De grote reis
Ik zie je nog voor mij,
springend,lachend,lief
maar plots was je weg,
precies gestolen door een dief.
Ik zal je nooit vergeten,
je lieve smile,je mooie ogen,
maar altijd als ik even niet aan je wil denken,
worden de wonden weer open gereten.
ik kan gewoon niet zonder jou,
ik mis je zo fel,
harder dan een grote steen,
ik ga gauw weer bij je zijn,
nu moet ik weg,me klaarmaken voor de grote reis.
dag maman, tot sevens,
van Nicho voor zijn liefste moeder Amy,
(Nicho pleegde zelfmoord 1 week na dit gedicht werd geschreven)