Zomaar een mooi gedicht – pagina 10

Woorden, ze zijn er in duizenden betekenissen. Ze kunnen dienen om iemand te troosten, of te laten weten hoeveel je van iemand houdt. Maar woorden kunnen ook wapens worden en drama's veroorzaken als je er onbezonnen mee omspringt. Ze kunnen diepe kraters maken in je hart, met littekens die nooit meer verdwijnen. Woorden, ze kunnen iemand diep kwetsen en vernederen. Let daarom op met wat je zegt, gebruik geen woorden om je macht te tonen of om iemand klein te krijgen. Gebruik woorden verstandig, zodat ze geen onuitwisbare sporen achterlaten in iemands hart

Ik krijg zomaar lieve berichtjes, Op de door mij gemaakte gedichtjes. Dat maakt me toch een beetje prat, Ik wist niet dat ik het zo in me had. Liedjes maken, een beetje rijmen Daar was ik altijd wel voor te lijmen. Maar je ziet, alles heeft een doel, Jullie begrijpen wel wat ik bedoel. Als er iets moois komt in je leven, Kun je ook iets aan andere geven. Ik hoop dat ik nog lang gedichtjes mag maken, En dat mijn inspiratie niet op gaat raken. Ik vind jullie lief, het maakt mij zo blij, Al die berichtjes zijn ook een steun voor mij.

Waar zielen elkaar ontmoeten, is waar bergen uit de grond rijzen. is waar zeeën het land strelen is waar de avond zon staat te kijken. Voor eeuwig raken ze verwikkeld verstrengeld in elkaar een deel van ieder ander. Waar zielen elkaar ontmoeten is waar leven begint.

wie ben ik? 'kheb niemand op deze wereld helemaal alleen. Ze laten me al stikken! zijn dat dan vrienden? 'kgeef je 1tip zeg de dag dat je sterft wie je vrienden zijn. ik sterf vandaag mijn antwoord? niemand...

ik zit buiten in de tuin op het terras en kijk naar mijn rozen struik ik heb hem pas ben benieuwd hoe hij het gaat doen want de roos is mijn lievelingsbloem en ja hoor de eerste knop komt er aan en weldra zal hij open gaan elke dag sta ik er bewonderen bij en hij geurt zo reuze fijn voor mij zo bloeit hij jaren door en krijg veel complimenten hoor wat bloeit die rozenstruik toch mooi marij en sta dan altijd heel trots er bij de regen nevelt zachtjes neer op jouw rozenblaadjes zacht en teer en kijk nu zie ik jou hier staan met niets dan bruine takken er aan en een oude knoestige stam van 18 jaren lang mijn man haalt je uit de grond en mijn gedachten zijn even verstomd

Wat als je ineens teleurgesteld bent in je spiegelbeeld En plots een hekel hebt aan je eigen schaduw Je voetsporen extra diepe indrukken achter laten En je lichaam alleen maar onrust uitademt Waar kan je dan nog heen voor zekerheid de opvang van je weerspiegeling Hoe raak je wat achter je meeloopt kwijt Kan je wel weer leren met een lichtere tred te lopen En is het mogelijk om weer fris en vrij te ademen Ik kan natuurlijk de spiegel kapot gooien en alleen maar bewegen als er geen zon is op mijn tenen gaan lopen en kijken waar ik ga maar mijn lichaam kan ik niet manipuleren Dat is het enige waar je niet omheen kan Je zal altijd weten wat je werkelijk voelt En je staat met jezelf op en gaat met jezelf naar bed Dus zal je daar een oplossing voor moeten vinden Kapot gooien gaat niet Zonder licht leven kan niet Altijd op je tenen lopen gaat niet Ontsnappen aan je gevoel kan niet Dus zal je voor de spiegel moeten gaan staan En je schaduw accepteren zoals die is Je stappen zet je nu eenmaal zoals je dat doet En je lichaam gooit eruit wat het wil, dat is het leven

Verdriet gehuil gegil is dit wat de wereld wil? Zoveel mensen iedereen wil vrede en vrijheid maar er is onderdrukking waar men vreselijk onder lijdt Is er echt geen mogelijkheid? Waarom kan het niet waarom is er geen vrede waarom is er verdriet? De aarde zou een prachtig paradijs kunnen zijn zonder haat verdriet en pijn Rijk en arm samengesmolten tot één iedereen dezelfde rechten niemand die beter is of gemeen Niemand meer alleen

Wie zich niet bedwingen kan de mooiste roos te plukken, moet ook niet verwachten dat het makkelijk zal lukken. Ook al wilde je misschien het arme roosje helpen, diezelfde morgen zal je dan je bloempje zien verwelken!

