stal voor haar mijn hart en nu wil ik nog steeds met jou en zeg ik hoeveel ik van je hou maar jij ziet mij niet meer staan ik weet niet hoe ik zonder jou verder moet gaan.

Hij had me mooi momenten gegeven. Maar nu heeft hij die allemaal terug genomen, en in de plaats gaf hij me pijn, zeer veel pijn! toen hij het vertelde, gingen er messen door mijn hart. Pijn geef je toch niet als cadeau. Pijn is niet leuk om te krijgen, maar innerlijk nog minder. innerlijke pijn, daar bestaan geen woorden voor. ik weet alleen, mijn hart is gebroken, voor altijd!

die ene dag was genoeg wij hadden elkander ontmoet in die kroeg samen hadden we veel plezier nu ben ik alleen hier jij had op de terugweg naar huis die boom niet gezien kon ik je nu nog maar 1 x zien

zou jij mij geloven als ik zeg dat ik van je hou maar je hebt nu al een vrouw dat doet pijn omdat ik weet dat ik nooit jouw vrouw zal zijn

pijn is het, wat ik nu voel pijn, niet een beetje maar een heleboel ik wordt overmand door schuld pijn en verdriet is waarmee mijn hart zich vult tranen vullen mijn ogen en rollen over mijn wangen jij bent er voor mij, meer kan ik toch niet verlangen? drijven wij uit elkaar als twee boten? of hebben wij elkaar al verlaten, onbewust verstoten?

Een roos is als een mens, je plukt een blaadje, je doet een wens. Maar... als die wens niet in vervulling komt, dan loop je dagenlang met tranen rond. Je blijft maar hopen op die ene kans, daardoor krijgt je leven weer wat glans. Maar in werkelijkheid heb je meestal spijt, spijt van die ene stommiteit. Ondanks alles hou ik "zielsveel" van jou, dat is ook wat de roos zeggen wou!

Wie hield wie nu voor de gek? Dacht hij nou echt dat ik niks wist? Dat ik sliep in ongewis nee ik was zo wakker als maar kan en had je door allang en dacht oke hij is er weer kijken dan want laat maar zien wie je bent maar zoals verwacht bleek je nog steeds dezelfde vent en liet je stukjes vallen toen ze neer kwamen en maakte je mij weer aan het malen veel succes met de rest van je leven want ik heb lang genoeg om jou gegeven

Ik heb jou al zolang niet meer gezien, jij gaat nu met een ander om. Ik houd me groot en denk, bekijk jij het maar, verdwijn maar met de noorderzon. Maar gister dacht ik weer aan jou, en belde voor het slapen gaan. Maar een vreemde stem zei zacht, hij is van mij, hij blijft de hele nacht. Maar waarom, waarom voel ik zo´n pijn, wanneer ik ´s nachts niet bij jou kan zijn. Misschien maak ik mezelf opnieuw wat wijs, en blijf jij weg bij mij. Maar waarom, kan ik niet zonder jou, zeg mij, wat ik jou zeggen zou. En fluister dan heel zacht, blijf bij mij vannacht. Is de liefde voor ons nu echt voorbij, jij weet het, maar je zegt het niet. Ik zag je lopen, dus riep ik je naam, zo hard ik kon, maar je zag me niet. Maar als ik droom, dan droom ik van jou, je kust me en je lacht naar mij. En je zegt begrijp me goed, ik wil jou, ik wil die ander niet.

