Valentijnsgedichten

Waarom durf ik het niet aan je te vertellen? Waarom pak ik niet de telefoon om je te bellen ? Nu stuur ik een stom kaartje zonder naam. Zou het zijn omdat ik me schaam ? Waarom durf ik toch niet mezelf te zijn ? Jij bent toch mijn Valentijn ?

Uit jouw Valentijnsbrief, mijn lief, voel ik de warmte die ik altijd zocht. Dat ik deze nog van jou ontvangen mocht, is voor mij het teken, dat onze liefde nog niet is bezweken.

Eindeloos verzonken In de diepte van jouw ogen. Eindeloos verliefd Maar toch zeer overwogen. Leef ik, Eindeloos golvend. In de tijden die gaan komen. Met jou mijn Valentijn, verder naar Het leven van mijn eindeloze dromen.

Voor jou besta ik nog niet, tot je dit Valentijnsgedichtje ziet. Jij wist niets af van mijn bestaan. voordat ik dit voor jou op de post had gedaan

Ik zag je daar staan en ik dacht: "die laat ik nooit meer gaan." Je hebt van die lieve oogjes en een leuke lach. Door jou wordt Valentijn voor mij een leuke dag.

Zonder liefde kunnen we niet leven. Zonder liefde gaan we dood. Wie had nu kunnen weten dat ik mijn hart aan jou zou geven. Al 11 jaar ben jij mijn valentijn, en niemand anders mag het zijn. Ik hou van jou, met heel m'n wezen; met heel m'n ziel. Vergeet dit niet, mijn hartedief

It happened when I saw your smile. Your eyes lokked into mine. I loved you dearly since that day. Be my Valentine.

Is liefde iets waar je gelukkig van wordt? Duurt het lang? Of duurt het kort? Hoe vind je liefde en waar? Staat de liefde voor je klaar? In een doosje onder je kussen? Moet je er een brand voor blussen? Mijn hart staat in vuur en vlam Het brandde nog niet totdat jij, mijn Valentijn in mijn leven kwam.