Overlijdensgedichten voor een baby

Wachtend en wachtend op jou, tot je onze hartjes met vreugde vullen zou zette ik je knuffel al klaar ook sokjes, een jasje en een rammelaar. zelfs een mutsje hoorde erbij wat was ik toch zo blij, zo fier, dat ik je meter mocht zijn wachtend en wachtend... maar toen kwam die pijn tranen van verdriet want jij, jij kwam niet. Je werd plots een engel in plaats van een kleine, lieve bengel. Nu alles opgeborgen in een kast lijkt het alsof het een droom was? Een droom die zo'n mooie naam kreeg, Talitha, Talitha ik hoor hem telkens in mijn gedachten weer. Soms sluit ik mijn ogen, ik zie je en je lacht Dan fluister ik heel zacht: Lieve engel, ik hou van jou... je meter Sofie

Jij, klein en onschuldig. Nog in moeders schoot. Ik voelde je groeien, ik voelde de band die er ontstond. Ook al was je nog zo klein. Jij, die mijn kleine schat zou worden, en plotseling valt alles weg. Onze band is verbroken. Ik heb het zo helemaal niet gewild. Ik wilde je voelen, voelen hoe je groeide. Kunnen lachen als je je voetje strekte en bulten op m'n buik maakte. Ik mis je nu al. Ik vraag me steeds af; waarom, wat is er fout gegaan. Waarom kan ik je niet vasthouden en knuffelen? Waarom mocht je geen deel uitmaken van ons gezin? Waarom kon je je twee lieve broertjes niet leren kennen? Maar ik zal ze zeker vertellen over jou, en dat jij hen heel graag zou gezien hebben, en omgekeerd. Ik voel me leeg vanbinnen. Ik voel een gemis. De tijd zal deze wonde wel helen, maar weet één ding heel goed. Ook al heb ik je nooit gekend, ook al heb ik nooit geweten of je een jongen of een meisje was. Ik zal altijd van je houden, en er zal steeds voor jou een speciaal plekje zijn in mijn hart waar jij helemaal in past. Je mama.

Dag...lief meisje... we hebben je niet gekend, maar toch ben je voor altijd in onze gedachten geprent. Als we s ávonds naar de sterren kijken... zullen we aan je denken, en je vanuit hier, alle liefde naar je wenken. Dag...lief engeltje... droom maar zacht, droom maar heerlijk van alle pracht.

je bent al zolang bij mij vandaan en ik ben in de kou blijven staan. Je was nog maar zo klein, mama had altijd bij je willen zijn. je haar liefde willen geven, maar god moest jou tot zich nemen op de jonge leeftijd van 5 maanden en 9 dagen heb je ons verlaten en is de zon uit ons leven verdwenen

liefste Joyce . je was zo klein . zo zacht . zo lief . te mooi om waar te zijn . Joyce is vijf minuten na haar geboorte overleden . waarom ? te mooi om waar te zijn . met heel veel verdriet en een gebroken hart . heb ik je moeten laten gaan . het is zo moeilijk . we zijn maanden verder , en nog kan ik het niet begrijpen , waarom ben je van mij heen gegaan . mama had zo veel met je willen doen . ik heb nooit je eerste flesje kunnen geven . maar in mijn gedachten deed ik het wel ik heb je nooit een een luier kunnen geven . in gedachten deed ik het wel . ik heb nooit met je kunnen wandelen . in gedachten deed ik het wel . ik heb nooit met je kunnen spelen . in gedachten speelde we uren . ik hou van jou . mijn liefste Joyce . ik zal je nooit vergeten . je blijft altijd mijn dochtertje veel liefs mama

Lieve kleine meid, Je werd op een zondag geboren Maar veel zon hebben wij niet gezien We zijn je meteen verloren Misschien heb je een ander doel waar je voor dient Het afscheid valt ons allen zwaar Kleine mooie Nena We hopen dat je het goed hebt daar Kus ons

Gedreven door de wind Kwam je even bij ons Even was je ons kind Ik kijk naar omhoog En zie als in een vlucht Een klein wit wolkje gaan Langs de helder blauwe lucht dit gedichtje heb ik geschreven voor ons dochtertje geboren 19-02-2004 overleden 19-02-2004 kusjes pappa en mamma

blijven wij aan je denken want daar in het land van gedachten en dromen kunnen wij je onze liefste wensen schenken we sturen ze omhoog langs zonnestralen die met hun warmte onze liefde vertalen dit gedichtje is geschreven voor ons dochtertje geboren op 19-02-2004 overleden op 19-02-2004