Gedichten over liefdesverdriet – pagina 2
Gedichten over liefdesverdriet — pagina 2 van 11. Begin bij pagina 1 voor de hele rubriek.
Alle gedichten op deze pagina (55)
- Weggeslopen
- Dromen zijn dromen gebleven
- Angstaanjagend stil
- Sterven
- Voorbij
- Thuis
- Uitgeblust
- Dinsdag
- Foto
- Droom
- Over en uit
- De koude dagen
- Niets is sterker
- Waarom
- Tranen
- Casanova
- Zelfmoord en liefde
- Zonder jou
- Jij hebt haar
- Jouw woorden zijn vernietigend
- Vaarwel liefste M.
- De woorden
- Liefdesverdriet
- Het spijt me
- Pijn
- Vrees voor liefde
- Verscheurd
- Spinner
- Verkeerde keus ?
- De nacht is zo stil
- Zal er ooit voor ons nog toekomst zijn
- Drijfzand
- Mijn Hart
- Dromen
- Die enkele uren
- Deze keer
- Opnieuw proberen
- Spijt
- Levenskracht
- Alleen
- Overdreven
- Waarom ?
- Twee was één
- Verkeerde keuze
- Ik ben je kwijt
- Niemand
- Hallo
- Alleen met elkaar
- Zo
- Dag vreemde
- Zinnetje
- Gedachten
- Afscheid
- Mijn hart
- Ken je dat gevoel
Onze tijd van samenzijn is niet meer, kennelijk was dit de laatste keer.
Waar ik wel van baal, is het eind van het verhaal
Weggeslopen als een dief in de nacht, wie had dit toch van jou gedacht.
Ik had je toch anders gekend, ach wat maakt het uit, als je maar gelukkig bent.
Dromen zijn dromen gebleven
Dromen zijn dromen gebleven, onze mooie werkelijkheid is weggebleven.
Je koos niet voor mij, je wilde het verleden niet voorbij. Je wilde de toekomst niet in, geen veranderingen, geen nieuw begin
Maar misschien als je ooit in de toekomst met schuldgevoelens aan de zal kant staan, hoop ik niet dat je spijt zal krijgen dat je me ooit heb laten gaan.
Kennelijk was het niet ons moment, soms denk ik wel, hadden we elkaar maar nooit gekend.
Ondanks dat ik getroffen zal worden door heel veel pijn, kan ik niet anders, ik wil niet langer alleen meer zijn.
En daar in het donker, met betraand gezicht. verdwijn ik langzaam, maar voorgoed, steeds verder uit je zicht……….
Angstaanjagend stil
Zonder jou is het zo angstaanjagend stil, ook de muziek hard aan maakt geen verschil,
het huis blijft zo leeg, zo kil. Dit is iets wat ik nooit meer wil.
Hoeveel kan je iemand zo missen ? ’t valt namelijk niet mee om alles in een klap uit te wissen.
Buiten huilt de wind jouw naam, zoals de stilte verstoord wordt door de regen op mijn beslagen raam.
Terwijl ik naar het getik luister, hoor ik zachtjes jouw gefluister, maar het is geen echt geluid, het is weer de wind die fluit.
De stilte maakt mij radeloos, ik voel me zo hopeloos,
Alleen de gedachte aan jou geeft mij kracht om door te gaan,
Vergeef me alsjeblieft dat ik er zo vaak bij stil blijf staan…….
Sterven
Huil niet als ik straks bij je wegga,
Weet dat ik van je hou.
Huil niet als ik je ga verlaten,
Weet dat ik je vertrouw.
Wacht niet,er zijn er meer zoals ik,
Want ik was niet zo groot.
Huil niet,ik zal je weerzien,
Ik ga alleen een beetje dood.
Voorbij
Na vele jaren van liefde en pijn, heeft het dan nu toch zo moeten zijn. Nu is het moment dat je mooie ogen op een ander zijn gericht, en ik ??..... Ik verdwijn ver uit het zicht.
Het doet me toch wel heel veel pijn, nu je niet meer bij mij, maar bij die ander wilt zijn. Het geeft ook veel verdriet, maar dat zie je wel....of niet?
Eigenlijk geeft het ook wel een dikke traan, Maar ik besef dat het tussen ons zo niet verder kon gaan. Al die mooie uren, het mocht niet langer duren.