Mijn kapper heeft heel goed geleerd, Hij knipt en verft en wast, masseert. Telkens staat hij voor me klaar, Met zijn kam en met zijn schaar. En hij krijgt dan ook geen nachtmerrie, Als ik ze wil zoals Halle Berry. Mijn kapper knipt dan vlot en pittig, Ik wil mijn koppie kort en kittig. Mijn kapper John, die kent zijn vak, Ik zit dan ook op mijn gemak. Hij kleurt ze donker aubergine, Mijn kapper krijgt van mij een tien. Daarom dit gedicht van mij, Want mijn kapper is een kei

Als ik zo eens buiten op het veldje kijk, Dan denk je bij je eigen wat zijn die kinderen rijk. Ze spelen met een vriendinnetje hier en een vriendje daar, Ze kijken je aan met lieve blije ogen van : Kom maar!!! Het maakt niet uit: bruin, geel, zwart of wit, Moet je kijken hoe dat lieve kleintje daar nu zit. Met z'n snoetje en handjes zit hij in de grond te wroeten, En bij dat blanke manneke zit een klein chineesje aan zijn voeten. Lekker met z'n tweetjes zijn ze nu aan het spelen, En dan mogen ze van mamma samen snoepjes uitdelen! Wat zijn die kleine mensjes nog onbezonnen en klein, Ik wou dat ik nog zo zou kunnen zijn......

je deur stond op een kier en werd gesloten met een wiegelied op een fluistertoon we slapen allemaal even mee in nu je met je jonge wereld je ogen sloot en liggen we samen ver van tijd en feiten onder de warme dekens van herinneringen dan wek je ons met een monoloog liefde schud je onze handen en brand je zoenen op onze wangen dan zal je zeggen 'dag' als een wakkere bloem en wandelen we terug door de helderblauwe longen van je glimlach dit is geen hoofdstuk geen droom geen onbeslapen bed je bent er nog we dragen je gekrompen tot een geboortevlek je bent er nog. dit is voor iedereen die iemand heeft verloren van wie hij/zij zielsveel hield.

Ik kende een hondje, Doby was zijn naam. Hij had toch stiekem iets met mij gedaan. Ondanks dat ik geen liefhebster ben, Was ik toch gecharmeerd van hem. Hij had een lief koppie, het was een toetje, Als hij je aankeek met dat snoetje. Ik heb kleine Doby niet zo lang gekend, Toch raakte ik een beetje aan hem gewend. Maar plots werd Doby ziek, het was ineens gedaan, En hij is heel zacht naar de hondehemel gegaan. Lieve Doby, kleine hond, Ik hoop toch dat je hebt gevoeld Dat ik je aardig vond.

het leven is soms moeilijk te begrijpen je wilt iets pakken maar je kunt het niet grijpen het leven is soms moeilijk uit te leggen maar toch probeer je het toch dat ene ding te zeggen het leven is soms moeilijk te omschrijven als je weg wilt maar je wilt ook weer blijven het leven is eigenlijk alles behalve makkelijk!!

Geluk schijnt soms veraf en toch nabij. Ben ik dan niet in staat te genieten? Ik ben een vreemde in eigen lijf, er steken meerderen in mij. Vaak ken ik mijn innerlijke niet. Waarom mogen we niet onszelf zijn? Altijd ons echte binnenste tonen? Niemand zal mij ooit kennen, vermits ik voor mezelf een vreemde ben.

Ik krijg die muur niet weg heb er tegen aan getrapt een bijtel ertegen nog blijft hij staan al was het maar een steentje dat was dan een begin maar de muur word sterker krijg er geen beweging in afgesloten veilig voor mij zo kan er niemand anders bij ooit zal hij moeten bezwijken kan ik weer opnieuw beginnen nooit laat ik het dan zo ver nog komen geen muur niets gewoon mezelf blijven en kijken hoe het verder zal lopen

Over de bergen, achter de rivieren, tussen de bomen daar wil ik zijn. helemaal alleen, in mezelf gekeerd, niemand die me hoort, niemand die me stoort altijd alleen tot ik sterf!!!!!!!