Vorig jaar in Spanje, op een dag Kwam het moment dat ik je zag Voor het eerst mijn lieve schat, Een gevoel dat ik nooit verwacht had... Ik zag je maar heel even Maar het gevoel dat je me gaf kon ik beleven Wij hielden van elkaar En waren een mooi paar Maar jouw liefde voor mij vaagde weg Dat was voor mij erge pech... Mijn hart gebroken in duizend stukken Alles ging voor de rest mislukken Een ander meisje had mij vervangen Terwijl ik naar jouw kus lag te verlangen Maar jij wist niet dat ik iedere nacht Stiekem steeds aan jou dacht Heel het jaar heb ik gewenst, gesmeekt en gebeden Waarom liet je me alleen, geef me een reden Kom alsjeblieft terug naar mij Ik heb je nodig, alle tij Het onvoorspelbare is uitgekomen... Ik ben nu niet meer het ongelooflijke aan het dromen Alles is nu werkelijkheid Van onze liefde heb ik geen spijt... Het moment dat ik je weer zag Keek ik naar je lieve lach Nu zijn we weer gelukkig bij elkaar Het is nu beter, minder zwaar Ik zal voor altijd bij je blijven Daarom zit ik dit gedicht te schrijven

Ik hou van je. Of hou ik niet van je? Ik weet niet wat ik voel. Is dit nu liefde of niet? Is het alleen maar vriendschap? Of is het echte liefde? Het is wel speciaal wat ik voel voor je voel. Je bent heel waardevol voor me. Maar is dit het nu? Of zit mijn grote liefde ergens anders? En ben jij waar een gewone vriend? Mijn beste vriend. Ik weet het niet meer. Help me !

Komt er nog een dag dat jij naar me smacht, zoals ik altijd doe? Komt er nog een dag dat jij naar me lacht, of blijf je altijd koel? Kunnen we alles ooit vergeten en verder leven, of blijf ik van jou bezeten hoe pijn het ook doet? Kunnen we ooit weer praten tegen elkaar, of blijft het maar raden naar? Kan ik je nog steeds van alles vragen, of is dit alles gepasseerd door een fout die ik mezelf nooit vergeef Komt er nog een dag dat we elkaar kunnen aankijken zonder ook maar enig schuldgevoel, of heeft die ene fout dan alles verknoeit? heeft het nut om te hopen dat alles weer goed gaat komen? Ooit was het te mooi om waar te zijn kon ik toen maar geloven dat het zo moest zijn. Het maakte me bang dat iemand van me hield, en daarom ik kon het niet. Ik moest je laten gaan, ik kon die liefde niet aan. Ik kon jou niet geven wat je al bezat...de liefde van je leven. Jij behoorde iemand anders toe, en wat moest ik daar aan doen, viel er nog iets aan te doen?

Er gaat geen dag voorbij, dat ik niet aan jou denk, de liefde die ik voel in mij, is iets moois, een dierbaar geschenk, als mijn wens ooit eens in vervulling zou kunnen gaan, jij en ik, wij twee om niet alleen in gedachten samen door het leven te gaan, kent iemand soms zo goede fee? Ik mis je lieve lach, ik mis je lieve kus, ik mis als ik het zeggen mag je lichaamswarmte,je lekkere geur, ik mis je stem, ik mis jou hand strelend over mijn rug, ik zal nooit vergeten wie je ben in gedachten ben je voor altijd bij me terug. Elke seconde van ons samenzijn, is voor mij een uur, in liefde en zonder pijn.

Open spontaan ontmoet in een speciale room Het gevoel was geweldig toen. De muur brokkelde langzaam af door jouw woorden en gevoel. Had ik nu eindelijk mijn leven die ik wilde en een doel? Ik gaf het op, zomaar zonder reden.....nee dat ook bepaald niet, bang voor de pijn uit het verleden? Nu zo ver weg en altijd blijf je dichtbij in mijn hart Nooit zal je weten wat jij deed voor mij en hoeveel ik om je gaf. Het klinkt voor andere stom en ook misschien wel DOM Tsja het was mijn eigen beslissing die ik toen deed. Omdat ik bang was jou pijn te doen of leed!! Dankzij jou geloof ik weer in liefde en vriendschap, Bedankt voor alles, ik leer weer opnieuw stap voor stap. Forgive me please roosje

Nu weet ik pas wat eenzaam is nu jij er niet meer bent je zit in mijn hele lichaam stroomt door mijn bloed. kon ik je maar toe gillen kom nou toch naar mij alleen even vasthouden en dan is het goed zou je dat willen doen voor mij? of alleen maar eventjes aan mij denken dat doet mij al goed wie weet kan ik dan verder zoals jij nu sta ik stil weet niet waar ik moet beginnen zo zonder jou. We hadden een belofte gedaan zodat we in ieder geval nooit meer alleen er voor zouden staan.