Het is over en voorbij. Goed voor jou, en misschien toch ook wel voor mij!
Veel liefde zonder pijn. Zo hoort het voor jou te zijn. Ons magneet is nu echt stuk. Ik wens je verder echt heel veel geluk !!!
Thuis
Thuis komen,op dat ene moment,
bij iemand die je totaal niet kent.
Alleen doordat je zei,
kom maar even bij mij.
Met je mee nam je mijn hart,
ik bleef achter met smart.
Want je houdt van je vrouw,
en altijd blijf je haar trouw.
Vertrouwen deed ik je als geen een,
nu ben ik weer alleen.
Om het laatste stuk te gaan,
met hen die die naast me staan.
In mijn hart zul je verder leven,
't is het enige dat ik nog kan geven.
Uitgeblust
Als je zacht mijn lippen streelt
En ze daarna kust
Voel ik dat het over is
Mijn liefde is uitgeblust
Dinsdag
Jouw naam in mijn hartje gegrift
In mijn ogen staat jouw gezicht geprent
Vergeten zal ik je niet
Na die toffe momenten samen
Onze vriendschap kon niet stuk,
Tot op die ene vervloekte dinsdag
Je wist er alles van ik niet,
Je wou me sparen maar dat wou ik niet
Die vervloekte dinsdag was de dag waarop
Onze vriendschap elkander verliet
Foto
het is stil in huis
ik zie je foto staan
mijn ogen branden
er vloeit een traan
ik sluit mijn ogen,
en houd mijn adem in
nooit meer wil ik wakker worden
mijn leven heeft geen enkele zin
ik mis je
ik mis je lach
elk uur
elke dag
ik open toch mijn ogen
en zie je foto staan
mijn ogen branden
er vloeit opnieuw een traan.
Droom
Ook al blijf je eeuwig bij hem,
al zou je met m trouwen.
Vergeten doe 'k je nooit en 'k zal altijd van je houden
Al duurt het een miljoen en een nachten,
'k zal op jou blijven wachten!
En misschien blijf je altijd een droom,
misschien ook niet?
'k Hoop dat je vroeg of laat. toch inziet,
dat we voor altijd bijeen horen.
Want nu zonder jou voel ik me leeg,...
Maar ik heb gezworen!
Ooit zullen wij elkaar weer treffen,
enkel jij moet nog beseffen.
En als je me ooit met een ander ziet,
dan mag je weten,...
"z'n droom overwon het niet!"
Over en uit
De liefde was enorm
Het kleurde hemelsblauw.
We kronkelde samen als een worm
maar dit alles was niet genoeg voor jouw.
Je wilde me niet meer
je had die ander in gedachten.
Je kon me missen als een zweer
je liep naar die ander te smachten.
Mijn wereld stortte in
niet alleen van buiten ook van binnen.
Mijn leven heeft niet langer meer zin
ik had gedacht je voor altijd te beminnen.
Je had het toch even moeilijk als mij
want binnen deed het pijn.
Van buiten leek je blij
maar je wilde toch liever bij me zijn.
Je liet in het begin nog wat van je horen
later heb ik niks meer gehoord.
Ik zal je bellen had je gezworen
maar ondertussen heb je een gat in mijn hart geboord.
ik voel me alleen en stil
alles staat stil voor mij.
Ik voel me zo koud en zo kil
de wereld draait aan me voorbij.
De liefde die je aan mij gaf
mijn hart loopt nu langzaam leeg.
Toch blijft jou liefde mij bij
want die liefde blijft voor altijd van mij.
De koude dagen
Toen hij me achterliet,
regende het in mijn hart,
stormde het in mijn gedachten.
Tot de wind weer overwaaide
en het aanvoelde alsof mijn
geest was heengegaan.
Manslief als je dit overkomt,
denk dan aan de zomer met
die warme zon.
Denk dan aan de groene bomen
en dat je dood zijn niet meer
aankon.
Denk dan niet dat de winter
terug zal komen en dat de
zomer vergaat.
Maar denk dan dat je hart
de koude dagen wel overslaat.
Niets is sterker
Als de tranen verdwijnen
Niets is sterker dan wat ik nu voor je voel.
Ik ben alleen en kan het niet verdragen.
Kom nu bij me en hou me toch vast.