Lekker liggend in het gras, keek naar voorbijdrijvende wolken, de zon op mijn gezicht dromend hoe het leven was. Als kind zorgeloos door het leven, spelend, rennend, het was zo fijn als je verdriet had, een kusje van mama maar dat bleek de regen te zijn.

gevoel van stilte in mij maakt me een beetje huiverig omdat ik weet wat erna komt kon ik maar tegen iemand zeggen die iemand was jij die mij geloofde tegen wie anders moet ik het uitleggen? dan maar op deze manier met een gedichtje ik moet het kwijt het speelt heel erg alleen jij weet wat ik bedoel stilte voor de storm best wel een rot gevoel misschien valt het mee en heb ik het mis hoop zo dat mijn gevoelens nu eens helemaal niet kloppen wat zou dat een heerlijk gevoel zijn dat ook ik het niet allemaal wist.

Dromen doen we allemaal, onze gedachten gaan dan aan de haal. Dromen doen we onbewust, in onze slaap; in onze diepe rust. Dromen hebben vaak een betekenis, als er iets in ons verleden gebeurd is. Dromen kunnen zich ook herhalen, ze duiden ons dan op nare en akelige verhalen. Dromen kunnen ons dan helpen dingen te verwerken, wat we in ons leven zeker zullen bemerken. Dromen doen we ons leven lang, dit gaat zijn eigen gang.

Een regenboog vind ik een prachtig fenomeen, als de zon schijnt en het regent, zie je er een. Altijd loopt deze in een boog, zo prachtig aan de hemel, zo hoog. Iedere keer zie je dezelfde mooie kleuren, het is echt een mooi gebeuren. En zodra de zon dan weer schijnt, dan is het ook zo dat de regenboog verdwijnt. Toch is het altijd zo dat ik er enorm van geniet, de regenboog is er maar even, en dan weer niet.

Op aarde is er teveel geweld. Er zijn te veel doden, het is geteld. We kunnen er niets aan doen, het is het leven, we moeten meedoen. Iemand moet er voor opkomen, want anders gaat het terug komen. Opstaan zonder vader met zijn foto in een kader. Oorlog kunnen we niet verwachten, maar vrede kunnen we betrachten.

Een levensles leren is nooit eenvoudig en toch vaak zo simpel. Sommige dingen merk je pas als het er echt niet meer toe doet Pas op het moment dat je alleen bent maakt de stilte te veel lawaai. Geluk is heel erg moeilijk te vinden, maar verdriet is zo gevonden En huis is dan ineens te groot, waar het voorheen te klein was. De toekomst is ineens ver weg, terwijl die voor het grijpen lag. En ondanks dat we dit allemaal geleerd hebben zijn we toch verdrietig. Want wat als we dit eerder hadden geweten, was het dan anders gegaan Hadden we dan andere dingen gezegd, gedacht en onze tijd anders besteed Of was er niets veranderd omdat we meegaan in de waan van de dag. Niet beseffend welk een onverwacht hard einde ons stond te wachten Je zou ook verwachtten dat na een aantal van deze lessen er wijsheid groeit. Dat er een op ervaring gestoelde manier van leven zou zijn ontstaan Dat je met vallen en opstaan, pijn en verdriet hebt leren vermijden. Maar op de een of andere manier lijkt het alsof we niet leren van onze fouten De levenslessen die we krijgen worden slechts zelden ter harte genomen. Men gaat ook de volgende keer weer mee in de roes van het goede gevoel Weer maken we dezelfde fouten en lopen we tegen nieuwe fouten aan. Zo zal het waarschijnlijk ons hele leven blijven gaan tot aan het einde toe Pas dan zullen we beseffen dat het leven zich niet laat leiden en gevoel zeker niet. Lessen die we leren zijn zeker waardevol maar het leven leeft zijn eigen leven En wordt gedreven door het gevoel en die gaat volledig zijn eigen bizarre weg. Zolang het geen doodlopende weg is zijn we daar ondanks alles toch tevreden mee

Oneindig starend in de verte, warm bloed stroomt door mijn aderen. Gedachten in overvloed, maar ik kan er niks uit vormen. Zonder vormen verder ploeterend, zoekend naar een speciaal symbool. Dwalend in gedachten, een grote leegte en iets vaags is het enige. Ik zie jou staan, je ogen schitterend als kristallen. Als ik je probeer aan te raken blijf je stokstijf staan, speciaal ben je, maar dat is niet genoeg. In mijn hoofd zweeft de vraag, ben jij het symbool, of is dit een eindeloze zoektocht

Jarig zijn is een dag om verwend te worden, jarig zijn is een jaartje ouder worden. Deze dag sta je in het middelpunt, deze dag is je echt gegund. Vandaag krijg je geschenken, vandaag zijn er mensen die aan je denken. Geniet van deze mooie dag, geniet dat jij op deze dag het levenslicht zag.