Vlieg regenboogvlinder, ik laat je vrij. Ik laat je gaan, want jou mooie kleuren passen niet bij die van mij. Jou mooie kleuren die iedereen ziet, daarbij vallen mijn kleuren helemaal in het niet. Mijn kleur bestaat enkel uit zwart, een kleur welke staat voor zoveel smart. Mijn kleur die past niet bij die van jou. Maar toch wil ik je zeggen hoeveel ik van je hou. Binnen in mij zal jouw vlinder voor eeuwig vliegen. Jouw zoete beelden zullen mijn liefde voor jou nimmer meer in slaap kunnen wiegen...

Ooit waren we samen, tot jij mij in ijzige stilte verliet, in de nacht jij rukte mijn hart uit niet langer mijn hartendief! Ik vond nergens meer geluk, het verdriet ging niet stuk! Eens jij mij verlaten hebt heb ik overal pijn!! pijn dat we niet meer samen zijn! Was je nu maar gebleven! Dan hadden we samen kunnen sterven, maar nu ligt die mooie wereld van ons twee in scherven! Ooit zal ik je weerzien Kestel, Ooit zullen we samen zijn! Het is nu niet, niet dan ? Maar ik heb een grote zaal in mijn hart waar jij plaats hebt!!

Ik snap niet dat je me alleen laat, En nog durft te vragen hoe het met me gaat. Je snapt niet dat ik er kapot van ben, En hoe hard ik weg ren. Ik snap niet dat jij me zomaar achter liet, En gewoon weer van je leven geniet. Je was één van de mooiste dingen in mijn leven, En jij hebt zomaar alles opgegeven. Je beloofde me van alles, Maar toen brak jij mijn hart. Je beloofde me dat niet te doen, Was het maar weer zoals toen.

ik loop door school, 1000 mensen om me heen 1000 mensen, maar toch voel ik me alleen. Alleen in mijn kamer, aan de telefoon met jou en dan hoor ik je stem en is het net of je heel dicht bij me bent.

Er is iemand die ik vreselijk mis alleen weet diegene niet wie dat is Bijna alles associeer ik met hem voortdurend herinneringen, zet mezelf klem. Hoe moet ik ooit verder, echt door met mijn leven alles lijkt fake, kan niets meer geven. Voel me een zombie, de dagen zijn zwart alleen voor mijn meisjes klopt nu nog mijn hart... Waarom gaat dit niet over het duurt al zo lang waarom kwel ik mezelf, waarom was ik zo bang Waarom mijn grote liefde waarom mocht het niet zijn kan het echt niet bevatten en wordt gek van pijn..

iedere keer als ik jou zie voel ik mijn tranen weer in mijn ogen branden iedere keer als ik jou zie doet het pijn wanneer jij niet meer ziet denk ik,verdomme waarom vergeet ik je nooit

samen met jou door het leven gaan jouw armen om mij heen een onbeschrijfelijk gevoel Nu sta ik er weer alleen voor jouw onzekerheid werd je te veel je wist niet meer wat je voor me voelde een voor jouw onbeschrijfelijk gevoel ik had nooit gedacht dat ik je zo zou missen ik had nooit geweten hoe pijn dit kon doen de pijn die ik voel.. het is zo'n onbeschrijfelijk gevoel twijfels en onzekerheid zowel bij jou als bij mij ik hou nog van je, maar hou jij nog van mij? je wilde mij niet kwijt, maar het werd je allemaal te veel een onbeschrijfelijk gevoel, wat in jou kroop We wachten maar af, hoe het lopen gaat jij denkt na, over wat je wilt, over wat je voelt ik moet nu leren omgaan, met de pijn die ik voel wij moeten uitzoeken wat wij gaan doen met dit onbeschrijfelijke gevoel...