Maar vraag me niet wat ik voel.
Want het antwoord is liters tranen.
Woorden kunnen niet uitdrukken wat ik
bedoel.
Een ding kan ik je wel vertellen.
De tijd breekt mijn hart nog feller.
Vind gewoon je weg maar.
Misschien brengt die je toch nog bij me.
Waarom
Ik weet niet waarom
maar ik heb het gevoel
dat er iets is.
Je zegt nooit meer
"Ik zie je graag"
of
"Ik mis je"
Hoelang gaat het
nog duren?
Ik wacht op de 3 woordjes
die me zo klein gaan krijgen:
" Het is uit "
Hoor ze liever niet.
Maar waarom zeg je dan
niets meer tegen mij ?
Ik hou zielsveel van jou
maar zo houd ik
het niet meer uit!
Ik wil je niet kwijt.
Besef je dat eens ?
Tranen
tranen ontstaan door verdriet.
ze zijn gevallen omdat jij mij achterliet.
plots ben je weggegaan.
op een briefje had je deze woorden staan.
je zei dt je nog van me hield.
maar waarom heb je deze liefde dan vernield?
ik voel me eenzaam en alleen.
ik hou van jou als geen 1.
de tijd samen was zo fijn.
en weet je, liefste, jij zult altijd de enigste voor me zijn.
Casanova
Ik was een prinses,
In een prachtig, woest land,
Ik was ongelukkig,
Jij vroeg om mijn hand,
Ik nam hem aan,
Hoopte op een gelukkig bestaan,
Je nam me vaak mee dansen,
We kregen de liefste kinderen , wat een waan,
We bedreven de liefde zo vaak,
Je vulde mijn hart met passie, lust en adorering,
Op een dag vulde je hem met haat,
Op een dag toonde ik verwering,
De wijnglazen laten staan,
De gouden ringen afgedaan,
De barre, koude winter te paard,
Voor mijn kille handen geen haard,
Mijn jurk slechts een stukje stof geworden,
Niet meer die beleefde woorden,
Ik geloofde je, vertrouwde je en accepteerde het,
Dat jij een dief was, zag ik niet in bed,
Je gebruikte me, om jou te vermaken,
Ik moest voor je stelen, voor een hartendief,
Zonden moest ik plegen, zondelijk moest ik leven,
En door al dat wist ik niet meer of jij nog om mij gaf,
Die winter, dat ik zag hoe harteloos je haar misbruikte en mij bedroog,
Zag ik in hoe diep ik voor een dief wel niet boog,een dief die loog,
Ik doorstak je hart, met pijl en boog,
Je kon nooit meer iemand hebben, want jij kon niet liefhebben,
Een verbitterde Cupido had je van het leven beroofd,
En spijt heb ik nooit gekend voor een vergeten Casanova...
Zelfmoord en liefde
wat jij voor mij betekent
kan niemand ooit in woorden gezegd krijgen.
niemand zal ooit kunnen zeggen wat
ik voor jou voel en hoeveel pijn het doet
om jou met haar te zien.
het is zo verwarrend
ik hou van jou
en toch...
..haat ik jou
ik haat jou omdat
je koos voor haar
maar eigenlijk...
..jij kiest
het is jouw leven
en in dat mooie leventje van jou
heb je nog nooit echt pijn gehad
en ik...
al mijn hele leven lang
is pijn mijn ergste vijand
om die pijn kwijt te raken..
zelfmoord
ik vraag me af...
waarom doe ik het gewoon niet
even pijn leiden
om dan voor altijd van alle pijn verlost te zijn
..omdat er iets is dat mijn rechthoudt
jij!
omdat ik van je hou
ik zit vast tussen
zelfmoord en liefde
Zonder jou
als ik je niet zie,
sluit ik mijn ogen
als ik je niet hoor,
ben ik liever doof
als ik je niet voel,
voel ik liever niets
als je er dus niet bent,
wil ik dat niemand me ziet
want dan ben ik liever helemaal niets
Jij hebt haar
Ik ben boos, maar ook blij.
Ik ben gebonden, maar ook vrij.
Ik wil je zien, maar toch ook niet.
Ik ben vrolijk, maar heb verdriet.
Ik wil je hier, maar jij bent daar.
