Overlijdensgedichten voor je partner – pagina 3

eerst je vrouw, dan 2 1/2 jaar later ons enigste kind. je vrouw aan kanker. je kind aan drugs. dan voel je pas echt wat je mist, en hebt bemind. dan sta je alleen, want ik had er van elk maar een. het doet nog steeds zeer, ik heb nog steeds pijn. maar aan hun tweeën denken, is ook nog steeds heel fijn. en dat ik nu na al die jaren, van verdriet en heel veel pijn, voor het leven kies, blijft het overlijden van je vrouw, maar vooral van je kind, een verschrikkelijk groot verlies.

Murphy, ik mis u verschrikkelijk hard, je gaf me een gevoel iets heel apart. Wat moet ik zonder jouw beginnen, ik kan je niet meer voor me winnen. Ik heb echt gehoopt dat je er was doorgekomen, want dit heeft echt niet gemogen. Ik kan je niet meer zien, alhoewel later nog wel misschien. Ik zal altijd van je blijven houden, ik beloof het ik ga er mij aan houden. Iedereen heeft nu veel verdriet, maar vergeten zal ik je niet! dit gedicht heb ik geschreven aan Murphy omdat mijn geliefde is overleden op 20/11/2003

Je was een man, een vader, een zoon, Je was er, heel gewoon Je was er altijd voor je gezin Niemand zag daar iets bijzonders in. Toch hebben wij het steeds geweten Wij zullen het nooit vergeten Je was een goede man, een vader, een zoon Je was er, heel gewoon Je was. Wat zullen wij je missen

Mijn liefde blijft aanwezig, zal niet worden uitgeblust. Maar er is geen hand meer in de mijne, geen mond meer die mij kust.. Geen lach meer in de verte, geen streling door mijn haar.. Niet meer samen zitten, en kijken naar elkaar.. Onwerkelijk is nog het gemis, maar ik moet nu leven met hoe eenzaam, eenzaam is....... 30-04-02 - Lieve John - Lieve Papa - 30-04-04