Familiegedichten – pagina 2

Lief, klein en zacht donzig en fijn, zoals een baby hoort te zijn Kleine handjes en voetjes, o, zo zoetjes Lieve lach, fijn gekir, heeft alles wat zijn hartje wil Mama, papa en een broertje, oompje, tante en een moeke Daarom is ie zo lief, die kleine snuit, verhaaltjes is over en uit. Van zijn moeke

Mam, luister eens naar mij ik wil je graag iets vragen; was je er met je hoofd wel bij? Mam, wat dacht jij eigenlijk elke keer dat ik het leuk vond of niet erg elke keer maar weer? Mam, komt niet elke moeder normaal gesproken op voor haar kind, bescherming, waarom was jij weggedoken? Mam, is alles je soms ontgaan m'n angst m'n pijn m'n eenzaamheid waardoor ik zolang alleen heb gestaan? Mam, weet je ik mis zoveel liefde om me heen je hebt me niet geleerd hoe ik moet leven ik voel me zo van steen Mam zeg eens eerlijk als je nu mocht kiezen

Opeens is de verscheurende pijn in mij voorbij, en in mijn trillende armen lig jij. Naakt, bebloed nog rillend van de kou en met mijn warme tranen omhels ik jou!

mijn dochter is een schat ook al heb ik slechte tijden gehad mijn dochter neemt me niemand af het is jammer dat MEN haar geen liefde gaf ik geef ook alles aan haar dat is mijn lief gebaar speelgoed geld is niet belangrijk zo voel je je ook niet gelukkig en rijk de liefde is alles wat ze nodig heeft dat is het belangrijkste als MEN die maar eens geeft mijn familie is dol op haar ze geven altijd een lief gebaar geld maakt niet rijk het is maar wat de liefde tot haar bereik het is de liefde aan mijn kant we hebben allemaal een hechte band er is een oma verloren gegaan het contact heeft ooit eens bestaan ze komt helaas niet meer na haar 1ste verjaardag was de laatste keer ze heeft er nu een opa bij en dat maakt opa ook erg blij een kleindochter zo prachtig lief ze is gewoon een echte hartendief voor de meeste gelukkige mensen met niet zoveel wensen die om haar geven en die haar wel de liefde geven

1 Jaar Alweer een kleine meid, geen baby meer wat vliegt de tijd. Bijna elke dag even met je stoeien en Omi zag je groter groeien. Omi hoorde je eerste woordje je eerste lach, zag hoe je ging kruipen en ging staan en zag je eerste echte traan. Als je me ziet, ga je bijna springen en je kan al heel mooi zingen. Nu stap je parmantig aan het handje rond en krijgt bijna alles voor elkaar. Mijn allerliefste schat ik heb genoten van dit jaar.

Aan mijn Kinderen en Kleinkinderen. Een mens is zo groot, een mens is zo klein. Een mens is zo sterk, een mens is zo zwak. Een mens is zo slim, een mens is zo dom. Toch is een mens. De enigste soort die zijn verstand moet gebruiken. De enigste die over alles moet nadenken. Hij moet zorgen voor zijn onderhoud. Daarbij zijn werk naar beheren doen. Zorgen voor zijn eigen veiligheid. Zijn zorg is het doorgeven van de aarde aan zijn kinderen Verbeteringen aanbrengen waar het mogelijk is Daarbij zorgen voor een gezond leven. Werken is niet het enigste waar hij mee bezig is. Want..... Een vogel die zingt, doet het voor jou. Een bloem die staat te geuren, doet het voor jou. De zon die staat te stralen, doet het voor jou. De regen valt, misschien op een verkeerd moment, maar voor jou. De sneeuw valt en bedekt de tijdelijk de schande, die de mens over zich afroept. Geniet van elke dag die je is gegeven. Geniet van alles om je heen. Blijf je zelf, in alles wat je doet. Dan komt het op deze aarde met jou wel goed Heel veel liefs van een Opa en een Vader