Ik wil jou, maar jij hebt haar
Jouw woorden zijn vernietigend
ik luister naar je woorden
die vervormen in zinnen
ze treffen mij als bliksem
die vernietigend is
alles wat jij zegt
komt 10 x zo gevoelig
10 x zo hard
m´n zelfvertrouwen stuk
verscheurd in stukken
jij, als schuldige
zou je schuldig moeten voelen
maar je leeft verder en kijkt niet meer achterom
terwijl ik nog opgesloten zit in het moment van angst, emoties en verdriet
was jij diegene,
wie juist op dat moment zo belangrijk voor me was,
die mij zonder op of omkeren verliet.
Vaarwel liefste M.
Zoals de blaadjes vallen van de bomen, één voor één.
Zo heb je me verlaten! Zo voel ik me alleen.
Zoals de wind joelt door de wijde vlaktes vol koren.
Zo voel ik me helemaal zonder jou, verloren!
Zoals een eenzame mus, heel stilletjes is heen gegaan.
zo heb je me helemaal alleen laten staan.
Nu heb ik jou en jij mijn hartje verlaten
maar ik zal nooit vergeten, hoe we daar samen op dat bankje zaten.
De woorden
Ik zou zoveel willen zeggen.
De woorden komen niet.
De woorden die ik toch niet kan uitleggen.
De woorden doen verdriet.
Het is moeilijk het niet te laten blijken.
Het is moeilijk het niet te begrijpen.
Het is moeilijk, ik kan jou niet bereiken.
Het is moeilijk voor jou dat aan te grijpen.
De woorden van een gebroken hart.
De woorden kunnen niet komen.
De woorden door mijn hoofd apart.
De woorden zijn te dromen.
Liefdesverdriet
Zijn mooie blauwe ogen
Zijn lief lachende mond
Dat is wat ik mooi aan hem vond
Ik ben voor hem gevallen
Mijn hart slaat steeds op hol
En in mijn hoof is het helemaal dol
Zijn mooie blauwe ogen
Zijn lief lachende mond
Dat is wat ik mooi aan hem vond
Maar nu ben ik er achter
Het doet me veel verdriet
Ik vind hem wel leuk, maar hij mij totaal niet.
Het spijt me
voor alles wat ik heb gedaan,
Het spijt me
dat ik zomaar ben weggegaan.
Ik heb iets gedaan wat niet kon
je zult me nu wel haten,
je bent mijn maan..mijn zon
jou liefde mocht voor altijd baten.
Pijn
je verdrinkt m'n gedachten
je verdrinkt m'n hele zijn
denken aan jou was hartverwarmend
denken aan jou is hartkwellend
denken aan jou doet pijn
denken aan jou doet pijn in m'n hart
je was een droom
je bent een nachtmerrie
je was van mij
nu raak ik je kwijt
en die pijn verdrinkt m'n gedachten
Gemaakt Jana
Vrees voor liefde
Jij hebt mij nu bewezen.
dat ik juist van liefde alles moet vrezen.
Dat is datgene wat mij kapot maakt,
waardoor ik zo uit evenwicht raak.
God weet hoeveel ik heb gegeven,
dat ik met jou echt verder wilde leven.
Je wilde bevestiging, keer op keer,
en ik moest geven, meer en meer!
En toen de grond onder mij voeten even weg was,
was het de angst die ik in je ogen las.
Steun en goede moed waren toen ver te vinden,
je wilde je opeens niet meer aan mij binden.
In plaats dat je er voor mij zou zijn,
liet je me alleen achter met pijn.
Je zegt dat je stapel bent op mij,
en dan ineens keert het tij.
Waarom is voor mij de grote vraag,
ik wil je nu misschien te graag.
Misschien is dat hetgeen je nu afstoot,
want ik ben ineens niet meer zo groot.
Kwetsbaar en heel erg klein,
zo had ik altijd moeten zijn.
Verscheurd
Ik heb een einde aan onze relatie gemaakt,
waarom is het dan dat me dit nu zozeer raakt.?
Dit was zo alles... van wat het nooit voor mij is geweest,
en jij houd van mij het meest!!
Zo verward, zo verscheurd.................
dat stemmetje dat door mijn hoofd heen zeurt.
Ik heb me nog nooit zo bemind gevoelt,
dacht dat liefde ook zo was bedoeld.