In werkelijkheid kunnen we niet samenzijn, in geluk onze liefde delen kan helaas niet. Momenten van geluk wisselen met momenten van pijn de weegschaal der liefde helt over van vreugde naar verdriet. Mijn gevoel omtrent jou te beschrijven een deel van mezelf behoort toe aan de vrouw die ik zou willen zeggen, in levende lijve "Ik mis je, ik hou zo van jou".

Je kwam in mijn leven als een chatterin, maar al gauw werd je een goede vriendin. Een vriendschap daar bleef het niet bij, je werd al gauw een deel van mij. Onze gevoelens voor elkaar werden sterker edoch, het was een liefde die eigenlijk niet moch. Het afgelopen jaar, was voor ons beide heel zwaar. De gedachten aan een samenzijn, bracht in werkelijkheid geluk, maar ook pijn. Van iemand te houden zoveel, een liefde die ik samen met jou deel.

Vroeger was het jij en ik maar de tijden veranderen samen gelukkig worden maar het geluk was niet voor mij weggelegd het kon nog zo mooi zijn maar neen ... het leven is nu voorbij ik wil terug gelukkig worden!!

Ik had nooit mogen dromen, nu is mijn hart gebroken en de gevoelens zijn weg gedropen. Nu is het leeg of voel ik toch iets. Eerst was het verliefdheid nu is het niets. Jij brak mijn hart zonder reden. Ik voelde verdriet maar nu is het verleden. Nu wordt het een nachtmerrie waar ik zo van hou. Nu moet ik leren leven zonder jou!

Misschien was het stom dat ik dacht de zeventien nog niet om ik heb de liefde al in mijn macht. Misschien kan je het verstaan dat ik leek te weten ik kan het allemaal aan en de realiteit was vergeten.

waarom jij waarom maakte juist jij mij zo blij waarom gaf jij mij al die hoop waarom heb jij stiekem mijn hart veroverd waarom heb jij mijn hart gebroken waarom, waarom

Ik ben triest omdat jij hier niet bent. Ik verlang naar je. Maar jij komt niet. Je komt nooit. Ik blijf maar denken, hoe goed wij bij elkaar passen. Maar jij gelooft me niet, je twijfelt. Waarom weet ik niet. Ik word gek.

eenzaam dat ben ik zonder jou om me heen alleen met mijn verdriet, bijna niemand die het ziet niemand weet ervan enkel jij niemand weet hoe erg ik je mis was je nu maar hier dan kon ik je alles vertellen

die stilte rond om mij en die kilte binnen in mij dat is wat jij veroorzaakte in mij jij nam een plaatsje in mijn hart ik hou van jou, voor jou liefde zou ik moorden maar liefde kun je niet dwingen misschien spring ik wel in een ravijn zou ik dan de jouwe zijn?

toen jij mij verliet, was het eind voor mij ook in het verschiet ik wil bij je zijn waar je ook moge zijn ik kom naar je toe ik neem de korte pijn ik verlaat iedereen hier ik kom naar jou omdat ik zielsveel van je hou

ik zie je nog alleen in mijn gedachten ik zie je nog nee niet op straat of achter het raam van de veranda maar in me gedachten en dromen. hoe jij me zo liet vallen en mijn hart brak deed ik iets mis? was ik niet goed genoeg? ben ik te slecht voor je? toen je zei het is gedaan, heel mijn hoofd was verdooft en toen zag ik zwart ik liet een ster vallen voor je, maar jij liet me hart vallen

Nog vaak, denk ik terug aan die fijne tijd Denk ik weer even, aan jou en mij Denk ik nog even aan mijn verdriet, dat heel langzaam slijt Denk ik aan die lieve woorden, die je altijd tegen me zei Nog vaak, voel ik jouw sterke armen nog om me heen Voel ik weer jouw handen, die mijn lichaam teder streelden Maar nu, nu voel ik me eenzaam en alleen Al die illusies over jou en mij, die ik me steeds weer blijf verbeelden