De mooiste der bloemen is de roos, er bestaan ervan eindeloos. Rozen geven een heerlijke geur, er bestaat zelfs heerlijke rozenodeur. Rozen zijn er zelfs in zwart en blauw, in zulke mooie tinten; die vergeet je niet gauw. Van rozen kun je heerlijk jam maken, waar je op verzot kunt raken. Van rozen kun je thee maken, van de heerlijke smaak kun je in vervoering raken. Rozen stralen schoonheid, waarvan je er hebt een verscheidenheid. Rozen vind ik het mooiste roze en witte, je kunt zelfs op rozen zitten!

wolken komen over zelfs de zon heeft nog geen zin maar niet getreurd zoveel moois heb ik van mijn leven niet gezien kijk omhoog en zie daar het lijk wel een schaap met lammeren een bloemenzee gaat voorbij je hoeft het niet te kopen je krijgt het er voor niets bij ook zie ik een medaillon het glinstert uit de verte komt dichterbij zowat te pakken gaat verder zwevend met de wolken wat een mooi schouwspel de lucht klaart op de zon breekt door weg figuurtjes en medaillon nu mijn huid verwarmen door die heerlijke zon

doe wat je hart je ingeeft gooi het er maar uit verzwijg geen dingen het blijft dan steken dan kun je zeggen ik leef het kan een dag niet zo gaan zoals de planning maar dan toch maar niet getreurd desnoods ben ik er voor je en neem van mij aan je bent dan zomaar opgebeurd traantjes gaan we samen drogen maak plaats voor vertier geen rimpeltjes van zorgen alles strak en fris ja zo zou het moeten zijn voor al die mensen die zeggen ik zie het niet meer zitten ben zo moe en op ga de frisse lucht in hap ernaar desnoods op de versiertoer dat kan ook gunstig werken beter dan een medicijn vlinders in je buik kan echt heel genezend werken maakt veel wonden dicht dan komt het zonnetje weer boven en het word een heel ander gezicht

Het lijkt wel of het al maanden aan het regen is. Ik heb ook het gevoel alsof al dagen buiten sta. En inmiddels klam en doorweekt ben van de regen. Een raar idee terwijl je binnen zit waar het droog is Vreemder is nog dat het me niet schijnt te deren. Nog het vele water nog de natte kleren. Het maakt immers toch allemaal niet meer uit wat ik probeer. Ik weet van alles een puinhoop te maken elke keer weer Ik geef het ook maar op en leg me er maar bij neer. Voor mij gebeurt het wonder gewoon niet meer. Ik heb het geluk echt wel gehad in mijn handen. Maar wist dat steeds zonder probleem te laten stranden Ik laat me nu maar meevoeren door het regenwater. En terwijl ik door de goot drijf en gevallen blaadjes passeer. Kan ik terugdenken aan alle fouten die ik gemaakt heb .En aangekomen bij de put, besef ik pas dat het zo moest zijn

Ga voort Ga weg Ik wil niets meer zien Ik wil niets meer horen het is gedaan je kunt nu naar de maan moed op nul ik sta voor lul ik grijp naar de spuit en vlucht en vlucht ik ben een dief ik lieg ik bedrieg het kwade wordt groter het goede vermindert tot er iemand verlossing brengt in grote nood niet weer de spuit maar de verlossende dood

Soms wil ik alleen zijn, gewoon op mijn eentje. Niet te hoeven denken aan het verleden, niet te moeten denken aan de toekomst. Het leven gaat zo snel voorbij, waarom moet ik nu al plannen maken? Mag ik niet gewoon genieten, van elke dag die komt? Ik wil niet denken aan wat er morgen zal gebeuren wat ik morgen zal doen of wie ik morgen zal ontmoeten. Ik wil niet dat mensen bepalen wat ik moet doen met wie ik moet omgaan. Zij weten niets af van mijn verleden, net zo min van mijn toekomst. Ik wil gewoon tot rust komen mijn eigen leven leiden, zijn wie ik ben. Ik wil gewoon mezelf zijn zonder dat mensen me met de vinger wijzen... Zonder dat mensen bepalen wat goed en wat slecht voor mij is. Ik wil gewoon leven op mijn manier zoals ik ben en niet zoals ze willen dat ik ben, want ik ik ben mezelf!