Wat stoot me nu dan zo af,
of ben ik voor liefde te laf?
Durf ik het gewoon niet aan,
en laat het daarom nu maar gaan?
Hoop dat de tijd inderdaad alle wonden heelt,
en dat dit verdriet dan wordt gestild.
Misschien dan op alle vragen een antwoord komt,
en dit gevoel daardoor wordt verstomt.
Spinner
Ben bang voor wat je gaat zeggen
Dingen waarbij ik me neer moet leggen
Bang, dat ook onze vriendschap over is
en dat je nooit zult weten hoeveel ik je mis
Ik mis je armen om me heen
Zoals ik me voelde, gelukkig door jou alleen!
Het strelen zo teder en zacht
Weet je dan niet dat ik naar je smacht?
Het knuffelen, praten en gewoon het samen zijn
Als ik daar nu aan denk doet het pijn
Omdat ik weet dat jij niet met mij verder wil
Wat zal het saai worden, pijnlijk en stil
Die lieve woordjes wat zal ik ze missen
Maar ik hoop dat je af en toe nog eens denkt aan mij
Verkeerde keus ?
Nooit eerder voelde ik zoveel pijn vanbinnen. Ik moet door, maar weet niet waar te beginnen.
In mijn oog de glinstering van een traan, een traan omdat ik bij je bent weggegaan
Ik dacht dat het beter was voor ons beiden, en nu moeten we onze eigen wegen zien te leiden.
Dat het zo moeilijk zou zijn dat had ik niet kunnen voorzien. Was het dan toch de verkeerde keuze misschien?
De tijd zal het leren, wie weet zullen onze wegen ooit weer naar elkander keren.
De nacht is zo stil
.......
Het is nacht en buiten is het stil, Ik heb het koud en alles lijkt zo kil. Door mijn raam zie ik de sterren aan de hemel staan, waarom heb ik ons dit aangedaan?
Nu weet ik pas wat er met een gebroken hart word bedoeld, nog nooit eerder heb ik zoveel pijn gevoeld. Slapeloze uren, hoelang gaat dat nog duren. Slapeloze nachten, dat had ik toch kunnen verwachten.
Als ik kijk naar de maan, is het net of ik jouw naam daarin geschreven zie staan. Ik sluit mijn ogen en probeer het aan te raken, misschien dat dat mij nog een beetje vrolijk kan maken. Maar ik stoot tegen het raam en verdwenen is jouw naam.
Alles wat ik wil, is weer dicht bij jou zijn, maar ik zal verder moeten met deze vreselijke pijn. Buiten is het nog altijd even stil, Ik zou je willen bellen maar ik ril. Nog nooit eerder voelde ik mij zo alleen. Hoe kom ik hier ooit nog overheen?
Mijn wens is dat je op een dag weer al je liefde met mij zou willen delen. Pas dan zou mijn gebroken hart weer kunnen helen. Ik schrijf jouw naam op het condens van de ruiten, terwijl de vogels hun ochtendlied al weer beginnen te fluiten.
Ondertussen heb ik nog steeds geen oog dichtgedaan. Maar hopelijk zal het morgen weer wat beter gaan !!
Zal er ooit voor ons nog toekomst zijn
?
Zal er ooit voor ons nog toekomst zijn, als we nu al zo onzeker zijn ?
Liefde, vreugde en mooie dromen, de twijfels hebben hun plaats ingenomen.
Maar zullen de kansen keren ? Zal de liefde het opnieuw proberen ?
Zal de passie opnieuw tot leven komen ? Of zal het alleen maar eindigen bij mooie dromen ?
Drijfzand
Jij wilde zekerheid voor altijd. Voor het verbergen van je eigen onzekerheid ? Om je achter iemand te kunnen verschuilen ? Om niet meer alleen te hoeven huilen ?
Jouw gevoelens, gebouwd op drijfzand, zetten iedereen, maar zeker mij aan de kant. Omdat ik me niet wilde binden ? Omdat wij samen het geluk niet konden vinden ?
Al jouw mooie zinnen, kwamen ergens vandaan, maar niet vanuit binnen. Ze kwamen voort uit angst om niet alleen te hoeven leven, maar om jouw eigenwaarde nog enige kleur te geven.