Hoe kan ik jullie tonen Dat ik trots ben en dat ik jullie zo liefheb Jullie zijn het dierbaarste wat ik heb We hebben moeilijke tijden doorstaan Maar jullie zijn op het rechte pad blijven gaan Beiden zijn jullie twee aparte personen Ik wil jullie eigenlijk belonen Want elk apart zijn jullie speciaal Samen zijn jullie een boeiend verhaal Al is de één een losbol en de andere heel serieus Toch maak ik tussen jullie geen keus Voor mij blijven jullie in de moederschoot wonen En zal ik zolang ik kan mijn liefde aan jullie blijven tonen Ik probeer jullie in goede banen te leiden En vergeet niet...ik hou van jullie beiden

lieve Mamma van kleins af aan was je er.. elke dag om voor ons te zorgen.. niets was je ooit teveel.. vader en moeder was je tegelijk.. ook zijn heel veel dorens geweest maar je hebt dat dus dapper gedragen ziek ben je eigenlijk nooit geweest maar je leven was zeker geen feest.. dat waren wel je kinderen en je man.. maar ook dat heb je dapper gedragen.. niemand vroeg aan jou dit kon jij wel aan maar het was teveel om te dragen zeven jaar geleden werd je zelf ziek dus je moest een bijpass operatie ondergaan daarin hebben we je bijgestaan met n kus.. en je nooit alleen laten staan.. nu zit je in het verpleeghuis te wachten.. elke dag maar weer en op wie.. leef helemaal in je eigen gedachten.. maar mijn hart doet pijn als ik je zie. je bent nu net dat kleine kind.. dat kind dat ik dus vroeger was.. nu moeten wij je zeggen dit of dat mag niet.. en toch zijn er mensen die je ook niet ziet.. zijn ze dus alles vergeten nu ineens.. ook hun zijn dus klein geweest.. weten niet wat ze jou nu aandoen.. maar van mij krijg je een dikke zoen.. liefs van je kind..

Dit is voor jou een nieuwe start, zonder ons pap en dat is hard. Hij heeft er alles voor gedaan om samen naar de Rozenhof te kunnen gaan. Maar het noodlot sloeg toe het heeft niet zo mogen zijn, nu ga je alleen en dat doet pijn. Verdrietig zijn, geloof me, dat mag maar zorg door je tranen heen ook voor een lach. Onderneem nog zoveel je kan het leven is kort dus neem het ervan. Wees blij met je huis ook voor ons pap, al is het een hele grote stap. Ik weet zeker dat hij wil dat jij geniet en dat hij dat vanuit de Hemel ziet. je dochter

De mooiste mensen op de wereld, de diepste mensen in mijn hart, de eerlijkste mensen uit het heelal, de mooiste naam op 't wereldrond. het schoonste woord uit mensenmond. Zo goddelijk zo lief zo broos en breekbaar zo teder en zacht mooier dan smaragd. Jullie offeren jullie leven aan mij dankzij jullie ben ik altijd zo blij ik ben jullie dankbaar voor het leven dat je mij hebt gegeven ik zal er altijd voor jullie zijn in mijn hoofd en gedachten ben ik voor jullie altijd klein. bedankt voor het leven.

Ik ben niet triest en ook niet blij, maar gewoon, een beetje van allebei. Ik vind het leven overheerlijk, maar soms vind ik het heel oneerlijk. Ik denk aan mijn pap, omdat ik hem mis omdat hij er zomaar niet meer is. Je bent gewoon op vakantie dood gegaan, je hebt mijn broertje nagedaan. "Ik ga dood"is het laatste wat ik van je hoorde, die woorden spoken door mijn hoofd. Je zou mijn ramen nog komen wassen dat had je me beloofd. Ik huil,.... wat moet ik nou? Ik heb niet eens meer kunnen zeggen, dat ik van je hou.

Nu 3 ½ jaar geleden ben je uit je moeders lichaam gegleden. Dat was het mooiste moment uit jouw vaders leven. Een levend wezentje samen met jouw mama mogen krijgen. Jij was nog zo klein. Een zoon zoals ik had gehoopt. Mitchell hebben jouw moeder en ik je genoemd. Wij zullen jou door het leven leiden. Al zijn jouw vader en moeder niet meer samen helaas. Omdat je mama en papa moeilijke tijden hebben gehad. Vaak heb ik om je en je moeder moeten huilen, en nog elke keer als jij bij mij wordt wordt opgehaald. zie ik aan jou oogjes wat jij voelt te lezen staan. Ik hoop voor jou en je moeder, dat jullie een gelukkig leven mogen leiden. Wat jouw leven je ook brengen zal, mijn hand zal er altijd voor je zijn. Ik hoop dat ik je mijn zoon nog vaak horen mag en vooral jouw schater lach. Het leven gaat niet altijd over rozen, maar toch heb ik destijds Samen met je moeder voor jou gekozen. Mijn liefde die ik voor jou en jouw moeder nog voel zal er altijd voor jullie zijn. Mijn hart zal altijd voor jullie open staan. Al moet jou papa nu eerst alleen verder gaan en het huis verlaten. Dit betekent dat je papa niet zoveel meer ziet, maar niet meer van jullie houden betekent dit niet. Jouw lieve Papa