Ik ben moe, zo moe, niet om te slapen, maar gewoon moe. Ik heb geen kracht meer, wil nergens meer tegen vechten, wil met niemand nog praten, wil niemand horen, niemand zien. Ik wil alleen zijn, alleen met mezelf, want ik ben zo moe. Ik ben zo moe, maar niemand die het ziet...

Kon ik maar vergeten, al was het maar heel eventjes. Kon ik maar vergeten, wie ik ben en wat ik voel. Kon ik maar vergeten wat er is gebeurd. Ik probeer er niet aan te denken, en zeker niet over te praten, zo zal ik het wel snel vergeten. Kon ik maar vergeten, al was het maar voor even!!

Geen vragen meer, teveel antwoorden... Teveel woorden over gevoel die verkeerd worden bedoeld, te gemakkelijk worden uitgedeeld... Wanneer = 't echt...voor hoelang... Is het een droom...of was 't al die tijd een illusie... Het lijkt niet meer uit te maken... Gevoel heeft geen betekenis meer... Woorden hebben ze tastbaar gemaakt en daarmee hun perfectie laten veliezen! Kon je gevoel maar woorden uiten...ipv. andersom... Teveel woorden...geen antwoorden meer...

Hij kraakte het in 2 stukken als een hostie, verscheurde het verder tot er niets dan snippers overbleef. Daarna stak hij het in brand, liet het door de gretige vlammen verorberen en vertrapte de assen. Want gestolen goed gedijt immers niet. Toen kwam de wind. Die veegde met de vloer, ook zijn geweten schoon. Hij deed het immers niet met opzet, zogezegd. Misschien wist hij het zelf niet, of loog hij zichzelf iets voor? Maar zo'n misdaad begaat men niet zomaar. Hij stal het en maakte het onbruikbaar. Nu ben ik harteloos.

wij vliegen op vleugels van tederheid naar een hemels paradijs maar na verloop van tijd keren wij onder vleugels van liefde in een zoete roes weer terug naar de werkelijkheid

Ik geloof niet meer in voor altijd en dat het morgen wel beter zal gaan Dat vertrouwen ben ik al lang kwijt, daarvoor heb ik genoeg ervaring opgedaan Het gaat om wat doe ik vandaag Niet eens meer om wat deed ik gisteren en ook wat doe ik morgen is niet de juiste vraag Maar het wat doe ik nu daar in moet ik manifesteren Wat weet ik tenslotte van wat er morgen te beleven is en trouwens invloed heb ik er ook niet op wat gaat gebeuren. Dus waarom niet gewoon wachten tot morgen gisteren is dan weet ik ook dat weer en nu niet meer zeuren. Van gisteren weet ik wat het heeft gebracht dat kan ik ook verder niet meer corrigeren Wel geeft het me weer hernieuwde kracht om vandaag dingen misschien wel te leren Ik ben blij met deze zekere onzekerheid Het geeft me handvatten voor de huidige dag En zorgt voor een onzekere zekerheid Iets waar ik gerust mee leef en steeds weer om lach.

Basis is het belangrijkste waar je voor staat in het leven. Is je basis niet goed in balans,dan functioneer je niet zoals je wilt. Maar soms kan dat even zo gaan in je leven. "Basis is je ik,je jij" Waar je voor staat in dit leven,in deze maatschappij. Het zou fijn zijn als je basis altijd in balans zou zijn,maar we weten allemaal dat er wel eens een wolkje overdrijft. Dan is soms even dat verdriet,wat je niet hebt verwerkt, of je zit even niet lekker in je vel. Als je,je bewust wordt,dat je even uit je kracht bent, uit je eigen ik,is het een uitdaging om die balans weer daar te brengen,en wordt je basis weer je kracht goed geaard te zijn.

Een moeilijke periode, vol twijfels en verdriet, vol onrust en angst. Angst voor de toekomst, angst voor het verleden. Twijfelen aan alles en aan iedereen. 's Nachts, zet ik mijn raam open, ik hoor het ruisen van de zee, ik zie het donker van de nacht. Ik kom tot rust, alleen met de zee, de maan en de sterren. Wat mensen niet lukt, mij tot rust brengen, neemt de natuur duidelijk over.