Drukte en gezelligheid om mij heen En ik? ik zit hier maar, stilletjes en alleen Mensen praten tegen mij, vragen wat er is Moet ik het zeggen, moet ik zeggen dat ik jou zo mis? Zij begrijpen het toch niet, zij voelen niet wat ik voel Ik kan het uitleggen, maar ze weten toch niet wat bedoel Lol maken? nee, dat kan ik op dit moment even niet Mijn lichaam is gewoon overdonderd door verdriet

Ik vond je leuk al een hele tijd Maar helaas moet ik nu zeggen tot mijn spijt Dat ik blind ben geweest En dat ik je nu haat van alle jongens het meest Jij hebt mijn gevoelens heel hard geraakt en een diepe wond in mijn hart gemaakt Mijn liefde voor jou is nu gezakt naar nul Want ik vind je nu een ontzettende lul !

liefde maakt van de sterkste mens een wrak ik zag je graag maar je verstikte me ik wou je zeggen dat ik nog altijd graag zag maar je vertrok zonder je nog een keer om te draaien nu zit ik hier een wrak

Toen ik je vannacht zag weg scheuren Wilde ik nog even naar je kijken Maar ik zag geen kleuren Alles werd zwart Ik weet het niet meer Je maakte me verward Ik moest zitten tegen de muur op de grond Door mn tranen keek ik in het rond Kijkend naar boven Ik kan t niet geloven Dat ik hier nu zit Ik wist niet goed Hoe ik moest zeggen wat ik voelde De woorden die ik zei Zeiden niet wat ik bedoelde Koud en trillend liep ik de trap op Ik had geen gevoel meer Alles deed zeer Je zette mn wereld op zn kop Ik lag in bed Probeerde te stoppen met denken Maar me gedachtes namen me mee Naar de stilte Die harder in me snee Dan dat ik zelf deed Als ik me ogen sloot Liep je langs Je stem bleef ik horen Tot diep in de nacht Nee dit had ik echt niet verwacht Ik wil je zeggen Dat sommige dingen anders bedoel Dan dat ik ze zeg! Ik wil dat je weet dat ik je nooit kwaad zal doen Echt niet! Dat weet je wel, Jeroen Wees niet boos of iets Ik zit onverklaarbaar in elkaar Je hebt niks gedaan Laat dat wel voor op staan!

Ik zag je graag (nog), voelde iets voor jou (toch) ik miste je (nog), je deed me pijn maar (toch) zie ik je graag. Ik kan je nog niet vergeten, dat mag je toch nog weten.

Wat moet ik nou doen ik mis je zo even je arm om mij lijk voor andere zo gewoon voor mij was het bijzonder een beetje aandacht was alles wat ik wou waarom liet je het afweten het derde wiel had ik voor je willen zijn soms doet mijn hart wel heel erg pijn waarom ga je niet weg uit mijn gedachten kon ik opnieuw beginnen zou ik niet op je hoeven wachten voor mij is liefde maar voor 1 persoon ik wou dat ik anders was zoals zo velen telkens verliefd wat kan het hun schelen misschien moet ik de knop om draaien en met frisse moed er tegen aan voor de volgende misser? okay misschien wat negatief wat zou ik anders willen zijn dan liep de liefde tenminste af met een sisser.

Jij verscheen zomaar uit het niets en ik denk steeds, wordt het wel iets? Als ik bij jouw in de buurt ben gaat alles mis Alsof het niet zo bedoeld is Dat wij bij elkaar zijn En dat de kans in toekomst klein is, heel klein Jij behoord tot een ander en ik blijf alleen Want een jongen die krijg ik toch geen De enigste die ik wil dat ben jij Maar iets duwt mij steeds opzij De muur tussen ons is helaas helemaal dicht Dus stop ik met het schrijven van dit gedicht.....