Ook al zullen we elkaar nooit meer zien of spreken, is je liefde ergens anders neergestreken. Toch heb je voor altijd een plekje in mijn hart opgebouwd, en dat zal niet vergaan, ook al ben je straks gelukkig getrouwd.
Mijn Hart
Behandel mijn hart met zorg en liefde. Vertrap en misbruik het niet. Want dat bezorgt je vroeg of laat alleen maar verdriet.
Het is net zoals een traan, die flonkert in je ogen, maar in alle pracht en praal over je wangen zal gaan vloeien voor de laatste maal.
De liefde is O zo mooi, maar O zo teer. Laat een hart dus nooit zomaar vallen, want de scherven die je dan veroorzaakt zijn niet meer te lijmen.
Dan zal ik ze moeten rapen en meenemen naar de branding, waar de golven, de scherven mee zullen voeren naar de diepte van de zee.
Op de plaats waar mijn hart zat is nu een grote leegte, met enkel 1 vraag waarom. WAAROM ?
Vertel het me, wat was dan mijn fout. Wat was het toch dat je nu niet meer van me houd. Want nu is mijn ziel voor elk ander koud !
Dromen
Ik kijk naar het water
En denk aan mijn dromen
Dromen over later
Dromen die nooit uit zullen komen
Ik had wensen
Dat wij zouden leven
Als 2 gelukkige mensen
Nou zal ik mijn dromen op moeten geven
damnzzz
Die enkele uren
Op wie ben ik eigenlijk aan 't wachten,
op heel deze bol is er maar 1 die mijn pijn kan verzachten!
Waarom ben ik hier dan nog?
Ik zou het niet weten.
Misschien probeer ik wanhopig om haar te vergeten?
'k Denk dat me niet zal lukken,
want wat maakt het uit "die enkele uren"
als je toch weet dat het je hele leven zal duren!
Deze keer
Het is niet met een pleistertje te verhelpen deze keer,
'k ben zwaar verwond en 't doet verschrikkelijk veel zeer!
En ik hoor je al zeggen, "ben je daar weer"
maar 'kweet dat jij het meent,... Deze keer!
Opnieuw proberen
een traan in mijn ogen
een zoen op mijn wang
omdat je me hebt verlaten
omdat het zo niet verder kan!
je keek me vaak zo heel lief aan
dat maakte mij zo blij
waarom is het nou verkeerd gegaan
en gaf je wel om mij?
Ik ben stapel gek op jouw
ondanks dat k je maar 9 maanden ken
toch zijn die 9 maanden genoeg
om te zeggen dat ik gek op je ben
ik kan er wel omheen gaan draaien
maar k hou gewoon van jou
k wil het graag opnieuw proberen
maar dat ligt aan jou?
Spijt
Ik weet spijt komt te laat
maar die woorden mochten niet gezegd worden
Ik heb er spijt van
Laat me nu niet staan
Want die traan zal nog eens gaan
ze zal uit mijn ooghoeken komen
En rollen tot aan mijn neus
Even zal ze daar wachten
En dan rollen naar mijn wangen
En aan mijn mond wachten
Ze zal verder rollen tot aan mijn kin
En naar beneden zweven op je brief
O liefste
Heb me lief
Je hartendief
Levenskracht
Toen je me verliet rolden
tranen over mijn wangen.
Jij de enige man waar ik
ooit om gaf, liet me gaan.
De dagen werden lang, ik kende
zelfs geen rust tijdens de nacht.
Ogen als een junk van het uren
stiekem huilen.
Maar nu lach ik weer, dans ik
weer in gedachten.
Want ik heb iets gevonden
veel sterker dan jou.
Iets dat me meer schoonheid geeft
en dat iets heet levenskracht.
Alleen
Nu zit ik hier alleen en verlaten
En ik kan er met niemand over praten
Jij zit daar misschien wel met een ander met veel mensen om je heen
Altijd vrolijk
Nooit alleen
Ik wil het je al zolang zeggen maar krijg het niet over mijn lippen
Nu heb ik spijt
En treur ik
Want ik voel me slecht
En niemand staat voor me klaar
Het is hier stil
Ik kijk naar buiten
En hoor toevallig
Een vogel fluiten
Buiten ...
Het is zo ver weg
Want ik zit hier alleen en verlatenµEn heb niemand om mee te praten.
