Overlijdensgedichten voor kinderen

Over het waarom kan geen enkel misverstand bestaan en dus ook geen boosheid omdat je ervoor koos om weg te gaan Je zocht zo wanhopig naar rust, naar vrede en geluk maar je brak uiteindelijk onder die immense druk Over het waarom kan geen enkel misverstand bestaan De weg naar genezing was voor jou te lang om te gaan Het gevoel en je kontakt met de werkelijkheid verdween Alles en iedereen was tegen je, dat was zoals 't jou scheen Over het waarom kan geen enkel misverstand bestaan Binnen je mogelijkheden heb je er alles aan gedaan Je koos voor oplossingen die gedoemd waren te mislukken En uiteindelijk begon dat je neer te drukken Over het waarom kan geen enkel misverstand bestaan En toch hebben we verdriet, valt er menige traan Maar de laatste keer dat we je zagen en je hebben gekust was je zo vredig en kalm: je vond eindelijk je rust Over het waarom kan geen enkel misverstand bestaan En lieverd, iedereen was zo met je begaan Je bent nu gelukkig en op je plaats, heel sereen Een engeltje zoals jij, daarvan is er maar één Over het waarom kan geen enkel misverstand bestaan En dàt moet ons helpen om verder te gaan Met de herinneringen aan zoals je eens was Want hoe dan ook, je bent en blijft onze enige Sas We zullen altijd van je blijven houden, je nooit vergeten Daarover bestaat geen enkel misverstand, Dat mag iedereen weten. Mam & Pap

jij was de zon in mijn bestaan, te vroeg ben jij heengegaan, Herinneringen liet jij achter, en leeg bestaan. Mijn dagen zijn heel somber, ik kan nog niet zonder, jouw lach,die liefde die jij me gaf. Toch voel ik mij nog met jouw verbonden, jij was als uit de hemel gezonden, en als ik daar naar kijk, heel ver, dan zie ik een ster, omringd door een sterk licht, ik schreef het voor jou mijn kind, dit gedicht.

Het uur van de waarheid kwam te snel voor mij Ik was er niet bij Je blies je laatste adem uit bij je moeder en bij je zus Dat stelde me weer gerust Mam je wist het misschien niet ik liet het ook niet blijken Je was voor mij een voorbeeld Een voorbeeld nu en in het verschiet. Jouw ziekte heeft mij doen inzien Maak nog iets van je leven. nu kan het nog, dan niet meer zeg maar niets, we zien elkaar weer Dit heb ik van jou geleerd Dichten was niet mijn favoriet Ik kan het wel, alleen wist ik het niet het afscheid,doet nu nog zeer Het is nu bijna 3 jaren geleden net voor Kerst,vergeet ik dus nooit Mam,de tranen vloeien nu nog Ik mis je ,nu meer dan ooit Ik kon wel met pap praten maar Jij was toch mijn steun en toeverlaat Had ik problemen Jij gaf raad ,wat te doen en te laten Mam, ik hou van je, en dat weet je Ik weet, jij hebt ook verdriet Je kijkt op me neer, Maar weet, we zien elkaar weer Aan 'GENE ZIJDE' wachten Opa en Jij Je komt me halen, samen met mijn gids Ik wacht op jou, in het 'Licht' Samen Zij aan Zij Mam,het gedicht is langer dan ik had gedacht langer dan verwacht, Mijn gedachten mam, zijn altijd bij jou Mam, IK HOU VAN JOU Carla