Gedichten over dieren – pagina 3

in mijn armen Dieren die elk uniek zijn allemaal met hun eigen charme Het lot bracht hun bij mij om hun laatste jaren te slijten Allemaal hun eigen verhaal eigenschappen die tegen hun pleiten Niemand die hun begreep Niemand die hun wilde een wezen helemaal alleen die om hulp gilde Woordeloos, geluidloos machteloos tegenover de mens warmte, liefde, zekerheid is hun enige wens Tientallen dieren sterven in mijn armen Dieren die elk uniek zijn ik kan ze alleen maar omarmen Ik kan hun angst niet wegnemen ik kan hun verleden niet laten verdwijnen Ik kan alleen naar hun luisteren en helpen met hun pijnen Als het afscheid dan komt kan ik hun alleen maar bijstaan toezien hoe hun leven wordt afgesloten en hun naar een betere plek te laten gaan Tientallen dieren sterven in mijn armen Dieren die elk uniek zijn en stuk voor stuk nog steeds mijn leven verwarmen

Hank was mijn paard, hij was al bejaard. 32 al heel oud, maar hij was heel stout. 12 jaar plezier, hij schrok van elk dier. toen kreeg hij koliek, en moest naar de kliniek. in de trailer bleef ik bij hem, ik praatte tegen hem met een droevige stem. op kliniek kreeg hij verval van krachten, toen moesten we wachten. hij moest ook wachten,wachten op de dood, ik borstelde hem nog even, hij genoot. toen viel hij neer, ik gaf hem een zoen voor de laatste keer. hij sloot zijn ogen, mijn ogen waren niet te drogen. nu heb ik een veulen genaamd draakje, gekregen van mijn vader Sjaakje. welterusten Hank, misschien loop je nu niet meer mank. en sta je naast je moeder te vervelen, en ga je met andere veulens spelen

Zonder jou, is het zo stil. Zonder jou, geen geblaf meer als de postbode komt. Zonder jou, nooit meer spelen op het strand. Zonder jou... Het zal wel nooit wennen Ik mis je! Dit gedicht heb ik geschreven voor onze hond. We hoorden op de dag dat ze ingeslapen moest worden, dat ze kanker had door heel haar lichaam.

Je was oud maar toch af en toe zo stout. Was je nog maar even gebleven je was mijn beste vriend in mijn leven. Ook al was je een konijn maar bij jou zijn vond ik fijn. Ik kon alles tegen je zeggen je nam me zorgen weg maar vandaag was het even schrikken wat een pech. Vandaag droogde ik me tranen van verdriet want jij, jij was er opeens niet. Ik hoorde je laatste zucht en ik hapte zelf ook even naar lucht. Daarna sloot je je ogen en liet me tranen toen drogen. Ja het is jammer maar jou naam staat op mijn hartje geprent ik zal je nooit vergeten mijn lieve kleine vriend voor het leven.

Die vijf jaren, dat wij bij elkaar waren. Die vijf jaar, waren die er nu nog maar.. Denken doe ik er nog elke dag aan, en dan denk ik, wat heb ik toch gedaan? Ik ben zo stom, want dat zo iets kon gebeuren zat er wel in. Maar daar dacht ik echt niet aan, in het begin. Jou nooit meer kunnen zien is het laatste wat ik zou willen. Want zonder jou voel ik me zo alleen. Ik zou willen dat het weer was zoals toen, met jou om me heen.. Bonny, het doet me zoveel verdriet, want jou missen kan ik niet. Zoveel hebben wij samen mee gemaakt En zo leuk hadden wij het samen, ik zou willen dat we zo weer bij elkaar kwamen. Maar erg genoeg zal dat nooit meer gaan, ik ga er echt kapot aan.