Overdreven
Waarom word ik eigenlijk gestraft door eerlijk te zijn. Mijn vriendschap wordt blijkbaar niet op prijs gesteld.
Had ik me maar nooit bloot gegeven,
was ik maar nooit uitgekomen voor mijn gevoelens.
Ben ik dan zo stom, zo naïef, zo blind...
om mij te laten doen,
om niet in te zien dat ik me belachelijk maak,
dat ik niet "au serieus" word genomen?
Begrijp je dan niet, dat ik echt wel nood heb
aan een (h)eerlijke vriendschap,
aan wat aandacht, aan genegenheid
of klink ik echt zo "overdreven"?
Waarom ?
het gebeurde zo plotseling.
ik begrijp het niet.
ik wil de tijd terug draaien.
en zorgen dat het niet geschiedt.
ik weet nog hoe ik daar stond.
met tranen in de ogen.
ik keek naar jou.
je lag daar zo onbewogen.
ik kon het niet geloven.
ik voelde me zo machteloos.
waarom? o, waarom?
dacht ik boos.
ik wilde wel schreeuwen.
maar dat deed ik alleen van binnen.
ik was je kwijt.
wat moest ik nu beginnen?
ik voel me leeg van binnen.
de herinnering doet pijn.
dit gevoel is zo onverdraaglijk.
het gevoel niet bij jou te zijn.
Twee was één
De hemel gezien
de vleugels van jou gekregen
Een gezamenlijke ziel
normale liefde overstegen
Stilletjes hopen
op wat schijnt onmogelijk is
Mijn hart staat open
voor jou die ik zo vreselijk mis
Twee was één, één is nu twee
Geen vleugels meer, 'k mag niet met je mee
Wensen voor dingen
tegenstrijdig met wat ik zeg
Gevoel versus verstand
Waarom wil je niet dat ik vecht
Zoete herinneringen
ik draag ze met me mee
Geen identieke ringen
Geen toekomst meer voor ons twee
Twee was één, één is nu twee
Vochten we maar met z'n twee er ons doorheen
Verkeerde keuze
De pijn die ik voel is niet te beschrijven.
Er was een tijd dat je alleen bij mij wou blijven.
Je hield alleen van mij,
ik was je leven.
Ik zag het niet, vergat je liefde terug te geven.
Ik heb het kapot gemaakt en heb zo'n spijt.
Nu kijk je naar hem,
ik ben je kwijt.
Ik ben je kwijt
Ik zie de pijn in haar ogen,
Haar leven stort in.
Ze vraagt zichzelf af,
Wat heeft het allemaal nog voor zin.
Het wordt haar allemaal te veel,
Ze kan het niet meer verwerken.
De pijn zit van binnen,
Aan de buitenwereld laat ze het niet merken.
De pijn wordt te groot,
Ze kan het niet meer aan.
Ze is er alleen voor komen te staan
Wanneer ze het moeilijk heeft,
Wil ik er voor haar zijn.
Als ze het niet meer aan kan,
En ze voelt zich klein.
Maar hoe komt het toch,
Dat ik haar niet bereik.
En dan pas besef ik het,
Het is een spiegel waar ik in kijk.
Niemand
Niemand die het weten kan
hoeveel ik van je hou
Niemand die mij troosten kan
in mijn verdriet om jou
Niemand die begrijpen zal
hoe vreselijk ik je mis
Niemand die beseffen zal
hoe erg die pijn wel is...
Hallo
Ik kijk naar je,
maar je ziet het niet.
Ik fluister "hallo" naar je,
maar je hoort het niet.
Ik hou van je,
maar dat weet je niet
Alleen met elkaar
Tranen rollen over mijn gezicht
Ik kan er niet tegen,, ik doe mijn ogen dicht
Was jij maar hier en niet daar
Waren we maar samen, alleen met elkaar
Dan zou ik zeggen hoeveel ik van je hou
En hoe gek ik ben op jou
Achter mijn ogen prikkelt een traan
Waarom mag onze liefde niet bestaan?!