Eenzaam is de wereld ik kijk door tranen heen. Behalve dan mijn schaduw ben ik helemaal alleen. Zoekend en ontwijkend pratend en zwijgend Lijkt de volle wereld leeg. Verlang ik naar mijn jeugd waarin ik ongestoord mocht leven. Waarin ik bij elk gesproken woord mijn eigen wederwoord mocht geven. Zoekend en ontwijkend pratend en zwijgend Lijkt de volle wereld leeg. Waar alle mensen mij negeren als ik éénmaal spreken wil. Waarin ik wachten moet op antwoord maar het blijft al jaren stil. Zoekend en ontwijkend pratend en zwijgend lijkt de volle wereld leeg. Als mijn ziel verloren heeft dan stop ik deze strijd. De volle wereld ís leeg, bewijst de harde realiteit...

Dromen van morgen zijn morgen weer morgen En steeds wordt het later en het is al zo laat Maar als ik blijf dromen van morgen en later vergeet ik toch even Te leven vandaag.

Mijn styliste is een engel, Heel erg lief en soms een bengel. Zij is aardig en gastvrij, Ik meen het echt, ze is een kei. Altijd vraagt ze, "wil je koffie Wil je water of wat thee?" "Wil je soms een lekker soeppie?" Dan doet ze gezellig mee. Ondertussen gaat ze vijlen, Lakt mijn nagels groen of geel. Ik kan vragen wat ik wil, Want voor haar is niets teveel. Samen kletsen, samen lachen Ik kom heel graag met veel plezier. Daarom schrijf ik lieve Anne Dit gedichtje op papier. Dit wil ik je even zeggen, Dit wil ik nog even kwijt. Ik vind je dan ook, lieve Anne, Echt een kanjer van een meid.

liefde en verdriet die niemand ziet. een lieve vriendin en een leuke vriend. die twee die mijn liefde verdient. met een lach en een traan, zijn die twee die in mijn hart blijven bestaan. maar ik weet dat het nooit uit mijn hart zal vergaan.wat hun voor mij hebben gedaan. samen onze eigen weg, onze plezier dat was echt, ieder ging zijn eigen weg. allen kregen we een gezin .en dat was het einde van het begin.

We slapen als lepeltjes in mekaar getast. Het bed is veel te breed, wij hoeven niet zoveel plaats. Het is fijn te voelen en te zien hoe mooi onze lichamen in elkaar passen. Lekker je zachte huid tegen de mijne. Ik trek je vast tegen me aan, om nog sterker dit zalige te onderlijnen.

Ik had een droom heel bijzonder we waren aan het zwemmen tussen het koraal de visjes vrolijk om ons heen zelfs de haaien waren niet gemeen. De dolfijnen praten met ons weet je wat ze zeiden wat leuk dat jullie hier zijn namens alle mensen, kom kijken in ons domein we zwemmen verder over schepen die vroeger zijn vergaan in eentje ervan is het licht, kristallen klinken een hemelbed met knoppen die blinken tevreden laten we ons wegglijden tussen de heerlijk geurende lakens verstrengeld in elkaar de morgen daarop ontwaken met champagne en kaviaar helaas het was maar een droom maar heel tevreden kan ik weer gaan slapen misschien vannacht wel weer zo'n droom.

De zon speelt in de gordijnen. Het voorjaar is in't land. Frisse morgen ik begroet je. Voor het open raam snuif ik de geur van mijn sinaasappelboom. Heerlijk ruikt de hele straat. Ik zie duizenden witte bloempjes. Mijn boom gaat buigen van 't ooft. De vlijtige biekes bevruchten, al zoemend gaan ze van bloem tot bloem. Ook de jonge perelaars dragen al voor d' eerste keer dit jaar. Sommigen blaadjes andere bloempjes. Sappig fruit zal weer onze tafels sieren. Wat er ook gebeure, de natuur doet de dingen goed, de lente een bode voor blijheid en nieuw leven

sterven doe je niet ineens maar af en toe een beetje en alle beetjes die je stierf het is vreemd, maar die vergeet je het is je dikwijls ontgaan je zegt; ik ben wat moe maar op een keer, dan ben je aan je laatste beetje toe

IK voel me begraven, ik zit vast en kan er niet uit. Als iemand kan helpen, doe het dan!!!!! Geef me liefde en geen verdriet en reik me je hand zodra je me ziet!!!