Ben jij nog dat meisje van heel lang geleden, toen we samen nog leuke dingen deden? Ben jij nog dat meisje dat altijd kwam voor raad, "tante, vind jij dat dit me staat?" Ben jij nog dat meisje dat soms belde in paniek, "help, mijn vader begrijpt me niet?" Ben jij nog dat meisje gezellig en spontaan, dat mij wel eens vroeg om de stad in te gaan? Ben jij nu dat meisje dat alleen oog heeft voor haar vriend, dat iemand anders geen aandacht meer verdient? Ben jij nu een meisje dat niet weet dat er in dit leven, nog andere mensen zijn die om je geven? Wil jij dat meisje zijn dat nadenkt wat ik met dit gedicht wil zeggen? Dan hoef ik verder niets meer uit te leggen. Veel liefs van tante Manita

Sally, Ik begrijp dat jij papa niet kan aanzien als je papa, maar hij wil je nu erkennen als zijn dochter. Je kan hem niet kwalijk nemen dat hij in al die tijd niets van zich heeft laten horen, Hij was een nieuw leven begonnen met kinderen, een vrouw,... Ik weet zeker dat het zijn bedoeling niet was om jou te kwetsen. Kan je hem niet vergeven? Het was voor je eigen bestwil dat hij je niet kon kennen, Jij had een 'papa' en jij dacht dat dat jou echte papa was. Hij wou jou gewoon geen pijn doen, en kijk nu, je weet dat hij je papa is. Maar jij vind dat hij niet meer is dan alleen maar je BIOLOGISCHE vader. Dat raakt hem ook. Ik snap je best dat er opeens een vreemde man in je leven komt, Een die dan opeens vertelt dat hij je vader is. Ik zou me niet zo sterk houden als jij, zus.

24 Jaar geleden, ben je uit mijn lichaam gegleden. Dat was het mooiste moment van mijn leven, een levend wezentje te mogen geven. Je was toch zo klein, en het kindje mijn. Younes werd je gedoopt, een zoon zoals ik had gehoopt. Vele waters hebben wij twee doorzwommen, maar vele hebben we overwonnen. Moeilijke jaren hebben ons samen, gebracht waar wij nu kwamen. Ik hoop dat je verder gelukkig leven mag, en nog vaak mag horen jou zalige lach. Eens zal je,je thuis verlaten, om verder te leven zonder te haten. De deur zal altijd voor je open staan, ook al moet je daarna verder gaan. Het leven gaat niet altijd over rozen, maar toch heb ik destijds voor jou gekozen. Mijn moederliefde die ik voel voor jou, zijn alles waarom ik van je hou.

Heb je gedragen op mijn arm tot je kon lopen aan mijn hand. Mijn kleine meisje wordt steeds groter Loopt steeds minder hand in hand. Ik heb je in bruikleen voor de toekomst Je bent niet mijn bezit Deze meid zal bloeien Weet zeker dat er een bijzondere vrouw inzit. Tot die tijde zal ik je leiden Pak je hand zo af en toe nog vast Om je te wijzen op de dingen in het leven Zodat jij niet wordt verrast. Dus wat het leven jou nog brengen zal deze hand zal er altijd zijn De hand die kan strelen en kan troosten dat moet de hand van een moeder zijn.

Een tegenstandje hier en daar, me weghouden van het gevaar. Mijn mening altijd mogen uiten, me tegen mijn eigen problemen laten stuiten. Daarna weer klaarstaan voor mij, af en toe door de war maar toch de gedachtes erbij. Niets zou onze band kunnen verpesten, ze zouden ons zelfs amper kwetsen. Bij jou kan ik mijn eigen zijn, als ik me groot voel of heel klein. Voor geen goud zou ik jou willen missen, daar kan ik mij niet in vergissen. Ik ben af en toe tegen je gemeen, maar onthoud wel dat ik niet alles meen. Zonder jou zou ik niet verder kunnen gaan, voor mij gevoel zou ik dan alleen staan. Met jou heb ik veel dingen mogen beleven, waardoor ik verder kan met mijn leven. Ik geef zielsveel om jou, ik kan zeggen. dat ik van je hou!

in de ogen van mijn kind, staat te lezen wat ze voelt. Haar ogen drukken uit wat zij bedoeld. Ogen die stralen, als de hemel zo blauw, doen mij smelten van geluk. De blik in haar ogen, mooi en onbesmet, laten mij wederom smelten van geluk. Doen mij weer beseffen, waarvoor ik steeds weer al mijn liefde geef. de ogen van mijn kind, laten mij zien wat ze voelt, zonder dat ik hoef te twijfelen wat zij precies bedoeld!