Zo
Het is zo
Het blijft zo
Voor altijd blijft het zo
Zo......zo dat je niet naar me kijkt
Zo......zo dat je m'n hand niet streelt
Zo......zo dat je de mijne niet bent
Voor altijd blijft het zo......zo
Jammer genoeg
Dag vreemde
dag mijn liefste
herinner je mijn liefde
toen je het brak
weet je wat ik voelde
pijn
ondragelijk
liefde was mijn angst geworden
mijn levenloos doel
gedaan voorbij
schaamte heb ik gevoeld
dat is nu allemaal voorbij
iemand heeft je vervangen
dat gevoel van niets
plots verdwenen
dag vreemde
in grootheid heb ik gestreden
weet je nog,
die enge lange brief die ik je heb geschreven
maar die je misschien nooit las
nu is de tijd gekomen
vaarwel
en ik herinner de liefde die jij ooit was
Zinnetje
Soms heel soms,
Voel ik iets knagen diep van binnen,
Heel diep van binnen,
Een zinnetje dat steeds maar zeggen wil,
Wat ik niet durf.
Heel diep van binnen,
Wat ik niet durf te zeggen,
En zich steeds herhaalt.
Soms denk ik na,
Aan dat zinnetje van binnen
Heel diep van binnen,
Maar nu gaat het eruit:
Ik vind je lief,
Zo super lief
Dat ik het opkrop diep van binnen
Omdat ik bang ben voor jou zinnetje,
Dat jij mij dan vertelt.
Dat mijn zinnetje,
Geen indruk maakt,
Tegen jou zin,
Die mij verdrietig maakt.
Dus als je het niet erg vind,
Hou ik mijn zinnetje,
Verborgen diep van binnen,
Totdat jij zeggen zou,
Ik voel hetzelfde:
Voor jou..
Gedachten
Mijn gedachten zijn dag en nacht bij jou.
Ik kan met geen pen beschrijven hoeveel ik van je hou.
Waarom woon jij zover van mij vandaan?
Ik wil bij je zijn,ik kan dit niet meer aan.
Ik verlang zo naar jou.
Maar jij was me niet trouw.
Je ging er vandoor met je vorige vriendin.
Terwijl ik jou zo vreselijk veel bemin.
Ik geef om jou,met heel mijn hart.
Maar onze liefde was verkeerd gestart.
Nu ben ik je kwijt.
Maar ik zal van je blijven houden,voor altijd!!
Afscheid
Het afscheid is nu gekomen,
emoties nauwelijks in te tomen.
Ik voel me totaal verscheurt,
een stemmetje dat door mijn hoofd heen zeurt.
Ik mis een stukje van deze puzzel die is gelegd,
er is iets dat je me nu niet zegt.
Het staat met zoveel dingen in strijd,
dat is iets waar ik juist vreselijk onder lijd.
Eerlijkheid, oprechtheid, vertrouwen, alles is weg,
omdat jij net dat éne niet zegt.
Maar ik weet dat ik verder moet gaan,
al voel ik me erg alleen staan.
Alle woorden die jij zei lijken zo leeg,
wat is het dat je hiertoe dreef?
Waarschijnlijk zal ik dat nooit weten,
en moet ik het echt vergeten.
Mijn hart
Mijn hart spreekt...onuitgesproken
Ik voel me inééngedoken
Twijfel slaat toe
Ik ben zo moe
Waarom, vraagtekens door mijn hoofd
Is dit wat het vuur dooft?
En toch hou ik van hem
Maar hoor in mezelf die stem
Dacht dat dit het was
Het ook in zijn ogen las
De zeepbel spat uitéén
Vind het zo gemeen
Oprechtheid en vertrouwen
Als en blaadje opgevouwen
Ziet het nu het daglicht
Raakt daardoor uit evenwicht
Ken je dat gevoel
Ken je dat gevoel?
Dat je al vanaf je nog jong was, verliefd bent op een meisje, en nu nog altijd?
Je vindt het in je ogen het mooiste meisje van de wereld, je zou zelfs voor haar door het vuur gaan?
Je kunt haar nooit vergeten en zit elke dag aan haar te denken?
Maar dan zegt er iemand dat ze al een vriendje heeft, maar dat meisje heeft dat nooit aan je verteld?
Ken je dan dat gevoel?
Dat je wereld opeens instort?
Dat je hart eruit wordt gerukt en in kleine stukjes wordt verscheurt?
Dat je moeilijkheden krijgt met te ademen?
Dat je in tranen uitbarst?
Dat je dagen geen hap meer binnen krijgt en denkt:
Had ik maar nooit geleefd.