Overlijdensgedichten voor opa en oma – pagina 13

Oma, waarom moest je gaan en ons hier zo plots alleen op de wereld laten staan ? Als ik naar de sterren kijk dan denk ik aan jou. Ben jij een van die mooie sterren daar in de lucht, die een gele kleur dragen als die van een vrucht? Het flikkeren van de sterren doet me denken aan jouw liefdevol bonzend hart en de zwarte achtergrond waar een ster zich voor bevind aan de toekomst die achter je lag. Maar waarom die plotse verdwijning, waarom die verandering in een ster ? Oh, kon je me maar horen maar daarvoor ligt jou ster te ver. Laat daarom regelmatig eens iets weten, vorm een sterrenbeeld in het licht van de maan, zodat ik jou kan verstaan.

mijn Oma..zo gezond, sportief en altijd blij... voor iedereen lief, spontaan en gastvrij. ze betekende voor mij zoveel, en nu ze weg is, mist er zo'n groot deel. Nog maar kort geleden, kwam de dokter met het slechte bericht. Oma is ernstig ziek....ik klapte volledig dicht. Het ging steeds slechter met jou, Ik wist dat je ons ging verlaten, al gauw. Je lag zo zielig in dat bed, iets wat je niet verdiende...en nog had je pret. De laatste dagen gingen echt te snel, We hebben nog afscheid kunnen nemen, dat lukte nog net wel. Je deed je ogen dicht, en hebt ze niet meer open gedaan. 2 dagen later , ben je bij ons weggegaan. Je ging naar de Here is wat je zei... Dat was voor jou een geruststelling, dus ook voor mij. bedankt wat je allemaal voor me hebt gedaan, je blijft altijd in mijn herinneringen bestaan. Lieve oma...waar ik zoveel van hou, ik zal altijd blijven denken aan jou.

Een stuk met liefde geschreven, Dat is prioriteit nummer één, En was dan ook mijn streven. Onze lieve Opa is er niet meer, Een verdrietige gedachte, Iedere seconde weer. Mijn Opa, een echte heer, Hielp een ander, Belangeloos, tijdloos, iedere dag, Telkens weer. Het straalde van zijn gezicht, Warmte, geluk, liefde, Mijn Opa bracht je hoop, Hij bracht je weer licht Een grote vrienden en kennissen kring, En iedereen die het zag, Mijn Opa had het, De gouden lach. (Een gedicht voor opa, namens de kleinkinderen)

We kenden je als die ongelooflijke slimme, nette man. We konden elke antwoord bij jou terug vinden. Elk foutje of eender want in een tijdschrift had je gezien. Je had voor zo'n dingen een geweldig observatie vermogen. je was voor ons die ene brompot maar dat had iedereen aanvaart zelfs het kleinste kleinkind. Je was verzot op kleine kinderen. We hebben allen heel veel van je geleerd. Zowel positieve als negatieve dingen. Iedereen heeft leuke tijden met je beleefd. Bedankt voor deze tijden. Je was een geweldige Bompa. Je kleinkinderen

Laatst zag ik een lach op je gezicht. Zo'n mooie glimlach op mij gericht. Dan wil ik mijn armen om je lichaam slaan. Maar daarvoor ben je te ver van me vandaan. Dan haal ik je voor me in mijn gedachten. Een beeld wat de pijn doet verzachten. De pijn dat je niet meer bij me bent. Maar alleen door mijn gedachten rent.... ik blijf je altijd nog heel erg missen... Voor mijn allerliefste opa...

Onze Opa, School, sport, vrije tijd en het rapport als loon, Onze Opa was altijd op de hoogte, En hing dan ook altijd meteen aan de telefoon. Onze Opa, De man van de wijze raad, Stond keer op keer zijn familie bij, Telkens weer met een goede daad. Onze Opa, Familie gaat nog altijd eerst, Dat is ook hetgeen, dat er bij ons, Voor altijd heerst. Lieve Opa, Dank U wel!!