Jij bent nu 77 jaar En ligt met rugpijn in bed. Jij, die zoveel hebt gedaan Voor ons, jouw kinderen. Jij hebt ons geleerd: eerlijk te zijn. jij hebt ons geleerd: trouw te zijn. Jij hebt ons geleerd: dat we nooit een mens op moeten geven. Jij hebt ons geleerd: dat we moedig moeten zijn. Jij hebt ons geleerd: dat we deze wereld mooier moeten maken. Jij hebt ons geleerd: dat we anderen ons hart moeten geven. Jij hebt ons geleerd: dat elk mens recht heeft op een goed bestaan. Jij hebt ons geleerd: dat vrede in ons eigen hart woont. Jij hebt ons geleerd: dat als we slapen gaan we vrede moeten hebben met God... Jij hebt ons geleerd: dat we respect moeten hebben voor ieder mens. Jij hebt ons geleerd: dat we goed moeten zijn voor eenzamen en zwakkeren. Jij hebt ons geleerd: dat we van niets iets kunnen maken. Jij hebt ons het gevoel gegeven dat je blij met ons bent. Jij hebt ons laten ervaren dat: onvoorwaardelijke liefde bestaat. Jij hebt ons geleerd: dat leven geven is. En ook nu, denk jij alleen maar aan je kroost. En ben je de moeder die troost... Ik hou van jou... En ben God zo dankbaar voor mijn lieve moeder...

Een roos, je kan hem zomaar pakken wanneer je wilt.. Een roos kan je zomaar kapot trappen.. Een roos is een kwetsbaar bloemetje.. Maar als het verwelkt is, is het nog niet over. door hem water te geven komt hij er weer bovenop. en anders groeit er weer een nieuwe in z`n plaats, Dan komt er gewoon weer een nieuwe knop uit de grond die opengaat.. Die weer opnieuw begint te bloeien. Bij mij is het ook zo gegaan.. Ik was gepakt wanneer het hun uitkwam. Ik werd van binnen kapot getrapt. Ik ben ook kwetsbaar.. Ik kan ook verwelken. Maar bij mij is er een nieuw knopje gegroeid.. Die is open gegaan, en daar is een nieuwe roos uitgekomen. Een roos die zich niet zomaar meer kapot laat maken. Een roos.en als die kwaad word gedaan. Ze hem net zo hard terug pakt met haar dorens.. De roos heeft het toch overleefd doordat ze water kreeg. Door de hulp van anderen..zodat ze niet helemaal verwelkt is. En de littekens van binnen weg worden gedreven door het water. Zonder jullie had het voor mij ook veel moeilijker geweest..had het onmogelijk geweest om nou weer een roosje te worden. Dankzij jullie kan ik weer verder uitbloeien tot een mooie roos.. Zo zie je: Rozen vergaan niet... en zeker niet de 5 mooie rozen van ons gezin. waar het gras trots op is dat ze daar groeien..

Wanneer ik naar een kind kijk, dan vraag ik me wel eens af. Nu ik zo volwassen lijk, wat ik allemaal afgaf. Schittering in de ogen, lachen zo spontaan. Zo onbevangen open, tranen laten gaan. Een zorgeloos gezicht, Gevaren nog niet kennen geen klok die tijd dicht blij de wereld verkennen nog zo veel nieuwe dingen ontvangen met open armen wiegen en liedjes zingen en wordt het allemaal teveel wegkruipen tegen moeder of vader, veilig weg van het wereldse toneel geen zorgen die zijn voor een ander daar leg ik ze dan maar neer ontkomen kan ik niet, ik verander iedere dag een beetje meer tot ik later eens besef, ik ben een ander ik ben geen kindje meer

Hoewel het jullie nooit gelukt is mij te begrijpen hebben jullie toch geprobeerd... Hoewel ik besef dat mijn grote zus en mijn kleine broer geliefder waren hebben jullie dat nooit toegegeven... Hoewel ik duizendmaal met slechte gedachten heb rondgelopen hebben jullie dat nooit geweten... En zullen jullie het ook nooit meer weten...

Het doet zo'n pijn dat ik er niet voor je mag zijn. Je werd uit mijn leven weggenomen, zodat ik nu al jaren alleen nog maar kan dromen. Soms zie ik je nog lopen, en kan ik alleen maar hopen. Hopen dat je me zal zien, met alle gevolgen van dien. Je moeder laat me niet toe in je leven, zodat ik mijn liefde niet aan je kan geven. Misschien worden mijn dromen nog eens waar,en weet dan mijn lieve kind,dan ben ik voor je daar. Je vader.