De narcose van verliefdheid bleek uitgewerkt, hebbelijk tot onhebbelijk,de afstand versterkt Wat eens zo aantrok stoot nu drastisch af, overduidelijk over,dus kom,delf ons graf 'Samen' is gestorven,een wel zeer pijnlijke dood, rest nu folterend gemis van wat m'n hart omsloot..

alweer een zondag alleen een zondag, niet weten wat ik moet doen veel piekeren, constant denken aan jou anders lagen we nu lekker op de bank open haard aan, filmpje kijken lekker in elkaars armen liggen nu zit ik hier alleen op mijn kamer de tijd kruipt voorbij ik voel me zo alleen alweer een zondag zonder jou ik kan er niet aan wennen ik mis je zo...

ze is vrij eindelijk ze vrijt eindelijk ze doet het omdat ze vrij wil zijn ze doet alsof ze vrij is maar vrijen doe je vrij

morgen gaan we dan naar Eurodisney, naar Parijs naar de stad van de liefde ik, met mijn liefdesverdriet jij zou mee gaan we zouden samen daar lopen hand in hand, gelukkig samen er gaat een vriendin mee vind ik ook leuk maar toch is het anders ik wil jou aan mijn zij ik mis je, ik mis je iedere dag ieder uur, iedere minuut jij negeert mij om mij te kunnen vergeten waarom negeer je je gevoelens? waarom wil je niet verder met mij? waarom laat je me in de steek? waarom de je me zo'n pijn...

tranen mengen zich met de regen ik sta er midden in ik ren, ik schreeuw, ik jank ik wil weg, weg uit dit leven weg van die pijn gewoon weg het is alsof ik geen kant op kan alsof ik vastgeketend ben alsof ik.... help! Ik wil dit niet meer! ik wil dit niet voelen ik wil dit niet meemaken! help me...

Glanzende ogen,die turen naar het onbekende. Jouw bittere lippen als een zachte zoen. Samen zijn samen gaan, maar daar kwam al snel een einde aan. De smaak van verdriet, en met huilende ogen die jij niet ziet. Na een korte tijd van samen, zijn nu een eind met heel veel pijn. Het ongeluk is gekomen, ze hebben je van mij af genomen. Niemand zal mijn verdriet begrijpen, ik wacht op de hand die mij komt grijpen.

nooit wil ik je nog zien dacht je dat ik geen gevoelens had misschien je hebt mijn hartje gebroken lijmen kan nu niet meer sorry kan de pijn niet verzachten ik haat je meer dan ooit je zou eens moeten weten dat ik die ruzie en leed nooit zal vergeten je zei dat je van mij hield het was allemaal 1 grote leugen 1 leugen was genoeg om te tonen dat je het niet meende wat je zei ik hield echt van jou, tot ik de waarheid hoorde en die was dat je hield van die andere vrouw

afscheid heb ik genomen, van bijna iedereen, er is nog maar een persoon, maar over jou kan ik niet heen, die gedachte alleen dat ik mijn grootste liefde moet achterlaten jij zal eeuwig in mijn gedachten zweven, het doet zo'n pijn, die steek in mijn hart, maar dat is echter geen verbeelding, het is mijn hart die schreeuwt in de wind hoor je dat dan niet wat ik wou zeggen is jij bent speciaal Kristof ik vergeet je niet

Tussen tranen en teer verdriet durf ik je te schrijven In de hoop dat je me zult begrijpen en vergeven In de hoop dat je bij me zult blijven Want ik kan je nog zoveel liefde geven Tussen tranen en teer verdriet wil ik je nog iets zeggen Het is niet veel dus luister maar goed Ik wil je mijn probleem uitleggen En doe dit met veel goede moed Tussen tranen en teer verdriet vertel ik je de waarheid Vanuit het diepst van mijn hart zeg ik je dit: Ik hou van je, je bent een pracht meid Het is iets waar ik al een tijdje mee zit Tussen tranen en teer verdriet blijf ik aan je denken En ik hoop dat het nooit zal vervagen Kun je mij wellicht vriendschap en liefde schenken En ik tot dan toe tranen en verdriet zal blijven dragen.