ik hou van grote mensen met een heel heel heel groot hart. en van die hele lange armen om je uren te omarmen. soms zie ik naar de kleine mensen met een hartje klein van goud, soms hou ik ook van hen. Maar dan kijk ik terug naar jou, en dan denk ik dat ik nog het meeste van de grote mensen hou. grote mensen zijn nooit treurig maar altijd goedgezind. soms zijn ze wel eens doof, of ook wel stom of blind, maar ik zeg het je grote mensen zijn toch altijd ... blakend goedgezind

De nacht was weer kort, mijn ogen zijn nog zwaar beladen. Het ochtendlicht is te fel, ik knipperlicht met mijn leden. Wil nog genieten van de slaapwarmte. Trek het beddek tot aan mijn nek. Wil de veilige nachtwarmte niet verlaten, zou eens graag lang nagenieten, maar het kan niet, mag niet, "plicht" ik hoor je roepen ! "plicht" soms haat ik je ! hoor 't gekreun, als ik mijn schouders draai, het stille gepiep, hoge toon, als ik m'n armen in de hoogte strek, vuisten gebald, als wou ik ze langer maken, mijn armen en mijn benen. Speel met alle tien mijn tenen, draai de voeten, ga dan blootvoets door het frisse gras lopen en ben meteen klaarwakker. Opstaan is makkelijk, als het achter de rug is.

Uit mijn hoofd maak ik veel gedichten, die ik aan iedereen kan richten. Blij hiervan worden de mensen, wat ik mij zou wensen. Al mijn gedichten komen zomaar uit mijn gedachten, hierop heb ik heel lang zitten wachten. Ieder mens heeft een verleden, en ieder mens leeft ook in het heden. Mijn verleden ben ik om gaan zetten in gedichten, waardoor ik mijn verdriet wilde verlichten. Zelfs al op een website staan er gedichten van mij, dit maakt mij heel erg trots en blij. Gedichten heb ik gemaakt voor vrienden en vriendinnen, totaal geen moeite heb ik met het rijmen van de zinnen. Dichten is voor mij heel ontspannen, ik kan hierdoor al mijn nare gedachten verbannen. Met mijn gedichten maak ik heel veel mensen blij, dit is heel belangrijk voor mij. Heel veel gedichten zullen nog uit mij komen, hier heb ik heel lang van liggen dromen.

zorg dat je zorgen van vandaag een plaatsje krijgen naar gisteren zet dan je beste beentje voor je hoofdtooi op gelijk een indiaan een dansje rond het vuur harde vreugde kreten dansen voor de regen en een zijn met de natuur de zon komt dan vanzelf weer boven je staan en lacht je toe verwarmt je van top tot teen en ineens voel je je herboren je bent aan een nieuw leven toe zoek je vrienden op en zeg het spijt mij dat ik je zolang heb laten wachten maar ik was gewoon even moe.

toen de kinderen klein waren en grote mensen tanden kregen zei ik leg je oude tandje onder je kussen doe een wens en je zal zien en nu na jaren is het uitgekomen de wens is in vervulling gegaan het tandje opgeborgen in het babyboek nog lang gekeken met een beetje weemoed naar het oude tandje zo lief en klein zo friemelig en fijn kan er uren naar kijken of zou het heimwee zijn?

Dag duizenden rode bollekens, kersjes vurig rood, jullie sieren de kerselaar, je stevige vlees, het sap loopt over m'n kin, terwijl ik pluk en eet en, de pitten in het rond spuw. Mijn lippen zijn paarsgekleurd. Zijn de vogels me niet te vlug-af geweest ? Staat de ladder stevig ? Wil niet uit de boom donderen. Eens per jaar speel ik acrobaat in de tuin. Volgend jaar wil ik weer volop genieten, de kersentijd is erg kort. Aan 't fruit van Mei, probeer ik me te verzadigen, hou er soms buikpijn aan over maar...... de kermis is een geseling waard.

Starend naar de heldere maan, in het holst van de nacht. Verzonken in een gedachtenstroom, niet wetend waarover. Een vaag visioen voor me, ik kan het niet ontcijferen. De gedachten en beelden blijven komen, ik weet niet wat te doen. Het visioen komt terug, ik zie iemand staan in de schim van het maanlicht. Als ik opkijk zie ik iemand in de verte staan, een rilling loopt over mijn rug. Mijn visioen is werkelijkheid aan het worden, maar opeens vervaagd het weer. Kan ik er nog achterkomen, was het werkelijkheid of bedrog

Ogen zijn de spiegels der ziel, ze kunnen je geven sex-appeal. Ogen zijn er in grijs, groen, bruin en blauw, in zulke mooie tinten; die vergeet je niet gauw. Ogen kunnen lachen en huilen, als ze lachen verschijnen er in je wangen kleine kuilen. Ogen kunnen ook tranen van verdriet, door het huilen dat je ziet. Ogen vind ik mooi om naar te kijken, ze stralen schoonheid uit, waarmee je je kunt verrijken.

