Overlijdensgedichten voor vrienden – pagina 5

ik ben op zoek naar woorden.. wanneer er geen woorden zijn. Ik voel me plots anders terwijl de vogels nog steeds fluiten de klok nog steeds tikt de zon nog steeds schijnt. Er is weinig verandert, maar veel weg.. Ik zou soms willen roepen naar de vogels.. stil eens even! ik had graag de klok stil gezet en het zou elke dag mogen regenen.. Maar neen de vogels stoppen niet met fluiten en de klok tikt verder , terwijl de zon schijnt. Ik snap het wel, het is nog goed zo maar wat ik voel is anders het is leeg, iets wat ik mis.. verdriet om wat er was en nooit meer terugkomt jij Kenny..! Voor mij was je lief en altijd vrolijk, altijd een beetje grap een vrolijke nood, zelfs tot de dag van je dood. Maar een vriend heeft ons nu verlaten de vrolijke herinnering aan hem heeft hij voor ons achtergelaten. Maar......... niemand gaat echt dood in ons denken, doen en voelen.. We zullen je missen

Wij alle houden van jou, zoals jij ook van ons deed. Waarom moest jij het zijn, de gene die aan die ene ziekte leed. Jij had al leuke plannen voor later, maar alles dreef weg met het water, en vloog mee in de wind, waarom jij, je was nog maar een kind. Van je hele leven, dat waren maar 13 jonge jaren, heb je amper iets kunnen ervaren, de rest heb je moeten laten zweven. Zonder jou is er niks aan, waarom was je nou weg gegaan, Je hebt ons hier alleen laten staan. Lieve Femke, je had ons moeten verlaten, je kon er niks aan doen, wij hadden dat al snel in de gaten, daarom voor jou hier je laatste zoen. Dag Femke, we missen je heel erg. rust maar zacht. Anouska (manege vriendin.)

Ik ben zo blij dat ik je ken, Iedere keer als ik bij je ben, Voel ik me zo trots, Maar toen ik hoorde dat jij plots Een vreselijke ziekte had, Heb ik heel veel verdriet gehad. Ik kwam je elke dag na schooltijd bezoeken. Ik vond dat zo fijn, Jou eens opzoeken. Maar toen ik hoorde dat je er niet meer was, had ik enorm veel pijn. Ik leerde een nieuwe vriendin kennen. We hebben elkaar zo hard liggen verwennen, Dat we zelfs onszelf niet meer waren. We deden zelfs zo'n gekke gebaren, Dat ik jou was vergeten. Toen heb ik uren naast jou graf gezeten. . jij en ik .

Met José, ... spreek maar iets in Zo staat het op je voicemail en ik wil wel iets zeggen maar mijn woorden verstommen want dit valt niet uit te leggen In 1 seconde wordt alles anders Heden wordt verleden en dichtbij wordt ver weg Tijd wordt een ongekend ritme Maar José, we zien je nog voor ons we horen nog steeds je stem we zien de lichtjes in je ogen als je plannen maakte Bedankt voor al je liefde je vriendschap en je trouw want ook over de grens van het leven houden we nog steeds van jou We zeggen geen vaarwel maar tot ziens, we zullen je nooit vergeten Van The Kliek

tot mijn grote verbijstering ontvingen wij vandaag bericht bericht van jou overlijden Lieve Anouk hoe kan dat nou Hoe is het in hemelsnaam mogelijk je had zo heel veel om voor te leven je had nog zo veel dingen te doen je was nog zo jong zo lief, spontaan en vrolijk een rots in de branding in al je eenvoudig openheid eerlijk standvastig en vastberaden zonder overrompelend te zijn altijd bezig, altijd aanwezig zonder te overheersen altijd zoekend naar oplossingen niet geremd door vooroordelen sprankelend en openhartig je was niet enkel een gewaardeerde collega je was een hele goede vriendin Lieve Anouk ik zal je vreselijk missen Lieve Anouk, slaap zacht. M.A.Ph.S. 18.06.2004

Nooit zul je meer onze hand vasthouden Nooit meer je lippen op de onze Je ogen waar we zoveel liefde in zagen Het is allemaal zomaar verdwenen Toch de kracht die we hebben gehaald Dat we je hebben mogen leren kennen Je vriendschap was alles meer dan waard Toch werd de dood je niet bespaart

Je maakt aan je leven een eind en zorgt Dat je voorgoed verdwijnt Je bent weg uit ons leven, je bent niet Zolang gebleven We hebben echt veel verdriet, Jou ooit terug zien kunnen we niet...... We denken zeer veel aan jou In onze rouw Slaap zacht, god houdt de wacht.

Geen woorden zijn er Die dit verlies Kunnen beschrijven Alles was zo normaal Nu alles zo anders, We hoopten dat we Wakker worden En dat we besefte Dat we droomde Maar we weten Het is niet zo Je bent weg Voorgoed! Van boven Kijk je neer En zie je alles Maar We zien jou niet Niet meer Nooit meer We zullen je missen