huilen om jou heb ik gedaan in het licht van de volle maan, zag ik jouw gezicht en toen klapte mijn hart weer dicht hoe kan ik iemand als jou laten als wij niks hebben misdaan ik kan je niet vergeten zelfs al is mijn hartje versleten

je zei dat je me ging missen en je liet een traan waarom moet jij nu gaan? ik wou niet dat je ging de kans dat je blijven kon was dan ook gering ik zei dat ik van je hield je zei ik kom niet meer terug en enkele dagen later sprong ik van de brug zonder jou kan ik niet leven

jij en ik ooit vormden wij; wij jij en ik nu gescheiden en vrij jij en ik... jij en ik...

eerst was er woede, die maakte plaats voor groot verdriet de tijd verstrijkt, de tijd moet het leren verdriet en woede woede en verdriet wanneer verschijnt er het geluk?

Als gebeden uit mochten komen. Dan bad ik elke dag tot god. Nu zijn het alleen nog dromen. Dromen , zij verfilmen steeds mijn lot. Als ik mij kon richten tot de hel. Zou ik mijn ziel voor jou verkopen. Hiermee een eind maken aan ons kommer en kwel. maar helaas is de hel voor mij niet open. Dan maar tot een wonder hopen. Een wonder mooier dan de dag en nacht. Onze harten weer voor elkander open. Dit is het wonder waarop ik wacht. Maar jou dagen zijn nog te zwart. Jou gedachten doen nog te veel pijn. Blijf dus hier met mijn bloedend hart. Maar in gedachten zal je bij mij zijn. Een zwart leven zonder duivel,wonderen of god. Zij willen mij niet helpen. Overgeleverd aan mijn lot. Mijn bloedend hart niet meer te stelpen. Blijf dus zweven tussen donker en licht. Alleen met in mijn diepste dromen. Gedachten steeds aan jou gericht. Hopend dat je ooit terug zal komen. Zal je dan met al mijn liefde omringen. Je laten merken hoeveel ik van je hou. Mijn geluk zal ik dan van de daken zingen. Beloof je voor eeuwig trouw. Maar alleen god weet hoeveel ik om je geef. De duivel kan het alleen vermoeden. Er zijn geen wonderen die ik beleef. Dus blijft mijn hart gewoon bloeden. Toch hoop ik op de dag dat je terug zal komen. Dat wij voorgoed weer bij elkander zijn. Een eind aan deze boze dromen. Oh,god wat zal ik dan gelukkig zijn. Een troosteloze.

Jouw mooie woorden, ze zitten nog steeds in mijn hoofd, en alle dingen die je me had beloofd. Jouw leugens ze dwalen nog steeds rond, die leugens, ze kwamen uit jou mond. Je hebt me een half jaar voorgelogen, je hebt me een half jaar keihard bedrogen. Tot nu, nu ik achter de waarheid gekomen ben, en ik je nu ineens verdomd goed ken. Je zei tegen me :"het kind van mijn ex het kan niet van mij zijn. Maar dit was maar schijn. Als dit niet zo was, dan was je niet naar haar terug gegaan. Maar ik vertel je een ding, ik loop echt niet achter je aan. Ik wens je veel succes in je leven, ik kan tenminste zeggen dat ik je alles heb gegeven. Voor mij komt de ware nog wel, jij kan een ander niet trouw blijven, maar ik wel.

tranen lopen over m'n wangen en verwoorden gevoel in een gedicht van eindeloze smarten en twee gebroken harten een weerspiegeling gestolen door de tijd niet te evenaren geworden haat en nijd dwalende gedachtes tussen chaos en verstand doorlopen met blik op oneindig mezelf net nog in de hand

Jij duikt telkens weer op in mijn herinnering. Onverwachts,vaak als een onzichtbare geur op een bospad. Je gedaante meen ik soms ineens ergens te zien. Je bent voorbij maar ook niet. Je bent meer een schaduw achter mij. Mijn leven gaat door niet zonder maar met jou. Je was niet alleen van gisteren. Je bent ook van vandaag en morgen.