Vogels vliegen door de lucht, in een prachtige V-vorm; in vogelvlucht. Vogels komen voor in tuinen, bossen, stranden, parken en in de duinen. Vogels zingen hun eigen lied, als ze 's nachts slapen, hoor je ze niet. Vogels komen voor in elk land, er zijn vogels, die zo tam zijn, dat ze gaan zitten op je hand. Vogels eten graag wurmpjes, appel, brood en pinda's, koolmeesjes zijn zelfs dol op kaas. Vogels zie je in kleuren zo mooi, ook de kanaries, parkieten, papegaaien in een kooi.

Sterren fonkelen in de duisternis, zo stralen er een hele ris. Sterren kunnen ook vallen uit de lucht, dan mag je een wens doen, is het gerucht. Sterren stralen prachtig zilverkleur, alleen de planeet Mars straalt een rode kleur. Sterren vind ik prachtig om naar te kijken, je ziet de hemel ermee verrijken.

geen doel is te ver als je plezier hebt in wat je doet alleen als je plezier hebt in wat je doet bereik je topprestaties verre doelen bereik je beter samen wie anderen overwint is sterk, wie zichzelf overwint is machtig tegenslag is vaak de basis van vooruitgang hoogvliegen begint met je vleugels uit te slaan vraag je niet af waarom vraag je af waarom niet niets is permanent alleen maar verandering voor een creatieve denker bestaat er geen grenzen begin iedere nieuwe dag als de laatste dag van ons leven het vertrouwen van anderen win je alleen maar door hen te vertrouwen verbeeldingskracht is beter dan je kennis om sterk te zijn hoef je niet groot te zijn als bij een rivier dragen de obstakels, de stroomversnellingen en het vallen bij tot de schoonheid van het leven niet waar je vandaan komt, maar waar je naar toegaat is belangrijk achter elk probleem zit een nieuwe kans iedereen maakt fouten alleen een dwaas geeft ze niet toe enthousiasme werkt aanstekelijk door tegenwind bereik je hoogte laat twijfel nooit je dromen in de weg staan door het streven naar het onmogelijke bereik je topprestaties alleen als je eraan werkt komen je wensen en dromen uit voor grote ontdekkingen moet je je nieuwe terreinen durven begeven het is beter op weg te gaan en je koers te wijzigen dan stil te blijven staan je bent met niets geboren je hebt dus alleen maar iets te verliezen door niet alles uit je leven te halen wat er in zit het succes van je dromen krijg je alleen maar door er aan te werken geloof in jezelf en je bent op weg naar succes droom niet alleen van grootse dingen maak ze ook waar enthousiasme verspreidt zich als rimpels op het water we kunnen de windrichting niet bepalen maar wel de zeilen veranderen geluk is heel gewoon als je er oog voor hebt when you need love when you need care send a message and wil be there ik wens je veel regenbogen geluk en liefde it could be that the purpose of your life is only to serve as warning to others never lose sigth of your dream de langste reis die een mens kan maken is de reis naar zijn innerlijke en altijd is het zo geweest dat de liefde haar eigen diepte niet kent dan het uur op de scheiding Je vindt het overdreven Als ik zeg: 'gooi alles er eens uit, je kunt niet overleven als je je verdriet in je hart op sluit'

ja, maak het maar zo mooi als je wil, hou jezelf voor de gek en ga er lekker mee door alles voor die ene kill negeren, negeren is het devies hoor en anders onderdrukken en doorgaan doorgaan doorgaan alsof ik het gevoel uitban ik haal het onderste uit de kan maar dan kom ik bedrogen uit met hartenpijn en hartzeer als buit ben ik dan gelukkig en blij hou je eigenlijk wel van mij...... ik wil het zo graag, zo graag dat het pijn doet en die andere pijn die er genoeglijk bij moet voor mezelf, want je wil toch wat en in ieder geval niet dat zwarte gat alsof dubbel pijn een vreugde maakt en ik die er met alle energie over waak een andere pijn die de eerste overtreft en what is left mijn eigen kleine ik ach stik nu nog kleiner dan voorheen het is een drain en ach kon het maar het lijkt niet raar maar het is ONMOGELIJK